Περίληψη: Απορρίπτει, ως αβάσιμη στην ουσία της, έγκληση εργοδότριας κατά εργαζόμενου για την αξιόποινη πράξη της απάτης, με προξενηθείσα ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, κατ’ εξακολούθηση, συνεπεία της οποίας τον απέλυσε χωρίς αποζημίωση.
Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Α.Β.Μ.: ………/………
ΕΓ ………- ………/ ………
ΑΡΙΘΜ. 2363/2023
ΔΙΑΤΑΞΗ
Κατ’ άρθρο 51 παρ. 3 ΚΠΔ
Η Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθηνών
Αφού λάβαμε υπ’ όψη την από 13-9-2022 τιτλοφορούμενη ως «μήνυση», στην πραγματικότητα όμως έγκληση, καθόσον η κατωτέρω εγκαλούσα εταιρία φέρεται ως άμεσα παθούσα, της εταιρίας με την επωνυμία «……… Ανώνυμη Εταιρεία ………», που εδρεύει στο ………. Αττικής, οδός ……… αριθ. … και εκπροσωπείται νόμιμα, με την οποία ζητά την ποινική δίωξη του ……… του ………, κατοίκου Αθηνών, οδός ……… αριθ. … για την αξιόποινη πράξη της απάτης, με προξενηθείσα ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 26 εδ. α’, 27, 98, 386 παρ. 1α περ. β’ του ΠΚ), φερόμενης ως τελεσθείσας, στο ……… Αττικής, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του έτους 2019 έως και τον Ιούνιο του έτους 2022, σε βάρος της.
Αφού μελετήσαμε την έγκληση και το υπόλοιπο υλικό, που προσκομίστηκε από την εγκαλούσα, καθώς και το υλικό που συγκεντρώθηκε κατόπιν της διενεργηθείσας προκαταρκτικής εξέτασης και δη όλα τα έγγραφα τις δικογραφίας, τις μαρτυρικές καταθέσεις και τις έγγραφες (ανωμοτί) εξηγήσεις του εγκαλουμένου, άπαντα αξιολογούμενα κατά την αρχή της ηθικής απόδειξης (άρθρο 177 ΚΠΔ), εκθέτουμε τα ακόλουθα :
1/ Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 51 παρ. 2 και 3 ΚΠΔ, ως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 39 του ν.4947/2022, σύμφωνα με τις οποίες : «2. Ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών εξετάζει την έγκληση που έλαβε και αν κρίνει ότι αυτή δεν στηρίζεται στον νόμο ή είναι προφανώς αβάσιμη στην ουσία της ή ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης, την απορρίπτει με διάταξή του, η οποία περιλαμβάνει συνοπτική αιτιολογία και επιδίδεται στον εγκαλούντα. 3. Αν ενεργήθηκαν προκαταρκτική εξέταση ή αυτεπάγγελτη προανάκριση κατά το άρθρο 245 παρ. 2 ή ένορκη διοικητική εξέταση και ο εισαγγελέας κρίνει ότι δεν προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για την κίνηση της ποινικής δίωξης, απορρίπτει την έγκληση με διάταξή του, η οποία περιλαμβάνει συνοπτική αιτιολογία και επιδίδεται στον εγκαλούντα». Η έγκληση δεν στηρίζεται στον νόμο, όταν τα εκτιθέμενα σε αυτή πραγματικά περιστατικά δεν αποτελούν αξιόποινη πράξη ή όταν αυτά δεν πληρούν την αντικειμενική και την υποκειμενική υπόσταση του περί ου η καταγγελία