Περίληψη: Αίτηση αναστολής εργοδότη κατά απόφασης πρωτοδικείου, κατ’ άρθρο 565 παρ. 2 ΚΠολΔ. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, προϋπόθεση για την εφαρμογή της είναι να μην έχει αρχίσει ουσιαστικά η αναγκαστική εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αυτοδίκαιη τροπή συντηρητικής κατάσχεσης σε αναγκαστική σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 722 παρ. 1 ΚΠολΔ. Απορρίπτει την αίτηση ως απαράδεκτη επειδή έχει επιβληθεί συντηρητική κατάσχεση εις χείρας τρίτου, η οποία μετά την έκδοση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ετράπη αυτοδικαίως σε αναγκαστική κατάσχεση. Απορρίπτει την αίτηση ελλείψει κινδύνου βλάβης και κατά το μέρος που υποχρεώνει την αιτούσα να αποδέχεται τις υπηρεσίες του εργαζόμενου.
Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS
Αριθμός 48/2023
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
(Α2′ Τμήμα – ως Συμβούλιο)
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Δουρουκλάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου) – Εισηγητή, Γεώργιο Αυγέρη και Μαρία Σιμιτσή- Βετούλα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ στο Κατάστημά του, στις 14 Μαρτίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αικατερίνης Σιταρα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αιτούντων: 1) Ετερόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία «…………… ΕΕ» και το διακριτικό τίτλο «……………» που εδρεύει στο …………… και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) …………… θυγ. ……………, συζ. ……………, κατοίκου ……………. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Βασιλείου.
Των καθ’ ων η αίτηση: 1. …………… του ……………ήδη κατοίκου του Δήμου …………… ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Βλαχόπουλο και 2. Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «…………… ΑΕ» και τον διακριτικό τίτλο «…………… ΑΕ» που εδρεύει στο …………… και εκπροσωπείται νόμιμα, για την οποία δεν εμφανίστηκε κανένας ούτε εκπροσωπήθηκε από κανένα πληρεξούσιο δικηγόρο.
Σε διαφορά μεταξύ των παραπάνω διαδίκων εκδόθηκε η 696/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου και στη συνέχεια η 49/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Κατά της παραπάνω εφετειακής απόφασης οι αιτούντες άσκησαν το ένδικο μέσο της αναίρεσης, που συζητείται στο Β2′ Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου κατά τη δικάσιμο της 17-10-2023.
Με την κρινόμενη αίτηση οι αιτούντες, (αναιρεσείοντες) ζητούν να ανασταλεί η εκτελεστότητα της 696/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου που επικυρώθηκε με την 49/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, έως ότου εκδοθεί απόφαση του Αρείου Πάγου επί της παραπάνω αίτησης αναίρεσης.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που ορίστηκε για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως παραπάνω αναφέρεται. Ο πληρεξούσιος των αιτούντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, να καταδικαστεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική του δαπάνη και δήλωσε όσα αναφέρονται στα πρακτικά. Ο πληρεξούσιος του α’ καθ’ ού που παραστάθηκε ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση, να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη στους αιτούντες και δήλωσε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Για την δεύτερη καθης η αίτηση, δεν εμφανίστηκε κανένας κατά την πιο πάνω δικάσιμο, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, όπως προκύπτει από την με αριθμό ……………/16-2-2023 έκθεση επίδοσης του Κοσμά Μήτση Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Επομένως, παραδεκτά συζητήθηκε η προκειμένη αίτηση και ως προς αυτήν χωρίς την παρουσία της.
Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 565 παρ. 1 εδ. α’ ΚΠολΔ, η προθεσμία της αναίρεσης, καθώς και η άσκησή της, δεν αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης, ενώ κατά την παρ. 2 αυτού, αν από την εκτέλεση της απόφασης πιθανολογείται κίνδυνος βλάβης, της οποίας η αποκατάσταση δεν είναι εύκολη, μπορεί να διαταχθεί με αίτηση κάποιου από τους διαδίκους η ολική ή εν μέρει αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλόμενης απόφασης με τον όρο παροχής ανάλογης εγγύησης ή και χωρίς εγγύηση ή να εξαρτηθεί η εκτέλεση της απόφασης από την παροχή εγγύησης από το διάδικο που έχει νικήσει. Για την αίτηση αποφαίνεται, συνεδριάζοντας ως συμβούλιο χωρίς υποχρεωτική κλήτευση των διαδίκων, το αρμόδιο πολιτικό τμήμα, το οποίο συγκροτείται από τρία μέλη, στα οποία περιλαμβάνεται υποχρεωτικά ο εισηγητής της υπόθεσης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, προϋπόθεση για την εφαρμογή της είναι να μην έχει αρχίσει ουσιαστικά η αναγκαστική εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή να μην έχουν γίνει μετά την επίδοση σε εκείνον, κατά του οποίου στρέφεται η αναγκαστική εκτέλεση, αντιγράφου του απογράφου της απόφασης με επιταγή προς εκτέλεση, που αποτελεί κατά το άρθρο 924 παρ. 1 εδ. α’ ΚΠολΔ την πρώτη πράξη της αναγκαστικής εκτέλεσης, περαιτέρω πράξεις εκτέλεσης, διότι τότε (αν δεν πρόκειται για άμεση εκτέλεση για την οποία προβλέπει ειδικά το άρθρο 937 παρ. 1 εδ. γ’ ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 άρθρο όγδοο παρ. 2 ν. 4335/2015) δεν υπάρχει δικονομική ανάγκη αναστολής της εκτέλεσης, αφού η απόφαση για την ανακοπή κατά της εκτέλεσης πρέπει κατά ρητή νομοθετική επιταγή να εκδοθεί εντός 60 ημερών από τη συζήτησή της (βλ. άρθρο 933 παρ. 6 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 παρ. 2 ν. 4335/2015), δηλαδή θα εκδοθεί οπωσδήποτε πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού. Αν ωστόσο δεν είναι δυνατόν να τηρηθούν οι προθεσμίες αυτές, ο καθ’ ου η εκτέλεση έχει τη δυνατότητα να επιδιώξει την αναστολή κατά το άρθρο 938 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ όπως προστέθηκε με το άρθρο 60 του ν. 4842/2021 (ΦΕΚ Α 190/13-10-21 έναρξη ισχύος 1-1-12022 κατ’ άρθρο 120 του ίδιου νόμου), εφόσον βέβαια υπάρχει βάσιμος κατά το άρθρο 933 ΚΠολΔ λόγος ανακοπής κατά της επιχειρούμενης εκτέλεσης και πιθανολογείται έτσι η ευδοκίμηση της ανακοπής και η ανατροπή του εκτελεστού τίτλου. (ΑΠ 183/2019).
