τροχαίο ατύχημαΜονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 2818/2011

Περίληψη: Αγωγή αποζημίωσης σε περίπτωση πρόκλησης υλικών ζημιών από αυτοκινητικό ατύχημα. Άρθρο 8 παρ. 6 του ν. 1882/1990. Καταλαμβάνει μόνο την αγωγή αποζημίωσης που έχει περιορισμένο αντικείμενο το οποίο αναφέρεται σε αποκατάσταση υλικών ζημιών αυτοκινήτου. Δεν επεκτείνεται συνεπώς σε αλλά αιτήματα, όπως η μείωση της εμπορικής αξίας του οχήματος, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κ.λπ. Απαραίτητη η προσκόμιση δικαιολογητικών κατά τον Κ.Φ.Σ., ειδάλλως κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση. Τροχαίο ατύχημα. Αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου που παραβίασε ρυθμιστική της κυκλοφορίας πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής πορείας Ρ – 2 (STOP) εν όψει κόμβου και δεν παραχώρησε προτεραιότητα στα οχήματα που κινούνταν στην οδό που πλησίαζε. Υπεύθυνη δήλωση του πρώτου εναγομένου ότι ευθύνεται ο ίδιος για το ατύχημα. Η δήλωση εφόσον απευθύνεται σε τρίτο μη διάδικο και όχι για να χρησιμοποιηθεί στην προκειμένη δίκη ως αποδεικτικό μέσο εκτιμάται ως εξώδικη ομολογία. Απορριπτέα η ένσταση περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος, καθώς τροχοπέδησε και ενεργοποίησε το ηχητικό όργανο προειδοποίησης (κόρνα). Σωματικές βλάβες. Επιδίκαση κονδυλίων που αφορούν ιατροφαρμακευτικές δαπάνες, αμοιβή νοσοκόμας, βελτιωμένη τροφή, μετακίνηση με ταξί, απωλεσθέν εισόδημα, ιματισμό, υλικές βλάβες μοτοσικλέτας, και παροχή οδικής βοήθειας. Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Επιδικάζει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 24.307,01 Ευρώ.

Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

2818/2011

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Αποτελούμενο από το Δικαστή Νικόλαο Αντωνόπουλο, Πάρεδρο Πρωτοδικείου, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου, και από τη Γραμματέα Μαρία Τσετσέκου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Μαρτίου 2011 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του ενάγοντος: ………….., κατοίκου ………….., οδός ……. αρ. ………, ο οποίος, παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Βλαχόπουλου και ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Των εναγομένων: 1) …………….., κατοίκου …………….., οδός ………. αρ. ……., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και 2) του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «………………», νομίμως εκπροσωπούμενο, το οποίο εδρεύει στην ……….., επί της οδού ……….. αρ. ……, το οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του Χαρά Κοκοτσή και η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 23-7-2010 αγωγή του, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με γενικό αριθμό κατάθεσης ………../2010 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου ……/2010, προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης και γράφτηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ’ αριθμ. ……../28-9-2010 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κωνσταντίνου Β. Λεράκη, την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο ενάγων, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αγωγής, με τις πράξεις κατάθεσης και ορισμού δικασίμου, καθώς και κλήση για εμφάνιση κατά τη συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα (άρθρα 128 παρ. 1 εδαφ. α’ του ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα στον πρώτο των εναγόμενων. Ο τελευταίος, όμως, δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, κατά τη δικάσιμο αυτή, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συνεπώς, πρέπει να δικασθεί ερήμην το Δικαστήριο, ωστόσο, να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης, σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρα 681Α και 672 του ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 6 του ν. 1882/1990, η οποία δεν έχει καταργηθεί από το άρθρο 35 παρ. 19 του ν. 1884/1990 (βλ. ΕφΑΘ 3832/1994 ΕπΣυγκΔ 1997.185, Κρητικός, Αποζημίωση από Αυτοκινητικά Ατυχήματα⁴ (2008), § 35 αριθ. 134), έχει τεθεί πρόσθετη προϋπόθεση για τη συζήτηση της αγωγής αποζημίωσης σε περίπτωση πρόκλησης υλικών ζημιών από αυτοκινητικό ατύχημα. Ειδικότερα, η προαναφερθείσα διάταξη αναφέρει ότι: «6. Οι αποζημιώσεις που καταβάλλονται από ασφαλιστικές εταιρείες σε δικαιούχους ασφαλισμένων αυτοκινήτων, για ζημιές που προξενήθηκαν στα αυτοκίνητα αυτά, δεν αναγνωρίζονται για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα των ασφαλιστικών επιχειρήσεων προκειμένου να υπολογιστούν τα καθαρά κέρδη για τη φορολογία του εισοδήματος, αν δεν καλύπτονται από νόμιμα δικαιολογητικά που προβλέπονται από τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων. Η συζήτηση της κύριας αγωγής κατά ασφαλιστικής εταιρείας ή άλλου υπόχρεου για αποζημίωση από ατύχημα που προκλήθηκε με αυτοκίνητο, κηρύσσεται απαράδεκτη αν δεν προσαχθούν τα παραπάνω δικαιολογητικά του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων…… ». Το πεδίο εφαρμογής της διάταξης αυτής δεν καταλαμβάνει κάθε αγωγή που δικάζεται με την ειδική διαδικασία του άρθρου 681Α του ΚΠολΔ αλλά μόνο την αγωγή αποζημίωσης που έχει περιορισμένο αντικείμενο το οποίο αναφέρεται σε αποκατάσταση υλικών ζημιών αυτοκινήτου. Δεν επεκτείνεται συνεπώς σε αλλά αιτήματα, όπως η μείωση της εμπορικής αξίας του οχήματος, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κ.λπ. Επίσης, η εν λόγω διάταξη εφαρμόζεται μόνο εφόσον στο δικόγραφο της αγωγής η υλική ζημία του οχήματος εμφανίζεται ότι αποκαταστάθηκε και συνεπώς δύναται να αξιωθεί από τον ενάγοντα η προσκόμιση των αποδεικτικών στοιχείων που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων (Κ.Φ.Σ.). Με την ανωτέρω νομοθετική ρύθμιση επιβάλλεται, συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, δηλαδή έγγραφο που να συντάχθηκε σύμφωνα με τον Κ.Φ.Σ. Η επιτακτική αυτή ρύθμιση αποκλείει τη χρήση άλλων αποδεικτικών μέσων όπως είναι οι μάρτυρες, τεκμήρια, ομολογία. Η μη προσκόμιση, τέλος, των ανωτέρω στοιχείων έχει ως συνέπεια την κήρυξη απαράδεκτης της συζήτησης της αγωγής ως προς το κονδύλι μόνο που αφορά την αποκατάσταση των υλικών ζημιών του οχήματος (βλ. σχετ. Κρητικός, ό.π., § 35 αριθ. 134 επ).

Εν προκειμένω, με την κρινόμενη αγωγή ο ενάγων εκθέτει, ότι στον τόπο και χρόνο που αναφέρονται στο δικόγραφο αυτής, η, ιδιοκτησίας του, δίκυκλη μοτοσικλέτα, που οδηγείτο από τον ίδιο, συγκρούσθηκε, υπό τις συνθήκες που περιγράφονται ειδικότερα στην αγωγή, με το, ιδιοκτησίας, άλλως εκμετάλλευσης, του πρώτου των εναγομένων, Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που οδηγούσε αυτός (πρώτος των εναγομένων) και ήταν, στο χρόνο αυτό, ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη μη εν προκειμένω διάδικο ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «…………..», με αποτέλεσμα να υποστεί, πέραν της έντονης, λόγω της σύγκρουσης ψυχικής ταλαιπωρίας, και τις διαλαμβανόμενες στο δικόγραφο σωματικές κακώσεις. Ισχυριζόμενος δε περαιτέρω ότι αποκλειστικά υπαίτιος της σύγκρουσης είναι ο πρώτος των εναγομένων ζητεί να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι εις ολόκληρον ο καθένας τους, το δε δεύτερο εξ αυτών εναγόμενα ………… για το λόγο ότι έχει ήδη ανακληθεί η άδεια λειτουργίας της ασφαλίζουσας, κατά τον κρίσιμο χρόνο, το ζημιογόνο όχημα, ασφαλιστικής εταιρείας, να του καταβάλουν, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, μέχρι την εξόφληση, το συνολικό ποσό των 43.003,63 €. Το παραπάνω ποσό αναλύεται σε: α) ποσό 10.234,52 € για την αποκατάσταση των εκ της σύγκρουσης θετικών του ζημιών που αναφέρονται στην αγωγή με λεπτομέρεια, β) ποσό 2.769,11 € που απώλεσε λόγω ανικανότητάς του προς εργασία και γ) ποσό 30.000 € (μετά από αφαίρεση ποσού 44 €, για το οποίο ο ενάγων επιφυλάσσεται του δικαιώματος του να παραστεί ως πολιτικώς ενάγων στο ποινικό δικαστήριο) ως χρηματική του ικανοποίηση, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη, και όπως το κάθε μερικότερο κονδύλι αναλύεται στο αγωγικό δικόγραφο. Τέλος, ζητεί να απαγγελθεί προσωπική κράτηση, διάρκειας έως 6 μήνες, κατά του πρώτου των εναγομένων, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά του έξοδα.

