τροχαίο ατύχημαΜονομελές Εφετείο Αθηνών 170/2022

Περίληψη: Τροχαίο ατύχημα μεταξύ μοτοσυκλέτας και αυτοκινήτου. Σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές. Παραβίαση ερυθρού σηματοδότη. Ουσιαστικά αβάσιμος ο ισχυρισμός περί υπαιτιότητας του παθόντος, στηριζόμενος σε υπεύθυνες δηλώσεις προσώπων, των οποίων η παρουσία δεν αποτυπώθηκε στο Δελτίο Οδικού Τροχαίου Ατυχήματος. Κάκωση γόνατος με συνδεσμική αστάθεια. Υπηρεσίες τρίτου προσώπου λόγω μη δυνατότητας αυτοεξυπηρέτησης. Η οικειοθελής εκ μέρους της συζύγου του παθόντος προσφορά των υπηρεσιών αυτών δεν δύναται να αποβεί προς όφελος της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρίας. Αποζημίωση για καταστροφή εξοπλισμού και ρουχισμού. Απώλεια εισοδήματος από μισθωτή εργασία. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Κρίση ότι το αίτημα της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρίας περί εξαίρεσής της από την υποχρέωση καταβολής τόκων επιδικίας του άρθρου 346 του ΑΚ είναι απορριπτέο ως αβάσιμο, καθόσον στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχει τέτοιος λόγος εξαίρεσης. Δέχεται την έφεση του παθόντος κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης που είχε απορρίψει ως κατ’ ουσία αβάσιμη την αγωγή. Επιδικάζει στον παθόντα το συνολικό ποσό των 12.177,70 Ευρώ.

Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

170/2022

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ: 11ο

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Σοφία Πρόφη, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοικήσεως του Εφετείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Θεώνη Αναγνωστοπούλου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Ιανουαρίου 2021 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: …………… ……………….., κατοίκου ………. ….., ο οποίος εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ., από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, Δημήτριο Βλαχόπουλο.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Αλλοδαπής Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «………………», που εδρεύει στο ………, εκπροσωπείται νόμιμα και αντιπροσωπεύεται στην Ελλάδα από την εταιρεία με την επωνυμία «……..», που εδρεύει στην ………. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ., από την πληρεξούσια δικηγόρο της, Βασιλική Αποστόλου.

Ο ενάγων και ήδη εκκαλών, με την από 28 Αυγούστου 2019 αγωγή του προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό ……../……./2019, ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν.

Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 1065/2020 οριστική του απόφαση με την οποία απέρριψε την αγωγή.

Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο εκκαλών, με την από 17 Ιουλίου 2020 έφεσή του προς το Δικαστήριο τούτο, που έχει κατατεθεί με αριθμό ……./……./2020.

Ήδη η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά του πινακίου και συζητήθηκε.

Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους και παραστάθηκαν στο ακροατήριο με δηλώσεις τους κατά το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 17-7-2020 και αρ. κατ. …../…../2020 έφεση κατά της με αριθμό 1065/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, για το παραδεκτό της οποίας έχει καταβληθεί το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ παράβολο, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 518 παρ. 2 του ΚΠολΔ). Πρέπει επομένως να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της κατά την ίδια ως άνω διαδικασία (άρθρο 533 παρ. 1 του ΚΠολΔ).

