αστικό - δικονομίαΠολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά 4740/2012

Περίληψη: Αγωγή προσβολής πατρότητας. Τέκνο γεννημένο κατά τη διάρκεια του γάμου πλην όμως ενώ ο ενάγων και η πρώτη εναγόμενη βρίσκονταν σε διάσταση και δεν είχαν σαρκικές σχέσεις. Η πρώτη εναγομένη, διαρκούντος του γάμου της με τον ενάγοντα συνήψε ερωτική σχέση με πλήρη σαρκική συνάφεια με άλλον άνδρα και έκτοτε συμβιώνει μαζί του σε ελεύθερη ένωση και το ανήλικο τέκνο αυτής αποτελεί καρπό των ερωτικών της σχέσεων με τον τελευταίο και ήδη διαβιώνουν μαζί με το ανήλικο τέκνο τους. Ο ενάγων ζητεί να κηρυχθεί το ανήλικο άρρεν τέκνο της πρώτης εναγομένης ως μη γνήσιο τέκνο του. Αποδείχθηκε πως είναι αδύνατον ο ενάγων να είναι πατέρας του ανήλικου τέκνου. Αλλοδαποί σύζυγοι. Εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, το δίκαιο της τελευταίας κοινής ιθαγένειας των συζύγων. Δέχεται την αγωγή. Κηρύσσει το ανήλικο τέκνο το οποίο γέννησε η πρώτη εναγομένη κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον ενάγοντα, μη γνήσιο τέκνο του τελευταίου.

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΠΟΥ

ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ

Αριθμός Απόφασης 4740 /2012

Αριθμ. καταθ. αγωγής …../2010 Εξαίρεση …

ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αποτελούμενο από τους Δικαστές Καλλιόπη Χονδρού, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Νίκη Παπουτσιδάκη, Πρωτοδίκη και Αφροδίτη Κούτσουλα Πρωτοδίκη – Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Βασιλική Αναγνωστοπούλου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στον Πειραιά, στις 30 Μαρτίου 2012, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του ενάγοντος : ………………, κατοίκου ……………., που παραστάθηκε στο Δικαστήριο δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Βλαχόπουλου, δυνάμει του υπ’ αριθμ. ………../9.7.2010 ειδικού πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Αναστασίας Αργειτάκου – Φούλια. .

Των εναγομένων : Της ……………….., κατοίκου ……….., 2) του ……………., κατοίκου …………… , ως προσωρινού ειδικού επιτρόπου του άρρενος ανηλίκου αβάπτιστου τέκνου, της …………… που γεννήθηκε την …………. στην Αθήνα και φέρει το επώνυμο ……….., οι οποίοι παραστάθηκαν στο Δικαστήριο η μεν πρώτη μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Μαριέτας Γερασιμάτου, ο δε δεύτερος μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεωργίου – Μιχαήλ Τρίμη.

Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 4-1-2010 αγωγή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό κατάθεσης δικογράφου …../2010 Εξαίρεση …, προσδιορίστηκε για αρχικά για την δικάσιμο της 1-10-2010 και κατόπιν αναβολής για την δικάσιμο της 30-3-2012 εγγράφηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό ….