Περαιτέρω, η διάταξη του άρθρου 722 παρ. 1 ΚΠολΔ, η οποία ορίζει ότι «όποιος έχει κατασχέσει συντηρητικώς κινητά ή ακίνητα ή εμπράγματα δικαιώματα πάνω σ’ αυτά, αν η αγωγή για την κύρια υπόθεση γίνει δεκτή και η σχετική απόφαση είναι εκτελεστή, έχει δικαίωμα, με βάση απόγραφο της απόφασης, να επιχειρήσει αναγκαστική εκτέλεση, χωρίς αναγκαστική κατάσχεσή τους», έχει την έννοια ότι επέρχεται αυτοδικαίως τροπή της συντηρητικής σε αναγκαστική κατάσχεση, χωρίς την τήρηση κάποιας ιδιαίτερης προδικασίας, χάριν οικονομίας της διαδικασίας.
Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών ζητεί να ανασταλεί η εκτελεστότητα της 696/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου που επικυρώθηκε με την 49/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει τα αναφερόμενα στο διατακτικό της ποσά, μέχρι την έκδοση απόφασης επί της από 8-2-2023 αίτησης αναίρεσης, ισχυριζόμενος ότι σε περίπτωση που γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης θα μείνει ανικανοποίητη η αξίωσή τους για επιστροφή των καταβληθέντων ποσών και θα υπάρχει πραγματική αδυναμία να αποκατασταθούν τα πράγματα στην προηγούμενη κατάσταση, πιθανολογούμενου εντεύθεν κινδύνου βλάβης, της οποίας η αποκατάσταση δεν θα είναι εύκολη. Ωστόσο, όπως προκύπτει από το από 17-6-2020 κατασχετήριο του α’ καθού η αίτηση, για την επιδικασθείσα απαίτηση και μέχρι τη συμπλήρωση του ποσού των 212.719,03 ευρώ, έχει επιβληθεί συντηρητική κατάσχεση εις χείρας τρίτου, η οποία μετά την έκδοση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ετράπη αυτοδικαίως σε αναγκαστική κατάσχεση (άρθρο 722 παρ.1 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον κατά τα ανωτέρω η συντηρητική κατάσχεση έχει εξελιχθεί αυτοδικαίως σε διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης χωρίς την ανάγκη τήρησης προδικασίας, δεν είναι πλέον επιτρεπτή η αιτούμενη αναστολή και πρέπει η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
Η κρινομένη αίτηση, ως προς την πρώτη αιτούσα, με την οποία ζητείται να ανασταλεί η εκτέλεση της 696/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου που επικυρώθηκε με την 49/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, είναι νόμιμη (άρθρο 565 παρ. 2 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν. Όσον αφορά την δεύτερη αιτούσα η αίτηση είναι απαράδεκτη διότι αυτή δεν ήταν διάδικος στην ενώπιον του δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, δίκη. Από τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι που παρασταθηκαν δεν πιθανολογήθηκε, ότι από την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, κατά το μέρος που υποχρεώνει την αιτούσα να αποδέχεται τις προσηκόντων προσφερόμενες υπηρεσίες του ήδη καθού η αίτηση, θα προκύψει κίνδυνος βλάβης για την αιτούσα εταιρεία, η αποκατάσταση της οποίας δεν θα είναι εύκολη. Επομένως, πρέπει η αίτηση να απορριφθεί και να καταδικαστούν οι αιτούντες στη δικαστική δαπάνη του αντιδίκου που παραστάθηκε (άρθρο 84 παρ. 2 Ν.4194/2013 του Κώδικα Δικηγόρων, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 παρ. 3 Ν. 4236/2014).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 9-2-2023 αίτηση της αιτούσας Ετερόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία «…………… ΕΕ» και το διακριτικό τίτλο «……………» κλπ, για αναστολή εκτέλεσης της 696/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου που επικυρώθηκε με την 49/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. ΚΑΙ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αιτούντες στη δικαστική δαπάνη της καθ’ ης που παραστάθηκε, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800,00) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2023