Τελευταία ενημέρωση: 12 Φεβρουαρίου 2023
Περίληψη: Άρση αυτοτέλειας νομικού προσώπου. Κρίση ότι η εναγόμενη χρησιμοποίησε καταχρηστικά και αντίθετα προς την συναλλακτική καλή πίστη τη νομική προσωπικότητα νομικού προσώπου, με πρόθεση καταστρατήγησης του νόμου και συγκεκριμένα προκειμένου να συνεχίσει απρόσκοπτα την προσωπική εμπορική δραστηριότητά της, αποφεύγοντας παράλληλα την προσωπική της ευθύνη από τις αναλαμβανόμενες υποχρεώσεις έναντι τρίτων. Επομένως, πρέπει να υποχωρήσει η αρχή της αυτοτέλειας και ευθύνης του νομικού προσώπου, με αποτέλεσμα την κατάφαση της προσωπικής ευθύνης της εναγόμενης, αλληλεγγύως με το νομικό πρόσωπο, για την καταβολή των ενδίκων απαιτήσεων της ενάγουσας από την σύμβασή της εργασίας. Επιδικάζει στην εργαζόμενη το συνολικό ποσό των 74.231,39 Ευρώ.
Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός Απόφασης
1139/2020
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Δικαστή Βαρβάρα Παπαγιαννάκη, Πρωτοδίκη, η οποία ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου, και από τον Γραμματέα Θεόδωρο Βλαχάκη.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7-11-2019, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: ………….. του …………., κατοίκου …………. Αττικής, οδός ………….. αρ…… και με ΑΦΜ …………., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Δημητρίου Βλαχόπουλου.
ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: ………….. του …………, κατοίκου …………. Αττικής, οδός ………… αρ. …, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Ευάγγελου Μπέη.
Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 24-12-2018 αγωγή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με γενικό αριθμό κατάθεσης ………./2018 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου ………../2018, η οποία προσδιορίσθηκε να συζητηθεί αρχικά κατά την δικάσιμο της 8-3-2019 κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφηκε στο πινάκιο.
Κατά τη δημόσια συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά της από το σχετικό πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται παραπάνω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους ανέπτυξαν και προφορικά τους ισχυρισμούς τους, ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί και αναφέρθηκαν στις γραπτές προτάσεις που κατέθεσαν στο ακροατήριο.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
KAI ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 321, 332, 324 και 330 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι δεδικασμένο από τελεσίδικη απόφαση δημιουργείται και όταν το αντικείμενο της δίκης που διεξάγεται μεταξύ των ιδίων προσώπων, είναι διαφορετικό από εκείνο που ζητήθηκε στη δίκη που προηγήθηκε, έχει όμως ως αναγκαία προϋπόθεση την ύπαρξη του δικαιώματος που κρίθηκε στη δίκη εκείνη. Αυτό συμβαίνει, όταν στη νέα δίκη πρόκειται να κριθεί η ίδια έννομη σχέση και το ίδιο νομικό ζήτημα με αυτό το οποίο κρίθηκε με την προηγούμενη απόφαση. Εξαίρεση από τον κανόνα αυτό συντρέχει, όταν ο κρίσιμος για τη μεταγενέστερη δίκη χρόνος διέρρευσε κάτω από νομικό καθεστώς διαφορετικό από εκείνο που υπήρχε κατά τον χρόνο που ήταν κρίσιμος στην προηγούμενη δίκη και ενόψει του οποίου επιδικάσθηκε ή όχι η απαίτηση, η οποία ήταν επίμαχη στη δίκη εκείνη, αφού στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει η προϋπόθεση της ταυτότητας και στις δύο δίκες του νομικού ζητήματος, δηλαδή της νομικής αιτίας (ΟλΑΠ 1/2005 Δ 2005.709, ΟλΑΠ 34/1992 ΕλλΔνη 1992.1451, ΑΠ 759/2006 ΑρχΝ 2006.786). Το δεδικασμένο καλύπτει, ως ενιαίο σύνολο, ολόκληρο τον δικανικό συλλογισμό, βάσει του οποίου το Δικαστήριο κατέληξε στην αναγνώριση