τροχαίο ατύχημαΜονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 3013/2015

Περίληψη: Τροχαίο ατύχημα μεταξύ μοτοσικλέτας και μοτοποδηλάτου. Σωματικές βλάβες. Αποκλειστικά υπαίτιος της σύγκρουσης και των εξ αυτής ζημιών είναι ο οδηγός της μοτοσικλέτας. Ο παθών κατέστη ανίκανος προς παροχή εργασίας. Λόγω της ανικανότητάς του να αυτοεξυπηρετείται κατά τις ημέρες νοσηλείας του στο νοσοκομείο λόγω της φύσης του τραυματισμού του καθώς και λόγω της κατάστασης της υγείας του, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά την έξοδό του από το παραπάνω νοσοκομείο, ο α’ ενάγων δεν ήταν σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί και για τον λόγο αυτόν είχε την ανάγκη παροχής τρίτου προσώπου ως οικιακής βοηθού, για να του παρέχει τις συναφείς υπηρεσίες στην καθημερινότητά του. Το ρόλο αυτό ανέλαβε, χωρίς αντάλλαγμα, η σύζυγός του ξεπερνώντας τα όρια που θέτει η συζυγική και ηθική της υποχρέωση. Δαπάνες οικιακής βοηθού. Δεν απαλλάσσεται η υπόχρεος προς αποζημίωση. Το κονδύλιο αυτό δεν ζητείται προς αποζημίωση της συνολικής βοήθειας αλλά της υπερβαίνουσας της εκ της συζυγικής σχέσης επιβαλλόμενης, που ήδη παρείχε η σύζυγος στον ενάγοντα και προ του ατυχήματος, στο πλαίσιο της μεταξύ τους ως σχέσης. Εφόσον ο α’ ενάγων δεν έλαβε κανένα ποσό ως επιδότηση για τα έξοδα νοσοκομειακής, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και για τα απωλεσθέντα εισοδήματά του, νομιμοποιείται να αξιώνει όλα τα παραπάνω ποσά ως αποζημίωσή του. Ηθική βλάβη. Επιδικάζει στους παθόντες το συνολικό ποσό των 55.493,05 Ευρώ.

ΑΠΟΦΑΣΗ: 3013/2015

ΑΡ. ΕΚΘΕΣΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΑΓΩΓΩΝ: …./…/2015 και …/…/2015

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη δικαστή Ελένη Λυμπεροπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβούλιου Διοίκησης του Πρωτοδικείου και από τη γραμματέα Μαρία Τσετσέκου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Οκτωβρίου 2015, για να δικάσει την επόμενη υπόθεση, μεταξύ:

Α] ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ………………….., κατοίκου ……………., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Βλαχόπουλου (ΔΣ Αθηνών), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) …………….., κατοίκου ………….., που απουσίαζε και δεν παραστάθηκε και 2) της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «……………» και διακριτικό τίτλο «……………», που εδρεύει ……….. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Μανουσάκη (ΔΣ Αθηνών), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Β] ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ……………….., κατοίκου ………., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Βλαχόπουλου (ΔΣ Αθηνών), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) …………., κατοίκου Αθηνών, που απουσίαζε και δεν παραστάθηκε και 2) της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «………….» και διακριτικό τίτλο «……………», που εδρεύει …………….. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Μανουσάκη (ΔΣ Αθηνών), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Ο ενάγων ………. άσκησε εναντίον των εναγόμενων την από 2.1.2015 (αρ. εκθ. κατ. …../…./2015) και ο ενάγων ………. άσκησε εναντίον των ιδίων εναγόμενων την από 2.1.2015 (αρ. εκθ. κατ. …../…./2015) αγωγή, οι οποίες (αγωγές) απευθύνονται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, για τις οποίες ορίστηκε αρχικά δικάσιμος προς συζήτηση η 13.3.2015, οπότε αναβλήθηκαν για αυτήν που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας αποφάσεως.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υποθέσεως μετά την εκφώνησή της από τη σειρά που ήταν γραμμένη στο πινάκιο της παραπάνω δικασίμου οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώθηκε και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι όσων παρίστανται από αυτούς ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου ασκήθηκαν οι από 2.1.2015 (αρ. εκθ. κατ. …./…./2015 και …../…../2015) αγωγές, που απευθύνονται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου και αφορούν σε αξιώσεις από το ίδιο αυτοκινητικό ατύχημα, οι οποίες πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας, διότι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης, ενώ συγχρόνως επέρχεται μείωση των εξόδων και αποφεύγεται η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων (άρθρα 31 παρ. 2 και 3, 246, 591 παρ. 1 και 68 ΙΑ του ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 294, 295, 296, 297 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο ενάγων έχει τη δυνατότητα να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αγωγής του, χωρίς να θίγεται το επίδικο ουσιαστικό δικαίωμα, αλλά και να παραιτηθεί από το δικαίωμα της αγωγής. Η παραίτηση αυτή, αποτελεί μονομερή και απευθυντέα διαδικαστική πράξη με αντικείμενο την υπολαμβανόμενη δικονομική αξίωση και γίνεται υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 297 ΚΠολΔ, δηλαδή με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο, που επιδίδεται στον αντίδικο, ακόμα και χωρίς προηγούμενη επίδοση της αγωγής διότι ακόμη και αν ο αντίδικος του παραιτούμενου παρίστατο δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί στην παραίτηση (ΟλΑΠ 744/1982 ΝοΒ 1983.808, ΑΠ 50/2014 ΝοΒ 2014/62. 1422). Στην προκείμενη περίπτωση ο ενάγων …………. καθώς και ο ενάγων ………………. με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα πρακτικά, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο έκαστης αγωγής ως προς τον πρώτο των εναγόμενων ……………., ώστε αφού η παραίτηση αυτή είναι νόμιμη, οι αγωγές θεωρούνται ότι δεν ασκήθηκαν και η δίκη πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη ως προς αυτόν.