αδικήματος ή όταν υφίσταται λόγος άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή του καταλογισμού (βλ. Λ. Μαργαρίτη, ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ-Ερμηνεία κατ’ άρθρο, Τόμος Ι, 2012, σελ.174 καθώς και X. Θ. Σεβαστίδη, ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ-Ερμηνεία κατ’ άρθρο, Τόμος I, 2011, σελ. 530-531, Ανδρουλάκη, Το νόμω αστήρικτο της μήνυσης ή αναφοράς και το νόμω αβάσιμο της εγκλήσεως Ποιν.Χρ. 1970, 3 επ.). Εξάλλου, «επαρκείς» ή αλλιώς «αποχρώσες» ή «σοβαρές» ενδείξεις, θεωρούνται αυτές, που πιθανολογούν την ενοχή του κατηγορουμένου, ή όταν από το αποδεικτικό υλικό που συγκομίσθηκε, προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο, θα πρέπει να επιληφθεί και να υποβάλει στη δοκιμασία της επ’ ακροατηρίου διαδικασίας τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία, στηρίζονται οι ενδείξεις. Αντιθέτως, οι ενδείξεις δεν θεωρούνται σοβαρές όταν, αυτές καθαυτές κρινόμενες, δεν πιθανολογούν σοβαρά την ενοχή του κατηγορουμένου και κλονίζονται από άλλα αποδεικτικά στοιχεία που είναι επαρκή για να οδηγήσουν το δικαστήριο στην απαλλαγή του (για την έννοια των επαρκών ενδείξεων, σχετ. η ΟλΑΠ 9/2001, ΠοινΧρον 2001, σ. 788-789, Α. Καρράς, Κριτική επισκόπηση της ποινικής δικονομικής νομολογίας της Ολομελείας του Αρείου Πάγου των ετών 2001 και 2002, ΠοινΛογ 2003, σ: 14-16). Αντιθέτως, αν συντρέχουν μόνον απλές ενδείξεις, αυτές δεν αρκούν για την κίνηση της ποινικής δίωξης και στην περίπτωση αυτή υποχρεωτικά και σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας η υπόθεση είτε αρχειοθετείται κατ’ άρθρο 43 ΚΠΔ είτε εκδίδεται απορριπτική της εγκλήσεως διάταξη κατ’ άρθρο 51 ΚΠΔ (ΔιατΕισΕφΑθ 130/2016, ΠοινΧρον 2018, σ. 167).
Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 386 παρ. 1 Π.Κ., ως ισχύει μετά την τροποποίησή του με τον Ν.4855/2021 : «Όποιος με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με σκοπό από τη βλάβη αυτής της περιουσίας να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, τιμωρείται με φυλάκιση». Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης, απαιτούνται: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να προσαπαιτείται και η πραγματοποίηση του οφέλους, β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών, από την οποία, σαν παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή και γ) βλάβη ξένης περιουσίας, η οποία να τελεί σε ουσιώδη συνάφεια με τις παραπλανητικές ενέργειες ή παραλείψεις και η οποία υπάρχει σε περίπτωση μειώσεως ή χειροτερεύσεως της περιουσίας του παθόντος, έστω και αν αυτός έχει ενεργό αξίωση προς επανόρθωσή της (ΑΠ 2031/2004, ΝοΒ 2005, 764, ΑΠ 467/2004, ΠοινΛογ2004, 