ή όχι της έννομης σχέσης. Καλύπτει όχι μόνο το δικαίωμα που κρίθηκε, αλλά και την ιστορική αιτία, που έγινε δεκτή από την απόφαση, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων θεμελιώνεται η αγωγή, καθώς και τη νομική αιτία, ήτοι τον νομικό χαρακτηρισμό, που το Δικαστήριο προσέδωσε στα πραγματικά περιστατικά (ΟλΑΠ 3/2003 ΝοΒ 2003.1395, ΟλΑΠ 34/1992 ΕλλΔνη 1992.1450, ΑΠ 1695/2007 ΕΕργΔ 2008.1509, ΑΠ 1732/2001 ΕλλΔνη 2002.1629, ΑΠ 1103/2000 ΕλλΔνη 2001.1288, ΑΠ 166/1999 ΕλλΔνη 1999.1040, ΑΠ 1405/1996 ΕλλΔνη 1997.1065, ΑΠ 4/1992 ΕλλΔνη 1993.65). Το δεδικασμένο από τελεσίδικη απόφαση δημιουργείται, και όταν το αντικείμενο της δίκης, που διεξάγεται μεταξύ των ιδίων προσώπων, είναι διαφορετικό από εκείνο, που ζητήθηκε στη δίκη που προηγήθηκε, έχει όμως ως αναγκαία προϋπόθεση την ύπαρξη του δικαιώματος που κρίθηκε στη δίκη εκείνη (ΟλΑΠ 1/2005 Δ 2005.709, ΑΠ 310/2012 ΝοΒ 2012.1788, ΕφΑΘ 5573/2007 ΝοΒ 2008.1217). Δεδικασμένο περί των τελεσιδίκως κριθεισών έννομων σχέσεων παράγεται και αν ακόμη η προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση είναι για οποιονδήποτε λόγο εσφαλμένη ή άδικη (ΑΠ 386/2000 ΕλλΔνη 2000.1311, ΑΠ 1174/1999 ΕλλΔνη 2000.370). Κατά τη νέα δίκη, στην οποία ως προδικαστική έννομη σχέση αναφύεται η τελεσιδίκως κριθείσα, εκ της οποίας αναβλύζουν άλλες αξιώσεις για μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, το δικαστήριο υποχρεούται να θεωρήσει ως δεδομένη την ύπαρξή της και επ’ αυτής να στηρίξει τη δικαιοδοτική κρίση του περί της ύπαρξης των μεταγενέστερων αξιώσεων που αποτελούν, ως κύριο ζήτημα, το νομικό αντικείμενο της νέας δίκης (ΟλΑΠ 10/2002 ΕΕργΔ 2002.1419, ΑΠ 111/2008 ΕλλΔνη 50.712, ΑΠ 1205/2000 ΕλλΔνη 43.110). Ειδικότερα, όταν ζητούνται μισθοί υπερημερίας, η τελεσίδικη μεταξύ των αυτών διαδίκων απόφαση επί αγωγής με το ίδιο αντικείμενο για τον ίδιο ή προγενέστερο χρόνο, παράγει δεδικασμένο ως προς τα διαγνωσθέντα ζητήματα που ήταν αναγκαία για τη στήριξη του διατακτικού της αρχικής απόφασης, καθώς και τις ενστάσεις που μπορούσαν να προταθούν και δεν προτάθηκαν (ΑΠ 1331/2001 ΤΝΠ Νόμος). Έτσι, η τελεσίδικη απόφαση που δέχεται ότι η απόλυση του εργαζόμενου ήταν άκυρη, αποτελεί δεδικασμένο ως προς την αξίωση για μισθούς υπερημερίας του ορισμένου χρονικού διαστήματος, την ύπαρξη έγκυρης σύμβασης εργασίας και την ακυρότητα της καταγγελίας και συνεπώς το δικαστήριο που επιλαμβάνεται αργότερα μεταγενέστερης αγωγής, με την οποία διώκεται η καταψήφιση ή η αναγνώριση της ίδιας απαίτησης για χρονικό διάστημα επόμενο εκείνου για το οποίο προηγουμένως επιδικάστηκε αυτή, δεσμεύεται, εφόσον δεν επήλθε μεταβολή του νομικού καθεστώτος υπό το οποίο κρίθηκε ήδη η απαίτηση για τον προγενέστερο χρόνο, από το δεδικασμένο (ΟλΑΠ 1/2005 Δ 2005.709, ΟλΑΠ 1/2003 ΕΕργΔ 2003.1272, ΟλΑΠ 10/2002 ΕΕργΔ 2002.1419, ΑΠ 391/2011 ΔΕΕ 2012.493, ΑΠ 1516/2008 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 1613/1997 ΕΕργΔ 1999.663, ΕφΑΘ 4483/2012 ΤΝΠ Νόμος). Επομένως, ενόψει της διάταξης του άρθρ. 656 ΑΚ, κατά την έννοια της οποίας, όσο διαρκεί η υπερημερία του εργοδότη, έχει αυτός την υποχρέωση να καταβάλλει στον μισθωτό όλες τις απολαβές, που θα έπρεπε να του καταβάλλει κατά το ίδιο διάστημα σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία, συνάγεται ότι καλύπτονται από το δεδικασμένο το κύρος της σύμβασης εργασίας, το είδος της συμφωνημένης και παρεχόμενης εργασίας και τα πραγματικά περιστατικά που διαμορφώνουν εκάστοτε σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές το ύψος των αποδοχών, αφού και αυτά είναι αναγκαία για τη στήριξη του διατακτικού της αρχικής απόφασης.