Με το περιεχόμενο αυτό και αιτήματα η κρινόμενη αγωγή αρμοδίως φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, το οποίο είναι καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο να τη δικάσει (άρθρα 9, 14 παρ. 2, 16 αρ. 12, 22 και 25 παρ. 2 του ΚΠολΔ), κατά την προκείμενη ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση της ασφάλισής του (άρθρα 681Α, 666, 667 και 670 έως 676 του ΚΠολΔ). Εξάλλου, η κρινόμενη αγωγή είναι ορισμένη, απορριπτόμενου του περί αντιθέτου ισχυρισμού του δευτέρου των εναγομένων. Όσον αφορά τα κονδύλια αποκατάστασης των υλικών ζημιών της δίκυκλης μοτοσικλέτας του ενάγοντος (ήτοι αγορά ανταλλακτικών και εκτέλεση των σχετικών εργασιών), συνολικού ποσού 1.315 €, πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Ο ενάγων με την κρινόμενη αγωγή του (βλ. σελ. 13 και 14 αυτής) ισχυρίζεται ότι προέβη στην αποκατάσταση των υλικών ζημιών του οχήματος του ήτοι στην αγορά των σχετικών ανταλλακτικών και στην εκτέλεση των αντίστοιχων εργασιών. Τον ανωτέρω δε ισχυρισμό του επαναλαμβάνει και με τις νομότυπα κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις του (βλ. σελ. 9 αυτών). Ωστόσο ο ενάγων δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει τα προβλεπόμενα από τις διατάξεις του Κ.Φ.Σ. αντίστοιχα νόμιμα δικαιολογητικά ή αντίγραφα αυτών για την αγορά των σχετικών ανταλλακτικών και την εκτέλεση των αντίστοιχων εργασιών και συνεπώς, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, η συζήτηση της κρινόμενης αγωγής ως προς το ανωτέρω συνολικό κονδύλι των 1.315 € πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη. Περαιτέρω, η κρινόμενη αγωγή, πλην του κατωτέρω αναφερόμενου αιτήματος, είναι νόμω βάσιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 2, 4 εδ. α’, 9 και 10 του ν. ΓπΝ’/1911, ο οποίος διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την έναρξη ισχύος του ΑΚ με τα άρθρα 47 και 114 του ΕισΝΑΚ, 297 εδ. α’, 298’εδ. α’, 299, 330 εδ. β’, 346, 481, 482, 914, 929, 930 παρ. 3 και 932 του ΑΚ, 1 στοιχ. α’ έως ε’, 2 παρ. 1 εδ. α’, 4 παρ. 1, 6 παρ. 1, 2 εδ. α’, 10 παρ. 1, 16, 17 και 19 παρ. 1δ’, 3 εδ. α’ και 5 του π.δ. 237/1986, που κωδικοποίησε τις διατάξεις του ν. 489/1976 «περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αστικής ευθύνης», 176, 907, 908 παρ. 1δ’, 1047 παρ. 1 και 1049 παρ. 1 εδ. α’ του ΚΠολΔ (ως προς το νόμω βάσιμο της κρινόμενης αγωγής για το αιτούμενο κονδύλι χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης και από το δεύτερο των εναγομένων ……… βλ. ΟλΑΠ 9/1993 ΕλλΔνη 1994.332, ΑΠ 921/1994 ΕλλΔνη 1996.326, ΕφΔωδ 130/2007 σε τράπεζα νομικών πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, ΕφΘρακ 13/2006 Επι.Δικ.Ι.Α. 2007.260). Το αίτημα περί προσωρινής εκτελεστότητας της απόφασης ως προς τη διάταξη περί απαγγελίας προσωπικής κράτησης του πρώτου των εναγομένων είναι νόμω αβάσιμο και πρέπει να απορριφθεί διότι, κατά το άρθρο 1049 παρ. 1 εδ. α’ του ΚΠολΔ, η διάταξη για προσωπική κράτηση εκτελείται μόνο αφότου η δικαστική απόφαση που τη διατάζει γίνει τελεσίδικη. Πρέπει, συνεπώς, η κρινόμενη αγωγή, αφού για το παραδεκτό της συζήτησής της, ως προς το κονδύλι για απώλεια εισοδήματος λόγω του ένδικου ατυχήματος, προσάγεται η απαιτούμενη από τη διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 10 του άνω π.δ. 237/1986 (η οποία προστέθηκε με το άρθρο 10 παρ. 5 περ. η’ του ν. 2741/1999) βεβαίωση περί προηγούμενης κοινοποίησης αντιγράφου αυτής (κρινόμενης αγωγής) στην αρμόδια Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία Γλυφάδας Αττικής του ενάγοντος (βλ. την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα υπ’ αριθμ. ………../21-9-2010 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κωνσταντίνου Β. Λεράκη), έχει δε καταβληθεί για το καταψηφιστικό αίτημά της το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου με τις ανάλογες υπέρ τρίτων επιβαρύνσεις (βλ. τα υπ’ αριθμ. (σειρά Α) …….., ………, ………, ……….. και ……… αγωγόσημα μετά τα επικολληθέντα επ’ αυτών ένσημα υπέρ Τ.Π.Δ.Α., καθώς και, το υπ’ αριθμ. (σειρά Α) ………. παράβολο του ΕΤΑΑ – ΤΑΝ (Τμήμα Πόρων)), κατά το μέρος που κρίθηκε νόμω βάσιμη να εξεταστεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα απόδειξης ………… (το δεύτερο των εναγομένων δεν πρότεινε την εξέταση μάρτυρα), η οποία περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού του Δικαστηρίου, από όλα τα έγγραφα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα ως στοιχεία χρήσιμα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων ιδίως τα έγγραφα (έκθεση αυτοψίας, πρόχειρο σχεδιάγραμμα, κ.λ.π.) της ποινικής δικογραφίας που σχηματίσθηκε στα. πλαίσια της διενεργηθείσας, από την αρμόδια αστυνομική αρχή, προανάκρισης, αλλά και η ένορκη κατάθεση μάρτυρα στα πλαίσια της πιο πάνω προανάκρισης για το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα (ΑΠ 58/1993 ΕλλΔνη 1995.1108, ΕφΛαμ 157/2010 και ΕφΔωδ 79/2007 αμφότερες, σε τράπεζα νομικών πληροφοριών ΝΟΜΟΣ), ακόμη και των ίδιων των διαδίκων (ΕφΛαμ 157/2010 ό.π., ΕφΛαρ 193/2003 σε τράπεζα νομικών πληροφοριών Δ.Σ.Α.) και αντίγραφα εννέα (9) φωτογραφιών, στις οποίες απεικονίζονται τα βλαβέντα μέρη του οχήματος του ενάγοντος, οι οποίες (φωτογραφίες) είναι συνημμένες στο επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από αμφότερους τους διαδίκους αντίγραφο της από 14-4-2009 ιδιωτικής έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του …………, και των οποίων (φωτογραφιών) η γνησιότητα δεν αμφισβητείται εκατέρωθεν (άρθρα 444 αρ. 3, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 του ΚΠολΔ), χωρίς να παραλείπεται κανένα για την ουσιαστική εκτίμηση της υπόθεσης, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 5-3-2009 και περί ώρα 00:10 ο ενάγων, οδηγώντας την υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ………… δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του, έβαινε επί της οδού Μ. Γερουλάνου στην Αργυρούπολη Αττικής, με κατεύθυνση από την πλατεία Αγ. Τριάδας προς Ελληνικό και πλησίαζε στο σημείο της προαναφερόμενης οδού (Μ. Γερουλάνου), όπου η τελευταία διασταυρώνεται κάθετα με την οδό Ελ. Βενιζέλου. Η οδός Μ. Γερουλάνου στο προαναφερόμενο σημείο