Με την από 28-8-2019 και αρ. κατ. …../…../2019 αγωγή του, ο ενάγων …..….. …..….. εξέθετε ότι στις 19-6-2018 στην Αθήνα, στην διασταύρωση των οδών …..….. και …..….., ο πρώτος των εναγόμενων …..….. …..….. οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας …..…..  Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του στην δεύτερη των εναγόμενων ασφαλιστική εταιρεία, προκάλεσε από αποκλειστική του υπαιτιότητα, υπό τις συνθήκες που αναφέρει, τροχαίο ατύχημα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο ίδιος, ο οποίος οδηγούσε την με αριθμό κυκλοφορίας …..…..  δίκυκλη μοτοσυκλέτα. Ζητούσε δε, παραιτούμενος του δικογράφου της αγωγής ως προς τον πρώτο των εναγόμενων, όπως μετέτρεψε εν μέρει το καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής σε αναγνωριστικό, 1) να υποχρεωθεί η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να του καταβάλει α) το ποσό των 3.167,70 ευρώ ως αποζημίωση για την θετική και αποθετική του ζημία, β) το ποσό των 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη και 2) να αναγνωριστεί ότι η εναγόμενη οφείλει να του καταβάλει το ποσό των 15.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής του βλάβης, άπαντα τα ως άνω ποσά με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, 3) να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγόμενη στην δικαστική του δαπάνη.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του, αφού θεώρησε ότι η αγωγή δεν ασκήθηκε ως προς τον πρώτο των εναγόμενων, δίκασε αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, απέρριψε την αγωγή ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη και συμψήφισε τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται με την έφεσή του ο ηττηθείς ενάγων, για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν και ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητώντας να γίνουν δεκτοί οι λόγοι της και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, με σκοπό να γίνει δεκτή η αγωγή του.