Με την υπο κρίση αγωγή της η ενάγουσα εκθέτει, ότι προσελήφθη από την εταιρεία ………………, η οποία διατηρούσε επιχείρηση παραγωγής ηλεκτροβιομηχανικών ειδών με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, με πλήρη απασχόληση με την ειδικότητα και με τον συμφωνηθέντα μηνιαίο μισθό που ειδικότερα αναφέρει. Ότι η εργοδότρια εταιρεία άρχισε να καθυστερεί την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών της από τον Νοέμβριο του έτους 2011. Ότι από την 1-1-2013 μείωσε μονομερώς τις αποδοχές της και από την 20-5-2013 εως και την 1-1-2014 επέβαλε μονομερώς σύστημα εκ περιτροπής εργασίας προς μία ημέρα την εβδομάδα με ανάλογη μείωση του μισθού της παράνομα και καταχρηστικά ενώ της όφειλε τις μηνιαίες αποδοχές της με αποτέλεσμα αυτή να προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας και στην συνέχει κοινοποίησε στην εργοδότρια εταιρεία εξώδικη δήλωση με την οποία της ζητούσε την καταβολή των οφειλόμενων αποδοχών την και ότι θα προέβαινε σε επίσχεση εργασίας . Ότι η εταιρεία με την επωνυμία …………… συνέχισε την λειτουργία της επιχείρησης της εργοδότριας εταιρείας με το ίδιο αντικείμενο εξοπλισμό και πελατεία αλλά με διαφορετική επωνυμία διατηρώντας αμετάβλητη την ταυτότητα της εν λόγω επιχείρησης και την οργανικής της ενότητα και απασχολώντας μέρος του εργατικού δυναμικού της …………….. ενώ δεν κατέβαλε στην ενάγουσα τις οφειλόμενες αποδοχές. Ότι κατά των παραπάνω εταιρειών άσκησε την από 8-9-2014 αγωγή επί της οποία εκδόθηκε η με αριθμό 385/2016 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία μεταξύ άλλων η εταιρεία ………… υποχρεώθηκε να της καταβάλει για δεδουλευμένες αποδοχές και μισθούς υπερημερίας για το χρονικό διάστημα εως τον Δεκέμβριο του έτους 2015 το ποσό των 42230,54 ευρώ από το οποίο η εταιρεία …………. υποχρεώθηκε να καταβάλει εις ολόκληρον με την ………….. το ποσό των 9381,32 ευρώ για το χρονικό διάστημα εως την 30-9-2013 οπότε και υλοποιήθηκε η μεταβίβαση της επιχείρησης. Ότι κατά της ανωτέρω απόφασης η εταιρεία ………….. έχει ασκήσει έφεση η οποία συζητήθηκε την 27-11-2018. Ότι μετά την έκδοση της ανωτέρω απόφασης η αναγκαστική εκτέλεση κατέστη αντικειμενικά αδύνατη αφού η εταιρεία …………… έχει λάβει προσωρινή δικαστική προστασία από πράξεις ατομικής αναγκαστικής εκτέλεσης ενώ η εταιρεία …………. δεν διαθέτει εμφανή περιουσιακά στοιχεία. Ότι η εναγόμενη χρησιμοποιώντας ως κεφάλαιο τα χρήματα της ………….. τα οποία διαχειρίστηκε ως δικά της ίδρυσε την ………… με στόχο να συνεχίσει απρόσκοπτα την εμπορική της δραστηριότητα υπο τον μανδύα της νέας εταιρείας καταχρώμενη τον θεσμό της εταιρείας κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αγωγή. Ότι εξαιτίας της παράνομης, κακόπιστης και αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εναγόμενης υπέστη ηθική βλάβη για την οποία δικαιούται χρηματική ικανοποίηση. Με αυτό το ιστορικό, όπως εκτίθεται εκτενέστερα στην αγωγή, ζητεί, όπως παραδεκτά περιόρισε και στην συνέχεια έτρεψε μέρος των καταψηφιστικών αιτημάτων της σε έντοκα αναγνωριστικά, με τις προτάσεις της και με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της στο ακροατήριο, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης (άρθρ. 223, 295 παρ. 1, 297 ΚΠολΔ): Α) Να αρθεί η αυτοτέλεια του νομικού προσώπου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ………… ώστε να θεμελιωθεί αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη της εναγόμενης για τις ένδικες οφειλές έναντι της ενάγουσας, Β)Να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει με βάση τις διατάξεις περί αδικοπραξιών το ποσό των 32.230,54 ευρώ που αντιστοιχεί στις δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας των ετών 2013, 2014 και 2015, Γ) Να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της εναγόμενης να της καταβάλει α) το ποσό των 42.000,85 ευρώ που αντιστοιχεί σε μισθούς υπερημερίας των ετών 2016,2017,2018 και 2019 και β) το ποσό των 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης με τον νόμιμο τόκο από την ημέρα που κάθε επιμέρους κονδύλιο κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό άλλως από την επίδοση της αγωγής και αναφορικά με το κονδύλιο της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης από την επίδοση της αγωγής, Δ) Να διαταχθεί σε βάρος της εναγόμενης προσωπική κράτηση διάρκειας ενός έτους ως μέσο εκτέλεσης για την είσπραξη του ποσού που θα επιδικαστεί. Τέλος ζητεί να κηρυχθεί η εκδοθησόμενη απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά της έξοδα.
Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η υπό κρίση αγωγή παραδεκτά εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, που είναι καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο (άρθρα 14 παρ. 2, 16 αρ. 2, 25 παρ. 2 ΚΠολΔ.), κατά την προκείμενη ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών [άρθρ. 591, 614 αρ. 3, 621-622 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθ. 1 άρθρ. τέταρτο Ν. 4335/2015,- βλ. σχετ. και άρθρ. 1 άρθρ. ένατο παρ. 2 Ν. 4335/2015, σύμφωνα με το οποίο οι ισχύουσες διατάξεις για τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 ΚΠολΔ, όπως οι τελευταίες τροποποιήθηκαν με τις διατάξεις του ως άνω νόμου, εφαρμόζονται για τις κατατεθειμένες από 01-01-2016 αγωγές]. Είναι δε νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 281, 288, 297, 298, 330, 340, 341, 343, 345, 346, 481, 648, 655, 656, 914, 926 ΑΚ , και σε αυτές των άρθρων 1 παρ. 1 ΥΑ 19040/1981, 1 παρ. 1 Ν. 1082/1980, 3 παρ. 16 Ν. 4504/1966, 68, 70, 106, 176, 191 ΚΠολΔ πλην του αιτήματος περί χρηματικής ικανοποίησης λόγω προσβολής της προσωπικότητας της ενάγουσας το οποίο είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο. Τούτο, διότι η μη καταβολή από τον εργοδότη στον εργαζόμενο των δεδουλευμένων αποδοχών του, όπως και της οφειλόμενης αποζημίωσης απόλυσης, δεν επιφέρει τη ζημία του εργαζομένου (άρθρο μόνο α.ν. 690/1945, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 2336/1995), αφού οι καθυστερούμενες εν γένει αποδοχές δεν χάνονται, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αδικοπραξία, ειδικότερα δε η παραβίαση των ανωτέρω διατάξεων του Ν. 690/1945 μπορεί να θεμελιώσει αξίωση του εργαζομένου προς αποζημίωση κατά τα άρθρα 914, 927 και 298 ΑΚ, μόνο για τη ζημία που υπέστη από το ως άνω αδίκημα, δηλαδή από την υπαίτια καθυστέρηση καταβολής των αποδοχών του -η οποία καλύπτεται καταρχήν από τους οφειλόμενους, σε κάθε περίπτωση, τόκους υπερημερίας (άρθρο 346 ΑΚ)- και όχι για την πληρωμή των ίδιων των αποδοχών, έστω και αν ζητούνται ως αποζημίωση (βλ. πάγια νομολογία, ΑΠ 1017/2008 ΕΕργΔ 2009.726, ΑΠ 1436/2002 ΕλλΔνη 2004.757, ΕφΙωαν 264/2006 ΕΕργΔ 2007.93, ΕφΠειρ 892/2005 ΠειρΝομ 2005.507, ΕφΘεσ 584/2005 ΔΕΕ 2006.89). Εξάλλου η ενάγουσα δεν επικαλείται άλλα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία να προκύπτει δόλια προαίρεση της εναγόμενης να προσβάλει την προσωπικότητά της και να την διασύρει. Ομοίως για τους ίδιους λόγους απορριπτέο ως μη νόμιμο τυγχάνει το στηριζόμενο στις διατάξεις περί αδικοπραξιών παρεπόμενο αγωγικό αίτημα να απαγγελθεί σε βάρος της εναγόμενης προσωπική κράτηση, δεδομένου ότι η εκτιθέμενη στην αγωγή μη καταβολή των νόμιμων αποδοχών δεν συνιστά αδικοπραξία, καθώς το πταίσμα που επέφερε τη ζημία ταυτίζεται κατά το πραγματικό αυτού περιεχόμενο με την παραβίαση της σύμβασης και τη δημιουργία της παρανομίας. Συνεπώς, σε περίπτωση καθυστέρησης ή μη καταβολής οφειλόμενων νόμιμων αποδοχών, δεν παρέχεται στον εργαζόμενο αγωγή αποζημίωσης από αδικοπραξία, αλλά ευθεία αγωγή από τον νόμο για την πληρωμή των αποδοχών αυτών (βλ. ΑΠ 259/1981 ΝοΒ 29.1486, ΕφΑθ 7982/2000 ΕλλΔνη 2002.806, ΕφΘεσ 3200/1998 ΔΕΕ 1999.429), με αποτέλεσμα να μην χωρεί ούτε η απαγγελία προσωπικής κράτησης κατά του εργοδότη. Περαιτέρω μη νόμιμο τυγχάνει και το παρεπόμενο αίτημα να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή ως προς την αναγνωριστική της διάταξη το οποίο είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο διότι προσωρινά εκτελεστές επιτρέπεται να κηρυχθούν μόνο οι αποφάσεις που μετά την τελεσιδικία τους μπορούν να αποτελέσουν εκτελεστούς τίτλους και ως εκ τούτου δεν είναι νοητή η εκτέλεση αναγνωριστικής απόφασης, η οποία δεν περιέχει καταδίκη, αλλά αναγνώριση έννομης σχέσης κα{ της οποίας η ενέργεια εξαντλείται στο δεδικασμένο (ΕφΠειρ 1014/1992 ΑρχΝ 44.63, ΕφΑΘ 3702/1986 ΕλλΔνη 1986.706, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 904 αρ. 6, 907 αρ. 3). Πρέπει, επομένως, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα δεδομένου ότι έχει καταβληθεί το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου για το καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής κατά το ποσό που αυτό υπερβαίνει το όριο της καθ’ ύλην αρμοδιότητας του Ειρηνοδικείου (20.000 ευρώ) (βλ. το με αριθμ. ……………. e-παράβολο με την με ημερομ. 7-11-2019 απόδειξη πληρωμής της ……… ).