597). Θα πρέπει, επομένως, οι ψευδείς παραστάσεις να έχουν ως συνέπεια τη δημιουργία, διατήρηση ή ενίσχυση πλάνης στον εξαπατώμενο, συνεπεία της οποίας και μόνο ο τελευταίος παραπείθεται σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή που συνιστά διάθεση περιουσίας. Ως βλάβη νοείται η μείωση ή χειροτέρευση της περιουσίας του παθόντος, ενώ το σκοπούμενο από τον δράστη περιουσιακό όφελος είναι η αντίστροφη όψη της ζημίας, τελώντας μεταξύ τους σε υλική αντιστοιχία (ΑΠ 1255/2017, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1902/2008, ΠοινΔικ 2010/17, ΑΠ 81/2005, ΤΝΠ ΔΣΑ, ΟλΑΠ 1585/1984, Νοβ 1984/1600). Η περιουσιακή διάθεση πρέπει να είναι άμεση, ήτοι να μην παρεμβάλλεται αυτόνομη πράξη τρίτου. Δεν στοιχειοθετείται απάτη αν η ζημία του εξαπατώμενου ισοσταθμίζεται με ισάξια αντιπαροχή που περιήλθε σ’ αυτόν από την πράξη, στην οποία παραπείσθηκε (ΑΠ 1203/1999, ΠΧΝ 610, ΑΠ 1277/1990 ΠΧΜΑ 565). Εξάλλου δεν απαιτείται ταύτιση του παραπλανώμενου προς το πρόσωπο του περιουσιακά βλαπτόμενου, αρκεί ο παραπλανηθείς να μπορεί εκ των πραγμάτων ή κατά νόμο να προβεί σε επιζήμια για τον βλαπτόμενο πράξη, παράλειψη ή ανοχή, το δε περιουσιακό όφελος που επεδίωξε ο δράστης πρέπει να προέρχεται από τη περιουσία του βλαπτόμενου, στη διάθεση της οποίας προέβη ο παραπλανηθείς, έτσι ώστε να αποτελεί την ανάστροφη όψη της περιουσιακής βλάβης (ΑΠ 308/2018, ΑΠ 171/2012, ΤΝΠ ΔΣΑ). Περαιτέρω, ο δράστης πρέπει να ενεργεί με τον σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος (υπερχειλής δόλος) ο ίδιος ή τρίτος, έστω κι αν τελικώς δεν επετεύχθη τούτο. Περιουσιακό όφελος είναι κάθε οικονομική βελτίωση της περιουσιακής κατάστασης, υπάρχει δε όταν επιδιώκεται η αύξηση της περιουσίας του ιδίου του δράστη ή άλλου, καθώς και η ευνοϊκότερη διαμόρφωση της περιουσιακής κατάστασης οποιουδήποτε εξ αυτών και είναι παράνομο το όφελος, όταν ο δράστης ή το άλλο πρόσωπο δεν έχει νόμιμη αξίωση κατά του παθόντος (ΑΠ 308/2018, ΑΠ 1188/2014, ΤΝΠ ΔΣΑ). Προσέτι, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της απατηλής συμπεριφοράς και της πλάνης που προκλήθηκε από αυτή ως και μεταξύ της πλάνης αυτής και της περιουσιακής βλάβης, η οποία πρέπει να είναι το άμεσο και αναγκαίο αποτέλεσμα της απατηλής συμπεριφοράς του δράστη και της πλάνης που προκλήθηκε από αυτή, ενώ δεν απαιτείται η βλάβη να έχει ως μόνη αιτία την απατηλή συμπεριφορά του δράστη και τη συνακόλουθη πράξη ή ανοχή περιουσιακής διάθεσης εκείνου που παραπλανήθηκε, ο οποίος μπορεί να είναι διαφορετικό πρόσωπο από αυτόν που ζημιώθηκε (ΑΠ 848/2017, ΑΠ 1244/2010, ΑΠ230/2010, ΑΠ 1453/2009 ΑΠ 1930/2009 ΤΝΠΔΣΑ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ).