της είναι ευθεία – οριζόντια, διπλής κατεύθυνσης, με συνολικό πλάτος δώδεκα μέτρων και δέκα εκατοστών του μέτρου (12,10) και με μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, ενώ τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας χωρίζονται μεταξύ τους με διπλή συνεχόμενη γραμμή, η οποία διακόπτεται στη διασταύρωση της οδού αυτής (Μ. Γερουλάνου) με την οδό Ελ. Βενιζέλου. Για τα κινούμενα επί της οδού Μ. Γερουλάνου οχήματα με κατεύθυνση, όπως και του ενάγοντος, και προ της ανωτέρω διασταύρωσης της οδού αυτής (Μ. Γερουλάνου) με την οδό Ελ. Βενιζέλου υπάρχει κάθετη σήμανση και συγκεκριμένα ρυθμιστικές της κυκλοφορίας πινακίδες Ρ – 27 (απαγορεύεται η αριστερή στροφή) και Κ – 15 (κίνδυνος λόγω διάβασης πεζών), καθώς και φωτεινός σηματοδότης ρύθμισης της κυκλοφορίας. Περαιτέρω, η οδός Ελ. Βενιζέλου είναι μονής κατεύθυνσης, με επιτρεπόμενη κατεύθυνση από την οδό Κύπρου προς την Λεωφ. Βουλιαγμένης ήτοι προς τα δεξιά για κινούμενα επί της οδού Μ. Γερουλάνου οχήματα με κατεύθυνση, όπως και του ενάγοντος, ευθεία, συνολικού πλάτους οκτώ (8) μέτρων και μια λωρίδα κυκλοφορίας. Στην πορεία των οχημάτων, που κινούνται επί της οδού Ελ. Βενιζέλου, συννόμως, (ήτοι με κατεύθυνση από την οδό Κύπρου προς την Λεωφ. Βουλιαγμένης) υπάρχει ρυθμιστική της κυκλοφορίας πινακίδα STOP (Ρ – 2 ήτοι υποχρεωτική διακοπή πορείας, που σημαίνει, όταν αυτή (πινακίδα Ρ – 2) τοποθετείται πριν από κόμβο, όπως εν προκειμένω, υποχρεωτική διακοπή πορείας του οχήματος πριν από την είσοδο στον κόμβο και παραχώρηση προτεραιότητας στα οχήματα τα οποία κινούνται στην οδό, προς την οποία πλησιάζει). Κατά τον παραπάνω χρόνο η κατάσταση των ανωτέρω οδών ήταν ξηρά, η κυκλοφορία των οχημάτων αραιή και των πεζών μέτρια σε αμφότερες τις οδούς αυτές, η ορατότητα δεν περιοριζόταν από σταθερά εμπόδια, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές και ήταν νύκτα. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας για αμφότερες τις ως άνω οδούς, δεδομένου ότι πρόκειται για κατοικημένη περιοχή (βλ. έκθεση αυτοψίας) ανερχόταν σε πενήντα (50) χιλιόμετρα ανά ώρα (άρθρο 20 παρ. 1 του ν. 2696/1999). Ο ενάγων εκινείτο, όπως προαναφέρθηκε, στο ρεύμα πορείας της οδού Μ. Γερουλάνου προς Ελληνικό, με ταχύτητα που δεν διευκρινίστηκε επακριβώς, δεν υπερέβαινε, όμως, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τη νόμιμη ταχύτητα των πενήντα (50) χιλιομέτρων ανά ώρα και μάλιστα, είχε μειώσει αυτή ενόψει της προαναφερθείσας διασταύρωσης (βλ. όσα αναφέρει σχετικά ο ενάγων στην από 14-3-2009 έκθεση ένορκης εξέτασής του ως μάρτυρα στα πλαίσια της διενεργηθείσας προανάκρισης, που δεν αναιρούνται από κάποιο άλλο αποδεικτικό στοιχείο). Κατά τον ίδιο χρόνο ο πρώτος των εναγομένων, οδηγώντας το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας …………. Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην μη εν προκειμένω διάδικο ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «……………», εκινείτο επί της προαναφερόμενης οδού Ελ. Βενιζέλου με κατεύθυνση από την οδό Κύπρου προς την Λεωφ. Βουλιαγμένης, προ της διασταύρωσης της οδού αυτής (Ελ. Βενιζέλου) με την οδό Μ. Γερουλάνου και έχοντας πρόθεση να διασχίσει με το άνω όχημά του την οδό Μ. Γερουλάνου. Δεν διέκοψε, όμως, ως όφειλε την πορεία του οχήματος που οδηγούσε προς της άνω διασταύρωσης (της οδού Μ. Γερουλάνου με την οδό Ελ. Βενιζέλου), αφού στην πορεία του (επί της οδού Ελ. Βενιζέλου) υπήρχε ρυθμιστική της κυκλοφορίας πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής πορείας Ρ – 2 (STOP), και δεν παραχώρησε προτεραιότητα στα οχήματα που κινούνταν επί της οδού Μ. Γερουλάνου και συγκεκριμένα σ’ εκείνο που οδηγούσε ο ενάγων, αλλ’ αντίθετα εισήλθε με το άνω όχημά του εντός του προαναφερόμενου κόμβου, χωρίς ουδόλως να μειώσει την ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε, με αποτέλεσμα, παρά το γεγονός ότι ο ενάγων, μόλις αντιλήφθηκε το όχημα του πρώτου των εναγομένων, τροχοπέδησε τη δίκυκλη μοτοσικλέτα του και ενεργοποίησε το ηχητικό όργανο προειδοποίησης (κόρνα) του οχήματος του, να συγκρουστεί με την κανονικά κινούμενη δίκυκλη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο ενάγων, και να τραυματιστεί ο τελευταίος (ενάγων) και να υποστεί υλικές ζημιές η δίκυκλη μοτοσικλέτα αυτού (ενάγοντος). Οι επιφάνειες των δύο οχημάτων που συγκρούστηκαν ήταν η εμπρόσθια της δίκυκλης μοτοσικλέτας και η πλάγια δεξιά (πόρτες) του Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου. Το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων εντοπίζεται, εντός της ανωτέρω διασταύρωσης, στο ρεύμα πορείας της οδού Μ. Γερουλάνου, στο οποίο εκινείτο κανονικά η δίκυκλη μοτοσικλέτα του ενάγοντος. Μετά τη σύγκρουση των δύο οχημάτων η δίκυκλη μοτοσικλέτα ανατράπηκε και ο ενάγων έπεσε στο οδόστρωμα. Σημειώνεται ότι ο πρώτος των εναγομένων αναγνωρίζοντας την ανωτέρω παράβασή του και τον αιτιώδη σύνδεσμο αυτής με την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και συναφώς, ουσιαστικά και την υπαιτιότητά του, υπέγραψε την άνευ ημερομηνοχρονολογίας υπεύθυνη δήλωση ατυχήματος απευθυνόμενη προς τη μη εν προκειμένω διάδικο, όπως προαναφέρθηκε, ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «…………», στην οποία ήταν ασφαλισμένο κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος το Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητό του και η οποία περιήλθε σε αυτήν (ανωτέρω ασφαλιστική εταιρεία – τμήμα αποζημιώσεων), στις 6-3-2009 (βλ. σχετική επισημείωση στο επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από αμφότερους τους διαδίκους αντίγραφο της δήλωσης αυτής), στην οποία αναφέρει ότι, κατά τη γνώμη του (πρώτου των εναγομένων) ευθύνεται αυτός (πρώτος των εναγομένων) για το ένδικο ατύχημα. Η υπεύθυνη αυτή δήλωση, εφόσον έγινε από διάδικο (πρώτο των εναγομένων), απευθύνεται σε τρίτον (τη μη εν προκειμένω διάδικο, όπως προαναφέρθηκε, ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «…………..»), προσκομίζεται μετ’ επικλήσεως από αμφότερους τους παριστάμενους διαδίκους και δεν έγινε, για να χρησιμοποιηθεί στη δίκη αυτή ως αποδεικτικό μέσο εκτιμάται ως εξώδικη ομολογία του πρώτου των εναγομένων (της παραβίασης εκ μέρους του της πινακίδας STOP, κ.