Από όλα τα έγγραφα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του, είτε προς άμεση απόδειξη είτε προς έμμεση απόδειξη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), μερικά από τα οποία (έγγραφα) μνημονεύονται στη συνέχεια και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους, χωρίς να παραλείπεται κανένα, κατά την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, έστω και αν δεν γίνεται μνεία σε καθένα από αυτά χωριστά, από την με αριθμό ………../1-11-2019 ένορκη βεβαίωση του ………… του ……………. ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών που προσκομίζεται μετ’επικλήσεως από την ενάγουσα , η οποία συντάχθηκε, ύστερα από νομότυπη κλήτευση της εναγόμενης (βλ. την με αριθμ. ………/29-10-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών Κωνσταντίνου Λεράκη),από τις με αριθμό ………… και …………../6-11-2019 ένορκες βεβαιώσεις των …………. συζ. ………….. το γένος …………… και …………… του …………. ενώπιον της του Ειρηνοδίκη Αθηνών που προσκομίζεται μετ’επικλήσεως από την εναγόμενη , η οποία συντάχθηκε, ύστερα από νομότυπη κλήτευση της ενάγουσας (βλ. την με αριθμ. ………../1-11-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά Γεωργίου Δήμου) καθώς και από τις ομολογίες των διαδίκων που διαλαμβάνονται στα δικόγραφά τους (άρθρα 261 παρ. 1 και 352 παρ. 1 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα προσελήφθη την 11-9-2000 από την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «……………..» με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να εργασθεί ως βοηθός ηλεκτρονικού με μηνιαίες αποδοχές 1.070 ευρώ. Ωστόσο από τον Νοέμβριο του έτους 2011 η ως ανω εργοδότρια εταιρεία άρχισε να καθυστερεί την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών της ενώ την 1-1-2013 προέβη σε μονομερή μείωσή τους στο ποσό των 856 ευρώ μηνιαίως. Παράλληλα από την 20-5-2013 καθώς και από 1-1-2014 και για διάστημα 9 μηνών της επέβαλε μονομερώς σύστημα εκ περιτροπής εργασίας κατά το οποίο εργαζόταν μία ημέρα την εβδομάδα με ανάλογη μείωση του μισθού της. Παρά ταύτα η ως ανω εταιρεία επικαλούμενη οικονομική αδυναμία δεν κατέβαλε στην ενάγουσα ούτε τις ανωτέρω μειωμένες αποδοχές κατά τα έτη 2012-2014 αναγκάζοντάς την να προβεί στην από 16-1-2014 καταγγελία προς την αρμόδια επιθεώρηση εργασίας καθώς και στην από 19-5-2014 εξώδικη δήλωσή της προς αυτήν (εργοδότρια) επιδοθείσα στις 21-5-2014 με την οποία την δήλωσε, ότι αν εντός 7 ημερών δεν της κατέβαλε τις δεδουλευμένες αποδοχές της του διαστήματος από τον Ιούνιο του έτους 2012 εως τον Απρίλιο του έτους 2014 ποσού 5.703,43 ευρώ θα ασκούσε το δικαίωμα της επίσχεσης της εργασίας . Η εργοδότρια εταιρεία δεν κατέβαλε στην ενάγουσα κανένα ποσό με αποτέλεσμα η τελευταία να ασκήσει από 29-5-2014 το δικαίωμα επίσχεσης της εργασίας της, κοινοποιώντας στην εναγόμενη την από 29-5-2014 εξώδικη δήλωση επίσχεσης. Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι η παραπάνω εταιρεία με την επωνυμία «………..» συνιστούσε εν τις πράγμασι μια οικογενειακή επιχείρηση η οποία ιδρύθηκε από τον …………. στη μετοχική σύνθεση και το Διοικητικό Συμβούλιο της οποίας μετείχε από την σύστασή της πλην του ιδίου και η θυγατέρα του ………….. (εναγόμενη). Δυνάμει δε της από 30-6-2012 απόφασης της γενικής συνέλευσης και του από 30-6-2012 πρακτικού Δ.Σ, το Διοικητικό Συμβούλιο της παραπάνω εταιρείας συγκροτήθηκε από τον ……………… ως Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο, την εναγόμενη ………….. ως Αντιπρόεδρο και την …………. ως μέλος. Ακολούθως την 7-8-2013 η εναγόμενη συνέστησε δυνάμει της με αριθμό ………/7-8-2013 πράξης του Συμβολαιογράφου Αθηνών Στέφανου Γκριόγλου την μονοπρόσωπη ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «…………..» της οποίας το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο με πενταετή θητεία συγκροτήθηκε από την εναγόμενη ως Πρόεδρο και Διευθύνουσα Σύμβουλο και τις …………. του …………. και ……………. ως μέλη. Η παραπάνω εταιρεία «…………..» έχει τον ίδιο καταστατικό σκοπό με την εταιρεία …………… καθώς και το ίδιο αντικείμενο εργασιών, ασκεί ακριβώς την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα και λειτουργεί στις ίδιες με αυτήν κτιριακές εγκαταστάσεις στην …………. Αττικής επί της οδού ………….. αρ. ….. ενώ χρησιμοποιεί τον ίδιο τηλεφωνικό αριθμό και αριθμό τηλεομοιοτυπίας (φαξ). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι στην εταιρεία ……………… μεταβιβάσθηκε το σύνολο του υλικοτεχνικού εξοπλισμού (μηχανήματα, ηλεκτρολογικός εξοπλισμός εργασίας και συναφή) κατά την με αριθμό ………../……./…/………./29-10-2013 απόφαση του Υπουργού Υποδομών , Μεταφορών και Δικτύων από την οποία προκύπτει, ότι η ορισθείσα ανάδοχος του αναφερόμενου έργου η εταιρεία ………….. αναλαμβάνει να εκτελέσει το έργο με ηλεκτρολογικό εξοπλισμό της ………….. ενώ η …………… απέκτησε το σύνολο της πελατείας και την τεχνογνωσία της ………………, κάνει δε χρήση των παγίων, του χώρου και των μηχανημάτων και του εξοπλισμού της επιχείρησης της …………….. με τα οποία αυτή λειτουργούσε προηγουμένως. Εξάλλου η ……………. εμφανίζεται στις συναλλαγές της ως διάδοχος της εταιρείας ……………….. συνεχίζοντας την εκτέλεση των εκκρεμών συμβάσεων και την εν γένει οικονομική δραστηριότητα της προκατόχου της ενώ στην ιστοσελίδα της αναφέρει, ότι στηρίζεται στην πολυετή τεχνογνωσία στο πλούσιο πελατολόγιο και στη μακρόχρονη πείρα της εταιρεία …………….. και αυτοπροσδιορίζεται ευθέως ως διάδοχός της. Από τα παραπάνω στοιχεία, εκτιμώμενα στο πλαίσιο μιας συνολικής αξιολόγησης, συνάγεται ότι η επιχείρηση της …………… διατήρησε την ταυτότητά της και υπό τον νέο φορέα της, δηλαδή την εταιρεία …………., και ότι επήλθε μεταβίβαση επιχείρησης κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 2 του Π.Δ. 178/2002, καθώς και διαδοχή μεταξύ της προηγούμενης εργοδότριας της ενάγουσας, δηλαδή της ……….., και της ………….. Πράγματι, η τελευταία εταιρεία ως διάδοχος ανέλαβε μια οργάνωση εργασίας που είχε δημιουργήσει η …………, για την επιδίωξη κατά τρόπο διαρκή και σταθερό συγκεκριμένου οικονομικού σκοπού, την οποία και διατήρησε, αξιοποιώντας αυτή για την επίτευξη του ίδιου βασικώς και αποκλειστικώς σκοπού, ήτοι την ίδια επιχείρηση παραγωγής ηλεκτροβιομηχανικών ειδών. Έλαβε δε χώρα συνολική μεταβίβαση του οργανισμού της αρχικής εργοδότριας της ενάγουσας, η οποία «επέζησε» της αλλαγής του φορέα του και δεν πρόκειται για απλή μεταβίβαση ενός αθροίσματος ή μεμονωμένων οικονομικών αγαθών, χωρίς τον μεταξύ τους αναγκαίο για την επίτευξη του συγκεκριμένου οικονομικού σκοπού λειτουργικό σύνδεσμο και οργάνωση. Ωσαύτως, ο νέος φορέας της επιχείρησης της ………… είχε τη βούληση να καταστεί διάδοχος της ……….., προς τούτο ανέλαβε την οργάνωση της εργασίας που είχε δημιουργήσει εκείνη και συνέχισε τη λειτουργία της ως οικονομικής μονάδας, διατηρώντας αμετάβλητη την ταυτότητά της, για την επιδίωξη κατά τρόπο διαρκή και σταθερό του ίδιου οικονομικού σκοπού, αναλαμβάνοντας την επιχείρηση ως οργανωμένο σύνολο υλικών και άυλων στοιχείων, τα οποία διατήρησαν την οργανική τους ενότητα και ήταν ικανά να πραγματοποιήσουν τον σκοπό αυτόν, καθόσον τυγχάνει προεχόντως σημαντικός ο βαθμός ομοιότητας των δραστηριοτήτων που ασκούνται πριν και μετά τη μεταβίβαση, όπως συμβαίνει πράγματι με τις προαναφερόμενες επιχειρήσεις, αφού το κύριο αντικείμενο παροχής υπηρεσιών των επιχειρήσεων τους ήταν η επιχείρηση παραγωγής ηλεκτροβιομηχανικών ειδών και συναφών υπηρεσιών στους πελάτες τους. Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι δυνάμει της με αριθμό 385/2016 οριστικής απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, και η οποία εκδόθηκε επί της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………../………./2014 προηγούμενης αγωγής της ενάγουσας , την οποία είχε ασκήσει κατά των παραπάνω εταιρειών, αναγνωρίσθηκε πέραν της ακυρότητας της μονομερούς επιβολής καθεστώτος εκ περιτροπής εργασίας της ενάγουσας από την 20-5-2013 και την 1-1-2014, ότι η ενάγουσα άσκησε νομίμως το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας από την 29-5-2014 και ότι η ενάγουσα συνδέεται με την εταιρεία …………. με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Επίσης υποχρέωσε την εταιρεία …………….. να καταβάλει στην ενάγουσα για δεδουλευμένες αποδοχές και μισθούς υπερημερίας για το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο του έτους 2012 εως τον Δεκέμβριο του έτους 2015 το ποσό των 42.230,54 ευρώ από το οποίο η εταιρεία …………. υποχρεώθηκε να καταβάλει εις ολόκληρον με την …………… το ποσό των 9.381,32 ευρώ για το χρονικό διάστημα εως την 30-9-2013 οπότε και υλοποιήθηκε η μεταβίβαση της επιχείρησης. Κατά της παραπάνω απόφασης η εταιρεία ………… άσκησε την με αριθμ. καταθ. ………./2016 έφεση επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμ. 3051/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε η έφεση της παραπάνω εταιρείας. Μετά την έκδοση της ανωτέρω απόφασης του Εφετείου Αθηνών αναγνωρίστηκε με δύναμη δεδικασμένου, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, η ύπαρξη της έγκυρης και ενεργού σύμβασης εργασίας και ο συμβατικός μισθός της ενάγουσας, ότι μέχρι τότε οι εταιρείες δεν είχαν καταβάλει σε αυτήν οποιοδήποτε ποσό έναντι των οφειλόμενων δεδουλευμένων αποδοχών του, ότι η ενάγουσα έχει ασκήσει νόμιμα από 29-5-2014 το δικαίωμα επίσχεσης της εργασίας της, καθώς και η περιέλευση της εταιρείας ……………… σε υπερημερία, όπως και η υποχρέωσή της να καταβάλει σε αυτήν τις δεδουλευμένες αποδοχές και τις αποδοχές υπερημερίας. Επίσης κρίθηκε με ισχύ δεδικασμένου, ότι η παραπάνω εταιρεία οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα για δεδουλευμένες αποδοχές και μισθούς υπερημερίας για το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο του έτους 2012 εως τον Δεκέμβριο του έτους 2015 το ποσό των 42.230,54 ευρώ. Έκτοτε και μέχρι και σήμερα εταιρεία ……….. δεν αποδεικνύεται ότι έχει καταβάλει στην ενάγουσα οιοδήποτε ποσό έναντι των οφειλόμενων δεδουλευμένων αποδοχών της, περαιτέρω δε ουδέποτε κατήγγειλε ούτε επήλθε καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο λύση της σύμβασης εργασίας της ενάγουσας, που παραμένει ενεργής. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω η εταιρεία …………… οφείλει στην ενάγουσα: Α) Για το έτος 2013: 461,13 Ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας μηνός Νοεμβρίου 2013 + 1.050,00 Ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας μηνός Δεκεμβρίου 2013 + 965,67 Ευρώ για επίδομα Χριστουγέννων 2013 . Β) Για το έτος 2014: 980,00 Ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιανουαρίου 2014 + 1.010,00 Ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας μηνός Φεβρουάριου 2014 + 1.020.00 Ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαρτίου 2014 + 1.030,00 Ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας μηνός Απριλίου 2014 + 557,29 Ευρώ για επίδομα Πάσχα 2014 + 970,00 Ευρώ για δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαΐου 2014 + 1.070.00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουνίου 2014 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουλίου 2014 + 535,00 Ευρώ για επίδομα αδείας 2014 + 1.070.00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Αυγούστου 2014 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Σεπτεμβρίου 2014 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Οκτωβρίου 2014 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Νοεμβρίου 2014 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Δεκεμβρίου 2014 + 1.114,58 Ευρώ για επίδομα Χριστουγέννων 2014. Γ) Για το έτος 2015: 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιανουαρίου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Φεβρουάριου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαρτίου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Απριλίου 2015 + 557,29 Ευρώ για επίδομα Πάσχα 2015 + 1.070.00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαΐου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουνίου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουλίου+ 535,00 Ευρώ για επίδομα αδείας 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Αυγούστου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Σεπτεμβρίου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Οκτωβρίου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Νοεμβρίου 2015 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Δεκεμβρίου 2015 + 1.114,58 Ευρώ για επίδομα Χριστουγέννων 2015. Δ) Για το έτος 2016: 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιανουαρίου 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Φεβρουάριου 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαρτίου 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Απριλίου 2016 + 557,29 Ευρώ για επίδομα Πάσχα 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαΐου 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουνίου 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουλίου 2016 + 394,36 Ευρώ για επίδομα αδείας 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Αυγούστου 2016 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Σεπτεμβρίου 2016 + 604,85 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Οκτωβρίου 2016 + 581,97 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Νοεμβρίου 2016 + 604,85 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Δεκεμβρίου 2016 + 876,63 Ευρώ για επίδομα Χριστουγέννων 2016. Ε) Για το έτος 2017: 604,85 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιανουαρίου 2017 + 604.85 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Φεβρουάριου 2017 + 581,97 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαρτίου 2017 + 604,85 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Απριλίου 2017 + 313,48 Ευρώ για επίδομα Πάσχα 2017 + 581,97 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαΐου 2017 + 965,10 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουνίου 2017 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουλίου+ 347,87 Ευρώ για επίδομα αδείας 2017 + 1.070.00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Αυγούστου 2017 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Σεπτεμβρίου 2017 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Οκτωβρίου 2017 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Νοεμβρίου 2017 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Δεκεμβρίου 2017 + 1034,94 Ευρώ για επίδομα Χριστουγέννων 2017. ΣΤ) Για το έτος 2018: 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιανουαρίου 2018 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Φεβρουαρίου 2018 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαρτίου 2018 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Απριλίου 2018 + 557,29 Ευρώ για επίδομα Πάσχα 2018 + 1.070.00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαΐου 2018 + 1.070,00 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουνίου 2018 + 605,60 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουλίου+ 281,80 Ευρώ για επίδομα αδείας 2018 + 502,40 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Αυγούστου 2018 + 524,76 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Σεπτεμβρίου 2018 + 476,60 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Οκτωβρίου 2018 + 502,40 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Νοεμβρίου 2018 + 485,20 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Δεκεμβρίου 2018 + 687,87 Ευρώ για επίδομα Χριστουγέννων 2018. Ζ) Για