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 17 ΑΚ, η ιδιότητα τέκνου ως γεννημένου σε γάμο κρίνεται κατά το δίκαιο, που διέπει τις προσωπικές σχέσεις της μητέρας και του συζύγου της κατά το χρόνο της γέννησης του τέκνου ή αν ο γάμος τους έχει λυθεί πριν από τη γέννηση, κατά το χρόνο λύσης του γάμου. Περαιτέρω, με το άρθρο 14 του ΑΚ ορίζεται ότι οι προσωπικές σχέσεις των συζύγων ρυθμίζονται κατά σειρά: 1. από το δίκαιο της τελευταίας κατά τη διάρκεια του γάμου κοινής ιθαγένειάς τους, εφόσον ο ένας τη διατηρεί, 2. από το δίκαιο της τελευταίας κατά τη διάρκεια του γάμου κοινής συνήθους διαμονής τους και 3. από το δίκαιο με το οποίο οι σύζυγοι συνδέονται στενότερα. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται primo loco ο πρώτος κύριος σύνδεσμος και μόνο, εάν ελλείπει αυτός, ήτοι το δίκαιο της τελευταίας κοινής ιθαγένειας των συζύγων, τότε καλείται σε εφαρμογή ο δεύτερος σύνδεσμος, ήτοι το δίκαιο της τελευταίας κοινής συνήθους διαμονής τους και, εάν ελλείπει και αυτός, καλείται σε εφαρμογή ο τρίτος σύνδεσμος (βλ. Σ. Βρέλλης, Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, B’ έκδοση 2001, σελ. 292 και 294 επομ.). Ακολούθως στο ρουμανικό δίκαιο την πατρότητα του τέκνου και την προσβολή της τις προβλέπουν και ρυθμίζουν οι διατάξεις των άρθρων 53 έως 55 του Ρουμανικού Κώδικα Οικογένειας ( ρουμΚΟ) της 29^ης Δεκεμβρίου 1953 , όπως αυτός τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε επανειλημμένως. Το άρθρο 53 του ρουμΚΟ καθιερώνει τεκμήριο πατρότητας και ορίζει ότι το τέκνο που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου έχει πατέρα τον σύζυγό της μητέρας. Όταν ο σύζυγος της μητέρας είναι αδύνατο να είναι ο πατέρας του τέκνου, το τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί με αγωγή προσβολής της πατρότητας. Την αγωγή προσβολής της πατρότητας τέκνου γεννημένου σε γάμο νομιμοποιείται να την ασκήσει ο σύζυγος, η μητέρα και το τέκνο. Σύμφωνα όμως με το γράμμα του νόμου ( άρθρο 54 εδ. 2 ρουμΚΟ), μόνον ο σύζυγος της μητέρας νομιμοποιείται να ασκήσει την αγωγή προσβολής της πατρότητας τέκνου γεννημένου σε γάμο εντός προθεσμίας 6 μηνών από την ημέρα που έλαβε γνώση της γεννήσεως του τέκνου από τη σύζυγό του. Συγκεκριμένα οι σχετικές διατάξεις των άρθρων 53 και 55 του ρουμΚΟ ορίζουν τα εξής Άρθρο 53 « Το γεννημένο κατά τη διάρκεια του γάμου τέκνο έχει πατέρα τον σύζυγο της μητέρας». Άρθρο 54 « Η πατρότητα μπορεί να προσβληθεί , αν ο σύζυγος της μητέρας είναι αδύνατο να είναι ο πατέρας του τέκνου. Η αγωγή προσβολής της πατρότητας μπορεί να ασκηθεί μόνον από τον σύζυγο. Οι κληρονόμοι του μπορούν να συνεχίσουν την από αυτόν [σύζυγο] ασκηθείσα αγωγή. Αν ο σύζυγος είναι υπό απαγόρευση, η αγωγή μπορεί να ασκηθεί από τον επίτροπο με τη συγκατάθεση της Αρχής Εποπτείας. Σε κάθε περίπτωση, η μητέρα του τέκνου καλείται να παραστεί στη δίκη. Οι κληρονόμοι του μπορούν να συνεχίσουν την από αυτόν [ τον σύζυγο] ασκηθείσα αγωγή. Αν ο σύζυγος είναι υπό απαγόρευση , η αγωγή μπορεί να ασκηθεί από τον επίτροπο με τη συγκατάθεση της Αρχής Επιτροπείας. Σε κάθε περίπτωση, η μητέρα του τέκνου καλείται να παραστεί στη δίκη». Άρθρο 55 « Η αγωγή προσβολής της πατρότητας παραγράφεται σε 6 μήνες από την ημέρα που ο πατέρας έλαβε γνώση της γεννήσεως του τέκνου. Αν ο πατέρας , πριν από την εκπνοή της προθεσμίας, τέθηκε υπό απαγόρευση, τρέχει για τον επίτροπο νέα προθεσμία από την ημέρα που του γνωστοποιήθηκε η γέννηση του τέκνου.Αν αυτός ( ο επίτροπος) δεν άσκησε την αγωγή, τότε ο πατέρας μπορεί , μετά την άρση της απαγόρευσης, να την ασκήσει εντός νέας προθεσμίας 6 μηνών».( βλ. την με αριθμ. πρωτ. 720/30.10.2009 γνωμοδότηση του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου).