λπ. – για το ότι η δήλωση διαδίκου, που απευθύνεται, σε τρίτον, αν δεν έγινε για να χρησιμοποιηθεί στη δίκη ως αποδεικτικό μέσο, ως έγγραφο μπορεί να εκτιμηθεί προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ακόμη και να θεωρηθεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ως εξώδικη ομολογία βλ. ΑΠ 370/2004 ΕλλΔνη 2005.1408, ΑΠ 390/1989 Δ 1990.854, ΑΠ 1308/1984 ΝοΒ 1985.996 και ΕφΑΘ 10087/2002 ΕλλΔνη 2002.1001). Στο σημείο αυτό πρέπει αναφερθούν τα εξής: στην πορεία των κινούμενων επί της οδού Μ. Γερουλάνου, με κατεύθυνση προς Ελληνικό, οχημάτων, και προ της συμβολής της τελευταίας αυτής οδού με την οδό Ελ. Βενιζέλου, υπήρχε, όπως προαναφέρθηκε, κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος, φωτεινός, της ρύθμισης της κυκλοφορίας σηματοδότης. Από κανένα, όμως, αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει η, κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος, ένδειξη του φωτεινού αυτού σηματοδότη ενώ σε κάθε περίπτωση ουδείς εκ των διαδίκων και ιδίως το δεύτερο των εναγομένων προβάλλει σχετικό ισχυρισμό ως προς τις συνθήκες επέλευσης του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος. Με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, που προκύπτουν, ιδίως, από την 6-3-2009 έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτή σχεδιάγραμμα, την από 14-3-2009 προανακριτική ένορκη, κατάθεση του ενάγοντος και την από 19-6-2009 έκθεση εξέτασης του πρώτου, των εναγομένων ως κατηγορουμένου, αμφότερες δοθείσες στα πλαίσια της διενεργηθείσας προανάκρισης, καθώς και από την ανωτέρω υπεύθυνη δήλωση του πρώτου, των εναγομένων προς την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «………….», το Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση, ότι το ένδικο ατύχημα και οι από αυτό προκληθείσες συνέπειες οφείλονται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου των εναγομένων, ο οποίος δεν κατέβαλε την επιμέλεια που απαιτούσαν οι περιστάσεις και που ο ίδιος, στα πλαίσια των δυνατοτήτων ενός μέσου και συνετού οδηγού, όφειλε και μπορούσε να καταβάλει. Τούτο, διότι, παρότι στην πορεία του επί της οδού Ελ. Βενιζέλου και προ της συμβολής της τελευταίας αυτής οδού με την οδό Μ. Γερουλάνου υπήρχε ρυθμιστική της κυκλοφορίας πινακίδα STOP, σύμφωνα με την οποία έπρεπε να διακόψει την πορεία του οχήματος που οδηγούσε πριν την είσοδο στον κόμβο και να παραχωρήσει προτεραιότητα στα οχήματα τα οποία εκινούντο στην οδό Μ. Γερουλάνου, προς την οποία πλησίαζε, αυτός (πρώτος των εναγομένων), οδηγώντας χωρίς την απαιτούμενη σύνεση και ιδιαίτερη προσοχή, κατά παράβαση του άρθρου 4 παρ. 3 Ρ – 2 (1) του ν. 2696/1999, δεν διέκοψε την πορεία του άνω οχήματος του, προ της οδού Μ. Γερουλάνου, αλλά εισήλθε με το όχημά του αυτό επί της τελευταίας (οδού Μ. Γερουλάνου), όλως αιφνιδίως και χωρίς ουδόλως να μειώσει την ταχύτητα του εν λόγω οχήματος του και να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων επί της οδού Μ. Γερουλάνου και δεν παραχώρησε, ως όφειλε, προτεραιότητα στο όχημα του ενάγοντος, που εκινείτο επί της τελευταίας οδού. Η παράβαση δε αυτή, σύμφωνα με όσα ανωτέρω αναπτύσσονται, αδιαμφισβήτητα συνδέεται αιτιωδώς με την πρόκληση του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος. Στοιχεία που να θεμελιώνουν (συντρέχον) πταίσμα του ενάγοντος ουδόλως προέκυψαν αφού ο τελευταίος εκινείτο με σύννομη ταχύτητα στο ρεύμα πορείας της οδού Μ. Γερουλάνου προς Ελληνικό και λόγω της απρόσμενης, αιφνίδιας και ανέλεγκτης εισόδου του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων στον ανωτέρω κόμβο και παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος, (ενάγων), μόλις αντιλήφθηκε το όχημα του πρώτου των εναγομένων, τροχοπέδησε τη δίκυκλη μοτοσικλέτα του και ενεργοποίησε το ηχητικό όργανο προειδοποίησης (κόρνα) του οχήματος του, λόγω της πολύ κοντινής απόστασης που μεσολαβούσε ανάμεσα στα δύο οχήματα (βλ. την από 14-3-2009 προανακριτική ένορκη κατάθεση του ενάγοντος στα πλαίσια της διενεργηθείσας προανάκρισης, στην οποία αυτός (ενάγων) αναφέρει, χωρίς αυτό να αναιρείται από κάποιο στοιχείο, ότι αντιλήφθηκε το όχημα που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων σε πολύ κοντινή απόσταση) δεν μπόρεσε να προβεί σε κάποιο επιτυχή αποφευκτικό ελιγμό ή άλλη περαιτέρω, πλην της τροχοπέδησης της δίκυκλης μοτοσικλέτας του, ενέργεια πρόσφορη για την αποτροπή του ένδικου ατυχήματος. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, ως προς αμφότερες τις βάσεις της κρινόμενης αγωγής, η στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 300 εδ. α’ του ΑΚ σχετική νόμιμη ένσταση περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος, την οποία παραδεκτά πρότεινε το δεύτερο των εναγομένων με τις νομίμως και εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις του, αλλά και με σχετική καταχώριση, περιληπτικώς, στα τηρηθέντα επ’ ακροατηρίω, ταυτάριθμα με την παρούσα, πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού (για το ότι ο ισχυρισμός περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην πρόκληση του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος συνιστά, ως προς αμφότερες τις βάσεις της κρινόμενης αγωγής, ένσταση, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 300 εδ. α’ του ΑΚ βλ. ΑΠ 912/1996 ΕλλΔνη 1997.79, ειδικά δε για τη βάση της αγωγής από το ν. ΓπΝ’/1911 βλ. Κρητικός, ό.π., § 9 αριθ. 12 και για τη βάση της αγωγής από τις περί αδικοπραξιών διατάξεις του ΑΚ βλ. ΑΠ 485/2001 ΕλλΔνη 2002.384, ΑΠ 763/2000 ΕλλΔνη 2001.75). Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι αμέσως μετά το ένδικο ατύχημα ο ενάγων, ηλικίας κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος είκοσι οκτώ (28) ετών, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί κάταγμα πηχεοκαρπικής άμφω (βλ. αντίγραφο του υπ’ αριθμ. πρωτ. ……… (.. – …)/28-4-2009 πιστοποιητικού νοσηλείας του ανωτέρω Νοσοκομείου), εξήλθε δε αυθημερόν του ανωτέρω Νοσοκομείου και εισήχθη προς περαιτέρω αντιμετώπιση των τραυμάτων του και νοσηλεία του στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής «ΚΑΤ». Συγκεκριμένα, στο ανωτέρω Νοσοκομείο «ΚΑΤ» διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί, συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, ενδαρθρικό κάταγμα κάτω πέρατος κερκίδας με συνοδό σκαφομηνοειδή διαχωρισμό στην αριστερή πηχεοκαρπική και κάταγμα κάτω πέρατος κερκίδας στη δεξιά πηχεοκαρπική και υποβλήθηκε αυθημερόν σε χειρουργική αποκατάσταση των ανωτέρω καταγμάτων και ειδικότερα εγένετο εσωτερική οστεοσύνθεση στην αριστερή πηχεοκαρπική και εξωτερική οστεοσύνθεση στη δεξιά πηχεοκαρπική. Στο ανωτέρω δε Νοσοκομείο νοσηλεύθηκε έως και τις 7-3-2009, οπότε και εξήλθε με οδηγίες για λήψη φαρμακευτικής αγωγής, για αλλαγή των τραυμάτων του στα εξωτερικά ιατρεία, κάθε Τρίτη και Πέμπτη και του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια για χρονικό διάστημα έξι (6) εβδομάδων (για τα ανωτέρω βλ. αντίγραφα των από 5-5-2009 ιατρικής βεβαίωσης – γνωμάτευσης του ιατρού ………….. του Νοσοκομείου «ΚΑΤ» και από 7-3-2009 εξιτηρίου του ιδίου ως άνω Νοσοκομείου). Από κανένα, όμως, αποδεικτικό μέσο δεν αποδεικνύεται ότι ο ενάγων επανεισήχθη στο ίδιο ως άνω Νοσοκομείο «ΚΑΤ» στις 21-4-2009 προς αφαίρεση της εξωτερικής οστεοσύνθεσης από τη δεξιά πηχεοκαρπική και ότι εξήλθε αυθημερόν του ανωτέρω Νοσοκομείου, καθότι ο ενάγων δεν προσκομίζει, μετ’ επικλήσεως, οιοδήποτε σχετικό έγγραφο (ιατρική βεβαίωση, κ.λπ.), ούτε ο εξετασθείς επ’ ακροατηρίω μάρτυρας κατέθεσε κάτι σχετικό. Πλην, όμως, από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον ενάγοντα αντίγραφο της από 18-9-2009 βεβαίωσης του Προϊσταμένου του Τοπικού Υποκαταστήματος ΙΚΑ – ΕΤΑΜ …….. προκύπτει ότι αυτός (ενάγων) επιδοτήθηκε λόγω του ένδικου ατυχήματος, μεταξύ άλλων, για το χρονικό διάστημα από 5-3-2009 έως και 16-5-2009 και συνεπώς, αποδεικνύεται ότι ο ενάγων είχε κριθεί ανίκανος προς εργασία και για το πέραν του ανωτέρω χρονικού διαστήματος των έξι (6) εβδομάδων μετά την ανωτέρω έξοδό του από το Νοσοκομείο «ΚΑΤ» την 7-3-2009, ήτοι έως και την 16^η-5-2009. Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι κατόπιν εντολής των θεραπόντων ιατρών του ο ενάγων υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία (MRI) των γονάτων του με ευρήματα α) οστεοχόνδρινη βλάβη στον έξω μηριαίο κόνδυλο, με οιδηματώδη απεικόνιση του έξω μηριαίου κονδύλου, του έσω μηριαίου κονδύλου και του έξω κνημιαίου στο αριστερό γόνατό του (βλ. αντίγραφο της σχετικής από 28-4-2009 ιατρικής γνωμάτευσης του ιατρού ακτινολόγου ………….. της Κεντρικής Κλινικής) και β) γραμμοειδή εστία υψηλής έντασης μαγνητικού σήματος που φτάνει στην κάτω αρθρική επιφάνεια του οπίσθιου κέρατος του έσω μηνίσκου, ελαφρά οιδηματώδη απεικόνιση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, χωρίς όμως ρήξη αυτού, ελάχιστη συλλογή υγρού στην κατά γόνυ άρθρωση, με επέκταση στον υπερεπιγονατικό θύλακο και ήπια οιδηματώδη απεικόνιση στον έσω μηριαίο κόνδυλο στο δεξιό γόνατο (βλ. αντίγραφο της σχετικής από 28-4-2009 ιατρικής γνωμάτευσης του ιατρού ακτινολόγου …………..  της Κεντρικής Κλινικής), από την αξιολόγηση των οποίων (ευρημάτων) προκύπτει ότι αυτός (ενάγων) υπέστη, συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, συνδεσμική κάκωση στο αριστερό γόνατο και ρήξη έσω μηνίσκου στο δεξιό γόνατο. Προς αποκατάσταση των ανωτέρω συνεστήθη στον ενάγοντα η διενέργεια φυσιοθεραπειών και λήψη φαρμακευτικής αγωγής (βλ. σχετικά αντίγραφα των δύο (2) από 6-10-2009 ιατρικών γνωματεύσεων του ιατρού ………….. του Νοσοκομείου «ΚΑΤ»), του χορηγήθηκε δε αναρρωτική άδεια πέντε (5) ημερών ήτοι από 6-10-2009 έως 10-10-2009 (βλ. σχετικά το αντίγραφο της υπ’ αριθμ. …./……/……../8-10-2009 απόφασης του Διευθυντή του Τοπικού Υποκαταστήματος ΙΚΑ – ΕΤΑΜ …………..). Εν συνεχεία ο ενάγων στις 2-12-2009 εισήχθη στο ανωτέρω Νοσοκομείο «Κ.Α.Τ.», όπου υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, υπό τοπική αναισθησία, για αφαίρεση υλικών εσωτερικής οστεοσύνθεσης από την αριστερή πηχεοκαρπική και εξήλθε αυθημερόν με οδηγίες για μαγνητική τομογραφία (MRI) αριστερού καρπού και έλεγχο συνδέσμου, του χορηγήθηκε δε αναρρωτική άδεια τριών (3) εβδομάδων (βλ. σχετικά αντίγραφα των δύο (2) από 2-12-2009 ιατρικών βεβαιώσεων – γνωματεύσεων του ιατρού ………….. του Νοσοκομείου «ΚΑΤ»). Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι ο ενάγων για αγορά φαρμάκων, που του συνέστησαν οι θεράποντες ιατροί του, κατέβαλε το συνολικό ποσό των 42,45 € (βλ. σχετικά αντίγραφα της από 21-3-2009 υπ’ αριθμ. …………. απόδειξης λιανικής πώλησης του φαρμακείου της …………, ποσού 14,64 €, από 7-4-2009 υπ’ αριθμ. ……. απόδειξης λιανικής πώλησης του φαρμακείου της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «……………», ποσού 18,16 € και από 6-10-2009 υπ’ αριθμ. …… απόδειξης λιανικής πώλησης, του φαρμακείου, της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία: «………….», ποσού 9,65 €), ενώ δεν αποδεικνύεται ότι ο ενάγων δαπάνησε στις 22-4-2009 το συνολικό ποσό των 100 € για προμήθεια αναλγητικών, αντιφλεγμονωδών, αντιθρομβωτικών επιδέσμων και υλικών περιποίησης, τραυμάτων (οινόπνευμα, γάζες, κ.λπ.) και ως προς το κονδύλι αυτό είναι απορριπτέα ως ουσία αβάσιμη η κρινόμενη αγωγή του. Αποδεικνύεται, επίσης, ότι ο ενάγων α) για ιατρικές και παρακλινικές εξετάσεις στο τμήμα εξωτερικών ιατρείων του ανωτέρω Νοσοκομείου «ΚΑΤ» και για επισκέψεις εξωτερικού ασθενούς κατέβαλε, κατά το χρονικό διάστημα από 17-3-2009 έως 17-12-2009, το συνολικό ποσό των 62,07 € (βλ. σχετικά αντίγραφα των υπ’ αριθμ. ………/24-3-2009, ποσού 6,52 €, ………./24-3-2009, ποσού 14,73 €, …………./7-4-2009, ποσού 6,52 €, ………../21-4-2009, ποσού 6,52 €, ………../5-4-2009, ποσού 6,52 €, ………./17-12-2009, ποσού 3,26 € αποδείξεων παροχής υπηρεσιών ιατρικών και παρακλινικών εξετάσεων στα Τ.Ε.Ι. του Νοσοκομείου «ΚΑΤ» και αντίγραφα των υπ’ αριθμ. …………/17-3-2009, ……./24-3-2009, ……./21-4-2009, ……./6-10-2009, ………/6-10-2009 και ………./17-12-2009, αποδείξεων είσπραξης επίσκεψης εξωτερικού ασθενούς του άνω Νοσοκομείου «ΚΑΤ», ποσού εκάστη εξ αυτών 3 €), β) για δύο (2) διαγνωστικές εξετάσεις (ακτινογραφίες) κατέβαλε το συνολικό ποσό των 236 € (βλ. σχετικά αντίγραφο της υπ’ αριθμ. ……../12-10-2009 απόδειξης παροχής υπηρεσιών της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………….») και γ) για αποκατάσταση κοπτικής γωνίας δοντιού λόγω κατάγματος που υπέστη σε αυτό (δόντι) από τη συνεπεία της ένδικης σύγκρουσης πτώση του στο οδόστρωμα το ποσό των 50 € (βλ. σχετικά αντίγραφο της υπ’ αριθμ. …../20-3-2009 απόδειξης παροχής υπηρεσιών του χειρούργου οδοντιάτρου …………). Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι ο ενάγων κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα της (πρώτης) νοσηλείας του στο Νοσοκομείο «ΚΑΤ» ήτοι από 5-3-2009 έως 7-3-2009 και μετά την έξοδό του έως και την 16-5-2009 (ήτοι 73 ημέρες), κατά το χρονικό διάστημα από 6-10-2009 έως και 10-10-2009 (ήτοι 5 ημέρες), καθώς και κατά το χρονικό διάστημα της (δεύτερης) νοσηλείας του στο Νοσοκομείο «ΚΑΤ» την 2-12-2009 και επί τρεις (3) εβδομάδες μετά την έξοδό του (ήτοι 22 ημέρες), λόγω της κατάστασης της υγείας του, δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί και είχε ανάγκη από τις φροντίδες και περιποιήσεις ενός προσώπου το έργο δε αυτό ανέλαβε η μητέρα του …………, η οποία με εντατικοποίηση των προσπαθειών της προσέφερε σε αυτόν τις σχετικές υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμου και περιποιήτριας. Οι δε προαναφερθείσες υπηρεσίες ήταν αναγκαίες για ένα οκτάωρο ημερησίως. Εάν ο ανωτέρω ενάγων απασχολούσε αποκλειστική νοσοκόμα, κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα, θα κατέβαλε σε αυτήν, με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας, το ποσό των 40 € ημερησίως ήτοι το συνολικό ποσό των 4.000 € [40 € X 100 ημέρες(73 + 5 + 22)], το οποίο δικαιούται ως αποζημίωση, καίτοι δεν το κατέβαλε, αφού η προσφορά της μητέρας του δεν μπορεί να αποβεί προς όφελος των υπόχρεων σε αποζημίωση, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 930 του ΑΚ (βλ. μεταξύ άλλων ΑΠ 833/2005 ΕλλΔνη 2006.96), απορριπτόμενου του πλέον αυτού ποσού, που αιτείται ο ενάγων με την κρινόμενη αγωγή, ως αβάσιμου κατ’ ουσία. Επίσης, αποδεικνύεται ότι ο ενάγων μετά την έξοδό του από το Νοσοκομείο «ΚΑΤ» την 7-3-2009, ύστερα από την (πρώτη) νοσηλεία του σε αυτό (ήτοι από 5-3-2009 έως 7-3-2009) και κατά το ακολουθήσαν χρονικό διάστημα από 8-3-2009 έως και την 16^η-5-2009, που, κατά τα προαναφερόμενα, του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια, έλαβε, κατά σύσταση των θεραπόντων ιατρών του, εν όψει και της φύσης του τραυματισμού του (κατάγματα), βελτιωμένη διατροφή, ήτοι πλέον εκείνης που ελάμβανε φυσιολογικά πριν τον τραυματισμό του, δαπανώντας, επιπλέον του συνήθους ποσού, που θα δαπανούσε αν δε συνέβαινε το ατύχημα, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, το ποσό των δέκα (10) € ημερησίως, και συνολικά για το παραπάνω χρονικό διάστημα των 70 ημερών (8-3-2009 έως 16-5-2009) το συνολικό ποσό των 700 € (70 ημέρες X 10 € ημερησίως), απορριπτόμενου του πλέον αυτού ποσού, που αιτείται ο ενάγων με την κρινόμενη αγωγή, ως αβάσιμου κατ’ ουσία. Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι ο ενάγων, λόγω της κατάστασης της υγείας του, δεν μπορούσε να χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς, και προς τούτο υποχρεώθηκε να μισθώνει ταξί για τη διαδρομή από την οικία του (Γλυφαδα Αττικής) στο ανωτέρω Νοσοκομείο· «ΚΑΤ» (Κηφισιά Αττικής) με επιστροφή, κατά τις ημερομηνίες της 17-3-2009, 24-3-2009, 7-4-2009, 21-4-2009, 5-5-2009, 6-10-2009 και 17-12-2009 κατά τις οποίες μετέβη για εξετάσεις, στο Νοσοκομείο αυτό, καθώς, και κατά την ημερομηνία της 2-12-2009, οπότε υποβλήθηκε, κατά τα προαναφερόμενα, στη χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης, υλικών εσωτερικής οστεοσύνθεσης από την αριστερή πηχεοκαρπική του, καταβάλλοντας, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, το ποσό των είκοσι πέντε (25) ανά διαδρομή μετ’ επιστροφής και συνολικά το ποσό των 200 € (ήτοι 8 διαδρομές μετ’ επιστροφής X 25 €), απορριπτόμενου του πλέον αυτού ποσού, που αιτείται ο ενάγων με την κρινόμενη αγωγή, ως αβάσιμου κατ’ ουσία. Αποδεικνύεται περαιτέρω, ότι ο ενάγων, προ του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος και κατόπιν αυτού, εργαζόταν ως υπάλληλος στην επιχείρηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….», επί πενθήμερο (ήτοι από Τρίτη έως Σάββατο), με ωράριο εργασίας από 16:00 έως 24:00 και με μικτές μηνιαίες αποδοχές ύψους 1.024 €, για δε το χρονικό διάστημα από 5-11-2009 έως και 22-3-2010 εργαζόταν στην επιχείρηση της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…………..» ως «μάγειρας Α’», με μικτές μηνιαίες αποδοχές ύψους 1.024 € (βλ. αντίστοιχα αντίγραφα των επικαλούμενων και προσκομιζόμενων από τον ενάγοντα από 4-9-2009 και 22-3-2010 βεβαιώσεων των ανωτέρω εργοδοτριών εταιρειών και οι οποίες λαμβάνονται υπόψη καθόσον συντάχθηκαν πριν από τη σύνταξη και κατάθεση της κρινόμενης αγωγής και κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν έγιναν για να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικό μέσο στην παρούσα δίκη, βλ. ΑΠ 370/2004 ό.π., ΑΠ 109/2004 ΕλλΔνη 2004.732, ΕφΑθ 1213/2002 ΕλλΔνη 2004.579). Συνεπεία, επομένως, της αποχής του από την εργασία κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα α) από 5-3-2009 έως 16-5-2009 (ήτοι 73 ημέρες), β) από 6-10-2009 (και όχι από 5-10-2009, όπως αβασίμως ισχυρίζεται ο ενάγων με την κρινόμενη αγωγή του, καθότι από την 6-10-2009 του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια) έως 10-10-2009 (ήτοι 5 ημέρες) και γ) από 2-12-2009 έως 23-12-2009 (ήτοι επί 22 ημέρες) ο ενάγων απώλεσε τις αντίστοιχες αποδοχές εκ της εργασίας του, που κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και σύμφωνα με τους κανόνες της κοινής πείρας και της λογικής, θα ελάμβανε, εάν δεν μεσολαβούσε το ένδικο ατύχημα. Συγκεκριμένα, λαμβανομένου υπόψη ότι το ημερομίσθιό του ενάγοντος, κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα, ανερχόταν στο ποσό των 40,96 € (ήτοι 1.024 € / 25) αυτός (ενάγων) απώλεσε το συνολικό ποσό των 4.096 € [ήτοι 40,96 € X 100 ημέρες (ήτοι 73 + 5 + 22)]. Επίσης, αυτός (ενάγων) απώλεσε και τα κάτωθι ποσά, που κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και σύμφωνα με τους κανόνες της κοινής πείρας και της λογικής, θα ελάμβανε, εάν δεν μεσολαβούσε το ένδικο ατύχημα, και συγκεκριμένα α) το ποσό των 298,6θ €, που αντιστοιχεί στο