Από την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που προσκομίζονται και ειδικότερα, την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος του ενάγοντος ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ δε των τελευταίων περιλαμβάνονται και τα δημόσια έγγραφα της προηγηθείσας ποινικής προδικασίας, και από τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 του ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Στις 19-6-2018 και περί ώρα 17.00΄, ο ενάγων …..….. …..….., οδηγώντας την με αριθμό κυκλοφορίας …..….. δίκυκλη μοτοσυκλέτα, ιδιοκτησίας της …..….. …..….., κινείτο με ταχύτητα περί τα 40 χιλιόμετρα, στην Αθήνα, επί της οδού …..….., με κατεύθυνση από την οδό …..….. προς την οδό …..….., πλησιάζοντας στην συμβολή της οδού …..….. με τον οδό …..…… Η οδός …..….. είναι μονόδρομος, άνευ λωρίδων κυκλοφορίας, ευθεία, συνολικού πλάτους 8,4 μέτρων, η δε οδός …..….. είναι επίσης μονόδρομος, άνευ λωρίδων κυκλοφορίας, συνολικού πλάτους 6 μέτρων. Επί των ανωτέρω οδών, πριν από το σημείο που αυτές διασταυρώνονται, υπάρχουν σηματοδότες, οι οποίοι λειτουργούσαν κανονικά κατά τον προαναφερθέντα χρόνο. Η κατάσταση των ανωτέρω οδών ήταν ξηρά, ήταν ημέρα, επικρατούσε καλοκαιρία, η ορατότητα ήταν επαρκής και η κυκλοφορία οχημάτων και πεζών κανονική και η ταχύτητα ορίζεται σε 50 χιλιόμετρα ανά ώρα, λόγω κατοικημένης περιοχής. Κατά τον ίδιο χρόνο ο …..….. …..….. οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας …..….. Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, κινείτο επί της οδού …..….., με κατεύθυνση από …..….. προς οδό …..…… Όταν ο τελευταίος έφθασε στην συμβολή της οδού …..….. με την οδό …..….., αν και ο σηματοδότης που βρισκόταν στην πορεία του έδειχνε ερυθρό σταθερό φως κυκλικής μορφής, δεν ακινητοποίησε το αυτοκίνητό του προ αυτού, αλλά συνέχισε να κινείται, εισήλθε στην διασταύρωση, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με την δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ενάγων και συγκεκριμένα με το εμπρόσθιο μέρος του αυτοκινήτου του επέπεσε στην δεξιά πλευρά της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο ενάγων, η οποία ανετράπη, ενώ ο ενάγων κατέπεσε στο οδόστρωμα, με συνέπεια να τραυματιστεί, όπως θα αναφερθεί κατωτέρω. Την παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη από τον …..….. …..….., επιβεβαιώνει η αυτόπτης μάρτυρας …..….. …..….. …..….., όπως προκύπτει από το με αριθμό πρωτ. …..….. /…..….. /…..….. Δελτίο Οδικού Τροχαίου Ατυχήματος Υλικών Ζημιών που συνετάγη αρχικά από το Τμήμα Οδικών Τροχαίων Ατυχημάτων της Υποδ/νσης Τροχαίας Αθηνών. Από τις ανωτέρω συνθήκες του ατυχήματος, προκύπτει ότι αυτό οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του …..….. …..….., ο οποίος δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, ούτε είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς και ενώ είχε υποχρέωση να σταματήσει το όχημά του προ του φωτεινού σηματοδότη ρύθμισης της κυκλοφορίας με ένδειξη ερυθρού σταθερού φωτός κυκλικής μορφής και να παραμείνει σε στάση μέχρις ότου ανάψει το πράσινο φως, δεν ακινητοποίησε το όχημά του προ του ερυθρού σηματοδότη που υπήρχε στην πορεία του και εισήλθε στην διασταύρωση, όπου κινείτο κανονικά η μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ενάγων, με το προαναφερθέν αποτέλεσμα (παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1 και 6 παρ. 1β’ του ΚΟΚ). Στοιχεία που να θεμελιώνουν συνυπαιτιότητα του ενάγοντος στην πρόκληση του ατυχήματος, δεν προέκυψαν και είναι απορριπτέα ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη η σχετική ένσταση της εναγόμενης, που πρότεινε παραδεκτά πρωτοδίκως και επαναφέρει με τις προτάσεις της. Η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι υπαίτιος του ατυχήματος είναι ο ενάγων, διότι αυτός παραβίασε τον ερυθρό σηματοδότη που υπήρχε στην πορεία του και εισήλθε στην διασταύρωση όπου κινείτο κανονικά το ασφαλισμένο σε αυτήν όχημα και προς απόδειξη του ισχυρισμού της αυτού επικαλείται τις από 8-10-2018 και 30-11-2018 υπεύθυνες δηλώσεις του άρθρου 8 του Ν. 1599/1986, του …..….. …..….. και του …..….. …..….. οι οποίοι, κατά τους ισχυρισμούς της ήταν αυτόπτες και οι οποίες κατατέθηκαν στα πλαίσια της διενεργηθείσας προανάκρισης, που διενεργήθηκε μετά την δήλωση του ενάγοντος στο Τ.Ο.Τ.Α. για τον τραυματισμό του. Ο ισχυρισμός αυτός είναι απορριπτέος ως κατ’ ουσίαν αβάσιμος, καθόσον όπως προαναφέρθηκε στο Δελτίο Οδικού Τροχαίου Ατυχήματος Υλικών Ζημιών ως μοναδική αυτόπτης μάρτυρας καταγράφηκε η …..….. …..