2/ Στην προκειμένη υπόθεση η εγκαλούσα εταιρία, κύριο αντικείμενο εργασιών της οποίας είναι οι καθαρισμοί δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, γραφείων, καταστημάτων, οικιών, οι απολυμάνσεις, η παροχή υπηρεσιών οικιακών βοηθών, η παροχή υπηρεσιών λειτουργίας κουζίνας και διαχείρισης καντίνας και η παροχή υπηρεσιών υποστήριξης γραφείου, καταγγέλλει ότι ο εγκαλούμενος, ο οποίος εργαζόταν γι’ αυτήν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας από τον Νοέμβριο του 2002 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2022, οπότε καταγγέλθηκε από την εταιρία η σύμβασή του, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2019 έως και τον Ιούλιο του 2022 παρέβη την υποχρέωση πίστης προς την εγκαλούσα εργοδότριά του εταιρία, που απέρρεε από την εργασιακή του σύμβαση ως αποθηκάριου, ότι, συγκεκριμένα, αντί να αναλώνει τις εργασιακές του δυνάμεις κατά το ωράριο εργασίας του αποκλειστικά στην εγκαλούσα εταιρία και εργοδότριά του αυτός εργαζόταν για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του, καταχρώμενος της εμπιστοσύνης της εταιρίας και της θέσης του, χρησιμοποιώντας, εν αγνοία των διοικούντων αυτής, τον έτερο υπάλληλο της αποθήκης ………, καθώς και τον ………, οδηγό του εταιρικού φορτηγού για να εκτελεί προσωπικές του εργασίες-μεταφορές πραγμάτων άσχετες με το αντικείμενο της εταιρίας, πείθοντάς τους ότι οι νόμιμοι εκπρόσωποι αυτής, ……… και ………, γνώριζαν και ενέκριναν τις ενέργειές του αυτές, ενώ, στην πραγματικότητα, οι τελευταίοι ουδέν γνώριζαν περί της ανωτέρω δραστηριότητας του εγκαλουμένου. Ειδικότερα, η εγκαλούσα αναφέρει ότι κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, από τις 6-7 εργασίες που εκτελούσε ημερησίως ο οδηγός της ………, όπως μεταφορές αναλώσιμων ειδών καθαρισμού, οι 2 μόνο αφορούσαν την εταιρία, ενώ οι υπόλοιπες αφορούσαν προσωπικές εργασίες-μεταφορές αντικειμένων του εγκαλούμενου (αν και στην από 31-8-2022 εξώδικη δήλωσή της προς τον εγκαλούμενο η εγκαλούσα αναφέρει το αντίστροφο, ότι δηλαδή από τα 6-7 δρομολόγια του εταιρικού φορτηγού τα 2 αφορούσαν εξυπηρέτηση προσωπικών εργασιών του εγκαλούμενου), ότι τον Δεκέμβριο του 2019 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό ένα κρεβάτι από την ……… στην κατοικία φιλικού προσώπου του εγκαλούμενου στο ………, ότι κατά το διάστημα από τον Ιούνιο του 2020 έως τον Νοέμβριο του 2021 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό, δύο-τρεις φορές την εβδομάδα, διάφορα είδη όπως σεντόνια, χαρτικά, κινητό τηλέφωνο και τρόφιμα σε φιλικό του πρόσωπο διαμένον σε οίκο ευγηρίας, ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2019 έως 30-7-2022 και κάθε άνοιξη ο εγκαλούμενος έπειθε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό τα χαλιά του από το διαμέρισμά του στο ……… στην έδρα της εταιρίας, όπου τα έπλενε και τα αποθήκευε και στη συνέχεια να του τα επιστρέφει στις αρχές του χειμώνα, ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάρτιο του 2021 έως τον Μάιο του 2021 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό στο ανακαινιζόμενο διαμέρισμα του εγκαλούμενου