αναλογούν επίδομα εορτών Πάσχα για το χρονικό διάστημα από 5-3-2009 έως 30-4-2009 (ήτοι 56 ημέρες) και ειδικότερα ένα ημερομίσθιο, προσαυξημένο με την αναλογία επιδόματος αδείας, για κάθε οκταήμερο εργασίας κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα (ήτοι από 5-3-2009 έως 30-4-2009) δηλαδή 7 ημερομίσθια (και όχι 7,13 ημερομίσθια, όπως, αβασίμως, ισχυρίζεται με την κρινόμενη αγωγή του ο ενάγων) X 42,67 € [ήτοι 40,96 € το ημερομίσθιο + 1,71 € η προσαύξηση λόγω αναλογίας επιδόματος αδείας (ήτοι 1.024 € (μηνιαίος μισθός) / 12 μήνες / 25 ημέρες / 1/2)], β) το ποσό των 192,87 €, που αντιστοιχεί στο αναλογούν επίδομα εορτών Χριστουγέννων για τα χρονικά διαστήματα ι) από 1-5-2009 έως 16-5-2009 (ήτοι 16 ημέρες), ιι) από 6-10-2009 έως 10-10-2009 (ήτοι επί 5 ημέρες) και ιιι) από 2-12-2009 έως 23-12-2009 (ήτοι 22 ημέρες) και ειδικότερα ένα ημερομίσθιο, προσαυξημένο με την αναλογία επιδόματος αδείας, για κάθε δεκαεννέα (19) ημέρες εργασίας κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα [ήτοι ι) από 1-5-2009 έως 16-5-2009, ιι) από 6-10-2009 έως 10-10-2009 και ιιι) από 2-12-2009 έως 23-12-2009 και συνολικά για 43 ημέρες] δηλαδή 4,52 ημερομίσθια X 42,67 € [ήτοι 40,96 € το ημερομίσθιο + 1,71 € η προσαύξηση λόγω αναλογίας επιδόματος αδείας, κατά. τα προαναφερθέντα)]. Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, ο ενάγων απώλεσε το συνολικό ποσό των 4.587,56 € (ήτοι 4.096 + 298,69 + 192,87). Από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τον ενάγοντα αντίγραφα των από 18-9-2009 βεβαίωσης του Προϊσταμένου του Τοπικού Υποκαταστήματος ΙΚΑ – ΕΤΑΜ ………….. και υπ’ αριθμ. ……/…../……/8-10-2009, ………/……../……/28-1-2010 και ……/……../……./28-1-2010 αποφάσεων του Διευθυντή του Τοπικού Υποκαταστήματος ΙΚΑ – ΕΤΑΜ ………….. αποδεικνύεται ότι αυτός (ενάγων), συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, επιδοτήθηκε από τον- ανωτέρω ασφαλιστικό φορέα του για το χρονικό διάστημα από 5-3-2009 έως 16-5-2009 και έλαβε το ποσό των 1.324,99 €, από 6-10-2009 έως 10-10-2009 και έλαβε το ποσό των 101,15 € και από 9-12-2009 έως 21-12-2009 και έλαβε το ποσό των 262,99 € επίσης δε εισέπραξε το ποσό των 77,54 € για επίδομα εορτών Πάσχα και το ποσό των 103,40 € για επίδομα εορτών Χριστουγέννων και συνολικά εισέπραξε το ποσό των 1.870,07 € (ήτοι 1.324,99 + 101,15 + 262,99 + 77,54 + 103,40). Σημειωτέον ότι ο ενάγων, ήδη με την κρινόμενη αγωγή του, έχει αφαιρέσει το συνολικό αυτό ποσό των 1.870,07 €, που έλαβε ως επιδότηση, αιτείται δε με αυτήν (κρινόμενη αγωγή) το απομένον υπόλοιπο λόγω απώλειας εισοδημάτων και συνεπώς είναι απορριπτέος ως αβάσιμος κατ’ ουσία ο σχετικός ισχυρισμός του δευτέρου των εναγομένων περί έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης του ενάγοντος περί καταβολής, σε αυτόν (ενάγοντα) των ποσών που επιδοτήθηκε ή εδικαιούτο να επιδοτηθεί από τον ασφαλιστικό του φορέα. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, από το συνολικό ποσό των 4.587,56 €, που αντιστοιχεί στα απωλεσθέντα εισοδήματα του ενάγοντος, πρέπει να αφαιρεθεί το ανωτέρω ποσό των 1.870,07 €, που αντιστοιχεί στο συνολικό ποσό, που εισέπραξε από τον ασφαλιστικό φορέα, του (ΙΚΑ – ΕΤΑΜ), απομένοντος ποσού 2.717,49 € (ήτοι 4.587,56 – 1.870,07), το οποίο και δικαιούται ο ενάγων. Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία προκύπτει ότι κατά το ένδικο ατύχημα καταστράφηκαν προσωπικά είδη του ενάγοντος και συγκεκριμένα το παντελόνι, το μπουφάν, καθώς και το κράνος που φορούσε, η αξία των οποίων, με βάση την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν προ του ένδικου ατυχήματος, καθότι αυτά ήταν μεταχειρισμένα, με κρίσιμο χρόνο προσδιορισμού της αντικειμενικής αξίας τους, αυτόν της συζήτησης της υπόθεσης, ανέρχονται, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και αναλόγως της οικονομικής κατάστασης του ενάγοντος, στο ποσό των 60 € για το παντελόνι, των 300 € για το μπουφάν και των 200 € για το κράνος και συνολικά η αξία αυτών ανέρχεται στο ποσό των 560 €, απορριπτόμενου του πλέον αυτού ποσού, που αιτείται ο ενάγων με την κρινόμενη αγωγή, ως αβάσιμου κατ’ ουσία. Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι η υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας …………… δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας, κατά το χρόνο του ατυχήματος, όπως προαναφέρθηκε, του ενάγοντός υπέστη υλικές ζημιές σε ολόκληρη την εμπρόσθια επιφάνειά της και συγκεκριμένα έχρηζαν αντικατάστασης η εμπρόσθια ζάντα και ο εμπρόσθιος άξονας τροχού, το αριστερό και δεξιό καπάκι, ο αριστερός και δεξιός αεραγωγός, το μαρσπιέ και η αριστερή βάση, ο λεβιές ταχυτήτων, η εμπρόσθια δισκόπλακα, το εμπρόσθιο φτερό, οι χούφτες τιμονιού δεξιά και αριστερά, η μάσκα, η σκάφη μοτέρ, οι λαιμοί εξάτμισης, το ρουλεμάν λαιμού, το κέντρο τροχού και το ρεζερβουάρ, ενώ απαιτούντο εργασίες ευθυγράμμισης πλακών και πλαισίου (βλ. σχετικά το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από αμφότερους τους διαδίκους αντίγραφο της από 14-4-2009 ιδιωτικής έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του ……….., ο οποίος εξέτασε την ανωτέρω μοτοσικλέτα κατόπιν εντολής της μη εν προκειμένω διαδίκου ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «………..»). Η αξία της ανωτέρω δίκυκλης μοτοσικλέτας, η οποία είναι εργοστασίου YAMAHA, τύπου XT, 600 κυβικών εκατοστών και έτους κατασκευής 2003, με βάση την κατάσταση στην οποία βρισκόταν προ του ένδικου ατυχήματος, με κρίσιμο χρόνο προσδιορισμού της αντικειμενικής αξίας της, αυτόν της συζήτησης της υπόθεσης, ανέρχεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, με βάση τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα και τα διδάγματα της κοινής πείρας, στο ποσό των 3.000 €. Συνεπεία δε της σύγκρουσης και ενόψει της έκτασης και του μεγέθους των ζημιών που έγιναν, η δίκυκλη μοτοσικλέτα του ενάγοντος, λαμβανομένου δε υπόψη και του γεγονότος ότι αυτή επισκευάστηκε με την τοποθέτηση μεταχειρισμένων ανταλλακτικών, υπέστη μείωση της αξίας της κατά το ποσό των 450 €. Τούτο διότι, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, στις συναλλαγές εμπορίας αυτοκινήτων παρατηρείται απροθυμία αγοράς αυτοκινήτων που έχουν υποστεί βλάβες από ατυχήματα ή συγκρούσεις διότι υπάρχει υπόνοια ότι ένα τέτοιο αυτοκίνητο έχει κρυμμένα ελαττώματα, που μειώνουν την αξία του και τη χρησιμότητά του ως μέσου μεταφοράς προσώπων ή αγαθών. Επίσης, αποδεικνύεται ότι ο ενάγων, επειδή μετά το ένδικο ατύχημα δεν ήταν δυνατή η αυτοδύναμη κίνηση της μοτοσικλέτας του, δαπάνησε για την παροχή οδικής βοήθειας (μεταφορά από τον τόπο του τροχαίου ατυχήματος στην οικία του και εν συνεχεία σε δύο συνεργεία για την επισκευή της) το συνολικό ποσό των 289 € (βλ. σχετικά τα αντίγραφα των υπ’ αριθμ. α) …./5-3-2009 φορτωτικής της επιχείρησης του ………….., ποσού (συμπεριλαμβανομένου του^: Φ.Π.Α. Ί9%) 119 €, β) ……/1-4-2009 απόδειξης μεταφοράς (κομίστρων) της επιχείρησης γενικών μεταφορών του ………….., ποσού (συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. 19%) 85 € και γ) ……../2-4-2009 απόδειξης μεταφοράς (κομίστρων) της επιχείρησης γενικών μεταφορών του ………….., ποσού (συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. 19%) 85 €). Επομένως, με βάση όσα προεκτέθηκαν το σύνολο των απαιτήσεων του ενάγοντος, για τις προεκτεθείσες αιτίες, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 9.307,01 € (42,45 + 62,07 + 236 + 50 + 4.000 + 700 + 200 + 2.717,49 + 560 + 450 + 289). Τέλος, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα, της έκτασης και της βαρύτητας των σωματικών, βλαβών που, συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, υπέστη ο ενάγων, της ηλικίας του (είκοσι οκτώ (28) ετών κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος), της εν γένει ταλαιπωρίας του, της υπαιτιότητας (αμέλειας) του πρώτου των εναγομένων και της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των διαδίκων, μη λαμβανομένης υπόψη της τοιαύτης του δευτέρου των εναγομένων …………., η ευθύνη του οποίου είναι εγγυητική (βλ. ΑΠ 433/2008 σε τράπεζα νομικών πληροφοριών ΝΟΜΟΣ), πρέπει να επιδικαστεί στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που του προξένησε ο τραυματισμός του κατά το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα, η οποία ανέρχεται στο ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) €, ποσό που κρίνεται εύλογο μετά τη στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων (άρθρο 932 του ΑΚ), πέραν του ποσού των 44 €, που αυτός (ενάγων) επιφυλάχθηκε να αξιώσει για την ίδια αιτία ενώπιον του ποινικού Δικαστηρίου. Περαιτέρω, όπως προέκυψε, ο πρώτος των εναγομένων οδηγός και ιδιοκτήτης του ζημιογόνου Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, ήταν, κατά τον κρίσιμο χρόνο, ασφαλισμένος για την εκ της κυκλοφορίας του οχήματος του αυτού αστική του ευθύνη έναντι τρίτων στην υπό την επωνυμία «…………….» ασφαλιστική εταιρεία, η άδεια της οποίας όμως ήδη ανεκλήθη με την υπ’ αριθμόν ………./21-9-2009 (ΦΕΚ Β’ ……/21-9-2009) απόφαση τού Διοικητικού Συμβουλίου της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής, Ασφάλισης (ΕΠ.Ε.Ι.Α.). Κατ’ ακολουθία πάντων τούτων η ένδικη αγωγή πρέπει, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμω βάσιμη, να γίνει εν μέρει δεκτή και ως κατ’ ουσία βάσιμη και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, το δε δεύτερο των εναγομένων …………… για το λόγο ότι, ανακληθείσης, κατά τα προεκτεθέντα, της άδειας λειτουργίας της ασφαλιζούσης, κατά τον κρίσιμο χρόνο, το ζημιογόνο όχημα ασφαλιστικής εταιρείας, υπεισήλθε στο σύνολο των έναντι τρίτων υποχρεώσεών της, να καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας εξ αυτών, στον ενάγοντα το συνολικό ποσόν των 24.307,01 € (9.307,01 € + 15.000 €), με το νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής, μέχρι την εξόφληση. Περαιτέρω, το αίτημα για απαγγελία προσωπικής κράτησης εναντίον του πρώτου των εναγομένων πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο κατ’ ουσία, δεδομένου ότι δεν προέκυψαν από τη διαδικασία οι προς τούτο απαιτούμενοι ειδικοί όροι, όπως λ.χ. κακή πίστη αυτού, αφερεγγυότητα, κ.λπ., ενόψει και της μη αμφισβητούμενης φερεγγυότητας του συνεναγόμενου …………. Εξάλλου, κατά μερική παραδοχή του αντίστοιχου, παρεπόμενου, αγωγικού αιτήματος, πρέπει η παρούσα απόφαση να κηρυχθεί, ως προς ένα, όπως αυτό στο διατακτικό ορίζεται, μέρος της καταψηφιστικής διάταξής της, προσωρινά εκτελεστή, για το λόγο ότι το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι, οι οποίοι επιβάλλουν την προσωρινή εκτελεστότητα και ότι η επιβράδυνση της εκτέλεσης είναι δυνατόν να επιφέρει σημαντική οικονομική ζημία στον ενάγοντα (άρθρα 907, 908 παρ. 1δ’ του ΚΠολΔ). Τέλος, μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, ανάλογο της έκτασης της νίκης του (άρθρα 178 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), πρέπει να επιβληθεί σε βάρος των εναγομένων, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό, ενώ πρέπει να οριστεί το αναφερόμενο στο διατακτικό νόμιμο προκαταβλητέο παράβολο για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας από τον πρώτο των εναγομένων (άρθρα 681 Α, 673 παρ. 1, 591 παρ. 1, 502 παρ. 1 και 505 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει ερήμην του πρώτου των εναγομένων και κατ’ αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.

Ορίζει το παράβολο ερημοδικίας στο ποσό των διακοσίων (200)€.

Κηρύσσει, απαράδεκτη τη συζήτηση της αγωγής ως προς τα κονδύλια αποκατάστασης των υλικών ζημιών της δίκυκλης μοτοσικλέτας του ενάγοντος, συνολικού ύψους χιλίων τριακοσίων δεκαπέντε (1.315) €.

Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

Υποχρεώνει τους εναγομένους να καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των είκοσι τεσσάρων χιλιάδων τριακοσίων επτά και ενός λεπτού (24.307,01) €, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, μέχρι την εξόφληση.

Κηρύσσει την παρούσα, κατά ένα μέρος, ως προς την αμέσως ανωτέρω καταψηφιστική διάταξή της, και συγκεκριμένα για το ποσόν των οκτώ χιλιάδων (8.000) €, προσωρινά εκτελεστή.

Καταδικάζει τους εναγομένους στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1.000) €.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση του ακροατήριό του, χωρίς να παρευρίσκονται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους, στις 30 Αυγούστου 2011.