….. …..….. και τις ανωτέρω υπεύθυνες δηλώσεις τις κατέθεσε στις 18-1-2019 με το απολογητικό του υπόμνημα ο …..….. …..….. στα πλαίσια της προανάκρισης, υποστηρίζοντας ότι αυτοί παρευρίσκοντο στον τόπο του ατυχήματος και στην συνέχεια του έδωσαν υπεύθυνες δηλώσεις, χωρίς να δίνει καμία πειστική εξήγηση για τον λόγο που οι ανωτέρω δεν καταγράφηκαν ως αυτόπτες μάρτυρες, όπως επίσης δεν δίνει πειστική εξήγηση για τον λόγο που δεν καταγράφηκε ως αυτόπτης μάρτυρας και ο φερόμενος, κατά τους ισχυρισμούς του, ως συνεπιβάτης του αυτοκινήτου του …..….. …..….., ούτε για ποιόν λόγο δεν εξετάστηκε ως μάρτυρας στα πλαίσια της προανάκρισης, ενώ επιβεβαιώνει την ύπαρξη στον τόπο του ένδικου ατυχήματος, της προαναφερθείσας αυτόπτη μάρτυρος. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι με απλή αντιπαραβολή είναι προφανές ότι το περιεχόμενο των ανωτέρω υπευθύνων δηλώσεων έχει γραφτεί από το ίδιο πρόσωπο. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ότι ο ενάγων είναι αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ένδικου τροχαίου ατυχήματος και απέρριψε την αγωγή του ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και πρέπει να γίνουν δεκτοί οι λόγοι της έφεσης ως κατ’ ουσίαν βάσιμοι, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν η αγωγή. Ακολούθως, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής «ΚΑΤ» όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί κάκωση αριστερού γόνατος με εικόνα συνδεσμικής αστάθειας. Έγινε κλινικός και απεικονιστικός έλεγχος και σύσταση για νευροχειρουργική και γενική χειρουργική εκτίμηση και εν συνεχεία ακινητοποίηση του αριστερού γόνατος και συστήθηκε πλήρης αποφόρτιση του πάσχοντος σκέλους. Δόθηκαν οδηγίες για φαρμακευτική αγωγή, αναρρωτική άδεια ενός (1) μηνός και σύσταση για επανέλεγχο στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία της ΣT’ Ορθοπαιδικής Κλινικής. Στις 28-6-2018 μετά από μαγνητική τομογραφία διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί, κυρίως κάταγμα έξω κνημιαίου κονδύλου, 2^ου – 3^ου βαθμού κάκωση κατά την μηριαία κατάφυση του έσω πλαγίου συνδέσμου και 1^ου βαθμού κάκωση έξω πλαγίου συνδέσμου, ρήξη του οπισθίου κέρατος του έσω μηνίσκου. Στις 12-7-2018 αφαιρέθηκε ο γυψονάρθηκας και τοποθετήθηκε στο γόνατο λειτουργικός μηροκνημοποδικός νάρθηκας ακινητοποίησης, με εύρος κίνησης 0-20 μοίρες και του συνεστήθη συνέχιση της πλήρους αποφόρτισης του πάσχοντος σκέλους. Στις 26-7-2018 υποβλήθηκε σε επανέλεγχο και κρίθηκε σκόπιμη η αύξηση του εύρους κίνησης του νάρθηκα ακινητοποίησης (0-40 μοίρες) με πλήρη αποφόρτιση του πάσχοντος σκέλους. Στις 30-8-2018 υποβλήθηκε σε δεύτερη μαγνητική τομογραφία και διαπιστώθηκε, κυρίως μερική ρήξη του έσω πλαγίου συνδέσμου-βελτίωση, κάκωση χιαστών συνδέσμων και ρήξη του οπισθίου κέρατος έσω μηνίσκου αριστερού γόνατος και δόθηκαν οδηγίες για ελεύθερο εύρος κίνησης κηδεμόνα, κινησιοθεραπεία και ενδυνάμωση του αριστερού κάτω άκρου και του συστήθηκε η συνέχιση της παρακολούθησης στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία της ΣΤ΄ Ορθοπαιδικής Κλινικής. Στις 27-9-2018 μετά από νέα κλινική εξέταση του συστήθηκε η συνέχιση των συνεδρίων κινησιοθεραπείας και αναρρωτική άδεια ενός (1) μηνός (βλ. την με αρ. πρωτ. 4217/13-11-2018 Ιατρική Γνωμάτευση). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων από 19-6-2018 και για διάστημα δύο (2) μηνών, αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί για τις βασικές του ανάγκες και είχε την ανάγκη των υπηρεσιών τρίτου προσώπου, επί οκτώ (8) ώρες ημερησίως. Την βοήθεια αυτή παρείχε η σύζυγός του …..….. …..….., άνευ ανταλλάγματος και με εντατικοποίηση των προσπαθειών της. Αν ο ενάγων προσλάμβανε οικιακή βοηθό προς παροχή των υπηρεσιών αυτών θα δαπανούσε κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων το ποσό των 600 ευρώ μηνιαίως και όχι μεγαλύτερο ποσό και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, όπως αυτός ζητεί. Συνεπώς ο ενάγων για την ανωτέρω αιτία δικαιούται το συνολικό ποσό των 1.200 ευρώ (600 ευρώ X 2 μήνες) και από την καταβολή του ποσού αυτού δεν απαλλάσσεται η εναγόμενη, διότι η οικειοθελής εκ μέρους της συζύγου του ενάγοντος προσφορά των υπηρεσιών αυτών δεν δύναται να αποβεί προς όφελος της εναγόμενης (άρθρο 930 παρ. 3 του ΑΚ). Ακολούθως, αποδείχθηκε ότι συνεπεία του ατυχήματος και του εξ αυτού τραυματισμού του ενάγοντος, καταστράφηκαν, το παντελόνι, το μπουφάν, το κράνος και τα παπούτσια του. Η αξία των ανωτέρω προσωπικών ειδών του ενάγοντος, κατά τον χρόνο του ατυχήματος, ως μεταχειρισμένων, ανερχόταν στο ποσό των, 40 ευρώ για το παντελόνι, 100 ευρώ για το μπουφάν, 100 ευρώ για το κράνος και 40 ευρώ για τα παπούτσια και συνολικά στο ποσό των 280 ευρώ (40 + 100 + 100 + 40), το οποίο πρέπει να του επιδικαστεί. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων μέχρι τον χρόνο του ατυχήματος εργαζόταν ως διανομέας στην εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «…..….. Ε.Π.Ε», η οποία εδρεύει στην Αθήνα, επί της οδού …..….. αρ. …, λαμβάνοντας ως μηνιαίο ακαθάριστο (μικτό) μισθό το ποσό των 587 ευρώ, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες αποδείξεις πληρωμής, επιδόματος αδείας 2018, Δεκεμβρίου 2018 και Δώρου Χριστουγέννων 2018. Λόγω του τραυματισμού του ήταν ανίκανος για εργασία για το χρονικό διάστημα από 20-6-2018 έως 10-12-2018, κατά το οποίο του χορηγήθηκαν αναρρωτικές άδειες και ως εκ τούτου απώλεσε τα εισοδήματα που θα ελάμβανε εάν εργαζόταν το διάστημα αυτό και συγκεκριμένα : 1) για τον μήνα Ιούνιο το ποσό των 35,22 ευρώ (10 ημερομίσθια X 23,48 ευρώ το καθένα – 199,58 ευρώ που έλαβε από τον εργοδότη του ως αποδοχές ασθενείας για το συγκεκριμένο διάστημα), 2) για τον μήνα Ιούλιο το ποσό των 587 ευρώ, 3) για τον μήνα Αύγουστο το ποσό των 587 ευρώ, 4) για τον μήνα Σεπτέμβριο το ποσό των 587 ευρώ, 5) για τον μήνα Οκτώβριο το ποσό των 587 ευρώ, 6) για τον μήνα Νοέμβριο το ποσό των 587 ευρώ, 7) για το διάστημα από 1-12-2018 έως 10-12-2018 το ποσό των 187,84 ευρώ (8 ημερομίσθια X 23,48 ευρώ το καθένα) και 8) για επίδομα Χριστουγέννων 2018 το ποσό των 448,29 ευρώ (576,70 ευρώ συνολικά καταβλητέο – 128,41 ευρώ που έλαβε από τον εργοδότη του) και συνολικά απώλεσε το ποσό των 3.606,35 ευρώ. Δεδομένου ότι ο ενάγων έλαβε από τον ασφαλιστικό του φορέα ΕΦΚΑ ως επιδότηση λόγω ασθενείας το συνολικό ποσό των 2.908,65 ευρώ (2.641,87 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 19-6-2018 έως και 10-12-2018 + 266,78 ευρώ ως αναλογία επιδόματος Χριστουγέννων 2018), όπως προκύπτει από την με Α.Π. 1471/13-2-2019 Βεβαίωση του Τμήματος Παροχών του ΕΦΚΑ, δικαιούται να αξιώσει από την εναγόμενη το ποσό των 697,70 ευρώ (3.606,35 – 2.908,65), το οποίο και ζητεί με την αγωγή του. Όλα τα ανωτέρω προέκυψαν από τα προαναφερθέντα έγγραφα που προσκόμισε ο ενάγων και πρέπει να απορριφθούν οι περί του αντίθετου ισχυρισμοί της εναγόμενης, είναι δε απορριπτέο ως αλυσιτελώς προβαλλόμενο το αίτημα της εναγόμενης, περί προσκόμισης βεβαίωσης της Υγειονομικής Επιτροπής του ΕΦΚΑ, η οποία να βεβαιώνει την ανικανότητα προς εργασία του ενάγοντος, την σύμβαση εργασίας, την γνωστοποίηση των όρων της σύμβασης εργασίας του και αναγγελία αυτής στον ΟΑΕΔ, βεβαίωση μηνιαίων αποδοχών, αποφάσεις της αρμόδιας Υγειονομικής Επιτροπής του ΕΦΚΑ για τον χρόνο ανικανότητας και βεβαίωση του ΕΦΚΑ για τα ποσά που κατέβαλε στον ενάγοντα. Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ένδικο τροχαίο ατύχημα, την αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του ασφαλισμένου στην εναγόμενη αυτοκινήτου, του είδους και της βαρύτητας της σωματικής βλάβης που υπέστη ο ενάγων, την ηλικία του κατά τον χρόνο του ατυχήματος (45 ετών), την στεναχώρια, τον πόνο και την ταλαιπωρία που δοκίμασε, την διάρκεια της ανικανότητάς του προς αυτοεξυπηρέτηση και προς εργασία και την κοινωνική και οικονομική κατάσταση του ενάγοντος, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο αυτός υπέστη ηθική βλάβη, την αποκατάσταση της οποίας πρέπει να επιδικαστεί σε αυτόν ως χρηματική του ικανοποίηση, το μετά την στάθμιση των ανωτέρω και κρινόμενο ως εύλογο ποσό των 10.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η αποζημίωση που δικαιούται να λάβει ο ενάγων από την εναγόμενη, συνεπεία του ένδικου τροχαίου ατυχήματος, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 12.177,70 ευρώ και συγκεκριμένα : 1) για υπηρεσίες τρίτου προσώπου το ποσό των 1.200 ευρώ, 2) για την καταστροφή των προσωπικών του ειδών το ποσό των 280 ευρώ, 3) για απώλεια εισοδήματος το ποσό των 697,70 ευρώ και 4) για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των 10.000 ευρώ. Συνεπώς πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη και να υποχρεωθεί η εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 12.177,70 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Το αίτημα της εναγόμενης περί εξαίρεσής της από την υποχρέωση καταβολής τόκων επιδικίας του άρθρου 346 του ΑΚ είναι απορριπτέο ως αβάσιμο, καθόσον στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχει τέτοιος λόγος εξαίρεσης.

