Τελευταία ενημέρωση: 14 Οκτωβρίου 2022
Περίληψη: Διανομέας φαγητού. Πρέπει να είναι εφοδιασμένος με πιστοποιητικό υγείας. Αλλοδαπός εργαζόμενος χώρας εκτός ΕΕ. Πρέπει να είναι εφοδιασμένος με άδεια διαμονής με δικαίωμα πρόσβασης στην εργασία. Μεταβολή του προσώπου του εργοδότη. Η μεταβίβαση επιχείρησης καθ’ εαυτή δεν συνιστά λόγο απόλυσης των εργαζομένων και, σε περίπτωση που ο εργαζόμενος, παρά την απαγόρευση, απολυθεί, η απόλυσή του είναι άκυρη. Η δεύτερη εναγομένη ευθύνεται αποκλειστικώς για τις απαιτήσεις του ενάγοντος που γεννήθηκαν μετά τη διαδοχή, λαμβανομένου υπόψη ότι η υπερημερία της πρώτης εναγομένης, από την άκυρη απόλυση, συνεχίστηκε στο πρόσωπο της δεύτερης εναγομένης, χωρίς να απαιτείται γνώση εκ μέρους της ή προσφορά των υπηρεσιών του ενάγοντος σε αυτήν. Η επίδοση της αγωγής αναφορικά με το αίτημα περί αναγνώρισης της ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος, έλαβε χώρα εντός της τρίμηνης αποσβεστικής προθεσμίας, δεδομένου ότι η τελευταία ημέρα της προθεσμίας ήταν Κυριακή, οπότε η προθεσμία παρατάθηκε μέχρι την επόμενη μη εξαιρετέα ημέρα. Άκυρη καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Όσο ο ενάγων έλλειπε στη χώρα καταγωγής του η πρώτη εναγομένη είχε υποβάλει στον Ο. A. Ε. Δ. έντυπο αναγγελίας οικειοθελούς αποχώρησής του, χωρίς, όμως, η δήλωση αυτή να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, εφόσον αποδείχθηκε ότι ο ενάγων απουσίαζε από την εργασία έχοντας λάβει τη νόμιμη άδεια αναψυχής. Η μη αποδοχή της εργασίας του ενάγοντος μετά την επιστροφή του από την άδειά του ισοδυναμεί με καταγγελία από την πλευρά της εργοδότριας πρώτης εναγομένης για την οποία δεν τηρήθηκε ο απαιτούμενος έγγραφος τύπος οπότε η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος είναι άκυρη. Άκυρη τυγχάνει η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν καταβλήθηκε σε αυτόν η νόμιμη αποζημίωση απόλυσης. Σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας επιχειρήσεων. Έννοια υπερεργασίας, υπερωριακής απασχόλησης και κατ’ εξαίρεση υπερωρίας κατά τις εργάσιμες ημέρες και καθορισμός της νόμιμης αμοιβής και αποζημίωσης που δικαιούται ο εργαζόμενος. Νόμιμη προσαύξηση για εργασία κατά τις Κυριακές, τις νύχτες και τις αργίες. Υπολογισμός αμοιβής. Απόδοση ωφελείας λόγω στέρησης της εβδομαδιαίας ανάπαυσης. Υπολογισμός αμοιβής. Αποζημίωση για την κατ’ εξαίρεση υπερωριακή απασχόληση κατά τα Σάββατα και τις Κυριακές. Επιδίκαση επιδομάτων εορτών και αδείας καθώς και αποδοχών αδείας και αποζημίωσης μη ληφθείσης αδείας. Υπολογισμός αμοιβής. Ένσταση εξόφλησης. Στοιχεία ορισμένου. Απορριπτέος ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι εξοφλήθηκε ο ενάγων αφού υπέγραψε σχετική δήλωση περί εξόφλησής του. Απορρίπτει έφεση του εργοδότη κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, που είχε επιδικάσει στον εργαζόμενο το συνολικό ποσό των 64.900,03 Ευρώ.
ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Αριθμός απόφασης
6331/2020
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
5ο Τμήμα
Αποτελούμενο από τη Δικαστή, Χριστίνα Λίμουρα, Προεδρεύουσα Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοικήσεως του Εφετείου Αθηνών και από τη Γραμματέα …….