Στην προκείμενη περίπτωση ο ενάγων ………….. στην από 2.1.2015 αγωγή του ιστορεί ότι κατά τον αναφερόμενο σ’ αυτή τόπο και χρόνο ο ………………. οδηγούσε την αρ. κυκλοφορίας ……………. δίκυκλη μοτοσικλέτα του, η οποία ήταν ασφαλισμένη για τις έναντι τρίτων ζημίες κατά την κυκλοφορία του στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία και προκάλεσε από αποκλειστική του υπαιτιότητα (αμέλεια) υπό τις ειδικότερα περιγραφόμενες συνθήκες το αυτοκινητικό ατύχημα, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό του και την πρόκληση υλικών ζημιών στο δίκυκλο μοτοποδήλατό του. Με βάση το ιστορικό αυτό ζητεί μετά από νομότυπο περιορισμό του αιτήματος της αγωγής να υποχρεωθεί η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία να του καταβάλει το ποσό των 26.086,49 ευρώ ως αποζημίωση προς αποκατάσταση της θετικής ζημίας του κατά τα ειδικότερα επιμέρους κονδύλια, συμπεριλαμβανομένης της χρηματικής ικανοποίησής του λόγω ηθικής βλάβης, καθώς και να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να του καταβάλει το ποσό των 62.040 ευρώ κατά τα λοιπά ειδικότερα επιμέρους κονδύλια, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγομένη στη δικαστική του δαπάνη. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή αρμοδίως εισάγεται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρα 1 στ. α, 3 παρ. 1, 9 εδ. α’, β’ και γ’, 10, 12 παρ. 1, 13, 16 περ. 12, 42 παρ. 2 ΚΠολΔ) για να συζητηθεί κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 681Α ΚΠολΔ, ενώ για το παραδεκτό της συζητήσεώς της ως προς την αιτούμενη αποζημίωση λόγω διαφυγόντος κέρδους αντίγραφο αυτής κοινοποιήθηκε στη Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας, στην οποία υπάγεται ο ενάγων, κατά τη διάταξη της παραγράφου 5 του άρθρου 10 του ν. 489/1976, όπως προστέθηκε με το άρθρο 105 εδ. Η’ του ν. 2741/1999, σύμφωνα με την αρ. ……/5.3.2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κέρκυρας Στέφανου Γρίμμα. Είναι πλήρως ορισμένη (άρθρο 216 ΚΠολΔ) και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 330, 914, 929, 930 παρ. 3, 932 εδ. β, 481, 345, 346 ΑΚ, 2, 4, 9, 10 του ν. ΓΠΝ/1911, 10 του ν. 489/1976, 68, 70, 74, 176, 218, 223, 294, 295, 297, 907 και 908 παρ. 1 περ. δ ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, εφόσον καταβλήθηκε για το καταψηφιστικό της αίτημα το προσήκον για το αντικείμενο της τέλος δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες προσαυξήσεις υπέρ τρίτων (βλ. τα αρ. ………, ………, ………. και …….. σειράς Α αγωγόσημα με τα επ’ αυτών επικολληθέντα ένσημα υπέρ του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ).

Ακολούθως ο ενάγων ………. στην από 2.1.2015 αγωγή του ιστορεί ότι κατά τον αναφερόμενο σ’ αυτή τόπο και χρόνο ο ………….. οδηγούσε την αρ. κυκλοφορίας ……….. δίκυκλη μοτοσικλέτα του, η οποία ήταν ασφαλισμένη για τις έναντι τρίτων ζημίες κατά την κυκλοφορία του στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία και προκάλεσε από αποκλειστική του υπαιτιότητα (αμέλεια) το αυτοκινητικό ατύχημα υπό τις ειδικότερα περιγραφόμενες συνθήκες, όπως εκτέθηκαν και στην ως άνω από 2.1.2015 αγωγή του ………………, εξαιτίας του οποίου επήλθαν οι αναφερόμενες σωματικές βλάβες σε βάρος του. Με βάση το ιστορικό αυτό ζητεί μετά από νομότυπο περιορισμό του αιτήματος να υποχρεωθεί η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία να του καταβάλει το ποσό των 17.998 ευρώ ως αποζημίωση προς αποκατάσταση της θετικής ζημίας του κατά τα ειδικότερα επιμέρους κονδύλια, συμπεριλαμβανομένης της χρηματικής ικανοποίησής του λόγω ηθικής βλάβης, καθώς και να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να του καταβάλει το ποσό των 34.450 ευρώ κατά τα λοιπά ειδικότερα επιμέρους κονδύλια, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγομένη στη δικαστική του δαπάνη. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή αρμοδίως εισάγεται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρα 1 στ. α, 3 παρ. 1, 9 εδ. α’,β’ καιγ5, 10, 12 παρ. 1, 13, 16 περ. 12, 42 παρ. 2 ΚΠολΔ) για να συζητηθεί κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 68 ΙΑ ΚΠολΔ. Είναι πλήρως ορισμένη (άρθρο 216 ΚΠολΔ) και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 330, 914, 929, 930 παρ. 3, 932 εδ. β, 481, 345, 346 AΚ, 2, 4, 9, 10 του ν. ΓΠΝ/1911, 10 του ν. 489/1976, 68, 70, 74, 176, 218, 223, 294, 295, 297, 907 και 908 παρ. 1 περ. δ ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, εφόσον καταβλήθηκε για το καταψηφιστικό της αίτημα το προσήκον για το αντικείμενο της τέλος δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες προσαυξήσεις υπέρ τρίτων (βλ. τα αρ. ………., …………. και …………. σειράς A αγωγόσημα με τα επ’ αυτών επικολληθέντα ένσημα υπέρ του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ).

Από όλα τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα και συγκεκριμένα από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων του ενάγοντος της υπό στοιχ. Α αγωγής και του ενάγοντος της υπό στοιχ. Β αγωγής, που δόθηκαν στο ακροατήριο και περιλαμβάνονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης (η εναγομένη δεν επιμελήθηκε την εξέταση μάρτυρα), την υπ’ αριθμ. ……/10.3.2015 ένορκη βεβαίωση μάρτυρα ενώπιον της Συμβολαιογράφου Κέρκυρας Ιωάννας Βλάσσης, που ελήφθη με επιμέλεια του ενάγοντος της πρώτης αγωγής κατόπιν νομότυπης γνωστοποίησης της εναγομένης, την υπ’ αριθμ. ……../10.3.2015 ένορκη βεβαίωση μάρτυρα ενώπιον της άνω Συμβολαιογράφου, που ελήφθη με επιμέλεια του ενάγοντος της δεύτερης αγωγής κατόπιν νόμιμης γνωστοποίησης της εναγομένης και από όλα τα έγγραφα, μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα στη συνέχεια, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 28 Ιουλίου 2014 και ώρα 10:30 π.μ. ο ενάγων της πρώτης αγωγής …………… οδηγούσε το υπ’ αριθμόν κυκλοφορίας ……….. δίκυκλο μοτοποδήλατο ιδιοκτησίας του με αναβάτη όπισθεν αυτού τον ενάγοντα της δεύτερης αγωγής ………… βαίνοντας επί της επαρχιακής οδού …….. στους Παξούς Κέρκυρας με κατεύθυνση από ….. προς …… Την ίδια χρονική στιγμή ο ………… οδηγούσε την υπ’ αριθμόν. κυκλοφορίας ……….. δίκυκλη μοτοσικλέτα ιδιοκτησίας του, της οποίας η αστική ευθύνη για τις έναντι των τρίτων ζημίες κατά την κυκλοφορία του ήταν ασφαλισμένη στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία, βαίνοντας επί της ίδιας ως άνω οδού με αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι από ….. προς ….. Η άνω επαρχιακή οδός, επί της οποίας εκινούντο τα παραπάνω οχήματα, είναι διπλής κατευθύνσεως με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και συνολικό πλάτος οδοστρώματος 5,60 μέτρα, το δε ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ανέρχεται στα πενήντα (50) χιλιόμετρα ανά ώρα, διότι έχουν εφαρμογή εν προκειμένω οι διατάξεις του ΚΟΚ περί κατοικημένης περιοχής. Όταν, όμως, τα δύο οχήματα έφθασαν στο 1ο της παραπάνω οδού συγκρούστηκαν με αποτέλεσμα να συμβεί το ένδικο ατύχημα Ειδικότερα, όταν ο …………… έφτασε στο άνω χιλιόμετρο της εν λόγω οδού οδηγώντας το μοτοποδήλατό του, είδε ένα μεγάλο λεωφορείο να κινείται επί της ιδίας οδού με αντίθετη όμως κατεύθυνση, ήτοι από …… προς ……, και λόγω του ότι το οδόστρωμα στο συγκεκριμένο σημείο ήταν στενό, ακινητοποίησε προσωρινά το μοτοποδήλατό του στο δεξιό σε σχέση με την πορεία του άκρο του οδοστρώματος μέχρι να διέλθει το λεωφορείο. Εκείνη δε τη χρονική στιγμή ο …………….., που οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του στο αντίθετο σε σχέση με την πορεία του …………….. ρεύμα πορείας κινούμενος με μεγάλη για τις συνθήκες της οδού ταχύτητα όπισθεν του άνω λεωφορείου, επιχείρησε να πραγματοποιήσει υπέρβαση του λεωφορείου από τα αριστερά του. Έπραξε, όμως, τούτο ανεπιτηδείως, διότι επιχείρησε απότομο ελιγμό προς τα αριστερά χωρίς προηγουμένως να ελέγξει αν μπορεί να εισέλθει ακινδύνως στο άλλο ρεύμα κυκλοφορίας της εν λόγω επαρχιακής οδού και να βεβαιωθεί ότι η αντίθετη προς αυτόν λωρίδα κυκλοφορίας ήταν ελεύθερη και σε αρκετή απόσταση μπροστά του, ώστε να ολοκληρώσει με ασφάλεια την υπέρβαση του προπορευόμενου λεωφορείου. Έτσι, συνέχισε την πορεία του πραγματοποιώντας απροειδοποίητα αριστερό ελιγμό για να προσπεράσει το προπορευόμενο λεωφορείο με συνέπεια να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και να απωλέσει τον έλεγχο του οχήματος του, καθόσον εκινείτο με μεγάλη ταχύτητα σε συνδυασμό με τη μεγάλη κατωφέρεια της οδού στο σημείο αυτό, μη δυνάμενος να πραγματοποιήσει επιτυχή τροχοπέδηση και αποφευκτικό ελιγμό, έτσι ώστε να επιπέσει με σφοδρότητα με το εμπρόσθιο μέρος της μοτοσικλέτας του στην εμπρόσθια πλευρά του προσωρινώς ακινητοποιημένου μοτοποδηλάτου. Αποτέλεσμα της άνω σύγκρουσης ήταν η ανατροπή του μοτοποδηλάτου και η εκτίναξή του σε παρακείμενο γκρεμό βάθους 20 μέτρων, καθώς και ο τραυματισμός του οδηγού και του άλλου αναβάτη του μοτοποδηλάτου. Υπό τα ως άνω αποδειχθέντα περιστατικά αποκλειστικά υπαίτιος της σύγκρουσης και των εξ αυτής ζημιών είναι ο οδηγός της μοτοσικλέτας, ο οποίος από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε και μπορούσε να επιδείξει ως μέσος συνετός οδηγός, κυρίως δε από ανεπιτηδειότητά του περί την οδήγηση: 1) οδηγούσε με αυξημένη ταχύτητα, που υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο των πενήντα χιλιομέτρων ανά ώρα, την οποία δεν μείωσε καίτοι ήταν στενό το σημείο του οδοστρώματος από το οποίο διερχόταν και 2) επιχείρησε υπέρβαση του προπορευόμενου λεωφορείου πραγματοποιώντας απότομο, απροειδοποίητο ελιγμό προς τα αριστερά, χωρίς να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή και χωρίς να ελέγξει προηγουμένως την κίνηση των οχημάτων πάνω στο οδόστρωμα και να επιτρέψει τη διέλευση του αντιθέτως κινούμενου στο οδόστρωμα μοτοποδηλάτου, ήτοι ενεργώντας κατά παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1, 16 παρ. 4, 17 παρ. 1, 19 παρ. 1, 2 και 21 παρ. 1, 2 του ΚΟΚ επιφέροντας το προεκτεθέν αποτέλεσμα. Περιστατικά θεμελιωτικά οποιασδήποτε συγκλίνουσας αμελούς συμπεριφοράς του οδηγού του μοτοποδηλάτου στην πρόκληση του ατυχήματος δεν προέκυψαν από τις αποδείξεις, αφού ειδικότερα αυτός είχε ακινητοποιήσει προσωρινά το όχημά του στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος προκειμένου να διέλθει με ασφάλεια το κινούμενο στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας λεωφορείο. Τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, που στοιχειοθετούν την αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού …………………. αποδεικνύονται κυρίως από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα αποδείξεως της υπό στοιχ. Α αγωγής, καθώς επίσης, από την έκθεση αυτοψίας, που συντάχθηκε αμέσως μετά το ατύχημα και το συνοδεύον αυτή πρόχειρο σχεδιάγραμμα του Αστυνομικού Τμήματος Παξών, η αποδεικτική αξία των οποίων δεν αμφισβητείται, όπως τούτα εκτιμώνται σε συνδυασμό με την ένορκη προανακριτική κατάθεση του άνω υπαιτίου οδηγού, ο οποίος παραδέχεται την αντικανονική του κίνηση και δη την είσοδό του στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, προβαίνοντας ακολούθως σε θετική δήλωση στην ασφαλιστική του εταιρεία. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι εξαιτίας της άνω συγκρούσεως ο οδηγός του μοτοποδηλάτου …………………… διακομίστηκε στο Κέντρο Υγείας Παξών, όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε μεγάλο θλαστικό τραύμα στην αριστερή κνήμη με συνοδό συντριπτικό κάταγμα και εκτεταμένες βλάβες στους μυς, του ετέθη νάρθηκας, ακινητοποιήθηκε και ακολούθως διακομίστηκε αιμοδυναμικά σταθερός στο Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων «Γ. ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ». Νοσηλεύτηκε δε στην Ορθοπαιδική Κλινική του άνω νοσοκομείου από 28-7-2014 μέχρι 16-11-2014 με ανοικτό κάταγμα κνημιαίων κονδύλων αρ., όπου αρχικά υποβλήθηκε σε χειρουργικό καθαρισμό minimal, εσωτερική οστεοσύνθεση με διακαταγματικές βίδες και τοποθετήθηκε διάρθρια του γόνατος εξωτερική οστεοσύνθεση, εν συνεχεία υποβλήθηκε σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις, ήτοι σε χειρουργικούς καθαρισμούς λόγω φλεγμονής που ανέπτυξε, μεταφορά μυϊκού κρημνού και πλαστική δέρματος, ενώ κρίθηκε ότι είναι ανίκανος για κάθε εργασία για χρονικό διάστημα έξι μηνών μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο (βλ. το υπ’ αριθμ. πρωτ. …./11.9.2014 έγγραφο του Κέντρου Υγείας Παξών και το υπ’ αριθμ. πρωτ. ……../17.11.2014 πιστοποιητικό του άνω νοσοκομείου). Ακολούθως αυτός επανεξετάστηκε στις 27.7.2015 από τους ιατρούς της ορθοπαιδικής κλινικής του παραπάνω νοσοκομείου και διαπιστώθηκε ότι παρουσιάζει σημαντική δυσκαμψία στο αριστερό γόνατο, δυσχέρεια βάδισης και στήριξης και χρήζει αναρρωτικής άδειας έξι επιπλέον μηνών (βλ. το υπ’ αριθμ. πρωτ. ………/27.7.2015 πιστοποιητικό του άνω νοσοκομείου). Κατά το χρόνο του ατυχήματος ο άνω τραυματισθείς εκμεταλλευόταν ένα μικρό καΐκι, με το οποίο ασκούσε παράκτια αλιεία. Συνεπεία δε του άνω τραυματισμού του κατέστη ανίκανος προς παροχή εργασίας λόγω της αναγκαίας αποχής του σύμφωνα, με τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών του και έτσι αυτός λόγω της άνω ανικανότητάς του προς εργασία απώλεσε το με πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων διαφυγόν κέρδος, το οποίο θα απολάμβανε αν δεν συνέβαινε ο άνω τραυματισμός του από την ημέρα του ατυχήματος στις 28.7.2014 έως τις 15.5.2015. Λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτός απολάμβανε το καθαρό ποσό των 15.000 ευρώ ετησίως, ήτοι 1.250 ευρώ μηνιαίως, απώλεσε συνολικά το ποσό των (1.250 ευρώ X 9,5 μήνες=) 11.875 ευρώ, το οποίο δικαιούται ως αποζημίωση για την πιο πάνω αιτία (διαφυγόν κέρδος), κατά μερική παραδοχή του σχετικού αγωγικού κονδυλίου ως ουσία βάσιμου. Αντιθέτως, δεν αποδείχθηκε ότι ο κατά τα άνω ενάγων απώλεσε εισοδήματα λόγω μη συγκομιδής και πώλησης ελαιοκάρπου κατά το έτος 2014. Άλλωστε αυτός δεν προσκομίζει κανένα σχετικό παραστατικό, από το οποίο να προκύπτει ότι η συγκομιδή του ελαιοκάρπου από την ιδιοκτησία του απέφερε σ’ αυτόν εισόδημα κατά τα προηγούμενα έτη και για το λόγο αυτό το σχετικό κονδύλιο πρέπει να απορριφθεί ως ουσία βάσιμο. Αποδείχθηκε επίσης ότι λόγω της ανικανότητάς του να αυτοεξυπηρετείται κατά τις ημέρες νοσηλείας του στο ως άνω νοσοκομείο λόγω της φύσης του τραυματισμού του καθώς και λόγω της κατάστασης της υγείας του, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά την έξοδό του από το παραπάνω νοσοκομείο, ο ενάγων δεν ήταν σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί και για το λόγο αυτό είχε την ανάγκη παροχής τρίτου προσώπου ως οικιακής βοηθού, για να του παρέχει τις συναφείς υπηρεσίες στην καθημερινότητά του κατά το χρονικό διάστημα των 112 ημερών της νοσηλείας του στο άνω νοσοκομείο (από 28.7.2014 έως 16.11.2014) και για το χρονικό διάστημα έξι μηνών μετά την έξοδό του από αυτό, ήτοι από 16.11.2014        έως 15.5.2015. Το ρόλο αυτό ανέλαβε, χωρίς αντάλλαγμα, η σύζυγός του ……, η οποία ξεπερνώντας τα όρια που θέτει η συζυγική και ηθική της υποχρέωση, ασχολήθηκε με τη φροντίδα του συζύγου της κατά τη νοσηλεία του στο νοσοκομείο και μετά την έξοδό του από αυτό προσφέροντας του τις σχετικές πρόσθετες υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμου και οικιακής βοηθού πέραν αυτών που του προσέφερε στα πλαίσια της μεταξύ τους σχέσης λόγω της αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις καθημερινές του ανάγκες, που σχετίζονται με την διατροφή του, την καθαριότητα, τις μετακινήσεις του για τις αναγκαίες ιατρικές εξετάσεις κτλ. Αν προσλάμβανε ο ενάγων άλλο πρόσωπο προς παροχή των ως άνω υπηρεσιών θα δαπανούσε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και την κοινή πείρα των ανθρώπων α) το ποσό των 50 ευρώ ημερησίως κατά τη διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο, ήτοι το ποσό των (112 ημέρες X 50 ευρώ=) 5.600 ευρώ και β) το ποσό των 500 μηνιαίως (για τουλάχιστον οκτάωρη παροχή υπηρεσιών που κρίνεται επαρκής για την αντιμετώπιση των ανωτέρω αναγκών) κατά τη διάρκεια της κατ’ οίκον παραμονής του, ήτοι συνολικά (6 μήνες X 500=) 3.000 ευρώ, της καταβολής των οποίων δεν απαλλάσσεται η υπόχρεος προς αποζημίωση εναγομένη κατ’ άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ. Σημειωτέον ότι τα ποσά αυτά κρίνονται εύλογα, λαμβάνοντας υπόψη τις αντίστοιχες αμοιβές που, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, καταβάλλονται για ανάλογες υπηρεσίες και με δεδομένο ότι το κονδύλιο αυτό δεν ζητείται προς αποζημίωση της συνολικής βοήθειας αλλά της υπερβαίνουσας της εκ της συζυγικής σχέσεως επιβαλλόμενης, που ήδη παρείχε η ανωτέρω στον ενάγοντα και προ του ατυχήματος, στα πλαίσια της μεταξύ τους ως άνω σχέσης. Σημειώνεται επίσης ότι το πλέον αυτού ποσό, που αιτείται ο ενάγων ως αποζημίωση για την πλασματική αυτή δαπάνη του κρίνεται υπερβολικό και τυγχάνει απορριπτέο ως ουσιαστικά αβάσιμο. Συνολικά δηλαδή για την παραπάνω αιτία ο ενάγων θα ήταν υποχρεωμένος να καταβάλει για το ανωτέρω χρονικό διάστημα το ποσό των (5.600 + 3.000 =) 8.600 ευρώ, το οποίο αυτός δικαιούται να αξιώνει ως εύλογη αποζημίωση για την υποκατάστατη δύναμη της άνω συζύγου του (βλ. σχ. Α. Κρητικού, Αποζημίωση από αυτοκινητικά ατυχήματα, 2008, παρ. 15, αρ. 26-27, σελ. 223 επ., ΑΠ 833/2005 ΕλλΔνη 2006.96, ΕφΘεσ 586/2014 αδημ.), ενώ δεν αποδείχθηκε ότι αυτός συνετέλεσε καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην αύξηση της άνω ζημίας, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγομένη. Περαιτέρω, δεν αποδεικνύεται ότι για την ταχύτερη αποκατάσταση της υγείας του υποχρεώθηκε, κατόπιν συστάσεων των ιατρών του, στη λήψη βελτιωμένης τροφής και ότι για το σκοπό αυτό κατέβαλλε ημερησίως το ποσό των 10 ευρώ κατά μέσον όρο επιπλέον αυτού που δαπανούσε για τη συνήθη προ του ατυχήματος διατροφή του για χρονικό διάστημα σαράντα πέντε ημερών, αφού δεν προσκομίζεται έγγραφη ιατρική βεβαίωση, με την οποία οι θεράποντες ιατροί να του προτείνουν τέτοια διατροφή. Ακολούθως αυτός δαπάνησε για την αγορά φαρμακευτικών ειδών, ήτοι για αγορά φαρμάκων και υλικών περιποίησης φαρμάκων τα ποσά των 4,85, 32,40, 13,80, 40 και 9 ευρώ και συνολικά 100,05 ευρώ (βλ. τις προσκομιζόμενες αποδείξεις της φαρμακοποιού ………..). Επιπλέον, δαπάνησε για την προμήθεια και αγορά ιατρικών – ορθοπεδικών ειδών α) ενός αναπηρικού αμαξιδίου το ποσό των 210 ευρώ, β) ενός ανυψωτικού τουαλέτας το ποσό των 45 ευρώ, γ) βακτηριών μασχάλης αλουμινίου το ποσό των 30 ευρώ και δ) ενός περιπατητήρα τύπου «Π» το ποσό των 45 ευρώ και συνολικά ποσό των 330 ευρώ (βλ. την σχετική προσκομιζόμενη απόδειξη είσπραξης). Αντιθέτως, δεν αποδείχθηκε ότι ο ανωτέρω δαπάνησε για τη μετακίνησή του από το λιμάνι Παξών προς την Πλαταριά Θεσπρωτίας στις 28.7.2014 με ταχύπλοο σκάφος (θαλάσσιο ταξί) το ποσό των 400 ευρώ, καθώς και για τη μετακίνησή του από το Νοσοκομείο Ιωαννίνων προς το λιμένα της Ηγουμενίτσας στις 16.11.2014 για κόμιστρα αγοραίου ταξί το ποσό των 61,44 ευρώ, καθόσον δεν προσκομίζεται σχετικό έγγραφο, από το οποίο να προκύπτει ότι υποβλήθηκε στις εν λόγω δαπάνες και ως εκ τούτου τα άνω αγωγικά κονδύλια τυγχάνουν απορριπτέα ως ουσία αβάσιμα. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο άνω τραυματισθείς κατά τη διάρκεια της παραπάνω νοσηλείας του στο νοσοκομείο δαπάνησε α) για τηλεφωνικές συνδιαλέξεις προς ενημέρωση του οικογενειακού του περιβάλλοντος το ποσό των 400 ευρώ, το οποίο – κρίνεται εύλογο με βάση τη διάρκεια της άνω παραμονής του, ενώ το υπόλοιπο αιτούμενο ποσό κρίνεται υπερβολικό και απορριπτέο και β) για μίσθωση τηλεόρασης στις 22.10.2014, 5.11.2014, 12.11.2014 και 13.11.2014 τα ποσά των 60, 30, 30 και 10 ευρώ, ήτοι συνολικά 130 ευρώ (βλ. τις προσκομιζόμενες σχετικές αποδείξεις του …………………). Το ειδικότερα αγωγικό αίτημα για την αποζημίωση της δαπάνης διατροφής της συνοδού – συζύγου του ενάγοντος κατά το χρονικό διάστημα της νοσηλείας του τελευταίου στο άνω νοσοκομείο ποσού 2.240 ευρώ τυγχάνει μη νόμιμο και απορριπτέο, διότι η συγκεκριμένη ζημία τυγχάνει απότοκη της μέρους του παραπάνω συγγενή του ενάγοντος συμπεριφοράς και όχι του ένδικου ατυχήματος και του εξ αυτού τραυματισμού του, στις άμεσες και επιβλαβείς του οποίου και επομένως αποζημιωτέες συνέπειες, δεν μπορεί αιτιωδώς να προσμετρηθεί (βλ. σχετ. ΑΠ 1305/2007 ΤρΝομΠληρ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 925/2007 ΝοΒ 2009.517, ΑΠ 153/2005 ΕλλΔνη 2006.429, Αθ. Κρητικού ο.π. παρ. 17 αρ. 25, παρ. 18 αρ. 4). Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο του ατυχήματος ο ανωτέρω ήταν ασφαλισμένος στον ασφαλιστικό φορέα ΟΓΑ, από τον οποίο όμως δεν έλαβε επιδότηση, διότι σύμφωνα με την περί ΟΓΑ ισχύουσα νομοθεσία δεν προβλέπεται και συνεπώς δεν παρέχεται ευχέρεια χορήγησης αποζημίωσης σε χρήμα από τον Οργανισμό αυτόν μετά από τροχαίο ατύχημα, ενώ από 1.1.2012 οπότε εντάχθηκε ο Κλάδος Υγείας του ΟΓΑ στον ΕΟΠΥΥ, οι παροχές σε είδος καταβάλλονται από τον ΕΟΠΥΥ (βλ. τουπ’ αριθμ. πρωτ. ……/22.10.2015 έγγραφο του άνω ασφαλιστικού φορέα). Επομένως, εφόσον αυτός δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό ως επιδότηση για τα έξοδα νοσοκομειακής, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και για τα απωλεσθέντα εισοδήματά του, νομιμοποιείται να αξιώνει όλα τα παραπάνω ποσά ως αποζημίωσή του, παρά τα όσα αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι εξαιτίας της συγκρούσεως προκλήθηκαν εκτεταμένες υλικές ζημίες σε βάρος του άνω μοτοποδηλάτου του μάρκας ………., τύπου …….., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2007, για την αποκατάσταση των οποίων απαιτείται να δαπανήσει α) για τα απαραίτητα ανταλλακτικά, ήτοι για δύο μανέτες και δύο βάσεις μανέτας, ένα φανάρι εμπρόσθιο, ένα ανεμοθραύστη, μία ζάντα εμπρόσθια, ένα σετ πιρούνι εμπρόσθιο και β) για τις αναγκαίες εργασίες βαφής και επισκευής (εξαγωγή και τοποθέτηση των άνω ανταλλακτικών) το συνολικό ποσό των 850 ευρώ. Αποδείχθηκε ακόμα ότι το μοτοποδήλατο αυτό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 1.9.2007 (βλ. και το προσκομιζόμενο αντίγραφο της άδειας κυκλοφορίας). Από την ημερομηνία αυτή έως την επέλευση του ενδίκου ατυχήματος είχε μεσολαβήσει χρονικό διάστημα επτά ετών περίπου και η αγοραστική αξία του κατά το χρονικό διάστημα πριν από το επίδικο ατύχημα, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λαμβάνοντας υπόψη τη φυσιολογική φθορά της από την καθημερινή χρήση ενόψει της άνω κυκλοφορίας της δεν υπερέβαινε το ποσό των 600 ευρώ. Όπως, όμως, προκύπτει από τα παραπάνω η προβλεπόμενη δαπάνη για την αποκατάσταση των βλαβών του, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, υπερβαίνει κατά πολύ την αξία του. Συνυπολογιζομένης δε και της εμπορικής τού υπαξίας που έχει επέλθει ενόψει του είδους και της έκτασης των ζημιών και του γεγονότος ότι εμφανίζεται μεν τεχνικά δυνατή η αποκατάσταση των βλαβών πλην, όμως, απαιτείται η προαναφερόμενη δαπάνη, η οποία είναι οικονομικά ασύμφορη, το μοτοποδήλατο έχει υποστεί ολοσχερή καταστροφή υπό οικονομική έννοια. Επομένως, ο ενάγων δικαιούται ως αποζημίωση την αξία του μοτοποδηλάτου του κατά το χρόνο του ατυχήματος, ήτοι το ποσό των 600 ευρώ και μετ’ αφαίρεση των υπολειμμάτων αυτού αξίας 100 ευρώ, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος στην αγωγή του, δικαιούται το ποσό των (600 – 100=) 500 ευρώ. Επίσης, λόγω της πτώσης του ανωτέρω στο οδόστρωμα καταστράφηκαν τα προσωπικά είδη που έφερε μαζί του την ημέρα του ατυχήματος, όλα μεταχειρισμένα, ήτοι ένα παντελόνι αξίας 40 ευρώ, ένα πουκάμισο αξίας 30 ευρώ, ένα ζεύγος δερμάτινα υποδήματα αξίας 60 ευρώ, ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου αξίας 80 ευρώ και ένα ρολόι τύπου «…………» αξίας 150 ευρώ, ήτοι συνολική αξίας 360 ευρώ, κατά μερική παραδοχή του σχετικού κονδυλίου ως ουσία βάσιμου. Επιπλέον, ο ……………….. υπέστη αναμφισβήτητα και ηθική βλάβη εξαιτίας του επίδικου ατυχήματος και γι’ αυτό πρέπει να επιδικαστεί υπέρ αυτού χρηματική ικανοποίηση για την ανακούφιση από τη σωματική και ψυχική ταλαιπωρία, που προκλήθηκε σε βάρος του. Το δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την, κατά τα ανωτέρω, περιουσιακή του ζημία, την έκταση και το είδος του τραυματισμού του, τις χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, τη διάρκεια της νοσηλείας του στο νοσοκομείο, το ψυχικό και σωματικό άλγος, που βίωσε και εξακολουθεί να βιώνει και την ταλαιπωρία του, την ηλικία του (67 ετών), την καλή μέχρι τότε κατάσταση της υγείας του, το βαθμό υπαιτιότητας που βαρύνει τον οδηγό του ζημιογόνου οχήματος (αποκλειστική υπαιτιότητα), την απουσία πταίσματος στο πρόσωπο του ανωτέρω παθόντος σε συνδυασμό με την κοινωνικοοικονομική κατάστασή του, πλην της ασφαλιστικής εταιρείας που ενέχεται εγγυητικά, κρίνει ότι δικαιούται να λάβει χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης το ποσό των 20.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο και δίκαιο μετά τη στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων (άρθρο 932 εδ. α ΑΚ). Κατά συνέπεια, η τελικώς αποκαταστατέα ζημία, που υπέστη ο ενάγων και συνδέεται αιτιωδώς με το επίδικο ατύχημα και η τελικώς καταβλητέα αποζημίωση, που αυτός δικαιούται ανέρχεται στο συνολικό ποσό των (11.875 + 8.600 + 100,05 + 330 + 400 + 130 + 500 + 360 + 20.000=) 42.295,05 ευρώ. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι και ο ευρισκόμενος όπισθεν του οδηγού αναβάτης του μοτοποδηλάτου ……. συνεπεία της ένδικης σύγκρουσης τραυματίστηκε λόγω της πτώσης του στο οδόστρωμα και για το λόγο αυτό διακομίστηκε αρχικά στο Κέντρο Υγείας Παξών, ενώ ακολούθως μεταφέρθηκε αυθημερόν με ταχύπλοο σκάφος (θαλάσσιο ταξί) στην Πλαταριά Θεσπρωτίας και από εκεί με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Φιλιατών, όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε ανοικτό κάταγμα του άνω άκρου του οστού της αριστερής κνήμης, κάταγμα της διάφυσης του οστού της αριστερής κνήμης, κάταγμα της αριστερής περόνης και ανοικτό τραύμα του αριστερού γόνατος. Ακολούθως το ανοικτό κάταγμα αριστερής κνήμης αντιμετωπίστηκε χειρουργικά και τοποθετήθηκε εξωτερική οστεοσύνθεση και ο ασθενής εξήλθε από το νοσοκομείο στις 4.8.2014. Ακολούθως αυτός επανεξετάστηκε στις 8.1.2015 από τους ιατρούς της ορθοπαιδικής κλινικής του παραπάνω νοσοκομείου και διαπιστώθηκε καθυστερημένη πώρωση του κατάγματος με προβλεπόμενο χρόνο αποκατάστασης οκτώ μήνες (βλ. την από 8.1.2015 ιατρική γνωμάτευση του άνω νοσοκομείου). Λόγω του άνω τραυματισμού του ο ενάγων …………. δαπάνησε για τη νοσηλεία του στο νοσοκομείο και για τη χειρουργική επέμβαση, στην οποία υποβλήθηκε, το ποσό των 1.088 ευρώ, εφόσον αυτός δεν ήταν ασφαλισμένος σε ασφαλιστικό φορέα κατά το χρόνο του ατυχήματος (βλ. την υπ’ αριθμ. ……../4.8.2014 απόδειξη παροχής υπηρεσιών του Γενικού Νοσοκομείου Φιλιατών). Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο και μέχρι τις 7.9.2015 είχε ανάγκη παροχής υπηρεσιών οικιακής βοηθού και ότι η κατάσταση της υγείας του είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης, δεδομένου ότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει τέτοια αδυναμία, ενώ τα όσα περί αντιθέτου κατέθεσαν ο ενόρκως εξετασθείς ενώπιον του ακροατηρίου μάρτυρας του ενάγοντος και ο αναφερόμενος στην προσκομισθείσα από τον ενάγοντα ένορκη βεβαίωση μάρτυρας δεν κρίνονται πειστικά, αφού δεν επιβεβαιώνονται από καμία ιατρική βεβαίωση. Άλλωστε σε κάθε περίπτωση προέκυψε ότι ο ανωτέρω τραυματισθείς λίγο καιρό μετά το ατύχημά του μετοίκησε στην Αλβανία (βλ. την από 19.9.2014 ένορκη προανακριτική κατάθεση του αστυνομικού ……….) και ως εκ τούτου ήταν αδύνατο να δεχθεί έως τις 7.9.2015 τις υπηρεσίες του εξαδέλφου του ……… στους Παξούς Κέρκυρας. Για τους παραπάνω λόγους πρέπει το κονδύλιο ύψους 9.450 ευρώ, που αφορά την πλασματική δαπάνη υπηρεσιών οικιακής βοηθού να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμό. Ομοίως δεν αποδείχθηκε ότι για την ταχύτερη αποκατάσταση της υγείας του ο ανωτέρω υποχρεώθηκε, κατόπιν συστάσεων των ιατρών του, στη λήψη βελτιωμένης τροφής και ότι για το σκοπό αυτό κατέβαλλε ημερησίως το ποσό των 10 ευρώ κατά μέσον όρο επιπλέον αυτού που δαπανούσε για τη συνήθη προ του ατυχήματος διατροφή του για χρονικό διάστημα έξι μηνών μετά το ατύχημα, αφού δεν προσκομίζεται έγγραφη ιατρική βεβαίωση, με την οποία οι θεράποντες ιατροί να του προτείνουν τέτοια διατροφή. Αποδείχθηκε δε ότι λόγω της πτώσης του στο οδόστρωμα καταστράφηκαν τα προσωπικά είδη, που έφερε μαζί του την ημέρα του ατυχήματος, όλα μεταχειρισμένα, ήτοι ένα τζιν παντελόνι αξίας 30 ευρώ, ένα πουκάμισο 30 ευρώ και ένα ζεύγος αθλητικά παπούτσια αξίας 50 ευρώ, ήτοι συνολική αξίας 110 ευρώ, κατά παραδοχή του σχετικού κονδυλίου ως ουσία βάσιμου. Επιπλέον, ο ενάγων υπέστη αναμφισβήτητα και ηθική βλάβη εξαιτίας του επίδικου ατυχήματος και γι’ αυτό πρέπει να επιδικαστεί υπέρ αυτού χρηματική ικανοποίηση για την ανακούφιση από τη σωματική και ψυχική ταλαιπωρία, που προκλήθηκε σε βάρος του. Το δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την, κατά τα ανωτέρω, περιουσιακή του ζημία, την έκταση και το είδος του τραυματισμού του, τη χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε, το ψυχικό και σωματικό άλγος, που βίωσε και την ταλαιπωρία του, την ηλικία του (22 ετών), την καλή μέχρι τότε κατάσταση της υγείας του, το βαθμό υπαιτιότητας που βαρύνει τον οδηγό του ζημιογόνου οχήματος (αποκλειστική υπαιτιότητα), την απουσία πταίσματος στο πρόσωπο του ανωτέρω παθόντος σε συνδυασμό με την κοινωνικοοικονομική κατάστασή του, πλην της ασφαλιστικής εταιρείας που ενέχεται εγγυητικά, κρίνει ότι δικαιούται να λάβει χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης το ποσό των 12.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο και δίκαιο μετά τη στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων (άρθρο 932 εδ. α ΑΚ). Κατά συνέπεια, η τελικώς αποκαταστατέα ζημία, που υπέστη ο ενάγων και συνδέεται αιτιωδώς με το επίδικο ατύχημα και η τελικώς καταβλητέα αποζημίωση, που αυτός δικαιούται ανέρχεται στο συνολικό ποσό των (1.088 + 110 + 12.000=) 13.198 ευρώ. Μετά τις παραπάνω ουσιαστικές παραδοχές πρέπει, αφού κηρυχθεί η δίκη καταργημένη ως προς τον πρώτο των εναγομένων έκαστης αγωγής και συνεκδικαστούν οι υπό κρίση αγωγές, α) να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη η από 2.1.2015 με αρ. εκθ. κατ. …./……/2015 αγωγή, να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα ………… το ποσό των 21.820,05 ευρώ, να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη οφείλει να καταβάλει στον άνω ενάγοντα το ποσό των 20.475 ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας τα παραπάνω ποσά από την από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση, χωρίς την κατ’ άρθρο 346 εδ. β ΑΚ προσαύξηση σε ποσοστό 2%, εφόσον δεν προέκυψε οποιαδήποτε συμπεριφορά εκ μέρους της εναγομένης, που οδήγησε στη δικαστική επίλυση της διαφοράς, να κηρυχθεί η απόφαση εν μέρει προσωρινά εκτελεστή ως προς την καταψηφιστική της διάταξη κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό, διότι το δικαστήριο κρίνει ότι η επιβράδυνση στην εκτέλεση θα επιφέρει σημαντική ζημία στον ενάγοντα, εφόσον πρόκειται για απαίτηση απορρέουσα από αδικοπραξία, ενώ δεν πιθανολογήθηκε ότι θα βλάψει ανεπανόρθωτα την εναγομένη και τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος να επιβληθούν κατά ένα μέρος σε βάρος της εναγομένης λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό και β) να γίνει εν μέρει δεκτή η από 2.1.2015 με αρ. εκθ. κατ. ……./……/2015 αγωγή, να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα ………………. το ποσό των 13.198 ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση, χωρίς την κατ’ άρθρο 346 εδ. β ΑΚ προσαύξηση σε ποσοστό 2%, εφόσον δεν προέκυψε οποιαδήποτε συμπεριφορά εκ μέρους της εναγομένης, που οδήγησε στη δικαστική επίλυση της διαφοράς, να κηρυχθεί η απόφαση εν μέρει προσωρινά εκτελεστή, όπως ορίζεται στο διατακτικό και τέλος, μέρος από τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντα να επιβληθούν σε βάρος της εναγομένης λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τη δίκη καταργημένη ως προς τον πρώτο των εναγομένων ………………….

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ κατ’ αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ ΕΝ ΜΕΡΕΙ την από 2.1.2015 με αρ. εκθ. κατ. ……./……/2015 αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλλει στον ενάγοντα …………….. το ποσό των είκοσι ενός χιλιάδων οκτακοσίων είκοσι ευρώ και πέντε λεπτών (21.820,05 ευρώ) με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ την απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς την ανωτέρω καταψηφιστική της διάταξη κατά το ποσό των επτά χιλιάδων (7.000) ευρώ.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία υποχρεούται να καταβάλουν στον ενάγοντα ……………………. το ποσό των είκοσι χιλιάδων τετρακοσίων εβδομήντα πέντε (20.475) ευρώ με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα του ενάγοντα, τα οποία καθορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

ΔΕΧΕΤΑΙ ΕΝ ΜΕΡΕΙ την από 2.1.2015 με αρ. εκθ. κατ. …../…../2015 αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλλει στον ενάγοντα ……….. το ποσό των δεκατριών χιλιάδων εκατόν ενενήντα οκτώ (13.198) με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ την απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς την ανωτέρω καταψηφιστική της διάταξη κατά το ποσό των τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ευρώ.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα του ενάγοντα, τα οποία καθορίζει στο ποσό των τετρακοσίων (400) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2015, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.