στο ……… οικιακές συσκευές και οικοδομικά υλικά, καθώς και να μεταφέρει από το διαμέρισμα αυτό σακούλες με μπάζα, προκειμένου να τα πετάξει στον ………, ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2022 έως τον Ιούνιο του 2022 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό οικιακό εξοπλισμό από έτερο διαμέρισμα που ανακαίνιζε στο ………, ότι κατά το χρονικό διάστημα Μαρτίου-Απριλίου 2021 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταβαίνει στο ……… για να παραλαμβάνει από το σχολείο τον υιό του εγκαλουμένου και να τον μεταφέρει στα γραφεία της εταιρίας στο ………, ότι τον Απρίλιο του 2022 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… σε δύο περιπτώσεις να παραλάβει από e-shop προσωπικά είδη του εγκαλούμενου και σε άλλες δύο περιπτώσεις να μεταβεί στην ……… για επισκευή μοτέρ ενυδρείου του εγκαλούμενου, ότι τον Απρίλιο του 2022 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό μάρμαρο από επιχείρηση μαρμάρων στο ……… στην κατοικία του εγκαλούμενου στο ……… Αττικής, καθώς και να μεταφέρει για επισκευή αλουμινένιες πόρτες ιδιοκτησίας του εγκαλούμενου από και προς τον ………, ότι τον Μάιο του 2022 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταβεί στην οδό ………, ενώ βρισκόταν στα Βόρεια προάστια της Αττικής, προκειμένου να αγοράσει εδέσματα, ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2019 έως τον Ιούνιο του 2022, ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να πραγματοποιεί επανειλημμένα δρομολόγια με το εταιρικό φορτηγό διανύοντας ημερησίως 150 χιλ. προκειμένου να μεταφέρει οικιακό εξοπλισμό και οικοδομικά υλικά στην κατοικία του εγκαλούμενου στο ……… Αττικής, ότι τον Φεβρουάριο του 2021 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό αλουμινόπορτες, παράθυρα, εργαλεία και ενυδρείο βάρους 100 κιλών από το κατάστημα της τράπεζας ……… στη Νέα Ιωνία στην κατοικία του στο ……… και τον Οκτώβριο του 2021 ο εγκαλούμενος έπεισε τον ……… να μεταφέρει με το εταιρικό φορτηγό στην κατοικία του στο ……… διάφορα έπιπλα και άλλα αντικείμενα που είχε φέρει από τη ……… στην Αθήνα. Με τον τρόπο αυτό, ήτοι χρησιμοποιώντας για προσωπικές εργασίες προς όφελός του κατ’ επανάληψη το εταιρικό φορτηγό και εκμεταλλευόμενος την εργασιακή δύναμη του υπαλλήλου οδηγού της εταιρίας ………, τον οποίο έπεισε ότι είχε τη συναίνεση των εργοδοτών τους προς τούτο, έβλαψε την εγκαλούσα εταιρία, τόσο με το κόστος κίνησης του εταιρικού οχήματος, όσο και με το ύψος των μηνιαίων αποδοχών του, τις οποίες εισέπραττε εμφανιζόμενος ψευδώς ότι εργάζεται για την εγκαλούσα, ζημιώνοντάς την κατά το ποσό των 78.884 ευρώ (ήτοι 1.924 ευρώ-μηνιαίος μισθός x 41 μήνες), το οποίο αποτελεί και το παράνομο περιουσιακό του όφελος. Αμφότεροι δε οι υπάλληλοι της εγκαλούσας εταιρίας, ……… και ………, κατέθεσαν ενόρκως στις 12-12-2022 ότι ο εγκαλούμενος, εκμεταλλευόμενος τη θέση του ως Προϊσταμένου της αποθήκης, τους υποχρέωνε να προβούν στις ανωτέρω καταγγελθείσες μεταφορές πραγμάτων για προσωπικό του όφελος, ενώ τους διαβεβαίωνε ότι αυτές γίνονται εν γνώσει του ……… και τους ανέφερε ότι εάν είχαν πρόβλημα με αυτές