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2020, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: ……………………του …………, κατοίκου …………, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Βασιλείου Γεωργίου, με δήλωση άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Του εφεσίβλητου: ………… ………… του …………, κατοίκου ………… …………, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Δημήτριου Βλαχόπουλου, με δήλωση άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών άσκησε ο εφεσίβλητος την από 23.12.2015 με αριθμό εκθ. καταθ. …………/2015 αγωγή του, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 1762/2017 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου η εκκαλούσα- εναγομένη με την από 14.6.2019 και με αριθμ. εκθ. καταθ. …………/2019 έφεση, δικάσιμος επί της οποίας ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις τους ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση της εκκαλούσας- εναγομένης κατά της 1762/2017 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών ( άρθρα 664-676 ΚΠολΔ ), αντιμωλία των διαδίκων, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα ( άρθρα 495, 513 παρ. 1,518 παρ. 2 ΚΠολΔ ). Επομένως, εφόσον φέρεται παραδεκτά προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου ( άρθρα 19, 511 ΚΠολΔ ), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή η έφεση και να ερευνηθεί περαιτέρω μέσα στα όρια που καθορίζονται με αυτήν, κατά την ίδια ανωτέρω ειδική διαδικασία, για το παραδεκτό και βάσιμο των προβαλλομένων λόγων της ( άρθρα 522, 533 σε συνδ. με 591 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Με την υπό κρίση αγωγή ο ενάγων ισχυρίστηκε ότι προσλήφθηκε την 1.9.2008 από την πρώτη εναγομένη ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «…………», η οποία διατηρούσε ψητοπωλείο- ταχυφαγείο, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου προκειμένου να απασχοληθεί με την ειδικότητα του διανομέα-οδηγού δικύκλου, έναντι του νομίμου ημερομισθίου. Ότι το χρονικό διάστημα από 1.1.2010 έως 8.7.2015 εργαζόταν επί 13 ώρες την ημέρα σε πενθήμερη εβδομαδιαία βάση πραγματοποιώντας υπερεργασία και κατ’ εξαίρεση ( παράνομη ) υπερωριακή απασχόληση, ενώ παρείχε τις υπηρεσίες του τα αναφερόμενα στην αγωγή Σάββατα και Κυριακές επί 13 ώρες ημερησίως καθώς και τις αργίες που δεν συνέπιπταν με Κυριακές, ενώ παρείχε και νυκτερινή εργασία, χωρίς ουδέποτε να λάβει την προσαύξηση που δικαιούται για την απασχόλησή του πέραν του νομίμου ωραρίου. Ότι τα προαναφερόμενα έτη ουδέποτε έλαβε από την πρώτη εναγομένη τα επιδόματα εορτών και αδείας που δικαιούνταν, ενώ από το έτος 2010 έως 2014 η πρώτη εναγομένη υποχρεούται να του καταβάλει τις αντίστοιχες αποδοχές αδείας προσαυξημένες κατά 100% καθώς από υπαιτιότητά της δεν του χορήγησε την οφειλόμενη άδεια αναψυχής παρά τις σχετικές αιτήσεις του, ενώ το έτος 2015 έλαβε άδεια αναψυχής χωρίς να του καταβληθούν οι αποδοχές αδείας, ενώ του οφείλει και το υπόλοιπο των δεδουλευμένων αποδοχών Αυγούστου του έτους 2015. Ότι την πρώτη εναγομένη διαδέχθηκε η δεύτερη εναγομένη ( ΠΔ 178/2002 ) αναλαμβάνοντας από την 3.8.2015 και συνεχίζοντας την επιχειρηματική δραστηριότητα της πρώτης εναγομένης, γεγονός που καταδεικνύει ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις από τη σύμβαση εργασίας του μεταβιβάστηκαν αυτοδικαίως κατά το χρονικό σημείο της μεταβίβασης στη δεύτερη εναγομένη, καθιστώντας εις ολόκληρον υπεύθυνες και τις δυο εναγόμενες για τις απορρέουσες από τη σύμβαση εργασίας υποχρεώσεις τους έναντι αυτού μέχρι και την 3.8.2015. Ότι την 14.8.2015 η πρώτη εναγόμενη αναίτια κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του χωρίς να τηρήσει τον έγγραφο τύπο και να του καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση απολύσεως. Ζητεί περαιτέρω κατόπιν παραδεκτού περιορισμού του αγωγικού αιτήματος και νόμιμου περιορισμού του αιτήματος της αγωγής από καταψηφιστικό σε εν μέρει αναγνωριστικό: 1) να αναγνωριστεί η ακυρότητα της από 14.8.2015 καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του από την πρώτη εναγομένη και ότι συνδέεται με τη δεύτερη εναγομένη με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, 2) να υποχρεωθούν οι εναγόμενες ευθυνόμενες εις ολόκληρον να του καταβάλουν με βάση τη σύμβαση εργασίας του και επικουρικά με βάση τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού σε περίπτωση που κριθεί άκυρη, το ποσό των 18.136,23 ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αγωγή, 3) να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενες οφείλουν να του καταβάλουν εις ολόκληρον ευθυνόμενες με βάση τη σύμβαση εργασίας του και επικουρικά με βάση τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού σε περίπτωση που κριθεί άκυρη, το ποσό των 55.953,63 ευρώ για προσαύξηση υπερεργασίας και κατ’ εξαίρεση υπερωρίας κατά τις εργάσιμες ημέρες, τα Σάββατα και τις Κυριακές, προσαύξηση για απασχόληση τις Κυριακές και κατά τη νύκτα και απόδοση ωφέλειας για τη στέρηση της αναπληρωματικής ανάπαυσης διάρκειας 24 ωρών σε άλλη ημέρα της εβδομάδας που ακολουθεί τις Κυριακές που εργάστηκε, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αγωγή, 4) να αναγνωριστεί ότι η δεύτερη εναγομένη υποχρεούται να του καταβάλει για αποδοχές υπερημερίας χρονικού διαστήματος από 15.8.2015 έως 24.5.2017 το ποσό των 8.228,65 ευρώ με το νόμιμο τόκο τα ανωτέρω αναφερόμενα ποσά, 5) να υποχρεωθεί η δεύτερη εναγομένη να αποδέχεται τις προσφερόμενες προσηκόντως υπηρεσίες του με απειλή χρηματικής ποινής, 6) Επικουρικά και σε περίπτωση που κριθεί ότι η σύμβαση εργασίας του έχει λυθεί, να αναγνωριστεί ότι και οι δυο εναγόμενες υποχρεούται να του καταβάλουν εις ολόκληρον ευθυνόμενες το ποσό των 3.176,51 ευρώ ως αποζημίωση απόλυσης με το νόμιμο τόκο και να υποχρεωθεί η πρώτη εναγομένη να του χορηγήσει πιστοποιητικό εργασίας με απειλή χρηματικής ποινής.
Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η εκκαλούσα- εναγομένη με την κρινόμενη έφεσή της επικαλούμενη εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων.
Η υπό κρίση αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη περιέχουσα όλα τα απαιτούμενα εκ του άρθρου 216 ΚΠολΔ στοιχεία που εξειδικεύουν και επαρκώς προσδιορίζουν τις απαιτήσεις του ενάγοντος σε βάρος της εναγομένης, ήτοι την κατάρτιση της σύμβασης εργασίας του, το χρόνο παροχής των υπηρεσιών του, το είδος της παρασχεθείσας εργασίας του και το νόμιμο μισθό του, απορριπτομένου του σχετικού λόγου εφέσεως ως αβάσιμου.
Περαιτέρω αναφορικά με το αίτημα της αναγνώρισης της ακυρότητας της από 14.8.2015 καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του ενάγοντος, η αγωγή έχει ασκηθεί εντός της τρίμηνης αποσβεστικής προθεσμίας ( άρθρο 6 παρ. 1 Ν. 3198/1955 ), αφού η επίδοση στην πρώτη εναγομένη προγενέστερης όμοιας ως προς την ιστορική και νομική βάση αγωγής με αριθμ. καταθ. 1…………/…………/16.11.2015, από την οποία ο ενάγων παραιτήθηκε με την υπό κρίση αγωγή, έγινε την 16.11.2015, ήτοι εντός της ανωτέρω τρίμηνης αποσβεστικής προθεσμίας, δοθέντος ότι η 15η.11.2015 ήταν ημέρα Κυριακή, απορριπτομένου του σχετικού λόγου εφέσεως ως αβάσιμου.
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά συνεδριάσεως του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, την υπ’ αριθμ. …………/29.5.2017 ένορκη βεβαίωση του ………… μάρτυρα του ενάγοντος, ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, η οποία ελήφθη κατόπιν νομίμου κλητεύσεως των εναγομένων με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του ενάγοντος ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, η οποία καταχωρίστηκε στα πρακτικά και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι είτε για να ληφθούν υπόψη ως αποδεικτικά στοιχεία, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων προσλήφθηκε από την πρώτη εναγομένη εταιρεία, η οποία διατηρεί ψητοπωλείο- ταχυφαγείο στην Αθήνα, το Σεπτέμβριο του έτους 2008 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να εργαστεί στην ανωτέρω επιχείρηση της εναγομένης και συγκεκριμένα στο κατάστημά της με την ονομασία «…………» ως διανομέας φαγητού έναντι του κατώτατου νόμιμου ημερομισθίου. Ο ενάγων, ο οποίος κατάγεται από το Πακιστάν, κατείχε την υπ’ αριθμ. …………/26.3.2015 άδεια διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους με διάρκεια ισχύος από 17.3.2015 έως 16.3.2016, η οποία του είχε χορηγηθεί με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών και με την οποία παρέχεται δικαίωμα πρόσβασης στη μισθωτή απασχόληση και την παροχή άλλων υπηρεσιών ή έργου, ενώ ακολούθως έλαβε το υπ’ αριθμ. ………… δελτίο διαμονής για παροχή μισθωτής εργασίας παροχή υπηρεσιών και επιχειρηματική δραστηριότητα διάρκειας από 10.2.2016 έως 16.3.2021, που εκδόθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Επίσης ο ενάγων είχε εφοδιασθεί με πιστοποιητικό υγείας ( άρθρο 1 της υπ’ αριθμ. Υ1γ/ΓΠ.οικ 35797 απόφασης του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ), αφού η επιχείρηση της πρώτης εναγομένης εντάσσεται στις επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος (βλ. το από 12.2.2014 πιστοποιητικό υγείας με διάρκεια ισχύος 5 έτη ). Επομένως η άκυρη αρχικά καταρτισθείσα σύμβαση του ενάγοντος λόγω έλλειψης των ανωτέρω προϋποθέσεων, επικυρώθηκε σιωπηρά παράγοντας έννομα αποτελέσματα με την απόκτηση από τον ενάγοντα του ανωτέρω πιστοποιητικού υγείας και της προαναφερόμενης άδειας διαμονής. Περαιτέρω ο ενάγων, ο οποίος παρείχε ανελλιπώς τις υπηρεσίες του στην εναγομένη και ενώ την 9η.7.2015 έλαβε άδεια αναψυχής προκειμένου να ταξιδέψει στο Πακιστάν, η πρώτη εναγομένη κατά τη διάρκεια της απουσίας του υπέβαλε στον ΟΑΕΔ έντυπο αναγγελίας οικειοθελούς αποχώρησης του ενάγοντος από την εργασία του από την 3.8.2015, παρά το γεγονός ότι ο ενάγων είχε λάβει νόμιμη άδεια αναψυχής. Περαιτέρω και ενώ ο ενάγων την 14.8.2015 επέστρεψε στην Ελλάδα και πήγε στην εργασία του ο νόμιμος εκπρόσωπος της πρώτης εναγομένης αρνήθηκε να αποδεχθεί την εργασία του καταγγέλλοντας σιωπηρά τη σύμβαση εργασίας του, χωρίς να τηρηθεί ο απαιτούμενος έγγραφος τύπος και να του καταβληθεί η νόμιμη αποζημίωση απολύσεως, γεγονός που καθιστά την ανωτέρω καταγγελία άκυρη. Περαιτέρω στις 30.7.2015 λύθηκε η πρώτη εναγομένη εταιρεία, όπως προκύπτει από το από 30.7.2015 ιδιωτικό συμφωνητικό λύσης της εταιρείας και την ίδια περίοδο αποδείχθηκε ότι η επιχείρηση της πρώτης εναγομένης μεταβιβάστηκε στη δεύτερη εναγομένη, η οποία είναι κουνιάδα του …………, νομίμου εκπροσώπου της πρώτης εναγομένης, η οποία διατήρησε την ταυτότητά της, λειτουργώντας την ίδια επιχείρηση, στο ίδιο κατάστημα, υπό την ίδια ονομασία «…………», χρησιμοποιώντας τον ίδια τηλεφωνικό αριθμό, διαθέτοντας τον ίδιο υλικοτεχνικό εξοπλισμό, την ίδια τεχνογνωσία καθώς και το σύνολο της πελατείας. Ενόψει των ανωτέρω συνάγεται ότι επήλθε μεταβίβαση επιχείρησης και διαδοχή μεταξύ της προηγούμενης εργοδότριας του ενάγοντος, πρώτης εναγομένης και της νέας εργοδότριάς του, δεύτερης εναγομένης, (άρθρα 1, 2 παρ.1, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 2 ΠΔ 178/2002 ), αφού η επιχείρηση της πρώτης εναγόμενης διατήρησε την ταυτότητά της και υπό τον νέο φορέα της, ήτοι τη δεύτερη εναγομένη, υποκαθιστώντας αυτοδίκαια την πρώτη εναγομένη και ευθυνόμενη αποκλειστικά για τις απαιτήσεις του ενάγοντος που γεννήθηκαν μετά την ανωτέρω διαδοχή, γεγονός που καταδεικνύει ότι ο ενάγων, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του οποίου είναι άκυρη, εξακολούθησε να συνδέεται με τη δεύτερη εναγομένη με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, οι δε αξιώσεις του σε βάρος της πρώτης εναγομένης, οι οποίες υφίσταντο κατά το χρόνο της μεταβίβασης βαρύνουν και τη διάδοχο δεύτερη εναγομένη. Ενόψει των ανωτέρω η δεύτερη εναγομένη οφείλει στον ενάγοντα αποδοχές υπερημερίας χρονικού διαστήματος από 15.8.2015 έως 24.5.2017, αφού η υπερημερία της πρώτης εναγομένης από την άκυρη απόλυση του ενάγοντος συνεχίστηκε στο πρόσωπο της δεύτερης εναγομένης, η οποία δεν αποδείχθηκε ότι έπαψε με κάποιο νόμιμο τρόπο μέχρι τη συζήτηση της αγωγής. Επομένως οφείλει η δεύτερη εναγομένη στον ενάγοντα τα κάτωθι ποσά: Για αποδοχές υπερημερίας υπολοίπου μηνός Αυγούστου 2015 287,98 ευρώ (11 εργάσιμες ημέρες X 26,18 ευρώ κατώτατο ημερομίσθιο με βάση το Ν. 4046/2012 και την ΠΥΣ 6/28.2.2012 και την ερμηνευτική εγκύκλιο 4601/304/2012 ), για αποδοχές υπερημερίας χρονικού διαστήματος από Σεπτέμβριο 2015 έως Μάιο 2016 ( 25 ημέρες X 26,18 ευρώ 9 μήνες -19 ευρώ που έλαβε από άλλο εργοδότη ), ήτοι 5.871,50 ευρώ ), για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουνίου 2016 ( 25 ημέρες X 26,18 ευρώ ημερομίσθιο X 1 μήνα -537,84 ευρώ που έλαβε από άλλο εργοδότη), ήτοι 116,66 ευρώ, για αποδοχές υπερημερίας μηνός Σεπτεμβρίου 2016 ( 25 ημέρες X 26,18 ευρώ ημερομίσθιο X 1 μήνα -475 ευρώ που έλαβε από άλλο εργοδότη ), ήτοι 179,50 ευρώ, για αποδοχές υπερημερίας διαστήματος 1-24 Μαίου 2017 ( 18 ημέρες X 26,18 ευρώ ημερομίσθιο ), ήτοι 471,24 ευρώ, για αναλογία επιδόματος Χριστουγέννων 2015 χρονικού διαστήματος από 15.18.2015 έως 31.12.2015 ( 139 ημέρες /8Χ26,18 με συντελεστή 0,04166 ), ήτοι 473,83 ευρώ, για επίδομα Πάσχα 2016 ( 15 ημερομίσθια X 26,18 ευρώ X 0,04166), ήτοι 409,06 ευρώ. Επομένως η δεύτερη εναγομένη οφείλει στον ενάγοντα για αποδοχές υπερημερίας το συνολικό ποσό των 7.809,77 ευρώ με το νόμιμο τόκο για τους μισθούς υπερημερίας από την πρώτη του επόμενου μήνα από εκείνον κατά τον οποίο κατέστη ληξιπρόθεσμος και απαιτητός κάθε μηνιαίος μισθός, για αναλογία επιδόματος Χριστουγέννων 2015 από την 1η Ιανουαρίου 2016 και για δώρο Πάσχα 2016 από την 1η Μαίου 2016. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι ενώ κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2010 έως 8.7.2015 ο ενάγων θα έπρεπε να παρέχει την εργασία του υπό το σύστημα της πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων και ισχύει για τους εργαζόμενους σε επισιτιστικά καταστήματα ( υπ’ αριθμ. 102/1984 απόφαση του ΔΔΔΔ Αθηνών, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την 21.768/1985 απόφαση του Υπουργού Εργασίας και υποχρεωτική με την 11.452/1985 απόφαση του αυτού Υπουργού ) εργαζόταν το ανωτέρω χρονικό διάστημα από Δευτέρα έως Κυριακή επί 11 ώρες ημερησίως, ήτοι από ώρα 11.00 έως 17.30 και από ώρα 20.00 έως ώρα 00.30, διανέμοντας το φαγητό από το εστιατόριο των εναγομένων στις κατοικίες των πελατών με τη χρήση μοτοποδηλάτου. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι το χρονικό διάστημα της απασχολήσεως του στην πρώτη εναγομένη ο ενάγων ουδέποτε έλαβε επιδόματα εορτών και αδείας, ενώ τα έτη 2010 έως 2014 δεν του χορηγήθηκε από την πρώτη εναγομένη άδεια αναψυχής παρά τις σχετικές αιτήσεις του, ενώ το έτος 2015 του χορηγήθηκε άδεια αναψυχής χωρίς όμως να του χορηγηθούν οι νόμιμες αποδοχές του. Οφείλει συνεπώς η πρώτη εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα τις αποδοχές αδείας που δεν του χορηγήθηκαν κατά τα αντίστοιχα έτη, ενώ οφείλει να του καταβάλει λόγω της υπαίτιας παράλειψης της να του χορηγήσει τα έτη 2010 έως 2014 κανονική άδεια, τις οφειλόμενες για τα έτη αυτά αποδοχές αδείας προσαυξημένες κατά 100%. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ενώ ο ενάγων εργαζόταν όλες τις Κυριακές του χρονικού διαστήματος από 1.1.2010 έως 8.7.2015 ουδέποτε του χορηγήθηκε αναπληρωματική ανάπαυση διάρκειας 24 ωρών σε άλλη ημέρα της εβδομάδας, ενώ ουδέποτε του χορηγήθηκε η προσαύξηση της Κυριακάτικης εργασίας, της νυκτερινής εργασίας και της εργασίας κατά τις αργίες που εργάστηκε στο ίδιο χρονικό διάστημα ( 1.1.2010 έως 8.7.2015 ). Περαιτέρω λαμβανομένου υπόψη ότι το χρονικό διάστημα από 1.1.2010 έως 30.6.2011 το κατώτατο νόμιμο ημερομίσθιο του άγαμου ανερχόταν σε 33,04 ευρώ ( ΕΓΣΣΕ 2010- 2011-2012 ), το χρονικό διάστημα από 1.7.2011 έως 13.2.2012 ανερχόταν στο ποσό των 33,57 ευρώ ( ΕΓΣΣΕ 2010-2011-2012 ). το χρονικό διάστημα από 14.2.2012 έως τέλος 2015 ανερχόταν στο ποσό των 26,18 ευρώ ( Ν. 4046/2012, ΠΥΣ 6/28.2.2012 και ερμηνευτική εγκύκλιος 4601/304/2012, υποπαρ. ΙΑ 11 αριθμ. 3 Ν. 4093/2012 ), δικαιούται ο ενάγων τα ακόλουθα ποσά:
Α) α) Για επίδομα Πάσχα 2010: 516,25 Ευρώ (15 ημερομίσθια προσαυξημένα με την αναλογία του επιδόματος αδείας: 15 χ 33,04 χ 0,04166= 516,25), β) για επίδομα Χριστουγέννων 2010: 860,41 ευρώ (25 ημερομίσθια προσαυξημένα κατά την αναλογία του επιδόματος αδείας: 25 χ 33,04 χ 0,04166=860,41), γ) για επίδομα Πάσχα 2011: 516,25 Ευρώ (15 ημερομίσθια προσαυξημένα με την αναλογία του επιδόματος αδείας: 15 χ 33.04 χ 0,04166= 516,25), δ) για επίδομα Χριστουγέννων 2011: 874,21 Ευρώ (25 ημερομίσθια προσαυξημένα κατά την αναλογία του επιδόματος αδείας: 25 χ 33,57 χ 0,04166 = 874,21), ε) για επίδομα Πάσχα 2012: 409,06 Ευρώ (15 ημερομίσθια προσαυξημένα με την αναλογία του επιδόματος αδείας: 15 χ 26,18 χ 0,04166= 409,06), στ) για επίδομα Χριστουγέννων 2012: 681,77 Ευρώ (25 ημερομίσθια χ 26,18 Ευρώ και το γινόμενο προσαυξημένο κατά την αναλογία του επιδόματος αδείας [0,04166] = 681,77), ζ) για επίδομα Πάσχα 2013: 409,06 Ευρώ (15 ημερομίσθια προσαυξημένα με την αναλογία του επιδόματος αδείας: 15 χ 26,18 χ 0,04166= 409,06), η) για επίδομα Χριστουγέννων 2013: 681,77 Ευρώ (25 ημερομίσθια χ 26,18 Ευρώ και το γινόμενο προσαυξημένο κατά την αναλογία του επιδόματος αδείας [0,04166] = 681,77), θ) για επίδομα Πάσχα 2014: 409,06 Ευρώ (15 ημερομίσθια προσαυξημένα με την αναλογία του επιδόματος αδείας: 15 χ 26,18 χ 0,04166= 409,06), ι) για επίδομα Χριστουγέννων 2014: 681,77 Ευρώ (25 ημερομίσθια χ 26,18 Ευρώ και το γινόμενο προσαυξημένο κατά την αναλογία του επιδόματος αδείας [0,04166] = 681,77), ια) για επίδομα Πάσχα 2015: 409,06 Ευρώ (15 ημερομίσθια προσαυξημένα με την αναλογία του επιδόματος αδείας: 15 χ 26,18 χ 0,04166= 409,06), ιβ) για αναλογία επιδόματος Χριστουγέννων 2015: 361,34 Ευρώ (ένα ημερομίσθιο ανά οκτώ ημέρες, για το χρονικό διάστημα από 01/05/2015 έως 14/08/2015: 106 ημέρες/8 X 26,18 και το γινόμενο προσαυξημένο κατά την αναλογία του επιδόματος αδείας [0,04166]=361,34). Οφείλεται συνεπώς στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 6.810,01 ευρώ, με τους νόμιμους τόκους για το δώρο Χριστουγέννων κάθε έτους από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους, δηλαδή για το δώρο Χριστουγέννων 2010 από την 1η Ιανουαρίου 2011, για το δώρο Χριστουγέννων 2011 από την 1η Ιανουαρίου 2012, για το δώρο Χριστουγέννων 2012 από την 1η Ιανουαρίου 2013 κ. ο. κ., ενώ για το δώρο Πάσχα κάθε έτους από την 1η Μαΐου κάθε αντίστοιχου έτους, Β) α) Για το έτος 2010, το ποσό των 1.453,76 ευρώ για αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας (22 X 33,04 + 100%=1.453,76), καθώς και το ποσό των 429,52 ευρώ (13 X 33,04 ευρώ) για επίδομα αδείας. β) Για το έτος 2011, το ποσό των 1.477,08 ευρώ για αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας (22 X 33,57 + 100%=1.477,08), καθώς και το ποσό των 436,41 ευρώ (13 X 33,57 ευρώ) για επίδομα αδείας. γ) Για το έτος 2012 το ποσό των 1.151,92 ευρώ για αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας (22 X 26,18 + 100%=1.151,92), καθώς και το ποσό των 340,34 ευρώ (13 X 26,18 ευρώ) για επίδομα αδείας. δ) Για το έτος 2013 το ποσό των 1.151,92 ευρώ για αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας (22 X 26,18 + 100%=1.151,92), καθώς και το ποσό των 340,34 ευρώ (13 X 26,18 ευρώ) για επίδομα αδείας. ε) Για το έτος 2014 το ποσό των 1.151,92 ευρώ για αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας (22 X 26,18 + 100%=1.151,92), καθώς και το ποσό των 340,34 ευρώ (13 X 26,18 ευρώ) για επίδομα αδείας. στ) Για το έτος 2015 το ποσό των 575,96 ευρώ για αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας (22 X 26,18=575,96), καθώς και το ποσό των 340,34 ευρώ (13 X 26,18 ευρώ) για επίδομα αδείας. Επομένως, για την αιτία αυτή (αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας, αποδοχές αδείας και επίδομα αδείας) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 9.189,85 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της δήλης ημέρας καταβολής τους, ήτοι από την επομένη της τελευταίας ημέρας του έτους που αφορούν και συγκεκριμένα ως προς το επιμέρους ποσό των 726,88 ευρώ (αποδοχές άδειας 2010) με το νόμιμο τόκο από την 1η Ιανουαρίου 2011, ως προς το επιμέρους ποσό των 738,54 ευρώ (αποδοχές άδειας 2011) με το νόμιμο τόκο από την 1η Ιανουαρίου 2012, ως προς το επιμέρους ποσό των 575,96 ευρώ (αποδοχές άδειας 2012) με το νόμιμο τόκο από την 1η Ιανουαρίου 2013, ως προς το επιμέρους ποσό των 575,96 ευρώ (αποδοχές άδειας 2013) με το νόμιμο τόκο από την 1η Ιανουαρίου 2014, ως προς το επιμέρους ποσό των 575,96 ευρώ (αποδοχές άδειας 2014) με το νόμιμο τόκο από την 1η Ιανουαρίου 2015, ως προς το επιμέρους ποσό των 575,96 ευρώ (αποδοχές άδειας 2015) με το νόμιμο τόκο από την 1η Ιανουαρίου 2016. Περαιτέρω, ως προς το επιμέρους ποσό των (726,88+ 738,54+ 575,96+ 575,96+ 575,96=) 3.193,30 ευρώ που αφορά στις προσαυξήσεις 100% των αποδοχών αδείας για μη αυτούσιες ληφθείσες άδειες κατά τα έτη 2010, 2011, 2012, 2013 και 2014, η τοκοδοσία πρέπει να ορισθεί από την επομένη της επίδοσης της υπό κρίση αγωγής. Για τα επιδόματα αδείας η τοκοδοσία πρέπει να ορισθεί από την 1η Ιανουαρίου που ακολουθεί την τελευταία ημέρα του οικείου έτους αντίστοιχα, δηλαδή για το επίδομα αδείας 2010 από 01-01-2011, για το επίδομα αδείας 2011 από 01-01-2012 κ. ο. κ. Γ): Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως 14η Ιουλίου 2010, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 40 ωρών εβδομαδιαίως και μέχρι τη συμπλήρωση των 45 ωρών (κατά τις εργάσιμες ημέρες), συνολικά επί 140 ώρες (28 εβδομάδες X 5 ώρες) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=) 4,96 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση υπερεργασίας το ποσό των (140 ώρες X 4,96 ωρομίσθιο X 25%=) 173,60 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από την 15η Ιουλίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 40 ωρών εβδομαδιαίως και μέχρι τη συμπλήρωση των 45 ωρών (κατά τις εργάσιμες ημέρες), συνολικά επί 250 ώρες (50 εβδομάδες X 5 ώρες) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=) 4,96 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση υπερεργασίας το ποσό των (250 ώρες X 4,96 ωρομίσθιο X 20%=) 248,00 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 40 ωρών εβδομαδιαίως και μέχρι τη συμπλήρωση των 45 ωρών (κατά τις εργάσιμες ημέρες), συνολικά επί 165 ώρες (33 εβδομάδες X 5 ώρες) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,57 ευρώ X 6/40=) 5,04 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση υπερεργασίας το ποσό των (165 ώρες X 5,04 ωρομίσθιο X 20%=) 166,32 ευρώ. δ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 40 ωρών εβδομαδιαίως και μέχρι τη συμπλήρωση των 45 ωρών (κατά τις εργάσιμες ήμερες), συνολικά επί 885 ώρες (177 εβδομάδες χ 5 ώρες) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (26,18 ευρώ X 6/40=) 3,93 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση υπερεργασίας το ποσό των (885 ώρες X 3,93 ωρομίσθιο X 20%=) 695,61 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (προσαύξηση υπερεργασίας) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 1.283,53 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Δ) α) Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως 14η Ιουλίου 2010, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 45 ωρών εβδομαδιαίως (κατά τις εργάσιμες ημέρες) συνολικά επί 280 ώρες (28 εβδομάδες X 10 ώρες κατά τα προαναφερόμενα) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=) 4,96 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης το ποσό των (280 ώρες X 4,96 ωρομίσθιο X 100%=) 1.388,80 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από την 15η Ιουλίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 45 ωρών εβδομαδιαίως (κατά τις εργάσιμες ημέρες) συνολικά επί 500 ώρες (50 εβδομάδες X 10 ώρες κατά τα προαναφερόμενα) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=) 4,96 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης το ποσό των (500 ώρες X 4,96 ωρομίσθιο X 80%=) 1.984,00 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 45 ωρών εβδομαδιαίως (κατά τις εργάσιμες ημέρες) συνολικά επί 330 ώρες (33 εβδομάδες X 10 ώρες κατά τα προαναφερόμενα) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,57 ευρώ X 6/40=) 5,04 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης το ποσό των (330 ώρες X 5,04 ωρομίσθιο X 80%=) 1.330,56 ευρώ. δ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι απασχολήθηκε πέραν των 45 ωρών εβδομαδιαίως (κατά τις εργάσιμες ημέρες) συνολικά επί 1.770 ώρες (177 εβδομάδες X 10 ώρες κατά τα προαναφερόμενα) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (26,18 ευρώ X 6/40=) 3,93 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης το ποσό των (1.770 ώρες X 3,93 ευρώ ωρομίσθιο X 80%=) 5.564,88 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (προσαύξηση κατ’ εξαίρεση, παράνομης, υπερωρίας κατά τη διάρκεια του πενθημέρου) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 10.268,24 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Ε) α) Κατά το χρονικά διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως 14η Ιουλίου 2010, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 28 Σάββατα επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου το κάθε Σάββατο, δηλαδή συνολικά επί (28X3=) 84 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=) 4,96 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τα Σάββατα το ποσό των (84 ώρες X 4,96 ωρομίσθιο X 100%=) 416,64 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από την 15η Ιουλίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 50 Σάββατα επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου το κάθε Σάββατο, δηλαδή συνολικά επί (50X3=) 150 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=) 4,96 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τα Σάββατα το ποσό των (150 ώρες X 4,96 ωρομίσθιο X 80%=) 595,20 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 33 Σάββατα επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου το κάθε Σάββατο, δηλαδή συνολικά επί (33X3=) 99 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (33,57 ευρώ X 6/40=) 5,04 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τα Σάββατα το ποσό των (99 ώρες X 5,04 ωρομίσθιο X 80%=) 399,17 ευρώ. δ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 177 Σάββατα επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου το κάθε Σάββατο, δηλαδή συνολικά επί (177X3=) 531 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται σε (26,18 ευρώ X 6/40=) 5,04 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τα Σάββατα το ποσό των (531 ώρες X 5,04 ωρομίσθιο X 80%=) 2.140,99 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (προσαύξηση κατ’ εξαίρεση, παράνομης, υπερωρίας κατά τα Σάββατα) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 3.552,00 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. ΣΤ) α) Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως 14η Ιουλίου 2010, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 28 Κυριακές επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου την κάθε Κυριακή, δηλαδή συνολικά επί (28Χ3=) 84 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο, πλέον της προσαύξησης 75% της απασχόλησης κατά την Κυριακή, ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=4,96 + 75%=) 8,68 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τις Κυριακές το ποσό των (84 ώρες X 8,68 ωρομίσθιο X 100%=) 729,12 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από την 15η Ιουλίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 50 Κυριακές επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου την κάθε Κυριακή, δηλαδή συνολικά επί (50X3=) 150 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο, πλέον της προσαύξησης 75% της απασχόλησης κατά την Κυριακή, ανέρχεται σε (33,04 ευρώ X 6/40=4,96+ 75%=) 8,68 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τις Κυριακές το ποσό των (150 ώρες X 8,68 ωρομίσθιο X 80%=) 1.041,60 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 33 Κυριακές επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου το κάθε Κυριακή, δηλαδή συνολικά επί (33X3=) 99 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο, πλέον της προσαύξησης 75% της απασχόλησης κατά την Κυριακή, ανέρχεται σε (33,57 ευρώ X 6/40=5,04 + 75%=) 8,82 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τις Κυριακές το ποσό των (99 ώρες X 8,82 ωρομίσθιο X 80%=) 698,54 ευρώ. δ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 177 Κυριακές επί 3 ώρες πέραν του 8ώρου την κάθε Κυριακή, δηλαδή συνολικά επί (177X3=) 531 ώρες και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο, πλέον της προσαύξησης 75% της απασχόλησης κατά την Κυριακή, ανέρχεται σε (26,18 ευρώ X 6/40=3,93 + 75%=) 6,88 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τις Κυριακές το ποσό των (531 ώρες X 6,88 ωρομίσθιο X 80%=) 2.922,62 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (προσαύξηση κατ’ εξαίρεση, παράνομης, υπερωρίας κατά τις Κυριακές) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 5.391,88 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Ζ) α) Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 78 Κυριακές και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 33,04 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 75% της απασχόλησης κατά την Κυριακή το ποσό των (78 Κυριακές X 33,04 νόμιμο ημερομίσθιο X 75%=) 1.932,84 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 33 Κυριακές και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 33,57 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 75% της απασχόλησης κατά την Κυριακή το ποσό των (33 Κυριακές X 33,57 νόμιμο ημερομίσθιο X 75%=) 830,86 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 177 Κυριακές και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 26,18 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 75% της απασχόλησης κατά την Κυριακή το ποσό των (177 Κυριακές X 26,18 νόμιμο ημερομίσθιο X 75%=) 3.475,40 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (προσαύξηση 75% απασχόλησης κατά τις Κυριακές) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 6.239,10 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Η) α) Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 78 Κυριακές και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 33,04 ευρώ, δικαιούται ως ωφέλεια από τη στέρηση της εβδομαδιαίας ανάπαυσης το ποσό των (78 Κυριακές X 33,04 νόμιμο ημερομίσθιο=) 2.577,72 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 33 Κυριακές και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 33,57 ευρώ, δικαιούται ως ωφέλεια από τη στέρηση της εβδομαδιαίας ανάπαυσης το ποσό των (33 Κυριακές X 33,57 νόμιμο ημερομίσθιο=) 1.107,81 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 177 Κυριακές και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 26,18 ευρώ, δικαιούται ως ωφέλεια από τη στέρηση της εβδομαδιαίας ανάπαυσης το ποσό των (177 Κυριακές X 26,18 νόμιμο ημερομίσθιο=) 4.633,86 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (ωφέλεια από τη στέρηση της εβδομαδιαίας ανάπαυσης) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 8.319,39 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Θ) α) Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 7 αργίες που δεν συνέπιπταν με Κυριακές (25η Μαρτίου 2010, Δευτέρα του Πάσχα 2010, 1η Μαΐου 2010, 28η Οκτωβρίου 2010, 25η Δεκεμβρίου 2010, 25η Μαρτίου 2011 και Δευτέρα του Πάσχα 2011) και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 33,04 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 75% της απασχόλησης κατά τις αργίες το ποσό των (7 αργίες X 33,04 νόμιμο ημερομίσθιο X 75%=) 173,46 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 2 αργίες που δεν συνέπιπταν με Κυριακές (15η Αυγούστου 2011 και 28η Οκτωβρίου 2011) και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 33,57 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 75% της απασχόλησης κατά τις αργίες το ποσό των (2 αργίες X 33,57 νόμιμο ημερομίσθιο X 75%=) 50,36 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι εργάσθηκε επί 18 αργίες που δεν συνέπιπταν με Κυριακές (Δευτέρα του Πάσχα 2012, 15η Αυγούστου 2012, 25η Δεκεμβρίου 2012, 25η Μαρτίου 2013, Δευτέρα του Πάσχα 2013, 1η Μαΐου 2013, 15η Αυγούστου 2013, 28η Οκτωβρίου 2013, 25η Δεκεμβρίου 2013, 25η Μαρτίου 2014, Δευτέρα του Πάσχα 2014, 1η Μαΐου 2014, 15η Αυγούστου 2014, 28η Οκτωβρίου 2014, 25η Δεκεμβρίου 2014, 25η Μαρτίου 2015, Δευτέρα του Πάσχα 2015 και 1η Μαΐου 2015) και ότι το νόμιμο ημερομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε 26,18 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 75% της απασχόλησης κατά τις πιο πάνω αργίες το ποσό των (18 αργίες X 26,18 νόμιμο ημερομίσθιο X 75%=) 353,43 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (προσαύξηση 75% απασχόλησης κατά τις αργίες) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 577,25 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα από την παροχή της εργασίας σε κάθε μία από τις προαναφερόμενες αργίες. I) α) Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2010 έως την 30η Ιουνίου 2011, δεδομένου ότι απασχολήθηκε μετά τις 22:00 συνολικά επί 1.365,00 ώρες (546 ημέρες X 2,50 ώρες ημερησίως) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε (33,04 X 6/40=) 4,96 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 25% της νυχτερινής απασχόλησης το ποσό των (1.365 ώρες X 4,96 ωρομίσθιο X 25% προσαύξηση νυχτερινής εργασίας=) 1.692,60 ευρώ. β) Κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιουλίου 2011 έως την 13η Φεβρουαρίου 2012, δεδομένου ότι απασχολήθηκε μετά τις 22:00 συνολικά επί 570,00 ώρες (228 ημέρες X 2,50 ώρες ημερησίως) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε (33,57 X 6/40=) 5,04 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 25% της νυχτερινής απασχόλησης το ποσό των (570 ώρες X 5,04 ευρώ ωρομίσθιο X 25% προσαύξηση νυχτερινής εργασίας=) 718,20 ευρώ. γ) Κατά το χρονικό διάστημα από την 14η Φεβρουαρίου 2012 έως την 8η Ιουλίου 2015, δεδομένου ότι απασχολήθηκε μετά τις 22:00 συνολικά επί 3.102,50 ώρες (1.241 ημέρες Χ 2,50 ώρες ημερησίως) και ότι το νόμιμο ωρομίσθιο ανέρχεται την περίοδο αυτή σε (26,18 X 6/40=) 3,93 ευρώ, δικαιούται ως προσαύξηση 25% της νυχτερινής απασχόλησης το ποσό των (3.102,50 ώρες X 3,93 ωρομίσθιο Χ 25% προσαύξηση νυχτερινής εργασίας=) 3.048,21 ευρώ. Επομένως, για την αιτία αυτή (προσαύξηση 25% νυχτερινή απασχόλησης) οφείλεται στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 5.459,01 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από τη επομένη της επίδοσης της αγωγής. Οφείλεται συνεπώς στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 57.090,26 ευρώ, για την καταβολή του οποίου ενέχονται εις ολόκληρον αμφότερες οι εναγόμενες, λόγω της μεταβίβασης της επιχείρησης από την πρώτη στη δεύτερη εναγομένη (άρθρ. 4 παρ. 1 Π. Δ. 178/2002). Περαιτέρω, η δεύτερη εναγομένη οφείλει στον ενάγοντα ως αποδοχές υπερημερίας το ποσό των (287,98+ 5.871,50 + 116,66+ 179,50+ 471,24+ 473,83+ 409,06=) 7.809,77 ευρώ.
Συνεπώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι σχετικοί λόγοι της έφεσης της εκκαλούσας με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση έφεση στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τέλος, η δικαστική δαπάνη πρέπει να επιβληθεί για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας σε βάρος της εκκαλούσας λόγω της ήττας της, σύμφωνα με τα άρθρα 176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την υπό κρίση έφεση.
Δέχεται τυπικά και
Απορρίπτει ουσιαστικά την έφεση.
Καταδικάζει την εκκαλούσα στη δικαστική δαπάνη του εφεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των 600 ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Αθήνα σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19.11.2020 χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.