το έτος 2019: 492,08 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιανουαρίου 2019 + 554 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Φεβρουάριου 2019 + 573,50 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαρτίου 2019 + 502,40 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Απριλίου 2019 + 275,11 Ευρώ για επίδομα Πάσχα 2019 + 502,40 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Μαΐου 2019 + 528.20 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουνίου 2019 + 488,34 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Ιουλίου 2019 + 264,49 Ευρώ για επίδομα αδείας 2019 + 489,10 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Αυγούστου 2019 + 489,10 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Σεπτεμβρίου 2019 + 489,10 Ευρώ για αποδοχές υπερημερίας μηνός Οκτωβρίου 2019 . Συνολικά για τις ανωτέρω αιτίες η εταιρεία ……………. οφείλει στην ενάγουσα το ποσό των 74.231.39 ευρώ. Περαιτέρω από τα ανωτέρω προέκυψε, ότι η εναγόμενη στις αρχές του έτους 2013 ανέλαβε εν τοις πράγμασι και κατ’ αποκλειστικότητα την διοίκηση της εταιρείας ……………., εκμεταλλευόταν την επιχείρησή της κατεύθυνε τις επιχειρηματικές της αποφάσεις και διαχειριζόταν αποκλειστικά η ίδια τα οικονομικά της οφέλη ενώ στην συνέχεια ίδρυσε την …………., της οποίας όπως αναφέρθηκε παραπάνω το ΔΣ απαρτίζεται από την ίδια την εναγόμενη, η οποία τυγχάνει μοναδική μέτοχος- πρόεδρος του ΔΣ και διευθύνουσα σύμβουλος της εν λόγω εταιρείας ασκώντας εν τοις πράγμασι προσωπική εμπορική δραστηριότητα και εκπροσωπώντας την εταιρεία ………….. στις συναλλαγές της με τους τρίτους κατά τρόπο δεσμευτικό. Συνακόλουθα λόγω του ότι η εναγόμενη χρησιμοποίησε καταχρηστικά και αντίθετα προς την συναλλακτική καλή πίστη τη νομική προσωπικότητα τόσο της εταιρείας ……………. όσο και της ……………… με πρόθεση καταστρατήγησης του νόμου και συγκεκριμένα προκειμένου να συνεχίσει απρόσκοπτα την προσωπική εμπορική δραστηριότητά της αποφεύγοντας παράλληλα την προσωπική της ευθύνη από της αναλαμβανόμενες υποχρεώσεις έναντι τρίτων πρέπει να υποχωρήσει η αρχή της αυτοτέλειας και ευθύνης του νομικού προσώπου της μονοπρόσωπης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ……………. με αποτέλεσμα την κατάφαση της προσωπικής ευθύνης της εναγόμενης αλληλεγγύως με την παραπάνω εταιρεία για την καταβολή των ενδίκων απαιτήσεων της ενάγουσας έναντι της εταιρείας ………………. από την σύμβαση εργασίας της.
Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη αγωγή, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν και Α) Να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 32.230,54 ευρώ που αντιστοιχεί στις δεδουλευμένες αποδοχές και αποδοχές υπερημερίας των ετών 2013, 2014 και 2015 και Β) Να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 42.000,85 ευρώ που αντιστοιχεί σε μισθούς υπερημερίας των ετών 2016,2017,2018 και 2019 με τον νόμιμο τόκο ως προς τα ποσά που αντιστοιχούν σε δεδουλευμένες αποδοχές και μισθούς υπερημερίας από την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα, από εκείνον που αφορά η κάθε επιμέρους μηνιαία αξίωση, για τα ποσά που αντιστοιχούν στα επιδόματα Χριστουγέννων και Πάσχα από την επομένη της 31ης Δεκεμβρίου και της 30ης Απριλίου, αντίστοιχα, κάθε οικείου έτους που έπρεπε να καταβληθούν και για τα ποσά που αντιστοιχούν στα επιδόματα αδείας από την επομένη της τελευταίας ημέρας του οικείου έτους αντίστοιχα (ΟλΑΠ 39-40/2002 ΕΕργΔ 2002.1478, ΑΠ 350/2004 ΕλλΔνη 2005.1480, ΑΠ 233/2004 ΕΕργΔ 2004.856, ΑΠ 1341/2002 ΕλλΔνη 2003.253, ΑΠ 1682/2001 ΕλλΔνη 2001.1308). Η παρούσα απόφαση πρέπει, ως προς την καταψηφιστική της διάταξη, να κηρυχθεί εν μέρει προσωρινά εκτελεστή, λόγω και της φύσης των επιδικαζόμενων κονδυλίων ως εργατικών απαιτήσεων (άρθρ. 908 παρ. 1 εδαφ. α’ και περ. ε’ ΚΠολΔ), κατά μερική αποδοχή του σχετικού παρεπόμενου αγωγικού αιτήματος ως και ουσιαστικά βάσιμου, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό, επειδή είναι δυνατόν από την καθυστέρηση της εκτέλεσης της απόφασης αυτής να προξενηθεί σημαντική ζημία στην ενάγουσα. Τέλος, η εναγομένη, λόγω της μερικής ήττας της, πρέπει να καταδικαστεί σε μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας (άρθρ. 178 παρ. 1 ΚΠολΔ), σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή .
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των σαράντα δύο χιλιάδων ευρώ και ογδόντα πέντε λεπτών (42.000,85 ευρώ) με το νόμιμο τόκο κατά τις αναφερόμενες στο σκεπτικό της παρούσας διακρίσεις μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των τριάντα δύο χιλιάδων διακοσίων τριάντα ευρώ και πενήντα τεσσάρων λεπτών (32.230,54 ευρώ) με το νόμιμο τόκο κατά τις αναφερόμενες στο σκεπτικό της παρούσας διακρίσεις μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση.
ΚΗΡΥΣΣΕΙ την απόφαση ως προς την αμέσως παραπάνω καταψηφιστική της διάταξη εν μέρει προσωρινά εκτελεστή για το ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εναγόμενη σε μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των χιλίων τετρακοσίων ογδόντα πέντε (1485 ευρώ).
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, στις 17/7/2020.