Τελευταία ενημέρωση: 13 Μαΐου 2022
Περίληψη: Οφειλή επιδομάτων αδείας. Εργασία κατά τα Σάββατα και τις Κυριακές. Υπέρβαση νομίμου ωραρίου απασχόλησης. Επιδικάζει στην εργαζόμενη το συνολικό ποσό των 10.873,09 Ευρώ
ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ Ν. ΙΩΝΙΑΣ
(ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ)
ΑΡΙΘΜΟΣ 283/2013
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ Ν. ΙΩΝΙΑΣ
Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Γεωργία Παναγιώτου, με την παρουσία της Γραμματέως Ευφημίας Βαρλά.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 27 Φεβρουαρίου 2013 για να δικάσει την επόμενη υπόθεση μεταξύ:
Της ενάγουσας: ….. ….. του ….., ιδ. Υπάλληλος, κατοίκου Αθηνών (οδός ….. αριθ. …) ….. η οποία παραστάθηκε στο Δικαστήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Βλαχόπουλο.
Του εναγομένου: ….. ….., επιχειρηματία κατοίκου Αθηνών (οδός ….. αριθμ. … – …..), ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεράσιμο Γρηγοριάδη.
Η ενάγουσα με την αγωγή της που κατατέθηκε στις 21-11-2011 στο Δικαστήριο τούτο και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης …/2011 ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στο αιτητικό της.
Για τη συζήτηση της αγωγής αυτής ορίστηκε δικάσιμος η 17-10-2012 και μετά από αναβολή η αναφερομένη στην αρχή της παρούσας.
Ακολούθησε συζήτηση όπως σημειώνεται στα πρακτικά.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη αγωγή, κατ’ ορθή εκτίμηση του περιεχομένου της από το Δικαστήριο, η ενάγουσα εκθέτει ότι απασχολήθηκε με άτυπη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ως λαντζέρισσα – καθαρίστρια στο καφενείο του εναγόμενου, από 16-11-2009 έως 20-9-2011, οπότε ο τελευταίος κατήγγειλε τη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας, εργαζόμενη επί έξι ημέρες την εβδομάδα (Τρίτη ως Κυριακή) από τις 17.00 έως τις 2.30 το πρωί της επομένης, ήτοι επί 9,50 ώρες ημερησίως, έναντι μισθού 1.000 ευρώ μηνιαίως «καθαρά» (1.197,60 ευρώ μεικτά). Ότι ο εναγόμενος δεν της έχει χορηγήσει την κανονική άδεια και δεν της έχει καταβάλει τις αποδοχές και το επίδομα αδείας. Ζητεί με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει: α) το ποσό των 3.568,00 ευρώ για αποζημίωση μη ληφθείσης αδείας και επίδομα αδείας, β) το ποσό των 2.582,65 ευρώ για αποζημίωση κατ’ εξαίρεση υπερωριακής απασχόλησης κατά τις εργάσιμες ημέρες, γ) το ποσό των 7.689,81 ευρώ για αμοιβή και αποζημίωση απασχόλησης κατά τα Σάββατα και δ) το ποσό των 5.674,75 ευρώ για αμοιβή και αποζημίωση απασχόλησης κατά τις Κυριακές, και συνολικά το ποσό των 19.516,01 Ευρώ με το νόμιμο τόκο από τότε που κάθε αξίωση κατέστη απαιτητή, άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Επικουρικά ζητεί τα πιο πάνω με τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού. Επίσης ζητεί να κηρυχθεί η εκδοθησομένη απόφαση προσωρινά εκτελεστή, να απειληθεί σε βάρος του εναγομένου προσωπική κράτηση διάρκειας ενός έτους ως μέσον εκτελέσεως της αποφάσεως και να καταδικασθεί ο τελευταίος στη δικαστική της δαπάνη.