μπορούσαν να αποταθούν στον ίδιο, πράγμα που δεν έπρατταν, διότι φοβόντουσαν μήπως χάσουν τη δουλειά τους. Ο εγκαλούμενος, εξεταζόμενος ανωμοτί, κατέθεσε ότι εργαζόταν ανελλιπώς, αγόγγυστα και με ευσυνειδησία επί είκοσι συναπτά έτη για την εργοδότρια με πλήρες ωράριο αλλά και πέραν αυτού, με υπερωρίες, νυχτερινή και εκτός έδρας εργασία, πραγματοποιώντας και εργασίες που δεν ανάγονταν στα επίσημα καθήκοντά του, όπως επισκευές βλαβών μηχανημάτων, ότι πράγματι κάποιες φορές ζήτησε μικρές εξυπηρετήσεις από τον οδηγό του εταιρικού οχήματος ……… και πάντως μόνο εφόσον αυτές ήταν εντός των προγραμματισμένων δρομολογίων του εταιρικού φορτηγού, όπως άλλωστε έπρατταν και άλλοι υπάλληλοι, εν γνώσει και με την ανοχή των εκπροσώπων της εγκαλούσας εργοδότριας εταιρίας. Τα ανωτέρω επιβεβαιώνουν εξεταζόμενες ενόρκως και οι πρώην εργαζόμενες της εταιρίας, ……… και ………, η μεν πρώτη ως καθαρίστρια, η δε δεύτερη ως υπεύθυνη συντονισμού εργασιών και παραγγελιών, οι οποίες, αναφερόμενες στον εγκαλούμενο, κάνουν λόγο για ιδιαίτερα εργατικό και ικανό υπάλληλο, ενώ επίσης αναφέρουν ότι και άλλοι εργαζόμενοι εξυπηρετούνταν από τον οδηγό ……… για τη μεταφορά προσωπικών τους αντικειμένων με το εταιρικό φορτηγό, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έβγαινε εκτός δρομολογίου, και ότι αυτή η πρακτική ήταν σε γνώση των εκπροσώπων της εταιρίας, δεδομένου ότι το πρόγραμμα των δρομολογίων του εταιρικού οχήματος ήταν βεβαρημένο και «σφικτό» και ως εκ τούτου οποιεσδήποτε σημαντικές, συχνές και πολύωρες παρεκκλίσεις δεν θα μπορούσαν να λαμβάνουν χώρα εν αγνοία της διοίκησης της εταιρίας, ότι ο μεγάλος αριθμός των μονίμων πελατών της εταιρίας (περίπου τετρακόσιοι) εξυπηρετούνταν με πολύ περισσότερα από 2 δρομολόγια ημερησίως και δη τουλάχιστον με 8-10 δρομολόγια και ότι οι εργαζόμενοι ……… και ……… είχαν άριστη σχέση με τον ………, νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρίας, και σίγουρα θα τον είχαν ενημερώσει εάν είχαν διαπιστώσει κάτι περίεργο ή παράνομο εκ μέρους του εγκαλουμένου (βλ. σχετικά τις από …-…-2023 και …-…-2023 ένορκες καταθέσεις των ανωτέρω μαρτύρων).
Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο εγκαλούμενος πράγματι εργαζόταν στην εγκαλούσα εταιρία ως υπεύθυνος προμηθειών και αποθήκης για το χρονικό διάστημα από τον Νοέμβριο του 2002 έως και τον Σεπτέμβριο του 2022, ότε και καταγγέλθηκε η εργασιακή του σύμβαση, με επίσημο ωράριο οκτώ ωρών ημερησίως επί πέντε ημέρες, εβδομαδιαίως, λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό ύψους 1.924 ευρώ, των τυχόν λοιπών αξιώσεων του από την εργασία του μη εξεταζόμενων στην παρούσα δικογραφία, καθώς δεν αποτελούν αντικείμενό της. Κατά τη διάρκεια της εικοσαετούς εργασίας του και από τη θέση του ως Προϊσταμένου των υπαλλήλων ………, αποθηκάριου και συνοδηγού του εταιρικού οχήματος και ………, οδηγού του εταιρικού οχήματος, όπως και ο ίδιος παραδέχτηκε, ζήτησε πράγματι από τον τελευταίο να τον εξυπηρετήσει με διάφορες μεταφορές προσωπικών αντικειμένων του από και σε μέρη, που δεν αφορούσαν εταιρικές ανάγκες, οι οποίες όμως, μεταφορές, δεν προέκυψε ότι ήταν εν αγνοία της διοίκησης. Ειδικότερα, οι εταιρικές ανάγκες μετακίνησης και μεταφοράς προϊόντων της επιχείρησης από και προς τους πελάτες της ήταν τόσες και τέτοιες που δεν επέτρεπαν τη συχνή, πολύωρη και σημαντική παρέκκλιση από τα δρομολόγια του εταιρικού φορτηγού χωρίς τη γνώση των διοικούντων και μάλιστα επί τριάμισι έτη. Ο ισχυρισμός δε των ……… και ……… ότι δεν ανέφεραν κάτι στους εργοδότες τους καθ’ όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα για τις μεταφορές που πραγματοποιούσαν κατ’ εντολή του εγκαλουμένου, ο οποίος τους διαβεβαίωνε ότι ο ……… ήταν εν γνώσει αυτών των μεταφορών, διότι φοβόντουσαν μήπως χάσουν τη δουλειά τους, δεν μπορεί να γίνει πιστευτός, καθώς αφενός η παροχή της εργασίας τους στην εταιρία δεν εξαρτιόταν από τον εγκαλούμενο, αφετέρου, κατά την κοινή λογική, η απόκρυψη και όχι η αποκάλυψη των προσωπικών εξυπηρετήσεων του εγκαλουμένου στους εργοδότες τους ενείχε τον κίνδυνο της απόλυσής τους, τη στιγμή μάλιστα που αυτοί, σύμφωνα με τις ανωτέρω πρώην εργαζόμενες της εταιρίας, είχαν πολύ καλές σχέσεις με τον εκ των νομίμων εκπροσώπων της εταιρίας ………. Πέραν τούτων, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προέκυψαν τα πραγματικά εκείνα περιστατικά που θεμελιώνουν τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του καταγγελλόμενου αδικήματος αναφορικά με την πλάνη των νομίμων εκπροσώπων και την εξ αυτής επιζήμια για την εταιρία πράξη καταβολής των μηνιαίων αποδοχών στον εγκαλούμενο. Συγκεκριμένα, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας προέκυψε ότι ο εγκαλούμενος δεν παρείχε νόμιμα την εργασία του προσερχόμενος στην εταιρία κατά το νόμιμο ωράριό του και ασκώντας τα καθήκοντά του ή έστω ότι έλειπε αδικαιολόγητα συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες, παριστάνοντας ψευδώς το αντίθετο στους εργοδότες του, οι οποίοι, παραπλανηθέντες εκ των ψευδών παραστάσεων ή εκ της απόκρυψης της αληθινής κατάστασης, του κατέβαλαν μισθούς από τον Ιανουάριο του 2019 έως και τον Ιούνιο του 2022, ζημιούμενοι έτσι κατά το συνολικό ποσό των 78.884 ευρώ, αντιστοιχούν σε μισθούς 41 μηνών. Ουδέν περιστατικό απόκρυψης μη προσέλευσης στην εργασία του ή ψευδούς εκ μέρους του εγκαλουμένου παράστασης ότι εργάζεται στην εταιρία χωρίς πράγματι να το πράττει αναφέρεται σε βάρος αυτού, ώστε να τίθεται ζήτημα εξαπάτησης των διοικούντων την εγκαλούσα εταιρία. Προσέτι, η καταγγελλόμενη κατάχρηση της θέσης του σε αυτήν με τη χρησιμοποίηση του εταιρικού οχήματος για προσωπικό του όφελος, ακόμη κι αν ήθελε υποτεθεί ότι δεν ήταν σε γνώση της διοίκησης επί τρία και πλέον έτη, δεν συνιστά ποινικά κολάσιμη συμπεριφορά εμπίπτουσα στην έννοια της απάτης αλλά αντισυμβατική και ενάντια στην καλή πίστη συμπεριφορά, για την οποία η εταιρία δύναται να στραφεί κατά του εγκαλουμένου διεκδικώντας τυχόν αστικές αξιώσεις. Επιπλέον, ακόμη κι αν ήθελε γίνει δεκτό ότι οι υπάλληλοι της εταιρίας ……… και ……… παραπλανήθηκαν από τις διαβεβαιώσεις του εγκαλούμενου περί της γνώσης των εκπροσώπων της εταιρίας για τη χρήση του εταιρικού φορτηγού για προσωπικό