Τελευταία ενημέρωση: 13 Μαΐου 2022
Περίληψη: Αγωγή διαζυγίου. Διετής διάσταση. Αμάχητο τεκμήριο του ισχυρού κλονισμού των σχέσεων των συζύγων. Δέχεται την αγωγή. Απαγγέλει τη λύση του γάμου.
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ
Αριθμός Απόφασης
4960/2015
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Αποτελούμενο από την Δικαστή Θωμαή Κιμισκίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τον Γραμματέα Βασίλειο Μαργώνη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 16-02-2015, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του ενάγοντος: ………….., κατοίκου ………….. Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Βλαχόπουλου.
Της εναγόμενης: ………….., κατοίκου ………….. Αττικής, η οποία ήταν απούσα και δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 11-11-2014 (αριθ. καταθ. ………….. (Γ.Α.Κ. …………..)/ 14-11-2014) αγωγή του, που προσδιορίστηκε για την σημερινή δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του ενάγοντος ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις προτάσεις του.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη με αριθ. …………../04-12-2014 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Κ. Λεράκη, την οποία μετ’ επικλήσεως προσκομίζει ο ενάγων, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αγωγής, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην εναγομένη (άρθρα 124 παρ. 1, 126, 127, 128, 229 και 591 παρ. 1 περ. α’ ΚΠολΔ), η οποία δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο και πρέπει να δικαστεί ερήμην. Το Δικαστήριο ωστόσο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι πάρόντες (άρθρο 603 του ΚΠολΔ).
Με την κρινόμενη αγωγή, ο ενάγων ζητεί τη λύση του γάμου του με την εναγομένη για το λόγο ότι βρίσκονται σε διάσταση, με οριστική πρόθεση διασπάσεως της έγγαμης συμβιώσεως, συνεχώς από το 1996, δηλαδή για χρονικό διάστημα, που υπερβαίνει τα δύο έτη, καθώς και να καταδικαστεί η εναγόμενη στη δικαστική δαπάνη του. Με τέτοιο περιεχόμενο και αίτημα, η αγωγή αρμοδίως και παραδεκτώς εισάγεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 17 παρ. 1 όπως προστέθηκε με την παράγραφο 5 άρθρου 6 Ν. 4055/2012, ΦΕΚ A 51 και 22 ΚΠολΔ) για να συζητηθεί κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών των άρθρων 592 επ. ΚΠολΔ και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1438,1439 παρ. 3 ΑΚ, η οποία εφαρμόζεται όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 14 του Ν. 3719/2008 (ΦΕΚ Α’, 241/26-11-2008), ως εκ του χρόνου ασκήσεως της υπό κρίση αγωγής (άρθρα 14 και 29 του Νόμου αυτού) και 176 ΚΠολΔ. Πρέπει, κατά συνέπεια, να ερευνηθεί και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος του ενάγοντος, που εξετάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και η κατάθεσή της περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και από όλα τα έγγραφα που ο ενάγων επικαλείται και προσκομίζει αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο, κατά τους ιερούς κανόνες της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, στη ………….. Αττικής, στις ………….., στον Ι.Ν. ………….. (σχετ. αντίγραφο ληξιαρχικής πράξης γάμου). Από τον γάμο αυτό απέκτησαν δύο τέκνα, ήδη ενήλικα (σχετ. πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης). Μετά το γάμο τους συμβίωσαν μέχρι το 1996, οπότε η έγγαμη σχέση τους διασπάστηκε, με οριστική πρόθεση διακοπής της έγγαμης συμβίωσής τους. Η διάσταση συνεχίστηκε, έκτοτε, χωρίς διακοπή, έως τη συζήτηση της υπό κρίση αγωγής, ήτοι από το ανωτέρω χρονικό διάστημα χωρίς θέληση να διατηρηθεί ο μεταξύ τους γάμος. Επομένως, με βάση τα ανωτέρω, αποδεικνύεται πλήρως η διάσταση των διαδίκων συζύγων συνεχώς, από διετίας, τουλάχιστον, πριν από τη συζήτηση της ένδικης αγωγής, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ, όπως αυτή ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 14 του Ν. 3719/2008, από αυτήν δε (υπερδιετή διάσταση), τεκμαίρεται αμάχητα ο ισχυρός κλονισμός των μεταξύ τους σχέσεων, κατ’ άρθρο 1439 παρ. 3 ΑΚ, χωρίς να ενδιαφέρει ποια περιστατικά οδήγησαν στη φυσική και ψυχική αποξένωσή τους, αρκούντος του γεγονότος ότι αυτή στη συγκεκριμένη περίπτωση, πράγματι, επήλθε (ΑΠ 1117/1999, ΕλλΔικ 2000, 373). Κατ’ ακολουθίαν, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ’ ουσία, να απαγγελθεί η λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου, και να επιβληθούν εις βάρος της εναγομένης, που ηττάται, τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος, κατ’ άρθρο 176 ΚΠολΔ, ενώ πρέπει να ορισθεί παράβολο ερημοδικίας για την περίπτωση ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας από την ερημοδικαζόμενη εναγομένη (άρθρα 501, 502 παρ. 1 και 505 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην της εναγομένης.
ΟΡΙΖΕΙ παράβολο ερημοδικίας διακοσίων (200) ευρώ.
ΔΕΧΕΤΑΙ την αγωγή.
ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ τη λύση του μεταξύ των διαδίκων θρησκευτικού γάμου που τελέστηκε κατά τους ιερούς κανόνες της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, στη ………….. Αττικής, στις ………….., στον Ι.Ν. …………..
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εναγομένης τη δικαστική δαπάνη του ενάγοντος, την οποίαν ορίζει σε τετρακόσια (400) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στην Αθήνα, στις 14-8-2015.