Έχοντας το προαναφερόμενο περιεχόμενο και αιτήματα η αγωγή, για τη συζήτηση της οποίας καταβλήθηκαν τα νόμιμα τέλη (καταβολή δικαστικού ενσήμου δεν απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 71 Εισ. Ν. Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 6 παρ. 17 του Ν. 2479/1997), αρμόδια καθ’ ύλην και κατά τόπο φέρεται να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρ. 14 παρ. 1 εδ. α’, όπως τροποποιήθηκε με το άρ. 2 του Ν. 3994/2011, 22, 663 και 664 Κ.Πολ.Δ.). Είναι ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361, 648 επ., 340, 341, 345, 346 Α.Κ., Α.Ν. 539/1945, Ν. 4504/1966, Ν. 435/1976, 176, 191 παρ. 2, 907 και 908 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., πλην της επικουρικής της βάσης του αδικαιολογήτου πλουτισμού (άρθρ. 904 Α.Κ.) η οποία κρίνεται μη νόμιμη και απορριπτέα, καθόσον η αγωγή από αδικαιολόγητο πλουτισμό είναι επιβοηθητικής φύσεως και μπορεί να ασκηθεί μόνο όταν λείπουν οι προϋποθέσεις από τη σύμβαση ή την αδικοπραξία (βλ. Α.Π. 585/2006 ΔΕΝ 2007, 1494, Εφ. Θεσ. 1857/2003 Αρμ. 2005, ΕφAΘ. 115/2004 ΔΕΕ 2004, 684) και στην προκειμένη περίπτωση η ενάγουσα ζητεί τα ανωτέρω με βάση έγκυρη σύμβαση εργασίας κατά τα εκτιθέμενα από την τελευταία στο αγωγικό δικόγραφο πλην του αιτούμενου κονδυλίου για κατ’ εξαίρεση (παράνομη) υπερωριακή απασχόληση κατά τις εργάσιμες ημέρες, η οποία ζητείται νόμιμα κατ’ άρθρο 904 Α.Κ. Επίσης μη νόμιμο και ούτως απορριπτέο κρίνεται το αίτημα της απαγγελίας προσωπικής κράτησης σε βάρος του εναγομένου, καθόσον η μη καταβολή από τον εργοδότη στον εργαζόμενο των οφειλομένων με βάση τη σύμβαση εργασίας που τους συνδέει δε συνιστά αδικοπραξία, σε κάθε δε περίπτωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1047 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 62 Ν. 3994/2011, δεν διατάσσεται προσωπική κράτηση για απαίτηση μικρότερη από τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ. Πρέπει επομένως η αγωγή κατά το μέρος της που κρίθηκε νόμιμη, να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα. Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στο Δικαστήριο και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του, από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, τις νομότυπα ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις υπ’ αριθμ. …/2012 του ….. ….. του ….. ενώπιον του Ειρηνοδίκη του Ειρηνοδικείου Αθηνών και υπ’ αριθμ. …/1-3-2013 του ….. ….. του ….. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ….. ….. (για την αντίκρουση νέων ισχυρισμών), εκ μέρους της ενάγουσας και τις υπ’ αριθμ. …/26-2-2013 και …/26-2-2013 νομότυπα ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις του ….. ….. του ….. και ….. ….. του ….., αντίστοιχα, ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ….. ….., εκ μέρους του εναγομένου, και την εν γένει διαδικασία, αποδείχθηκαν κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο εναγόμενος διατηρεί επιχείρηση (καφενείο) στο ….. Αττικής. Για τις ανάγκες λειτουργίας της επιχείρησής του αυτής προσέλαβε την ενάγουσα με άτυπη σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες της με την ειδικότητα της λαντζέρισσας – καθαρίστριας, απασχολούμενη κατά πλήρες ωράριο, αντί μισθού ύψους 1.000 ευρώ μηνιαίως (καθαρά) ήτοι 1.197,60 ευρώ (μικτά). Η ενάγουσα παρείχε κανονικά τις υπηρεσίες της στον εναγόμενο, κατά το χρονικό διάστημα 16-11-2009 έως 20-9-2011, οπότε λύθηκε η σύμβαση εργασίας, εργαζόμενη επί έξι ημέρες την εβδομάδα (από Τρίτη έως Κυριακή) από 17.00 έως 2.30 το πρωί, ήτοι επί 9.50 ώρες ημερησίως. Ο εναγόμενος ωστόσο δεν έχει καταβάλει στην ενάγουσα 1) την αναλογία επιδόματος αδείας για το έτος 2009, ποσού 143,72 ευρώ και 2) το επίδομα αδείας για το έτος 2010, ποσού 598,80 ευρώ. Το αιτούμενο κονδύλιο της αποζημίωσης μη ληφθείσης αδείας πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμο, καθόσον αποδείχθηκε ότι η επιχείρηση του εναγομένου κατά τον μήνα Αύγουστο ήταν κλειστή και επομένως η ενάγουσα είχε λάβει την κανονική άδεια για το έτος 2010 σε κάθε δε περίπτωση δεν αποδείχθηκε ότι η τελευταία αιτήθηκε αδείας η οποία και δεν της εδόθη από τον εναγόμενο. Επομένως για την αιτία αυτή ο εναγόμενος οφείλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 742,52 ευρώ. Περαιτέρω, ο