Με την κρινόμενη αγωγή ο ενάγων, υπήκοος Ρουμανίας, ζητεί να κηρυχθεί το, εκπροσωπούμενο στην παρούσα δίκη από τον δεύτερο εναγόμενο, υπό την ιδιότητά του ως προσωρινού ειδικού επιτρόπου αυτού, ανήλικο, άρρεν, αβάπτιστο τέκνο, ρουμανικής υπηκοότητας, που γέννησε στην Αθήνα, η πρώτη εναγομένη, υπήκοος Ρουμανίας και κάτοικος Πειραιώς, στις ………, ενόσω ακόμη διαρκούσε ο γάμος του (ενάγοντος) με αυτήν, μη γνήσιο τέκνο του, καθόσον κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης του άνω τέκνου, οι ανωτέρω διάδικοι βρίσκονταν σε διάσταση και δεν είχαν σαρκικές σχέσεις, ενώ εξάλλου, το γεγονός της γέννησης του πιο πάνω τέκνου πληροφορήθηκε αυτός στις 23-09-2009. Με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα η ένδικη αγωγή, παραδεκτώς φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, το οποίο έχει διεθνή δικαιοδοσία προς εκδίκασή της, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 3 παρ. 1 ΚΠολΔ, είναι δε καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο (άρθρα 18 παρ.1 και 22 και 37 παρ.1 ΚΠολΔ) να την εκδικάσει, κατά την προκειμένη ειδική διαδικασία των διαφορών που αναφέρονται σε σχέσεις γονέων και τέκνων των άρθρων 615 έως 622 ΚΠολΔ (βλ. άρθρο 614 παρ. 1 περ. α’ ΚΠολΔ). Περαιτέρω και όσον αφορά το ουσιαστικό δίκαιο εφαρμόζεται primo loco ο πρώτος κύριος σύνδεσμος και μόνο, εάν ελλείπει αυτός, ήτοι το δίκαιο της τελευταίας κοινής ιθαγένειας των συζύγων, τότε καλείται σε εφαρμογή ο δεύτερος σύνδεσμος, ήτοι το δίκαιο της τελευταίας κοινής συνήθους διαμονής τους και, εάν ελλείπει και αυτός, καλείται σε εφαρμογή ο τρίτος σύνδεσμος (βλ. Σ. Βρέλλης, Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, Β’ έκδοση 2001, σελ. 292 και 294 επομ.). Στην προκειμένη περίπτωση, ενόψει του ότι, υπό τα εκτιθέμενα στην αγωγή, το ανήλικο τέκνο γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου της μητέρας του (πρώτης εναγομένης) με τον ενάγοντα και οι τελευταίοι είναι υπήκοοι Ρουμανίας, εφαρμοστέο δίκαιο τυγχάνει, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις, το ρουμανικό δίκαιο, καθόσον κατά τη διάρκεια του γάμου των ανωτέρω διαδίκων η τελευταία κοινή τους ιθαγένεια ήταν η ρουμανική, την οποία άλλωστε εξακολουθούν να διατηρούν και οι δύο (άρθρο 14 αριθμ. 1 ΑΚ). Το αλλοδαπό δε δίκαιο, λαμβάνεται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 337 ΚΠολΔ, με την επιφύλαξη ότι η εφαρμογή των διατάξεων αυτού δεν προσκρούει στα χρηστά ήθη και την ημεδαπή δημόσια τάξη (άρθρο 33 ΑΚ). Όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο έγγραφο του Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου κατά τον χρόνο γέννησης ( ………….) του ανηλίκου άρρενος τέκνου της πρώτης εναγομένης, ίσχυαν οι ανωτέρω διατάξεις του Ρουμανικού Κώδικας Οικογένειας. Κατόπιν τούτων η ένδικη αγωγή είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 53,54 και 55 του εφαρμοστέου Ρουμανικού Κώδικα Οικογένειας. Πρέπει, επομένως, η αγωγή να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρος, που εξετάστηκε νομότυπα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του, από τις υπ’ αριθμ. ……../3.8.2010, ………/3-8-2010 και ……../3-8-2010 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του κ. Ειρηνοδίκη Αθηνών των μαρτύρων του ενάγοντος …………, …………. και ………….. αντίστοιχα, οι οποίες λήφθηκαν μετά από νομότυπη κλήτευση των εναγομένων ( βλ.τις υπ’ αριθμ. ……./26-7-2010 και …………/26-7-2010 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κωνσταντίνου Λεράκη), από την εκ μέρους των εναγομένων ομολογία της ιστορικής βάσης της αγωγής, η οποία (ομολογία) λαμβάνεται υπόψη σε συνδυασμό και με τις λοιπές αποδείξεις και εκτιμάται ελεύθερα από το Δικαστήριο (άρθρο 600 παρ. 1 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με άρθρο 614 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν νομίμως με επίκληση, αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα, ουσιώδη πραγματικά περιστατικά : Ο ενάγων και η πρώτη εναγομένη, αμφότεροι υπήκοοι Ρουμανίας, τέλεσαν μεταξύ τους γάμο, στην πόλη ………….. της Ρουμανίας στις ………. Η έγγαμη συμβίωση των, ως άνω, διαδίκων δεν κύλησε ομαλά και διασπάστηκε οριστικά το Οκτώβριο του έτους 2003, οπότε και ο ενάγων απεχώρησε από την Ελλάδα και επέστρεψε στην Ρουμανία. Από τον ανωτέρω δε χρόνο και εφεξής, οι διάδικοι διαβιώνουν χωριστά και βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε επαφή μεταξύ τους, ούτε και σαρκική συνάφεια, δοθέντος ότι ο ενάγων επέστρεψε τον Οκτώβριο του έτους 2003 στην Ρουμανία, ενώ η πρώτη εναγομένη παρέμεινε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Ακολούθως, με την υπ’αριθμ. 6460/16.12.2004 απόφαση του Δικαστηρίου της ………, νομού ………. της Ρουμανίας ( αριθμ. φακέλου …../2004) ως αυτή διορθώθηκε στις 15.2.2004 ως προς την ημερομηνία τέλεσης του γάμου, οι οποίες αμφότερες οριστικοποιήθηκαν λόγω μη προσφυγής, λύθηκε με διαζύγιο ο γάμος αυτών (βλ. ακριβές αντίγραφο της πιο πάνω απόφασης, προσκομιζόμενο σε επίσημη μετάφραση από την ρουμανική στην ελληνική γλώσσα της μεταφραστικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η πρώτη εναγομένη, ήδη από τον Οκτώβριο του έτους 2003 συνήψε ερωτική σχέση με πλήρη σαρκική συνάφεια με άλλον άνδρα, και συγκεκριμένα με τον ……….., ρουμάνο υπήκοο, και έκτοτε συμβιώνει μαζί του σε ελεύθερη ένωση. Ωστόσο, διαρκούντος του πρώτου γάμου της με τον ενάγοντα, η πρώτη εναγομένη γέννησε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2004, ένα άρρεν τέκνο, αβάπτιστο κατά τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής και συζήτησης αυτής, το οποίο έχει επίσης την ρουμανική υπηκοότητα (βλ. το από 4-4-2006 απόσπασμα της υπ’ αριθμ. …./τόμος …../2004 ληξιαρχικής πράξης γέννησης αυτού του Ληξίαρχου Αθηνών ) και εκπροσωπείται νομίμως ( άρθρο 1601 ΑΚ) στην παρούσα δίκη από τον διορισθέν ως προσωρινό ειδικό επίτροπο κατά τα προαναφερθέντα δυνάμει της από 29-12-2009 προσωρινής διαταγής της Δικαστή του Δικαστηρίου Πειραιώς, …………., ενόψει του ότι δεν έχει ακόμη ορισθεί με δικαστική απόφαση οριστικός ειδικός επίτροπος αυτού ( ΕΘ 472/68 Αρμ 23 115, ΕΘ 267/67 Αρμ 22/34 Β. Βαθρακοκοίλη ΕΡΝΟΜΑΚ ΑΚ 1601 σελ. 1243). Περαιτέρω, το, ως άνω, ανήλικο τέκνο καταλαμβάνεται από το τεκμήριο καταγωγής από τον γάμο της πρώτης εναγομένης-μητέρας του με τον ενάγοντα, εφόσον γεννήθηκε ενόσω ακόμη διαρκούσε ο εν λόγω γάμος, και επομένως τεκμαίρεται ότι αυτό έχει πατέρα τον ενάγοντα (άρθρα 53του Ρουμανικού κώδικα Οικογένειας). Πλην, όμως, σύμφωνα με τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, είναι αδύνατον ο τελευταίος να είναι πατέρας του άνω ανηλίκου τέκνου, καθόσον κατά το διάστημα της σύλληψης αυτού, ο ενάγων και η πρώτη εναγόμενη βρίσκονταν σε διάσταση συνεχώς και δεν είχαν σαρκικές μεταξύ τους σχέσεις, ενώ ήδη η πρώτη εναγόμενη διατηρούσε, από τον Οκτώβριο του 2003, ερωτικές σχέσεις με πλήρη σαρκική συνάφεια με τον προαναφερθέντα ……….. και το, ως άνω, ανήλικο τέκνο αυτής αποτελεί καρπό των ερωτικών της σχέσεων με τον τελευταίο και ήδη διαβιώνουν μαζί με το ως άνω ανήλικο τέκνο τους στη ……… Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η πρώτη εναγομένη παρά τις προσπάθειές της δεν κατόρθωσε να ανεύρει τον ενάγοντα, εν διαστάσει σύζυγό της κατά τον πιο χρόνο, για να τον ενημερώσει για τη γέννηση του ως άνω τέκνου της, δοθέντος ότι αυτοί δεν διατηρούσαν καμία επαφή και ο ενάγων ευρίσκετο στην Ρουμανία. Ο δε τελευταίος ( ενάγων) πληροφορήθηκε τούτο εν τέλει τον Σεπτέμβριο του έτους 2009 όταν επέστρεψε στην Ελλάδα οπότε από κοινούς γνωστούς που είχε με την πρώτη εναγομένη, πληροφορήθηκε την γέννηση του ανήλικου αβάπτιστου τέκνου καθ’ ό χρόνο δεν είχε λυθεί ακόμη ο γάμος του μετά της πρώτης εναγόμενης και ακολούθως επικοινώνησαν και συμφώνησαν να προβεί ο ενάγων στην άσκηση της υπό κρίση αγωγής ως απαιτείται κατά το ρουμανικό κώδικα Οικογένειας. Ως εκ τούτου, ο ενάγων έλαβε γνώση για τη γέννηση του άνω ανηλίκου τέκνου, κατά τον πιο πάνω χρόνο, και επομένως, η ένδικη αγωγή, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου στις 4-1-2010 και αντίγραφο αυτής επιδόθηκε στους εναγομένου στις 17-02-2010, ασκήθηκε από αυτόν (ενάγοντα) εντός της οριζομένης από το άρθρο 55 του Ρουμανικού Κώδικα Οικογένειας προθεσμίας των έξι μηνών από τη γνώση του άνω γεγονότος. Τα παραπάνω κρίσιμα περιστατικά κατατέθηκαν με σαφήνεια και πειστικότητα από τον ενόρκως εξετασθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου μάρτυρα, εξάδελφο του φερόμενου ως βιολογικού πατέρα του ανηλίκου, ενώ εξάλλου, συνομολογούνται και από τους εναγόμενους. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η αγωγή να γίνει δεκτή και ως ουσία βάσιμη και να κηρυχθεί το εκπροσωπούμενο από τον δεύτερο των εναγομένων, υπό την ιδιότητά του ως προσωρινού ειδικού επιτρόπου αυτού, ανήλικο, αβάπτιστο, άρρεν τέκνο, το οποίο γέννησε η πρώτη εναγομένη, στην Αθήνα στις 7-12-2004, κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον ενάγοντα, μη γνήσιο τέκνο του τελευταίου. Τέλος, διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν θα περιληφθεί, καθόσον δεν υποβάλλεται σχετικό προς τούτο αίτημα από τον νικήσαντα ενάγοντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται την αγωγή.

Κηρύσσει το, εκπροσωπούμενο από τον δεύτερο των εναγομένων, υπό την ιδιότητά του ως προσωρινού ειδικού επιτρόπου αυτού, ανήλικο, αβάπτιστο άρρεν τέκνο, το οποίο γέννησε η πρώτη εναγομένη, στην Αθήνα, στις 7-12- 2004, κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον ενάγοντα, μη γνήσιο τέκνο του τελευταίου.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στον Πειραιά, στις 31-7-2012 και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στον ίδιο τόπο, στις 30-10-2012, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.