όφελος, ισχυρισμός, όμως, που κρίθηκε αβάσιμος και απορριπτέος από εμάς κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα, και έτσι προέβησαν, λόγω της εξαπάτησής τους, στην επιζήμια για την εταιρία χρήση του εταιρικού φορτηγού για την εξυπηρέτηση αναγκών του εγκαλούμενου, συνιστάμενη (η επιζήμια χρήση) στην κατανάλωση καυσίμων και τη εν γένει φθορά του οχήματος, ουδόλως προσδιορίστηκε από την εγκαλούσα η ζημία αυτή ποσοτικά με αναφορά σε συγκεκριμένα χρηματικά ποσά καταβληθέντα από την εταιρία για ανεφοδιασμό του οχήματος με καύσιμα, συνδεόμενο με συγκεκριμένα μη εταιρικά δρομολόγια αυτού, ούτε προσκομίστηκαν αποδεικτικά έγγραφα, όπως τιμολόγια πρατηρίων καυσίμων ή συνεργείων για τυχόν επισκευές ή σέρβις του οχήματος, οφειλόμενα στα ανωτέρω δρομολόγια, παρότι ζητήθηκαν με την από 21-9-2022 παραγγελία μας, έτσι ώστε καθίσταται αόριστη και μη προσδιορισθείσα η επικαλούμενη ζημία.
Κατόπιν τούτων, δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις τέλεσης της καταγγελλόμενης απάτης, με προξενηθείσα ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 26 εδ. α’, 27, 98, 386 παρ. 1α περ. β’ του ΠΚ) από τον εγκαλούμενο ……… σε βάρος της εγκαλούσας εταιρίας και ως εκ τούτου η υπό κρίση έγκληση πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 51 παρ. 3 ΚΠΔ, καθώς τυγχάνει αβάσιμη στην ουσία της, ενώ δεν συντρέχει λόγος να επιβληθούν σε βάρος της εγκαλούσας τα δικαστικά έξοδα κατά το άρθρ. 580 παρ. 4 ΚΠΔ, αφού αυτή -κατά την υποβολή της υπό κρίση εγκλήσεως- ενήργησε κατά πεποίθηση. Σημειώνουμε δε ότι η αναφορά της εγκαλούσας εταιρίας, καθώς και των μαρτύρων ……… και ……… σε εξαναγκασμό αυτών (με χρήση των λέξεων «τους υποχρέωναν») να προβαίνουν στις μη εταιρικές μεταφορές αντικειμένων για λογαριασμό του εγκαλούμενου, δεν στοιχειοθετεί ούτε το αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα της παράνομης βίας (άρθρο 330 ΠΚ), καθώς ουδέν περιστατικό σωματικής βίας ή απειλής σωματικής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης καταγγέλθηκε σε βάρος του εγκαλούμενου.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ την από 13-9-2022 τιτλοφορούμενη ως «μήνυση», στην πραγματικότητα όμως έγκληση, καθόσον η εγκαλούσα εταιρία φέρεται ως άμεσα παθούσα, της εταιρίας με την επωνυμία «……… Ανώνυμη Εταιρεία ………», που εδρεύει στο ……… Αττικής, οδός ……… αριθ. … και εκπροσωπείται νόμιμα, με την οποία ζητά την ποινική δίωξη του ……… του ………, κατοίκου Αθηνών, οδός ……… αριθ. …, για την αξιόποινη πράξη της απάτης, με προξενηθείσα ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 26 εδ. α’, 27, 98, 386 παρ. 1α περ. β’ του ΠΚ), φερόμενης ως τελεσθείσας, στο ……… Αττικής, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του έτους 2019 έως και τον Ιούνιο του έτους 2022, σε βάρος της.
ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΥΜΕ την εγκαλούσα από τα δικαστικά έξοδα.
ΠΑΡΑΓΓΕΛΟΥΜΕ την επίδοση αντιγράφου της παρούσας στην εγκαλούσα δικαιούμενη προσφυγής στον κ. Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών εντός 15 ημερών από την επίδοση της παρούσης.
Αθήνα, 10-8-2023
Η Εισαγγελέας