Κατ’ ακολουθίαν αυτών πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, εκτός από την διάταξή της με την οποία θεωρεί ως μη ασκηθείσα την αγωγή όσον αφορά τον πρώτο των εναγόμενων, να δικαστεί η αγωγή και να γίνει εν μέρει δεκτή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη κατά τα προαναφερθέντα. Λόγω της παραδοχής της έφεσης πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του προκαταβληθέντος κατά την άσκησή της παραβόλου στον εκκαλούντα (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Τέλος, εφόσον η εναγόμενη ηττήθηκε εν μέρει πρέπει να επιβληθεί σε βάρος της ένα μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και για τους δύο (2) βαθμούς δικαιοδοσίας και να συμψηφιστούν μεταξύ τους τα λοιπά έξοδα (άρθρα 176, 178, 183 του ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την από 17-7-2020 και αρ. κατ. …../…../2020 έφεση του ενάγοντος …..….. …..….. κατά της με αριθμό 1065/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (ζημίες από αυτοκίνητο).

Δέχεται τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου, που προκαταβλήθηκε κατά την άσκησή της, στον εκκαλούντα.

Εξαφανίζει την ανωτέρω απόφαση, εκτός από την διάταξή της με την οποία θεωρεί την αγωγή ως μη ασκηθείσα ως προς τον πρώτο των εναγόμενων …..….. …..……

Κρατεί και δικάζει επί της ουσίας την από 28-8-2019 και αρ. κατ. …../…../2019 αγωγή του ενάγοντος …..….. …..……

Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

Υποχρεώνει την εναγόμενη αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «…..…..», όπως αυτή εκπροσωπείται στην Ελλάδα, να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των δώδεκα χιλιάδων εκατό εβδομήντα επτά ευρώ και εβδομήντα λεπτών (12.177,70), με τον νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής.

Επιβάλλει σε βάρος της εναγόμενης ένα μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και για τους δύο (2) βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων (700) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2022 σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοί τους δικηγόροι.