Τελευταία ενημέρωση: 16 Μαΐου 2022
Περίληψη: Τροχαίο ατύχημα. Αξίωση διατροφής κόρης συνεπεία θανάσιμου τραυματισμού του πατέρα. Η ενάγουσα δεν έχει περιουσία ή εισοδήματα και λόγω των αναγκών της εκπαίδευσής της δεν μπορεί να εργασθεί και έτσι δεν μπορεί να καλύψει με τις δικές της δυνάμεις τις ανάγκες διατροφής της. Επομένως, έχει δικαίωμα διατροφής σε χρήμα, κατά μήνα, που θα καλύπτει όλες τις δαπάνες διαβιώσεώς της έναντι των γονέων της, οι οποίοι ενέχονται ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνάμεις. Οι γονείς έχουν υποχρέωση διατροφής και του ενηλίκου τέκνου τους, εφ’ όσον τούτο δεν είναι σε θέση να διαθρέψει τον εαυτό του από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες, εν όψει ιδία και των τυχόν αναγκών εκπαιδεύσεώς του. Συνεισφορά που βαρύνει τον κάθε γονέα. Εξαιτίας του θανάτου του πατέρα της, η ενάγουσα στερήθηκε τη διατροφή αυτή και συνεπώς για την αναπλήρωσή της πρέπει να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγόμενων να της καταβάλουν, σε ολόκληρο ο καθένας, ισόποση αποζημίωση μηνιαίως για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, ανερχόμενη σε ποσό συνολικά 21.600,00 ευρώ. Από τη μηνιαία επιδικαστέα διατροφή της πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό, που έλαβε από το ΙΚΑ ως σύνταξη. Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS
Αριθμός απόφασης 1647/2017
Αριθμός κατάθεσης κλήσης ………/2-10-2015
Αριθμός κατάθεσης αγωγής ……./2013
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα
Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Αναστασία Σαπουνοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Ευφημία Καραχρήστου.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΑΣ – ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: …………. του …………., κατοίκου ………, (οδός …………. αρ …. -……….), που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Δημητρίου Βλαχόπουλου (ΑΜΔΣΑ 29922, κάτοικος Αθηνών, οδός 28ης Οκτωβρίου αρ 25), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ – ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) …………. του ……….. κατοίκου …………. (οδός …………… αρ …. ή …….. αρ ….) και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «………..», που εδρεύει στην …….. Αττικής (………., αριθ. ….) και εκπροσωπείται νόμιμα, που αμφότεροι παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας τους δικηγόρου Ερατούς Καρδάρα Τσέλιου (ΑΜΔΣΑ 10591, κάτοικος Ηρακλείου Αττικής, οδός Ασπασίας αρ 10) η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 27-2-2013 αγωγή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό κατάθεσης ……./2013. Το Δικαστήριο με τη με αριθμό 1695/2015 μη οριστική απόφασή του ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης, προκειμένου να προσκομισθεί βεβαίωση του ΙΚΑ σχετικά με τη σύνταξη που χορηγεί στην ενάγουσα. Ήδη η υπόθεση εισάγεται προς περαιτέρω συζήτηση, μετά την προσκόμιση της βεβαίωσης αυτής, με την ένδικη κλήση της ενάγουσας, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό κατάθεσης ……/2015, προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 18-1-2016 και γράφτηκε στο πινάκιο. Μετά από αλλεπάλληλες αναβολές ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτηση της υπόθεσης η παρούσα και γράφτηκε εκ νέου στο πινάκιο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Νόμιμα φέρεται προς περαιτέρω συζήτηση, με την από 1-10-2015 και με αριθμό κατάθεσης στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου ……./2015 κλήση της ενάγουσας, η από 27-2-2013 και με αριθμό κατάθεσης …./2013 αγωγή της, μετά την έκδοση της με αριθμό 1695/2015 μη οριστικής απόφασης του Δικαστηρίου τούτου και την προσκομιδή της βεβαίωσης του ΙΚΑ, που διατάχθηκε με την απόφαση αυτή. Πρέπει, επομένως, η αγωγή να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσία, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη με τη με αριθμό 1695/2015 απόφαση του Δικαστηρίου.
Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης, που εξετάστηκε νομίμως στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού κατά τη δικάσιμο της 5-11-2014 και περιέχεται στα ταυτάριθμα με τη με αριθμό 1695/2015 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου, τα έγγραφα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Στις 8.10.2011 και περί ώρα 19:27 ο, ήδη θανων πατέρας της καλούσας-ενάγουσας, ………… οδηγούσε την με αριθ. κυκλοφορίας ……… δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του, στην Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης, στην αριστερή λωρίδα του ρεύματος κατεύθυνσης προς Αθήνα και πλησίαζε στη συμβολή αυτής με την Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης. Είχε πρόθεση, αφού διασχίσει με αριστερή στροφή το άλλο ρεύμα της Εθνικής Οδού προς Θεσσαλονίκη, να εισέλθει στην Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης (διπλής κυκλοφορίας), στο ρεύμα κατεύθυνσης της τελευταίας προς Καλοχώρι. Στο σημείο της πιο πάνω συμβολής η Εθνική Οδός είναι ευθεία οριζόντια, με πλάτος οδοστρώματος 15,30 μέτρων στο ρεύμα προς Θεσσαλονίκη και 14,60 μέτρων στο ρεύμα προς Αθήνα και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας είναι 80 χιλιομέτρων την ώρα ενώ υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες, οι οποίοι και λειτουργούσαν κανονικά την παραπάνω χρονική στιγμή. Το οδόστρωμα της Εθνικής Οδού ήταν υγρό λόγω βροχής, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν κανονική και υπήρχε επαρκής τεχνητός φωτισμός. Όταν ο ………… έφθασε στην προαναφερόμενη συμβολή και έχοντας στο σηματοδότη της πορείας του ένδειξη πράσινου φωτός με τη μορφή βέλους, που επέτρεπε την αριστερή στροφή και είσοδο στην Περιφερειακή Οδό, έθεσε σε λειτουργία τον αριστερό δείκτη κατεύθυνσης της μοτοσικλέτας του και εισήλθε στη συμβολή με χαμηλή ταχύτητα. Ενώ ο ως άνω οδηγός είχε διασχίσει το μισό πλάτος του οδοστρώματος του άλλου ρεύματος της Εθνικής Οδού προς Θεσσαλονίκη, προσέκρουσε, στο δεξιό μέρος της μοτοσικλέτας του, το με αριθ. κυκλοφορίας ……… LX.E. αυτοκίνητο, με το εμπρόσθιο μέρος του, το οποίο οδηγούσε ο πρώτος των καθ’ ων η κλήση-εναγομένων και ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη προς τρίτους από την κυκλοφορία του στη δεύτερη των καθ’ ων η κλήση-εναγομένων ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία «………..». Το εν λόγω αυτοκίνητο εκινείτο στη δεύτερη από δεξιά λωρίδα του ρεύματος κατεύθυνσης της Εθνικής Οδού προς Αθήνα – το οποίο διέσχιζε τη στιγμή εκείνη η μοτοσικλέτα – και ο οδηγός αυτού δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη ερυθρού σταθερού φωτός κυκλικής μορφής στο σηματοδότη της πορείας του αλλά συνέχισε την πορεία του με μεγάλη ταχύτητα, υπερβαίνουσα το επιτρεπόμενο όριο των 80 χλμ. Η πρόσκρουση ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα να εκτιναχθεί και να καταλήξει σε απόσταση 30 περίπου μέτρων μετά το σημείο της σύγκρουσης, ενώ ο οδηγός της εκτινάχθηκε και κατέληξε σε απόσταση περίπου 15 μέτρων μετά το σημείο της σύγκρουσης. Ο τελευταίος μεταφέρθηκε μετά το ατύχημα στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «…………», έχοντας σοβαρά τραυματιστεί στο δεξιό πόδι, που οδήγησε σε ακρωτηριασμό του κάτω άκρου (κάτωθεν του γόνατος), αιμορραγικό σοκ και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση (οίδημα, εγκεφαλικές θλάσεις, υποσκληρίδιο αιμάτωμα). Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας παρέμεινε διασωληνωμένος με τραχειοστομία, υπό ελαφρά καταστολή, με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και εμπύρετος, στη μονάδα εντατικής θεραπείας του παραπάνω νοσοκομείου, όπου κατέληξε στις 29.12.2011, από σηπτική καταπληξία, λοίμωξη μαλακών μορίων και σφαιρική ανοξαιμία εγκεφάλου. Αποκλειστικά υπαίτιος για τη σύγκρουση είναι ο πρώτος των εναγόμενων, ο οποίος δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη ερυθρού φωτός στην πορεία του και είχε αναπτύξει ταχύτητα, που υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο. Εισήλθε στη διασταύρωση και προσέκρουσε με το εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου του στη δεξιά πλευρά της μοτοσικλέτας, ο οδηγός της οποίας είχε εισέλθει στη διασταύρωση ξεκινώντας από σηματοδότη που είχε ένδειξη πράσινου φωτός. Εφόσον προκύπτει ότι ο πρώτος εναγόμενος παραβίασε τον ερυθρό σηματοδότη και η οδηγητική παραβατική συμπεριφορά του επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα, η νομίμως προβληθείσα ένσταση των εναγόμενων περί συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσικλέτας είναι απορριπτέα σαν ουσιαστικά αβάσιμη αφού αποδείχθηκε ότι ο τελευταίος εισήλθε σύννομα στη διασταύρωση. Το γεγονός ότι ο ……………. οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος -συγκεκριμένα, κατόπιν αιμοληψίας που έγινε στις 02:10 της 9.10.2011 διαπιστώθηκε συγκέντρωση οινοπνεύματος 0,70 γραμμαρίων ανά λίτρο αίματος κατά την εξέταση του πρώτου δείγματος και 0,73 γραμμαρίων ανά λίτρο αίματος κατά την εξέταση του δεύτερου δείγματος – δεν επηρέασε την οδηγητική του συμπεριφορά επειδή αυτός κινήθηκε σύννομα και δεν μπορούσε να προβλέψει την παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη από τον οδηγό του ζημιογόνου αυτοκινήτου και ενήργησε όπως θα ενεργούσε κάθε μέσος συνετός οδηγός, στον οποίο δεν θα είχε ανιχνευθεί το άνω ποσοστό οινοπνεύματος. Περαιτέρω, ο οδηγός της μοτοσικλέτας φορούσε προστατευτικό κράνος όταν έγινε η σύγκρουση, όπως ρητά αναφέρουν οι επιβαίνοντες στο όχημα του πρώτου εναγόμενου …………… και …………., οι οποίοι αναφέρουν ότι είδαν τον οδηγό της μοτοσικλέτας πεσμένο στο οδόστρωμα να φέρει προστατευτικό κράνος. Εξάλλου, ο τραυματισμός στο κεφάλι που υπέστη ο θανών, εκτός των λοιπών σωματικών βλαβών, δεν συνδέεται αιτιωδώς με την μη πρόσδεση κανονικά του κράνους, απορριπτομένης ως ουσία αβάσιμης της ένστασης των εναγομένων, περί συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσικλέτας για το θάνατο του επειδή δεν είχε κανονικά δεμένο το κράνος στο κεφάλι του. Τούτο διότι αφενός δεν αποδείχθηκε η μη κανονική πρόσδεση του κράνους αφετέρου ο θάνατος του οδηγού δεν ήταν αποτέλεσμα μόνον του τραυματισμού του στο κεφάλι, αλλά και του σοβαρού τραυματισμού του στο δεξιό πόδι που είχε ως συνέπεια το αιμορραγικό σοκ, τον ακρωτηριασμό του ίδιου ποδιού, τη σηπτική κατάσταση μέχρι την κατάληξη. Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι τα προαναφερόμενα σε σχέση με την αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου-καθ’ ου η κλήση στην πρόκληση του επιδίκου τροχαίου ατυχήματος, έχουν κριθεί τελεσίδικα μεταξύ των αυτών διαδίκων με την με αριθμό 5038/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ……………, ηλικίας 41 ετών και απόλυτα υγιής, από το νόμιμο γάμο του με την ………….., είχε αποκτήσει ένα τέκνο, την καλούσα-ενάγουσα, η οποία γεννήθηκε στις ..-…-1993. Ενόψει της ηλικίας του και της καταστάσεως της υγείας του ο ……………… θα ζούσε κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και με πιθανότητα οπωσδήποτε μέχρι την συμπλήρωση του 23ου έτους της ηλικίας της, δηλαδή τουλάχιστον μέχρι την 31-8-2016, οπότε και αυτή θα τελείωνε τις σπουδές της καθώς είναι φοιτήτρια, από την 1-9-2012 στο πανεπιστήμιο ………….., Σχολή …………., Τμήμα ……………. και από 1-9-2013 στο ………… Πανεπιστήμιο …………, στο Τμήμα ……………. Η ενάγουσα βαρύνεται με έξοδα στεγάσεως, αφού διαμένει σε μισθωμένο διαμέρισμα, ποσού 200,00 ευρώ μηνιαία και επιπλέον με δαπάνες θέρμανσης, ύδρευσης και ηλεκτροφωτισμού. Οι λοιπές ανάγκες συντήρησης αυτής, δηλαδή τροφής, ένδυσης, αγοράς σπουδαστικού υλικού, ψυχαγωγίας και παραθερισμού είναι οι συνήθεις που απαιτούνται για ενήλικες σπουδαστές της ίδιας μ’ αυτήν ηλικίας. Η ενάγουσα δεν έχει περιουσία ή εισοδήματα και λόγω των αναγκών της εκπαίδευσής της δεν μπορεί να εργασθεί και έτσι δεν μπορεί να καλύψει με τις δικές της δυνάμεις τις ανάγκες διατροφής της, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του ισχυρισμού των εναγόμενων ότι μπορεί να αυτοδιατραφεί από την εργασία της λόγω της ενηλικότητάς της. Επομένως, έχει δικαίωμα διατροφής σε χρήμα, κατά μήνα, που θα καλύπτει όλες τις δαπάνες διαβιώσεώς της έναντι των γονέων της, οι οποίοι ενέχονται ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνάμεις. Σχετικά με τις οικονομικές δυνάμεις των γονέων της ενάγουσας σημειώνεται ότι ο ως άνω θανών εργαζόταν από το έτος 2009 ως οδηγός φορτηγού στην εταιρία «…………..». Τα καθαρά εισοδήματά του ανέρχονταν κατά το χρόνο του θανάτου του μηνιαία στο ποσό των 1.500,00 ΕΥΡΩ και επομένως το μέσο μηνιαίο καθαρό εισόδημά του (συμπεριλαμβανομένων δώρων εορτών και επιδόματος αδείας, 1.500,00 Χ 14 =21.000,00 : 12 =) ανερχόταν σε 1.750,00 ΕΥΡΩ. ενώ δεν βαρύνονταν με τη διατροφή άλλων προσώπων. Την άνω δε εργασία του θεωρείται με πιθανότητα ότι ο θανών θα διατηρούσε μέχρι και την 31-8-2016 και με τις αυτές αποδοχές καθώς δεν προέκυψε ότι η εργοδότριά του εταιρία σταμάτησε τη λειτουργία της παρά την αίτησή της για υποβολή σε καθεστώς εξυγίανσης, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του ισχυρισμού των εναγόμενων ότι δεν ήταν πιθανό, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, ο πατέρας της ενάγουσας να διατηρούσε την άνω εργασία του κα τις αποδοχές του. Η μητέρα της ενάγουσας δεν αποδείχθηκε ότι διαθέτει άλλη περιουσία πέραν της σύνταξής της που λαμβάνει, ούτε ότι βαρύνεται με τη διατροφή άλλου προσώπου, πέραν της ενάγουσας. Με βάση τις ανάγκες της, όπως αυτές προκύπτουν από τις προεκτιθέμενες συνθήκες ζωής της, με συνεκτίμηση και των συνθηκών ζωής και των δυνάμεων των γονέων της, από τις οποίες αυτές συμπροσδιορίζονται, η ανάλογη διατροφή της ενάγουσας από αυτούς, ανέρχεται στο ποσό των 700,00 ευρώ. Με το ποσό αυτό μπορούν να καλυφθούν όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και την εκπαίδευσή της, ώστε να εξασφαλισθεί επίπεδο διαβίωσής της ανταποκρινόμενο προς το επίπεδο που αρμόζει στην ηλικία της, στις συνθήκες υπό τις οποίες έζησε πριν από το χωρισμό των γονέων της και προς το επίπεδο ζωής αυτών, μετά από αυτόν. Για τον προσδιορισμό περαιτέρω της συνεισφοράς που βαρύνει κάθε γονέα, πρέπει να γίνει αναγωγή της οικονομικής δυνατότητας κάθε γονέα στο σύνολο των εισοδημάτων τους. Με τα δεδομένα αυτά, ο πατέρας μετέχει στην ανάλογη διατροφή της ενάγουσας με το ποσό των 450,00 ευρώ και η μητέρα της με το ποσό των 250,00 ευρώ, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του ισχυρισμού των εναγόμενων οτι η μητέρα της ενάγουσας οφείλει να της καταβάλει το μισό της απαιτούμενης διατροφής της, δεκτού γενομένου ωστόσο σαν ουσιαστικά βάσιμου του ισχυρισμού ότι οφείλει και η μητέρα να συνεισφέρει στη διατροφή της ενάγουσας. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στην προς συνεισφορά υποχρέωση εκάστου των γονέων στην ανάλογη διατροφή του ενήλικου τέκνου τους. Εξάλλου, ο θανών διέθετε από το σύνολο των εισοδημάτων του για τη διατροφή του ενηλίκου τέκνου του το ποσό των 450,00 EYPΩ (βλ απόσπασμα από κίνηση τραπεζικού λογαριασμού της ενάγουσας, όπου το πρώτο οκτάμηνο του 2011 ο πατέρας της κατέβαλε ποσό 3.650,00 ΕΥΡΩ και επομένως κατά μέσο όρο μηνιαία 3.650,00 : 8 = 450,00). Ήταν, άλλωστε, κατά νόμο υποχρεωμένος να διατρέφει το ενήλικο τέκνο του αφού οι γονείς έχουν, υπό τους όρους της διατάξεως του άρθρου 1486§1 του ΑΚ, υποχρέωση διατροφής και του ενηλίκου τέκνου τους, εφ’ όσον τούτο δεν είναι σε θέση να διαθρέψει τον εαυτό του από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες, εν όψει ιδία και των τυχόν αναγκών εκπαιδεύσεώς του (ΑΠ 1060/1993 ΕλλΔνη 35 .1292, ΕφΠειρ 486/2015 ΝΟΜΟΣ, Γεωργιάδη – Σταθόπουλου ΑΚ, υπ’ άρθρο 1486 αριθ. 94 επ.). Αν λοιπόν ζούσε ο θανών, η ενάγουσα θα διατηρούσε, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και με πιθανότητα, αξίωση διατροφής μέχρι την συμπλήρωση του κύκλου των σπουδών της, δηλαδή μέχρι την 31-8-2016. Πιο συγκεκριμένα, η ενάγουσα θα λάμβανε διατροφή από τον θανόντα πατέρα της ποσό 450,00 ΕΥΡΩ το μήνα, προς κάλυψη των προσωπικών της αναγκών, όπως ανωτέρω σημειώνεται. Εξ αιτίας του θανάτου του πατέρα της στερήθηκε την διατροφή αυτή και συνεπώς για την αναπλήρωσή της πρέπει να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγόμενων να της καταβάλουν, σε ολόκληρο ο καθένας, ισόποση αποζημίωση μηνιαίως για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, ανερχόμενη σε ποσό συνολικά 21.600,00 ευρώ (48 μήνες X 450,00 ευρώ μηνιαία=). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι στην ενάγουσα απονεμήθηκε από το ΙΚΑ, ασφαλιστικό φορέα του θανόντος πατέρα της, σύνταξη θανάτου, από 13-3-2012 ποσού 438,16 ευρώ μηνιαία. Συνεπώς από τη μηνιαία επιδικαστέα διατροφή της πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό, που έλαβε από το ΙΚΑ ως σύνταξη και έτσι τελικά η ενάγουσα δικαιούται να αναζητήσει από τους εναγόμενους για την πιο πάνω αιτία το ποσό των 11,84 (450,00 – 438,16) ΕΥΡΩ μηνιαία και συνολικά για όλο το επίδικο διάστημα ποσό 568,32 ευρώ (11,84 ευρώ X 48 μήνες). Κατά συνέπεια, η ένδικη αγωγή πρέπει να γίνει μερικά δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να αναγνωριστεί η υποχρέωση των εναγόμενων να καταβάλουν, σε ολόκληρο ο καθένας, στην ενάγουσα το ποσό των 568,32 ΕΥΡΩ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση. Τέλος, οι εναγόμενοι πρέπει να καταδικαστούν στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας λόγω της μερικής νίκης και ήττας καθενός από τους διαδίκους και ανάλογα με την έκταση αυτή (άρθρο 178 παρ. 1 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ μερικά την αγωγή.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την υποχρέωση των εναγόμενων να καταβάλουν, σε ολόκληρο ο καθένας, στην ενάγουσα, το ποσό των πεντακοσίων εξήντα οκτώ ευρώ και τριάντα δύο λεπτών (568,32), ως αποζημίωση για τη στέρηση διατροφής, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος των εναγομένων ένα μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, τα οποία ορίζει σε διακόσια (200,00) ΕΥΡΏ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, δίχως την παρουσία των διαδίκων, στην Αθήνα, στις 12 Σεπτεμβρίου 2017.