εναγόμενος οφείλει στην ενάγουσα για απασχόλησή της πέραν του νομίμου ωραρίου (από 17.00 έως 2.30 το πρωί), χωρίς να έχουν τηρηθεί οι νόμιμες προϋποθέσεις (έγγραφη αναγγελία στην επιθεώρηση εργασίας), για το χρονικό διάστημα από 16-11-2009 έως 14-7-2010 (εργάσιμες ημέρες) για 32 εβδομάδες X 2 ώρες, το ποσό των 920,32 (64 ώρες X 7,19 ωρομίσθιο {1.197,60: 6/25:40} + 100% προσαύξηση) και για το χρονικό διάστημα από 15-7-2010 έως 20-9-2011 (εργάσιμες ημέρες) για 57 εβδομάδες X 2 ώρες, το ποσό των 1.473,78 ευρώ (114 ώρες X 7,19 + 80%). Επίσης για το χρονικό διάστημα από 16-11-2009 ως 10-5-2010 για την εργασία της ενάγουσας κατά τα Σάββατα πέραν του οκταώρου, ο εναγόμενος της οφείλει το ποσό των 529,25 ευρώ (25 Σάββατα X 1,5 ώρα ήτοι 7,19 ευρώ X 37,5 ώρες + 100%), για το χρονικό διάστημα από 11-5-2010 έως 14-7- 2010 όπου η ενάγουσα εργάστηκε για 9 Σάββατα , ο εναγόμενος της οφείλει για την εργασία πέραν του οκταώρου το ποσόν των 194,13 ευρώ (7,19 ευρώ X 13,5 ώρες + 100%) και για το χρονικό διάστημα από 15-7-2010 έως 20-9-2011 όπου η ενάγουσα εργάστηκε για 62 Σάββατα, ο εναγόμενος της οφείλει για την εργασία πέραν του οκταώρου, το ποσό των 1.337,34 ευρώ (7,19 X 93 ώρες + 100%). Περαιτέρω, για το χρονικό διάστημα από 16-11-2009 έως 14-7-2010, όπου η ενάγουσα εργάσθηκε επί 34 Κυριακές επί 9,5 ώρες έκαστη, και πέραν του οκταώρου επί 51 ώρες, ο εναγόμενος της οφείλει ως προσαύξηση απασχόλησης εντός του οκταώρου το ποσό των 929,99 ευρώ (34Χ36,47 ευρώ νόμ. Ημερομ. Χ 75%) και για εργασία πέραν του οκταώρου το ποσό των 1.151,58 ευρώ (7,19 ευρώ ημερ. + 75%= 11,29 ευρώ + 100% = 22,58 X 51 ώρες) , για το χρονικό διάστημα από 15-7-2010 ως 30-6-2011, όπου η ενάγουσα εργάστηκε επί 50 Κυριακές επί 9,5 ώρες έκαστη και πέραν του οκταώρου επί 75 ώρες, ο εναγόμενος της οφείλει για προσαύξηση απασχόλησης εντός του οκταώρου το ποσό των 1.367,63 ευρώ (50 X 36,47 ευρώ νόμ. ημερ. X 75%) και για εργασία πέραν του οκταώρου το ποσό των 1.524 ευρώ (7,19 ευρώ ωρομ. + 75% + 80% X 75 ώρες) και για το χρονικό διάστημα από 1-7-2011 έως 20-9-2011, όπου η ενάγουσα εργάστηκε επί 12 Κυριακές επί 9,5 ώρες έκαστη και πέραν του οκταώρου επί 18 ώρες, ο εναγόμενος της οφείλει για προσαύξηση απασχόλησης εντός του οκταώρου το ποσό των 333,45 ευρώ (12X37,05 ευρώ νομ. ημερ. X 75%) και για εργασία πέραν του οκταώρου το ποσό των 368,10 ευρώ (7,19 ευρώ ωρομ. + 75% + 80% X 18 ώρες).
Συνεπώς, για τις ως άνω αυτές ο εναγόμενος οφείλει στην ενάγουσα τα συνολικό ποσό των 10.872,09 ευρώ (742,52 + 920,32 + 1.473,78 + 529,25 + 194,13+1.337,34 + 929,99 + 1.151,58 + 1.367,63 + 1.524,00 + 333,45 + 368,10). Κατά συνέπεια όλων όσων προαναφέρονται πρέπει η κρινόμενη αγωγή να γίνει εν μέρει δεκτή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη, απορριπτομένων των αντιθέτων ισχυρισμών του εναγομένου. Επίσης πρέπει να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 10.872,09 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την δήλη ημέρα της λύσης της σύμβασης ήτοι από 21-9-2011 και μέχρι την εξόφληση. Το αίτημα της κηρύξεως της αποφάσεως προσωρινά εκτελεστής πρέπει να γίνει δεκτό εν μέρει κατά το ποσό των 3.000 ευρώ, καθόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η ενάγουσα ως προς το ποσό αυτό θα υποστεί σημαντική ζημία από την καθυστέρηση στην εκτέλεση (άρθρ. 907 σε συνδ. με 908 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ). Τέλος ένα μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, κατόπιν σχετικού αιτήματός της, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του εναγομένου, ανάλογα με την έκταση της ήττας του (άρθρ. 178 παρ. 1 σε συνδ. με 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) κατά τα ειδικώς οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των δέκα χιλιάδων οκτακοσίων εβδομήντα δύο ευρώ και εννέα λεπτών (10.873,09€), με το νόμιμο τόκο από 21-9-2011 και μέχρι την εξόφληση.
ΚΗΡΥΣΣΕΙ την παρούσα προσωρινά εκτελεστή κατά το ποσό των 3.000,00 ευρώ.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εναγόμενο σε μέρος τη δικαστικής δαπάνης της ενάγουσας, την οποία ορίζει σε εκατόν εξήντα (160,00) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στη Νέα Ιωνία, στις 26 Απριλίου 2013 σε έκτακτη και δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση.