αστικό - δικονομίαΜονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 5692/2013

Περίληψη: Σύμβαση μίσθωσης έργου. Έννοια και τρόπος αμοιβής. Στοιχεία του ορισμένου. Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι το έργο παραδόθηκε έχοντας ελλείψεις και κακοτεχνίες τυγχάνει αόριστος και ουσιαστικά αβάσιμος, αφού δεν συνέχεται με την προβολή ορισμένης ένστασης (πχ μείωσης του τιμήματος, αποζημίωσης, συμψηφισμού κ.ο.κ.). Υπαίτια πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά συμβατική αθέτηση και γεννά ενδοσυμβατική ευθύνη του οφειλέτη, μπορεί να θεμελιώσει και αδικοπρακτική ευθύνη του, εάν και χωρίς τη συμβατική σχέση η ενέργειά του (πράξη ή παράλειψη) θα ήταν καθεαυτή παράνομη κατά την έννοια του άρθρου 914 ΑΚ. Μη νόμιμο το αίτημα για επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, δεδομένου ότι η φερόμενη ως παράνομη ζημιογόνα πράξη της εναγομένης, ήτοι η καθυστέρηση καταβολής της εργολαβικής αμοιβής στον ενάγοντα, δεν θα ήταν καθεαυτή, χωρίς τη συμβατική σχέση, παράνομη κατά την έννοια του άρθρου 914 ΑΚ. Επιδικάζει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 7.077,00 Ευρώ.

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Αριθμός Απόφασης 5692/2013

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Κωνσταντίνο Σπυράκο, Πρωτοδίκη, τον οποίο όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών, και από τον Γραμματέα Γεώργιο Μουτεβέλη.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 11 Απριλίου 2013, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ – ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ……………, κατοίκου ……………., ο οποίος εκπροσωπήθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Βλαχόπουλου.

ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΚΛΗΣΗ – ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: εταιρείας με την επωνυμία «………………..» που εδρεύει στην ……………. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Κουλούρη.

Ο καλών – ενάγων ζήτησε να γίνει δεκτή η από 20.7.2007 αγωγή του, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό ……../………./24.07.2007 και προσδιορίστηκε να συζητηθεί αρχικά κατά τη δικάσιμο της 20.11.2008, και μετά από αναβολή την 3.6.2010, οπότε η συζήτηση της υπόθεσης ματαιώθηκε. Ήδη η ανωτέρω αγωγή επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 07.06.2010 κλήση του ενάγοντος, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό ………/……/2010, προσδιορίστηκε να συζητηθεί αρχικά κατά τη δικάσιμο της 1.11.2012 και μετά από αναβολή κατά τη σημερινή δικάσιμο (11.4.2013) και γράφτηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 298, 330 εδ. β’ και 914 ΑΚ προκύπτει, ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση περιουσιακής ζημίας ή/και ηθικής βλάβης και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της, περιουσιακού ή μη, χαρακτήρα, ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της έννομης τάξεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 460/2007 Δημοσίευση ΝΟΜΟΣ). Υπαίτια πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά συμβατική αθέτηση και γεννά ενδοσυμβατική ευθύνη του οφειλέτη, μπορεί να θεμελιώσει και αδικοπρακτική ευθύνη του, εάν και χωρίς τη συμβατική σχέση η ενέργειά του (πράξη ή παράλειψη) θα ήταν καθεαυτή παράνομη κατά την έννοια του άρθρου 914 ΑΚ (ΑΠ 1015/1999 ΕλλΔνη 41, 344, ΑΠ 170/1999 ΕλλΔνη 41, 1035, ΑΠ 47/1996 ΕλλΔνη 37,1316). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 681 ΑΚ, μίσθωση έργου είναι η αμφοτεροβαρής σύμβαση με την οποία ο ένας εκ των συμβαλλομένων (εργολάβος) υποχρεούται στην εκτέλεση του συμφωνημένου έργου, δηλαδή στον προσδιορισμό ορισμένου αποτελέσματος της εργασίας, ο δε άλλος (εργοδότης) στην καταβολή της συμφωνημένης αμοιβής. Ως εκ τούτου, τα βασικά στοιχεία στην σύμβαση μίσθωσης έργου είναι το έργο, η αμοιβή και η για το έργο συμφωνία, στη δε αγωγή του εργολάβου για καταβολή της εργολαβικής αμοιβής του, απαιτείται, για να είναι ορισμένη, η παράθεση των στοιχείων της σύμβασης, του συμφωνηθέντος έργου και του ύψους της αμοιβής, της προσήκουσας εκτέλεσης του έργου, των εργασιών που εκτελέστηκαν και του τόπου και χρόνου ενέργειας τους. Η αμοιβή δε μπορεί να ορίζεται κατά την κατάρτιση της συμβάσεως κατ’ αποκοπή, κατά μονάδα, επί τη βάσει προϋπολογισμού, απολογιστικώς, χρονικώς, με ποσοστά ή και: να καταλείπεται ακαθόριστη ως προς το ποσό και τον τρόπο υπολογισμού (βλ. ΑΠ 314/2009 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑΘ 1524/2012, Δνη 2012.554).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αγωγή του, η οποία νόμιμα επαναφέρεται με την από 7.6.2010 κλήση του, ο ενάγων εκθέτει ότι, υπό την ιδιότητά του ως εργολάβου οικοδομικών έργων, κατήρτισε με την εναγομένη σύμβαση μισθώσεως έργου, βάσει της οποίας ανέλαβε, υπεργολαβικά, την κατασκευή επιχρισμάτων, με υλικά της εναγομένης, σε τέσσερις κατοικίες που ανήγειρε η τελευταία σε συγκρότημα κατοικιών στην ……………., αντί της εργολαβικής αμοιβής και με τις ειδικότερες συμφωνίες που στην αγωγή αναλυτικά παραθέτει. Ότι μολονότι εκτέλεσε το αναληφθέν έργο εμπροθέσμως και προσηκόντως και το παρέδωσε στην εναγομένη, η τελευταία του κατέβαλε μέρος μόνον της συμφωνηθείσας αμοιβής του, απομένοντος οφειλόμενου υπολοίπου ποσού 7.763,80 ευρώ, το οποίο αρνείται να του καταβάλει. Ότι συνεπεία της υπαίτιας καθυστέρησης της εναγομένης προς καταβολή της ανωτέρω αμοιβής του, εμφανίστηκε αφερέγγυος και εκτέθηκε σε προμηθευτές, εργαζομένους και δημόσιους φορείς, με αποτέλεσμα να προσβληθεί η προσωπικότητά του και να υποστεί ηθική βλάβη. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζητεί να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το ποσό των 7.763,80 ευρώ, ως οφειλόμενο υπόλοιπο της εργολαβικής αμοιβής του, και το ποσό των 5.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της παράδοσης του έργου (20.9.2006), άλλως της εκκαθάρισης της οφειλής (18.12.2006), άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί στα δικαστικά του έξοδα. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η αγωγή, για το αντικείμενο της οποίας καταβλήθηκε το απαιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου με τις αναλογούσες υπέρ τρίτων προσαυξήσεις (βλ τα …………, …………. και ………… αγωγόσημα με τα επικολληθέντα ένσημα ΕΤΑΑ-ΤΑΝ και ΤΥΔΑ), αρμόδια και παραδεκτά εισάγεται σε αυτό το Δικαστήριο (αρθρ. 14 παρ. 2 και 25 ΚΠολΔ) για να συζητηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της τακτικής διαδικασίας και είναι ορισμένη, απορριπτομένου ως αβάσιμου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγομένης, αφού περιλαμβάνει άπαντα τα αναγκαία για τη θεμελίωσή της στοιχεία. Ως προς το αίτημα επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, η αγωγή είναι μη νόμιμη, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη της παρούσας, δεδομένου ότι η φερόμενη ως παράνομη ζημιογόνα πράξη της εναγομένης, ήτοι η καθυστέρηση καταβολής της εργολαβικής αμοιβής στον ενάγοντα, δεν θα ήταν καθεαυτή, χωρίς τη συμβατική σχέση, παράνομη κατά την έννοια του άρθρου 914 ΑΚ. Κατά τα λοιπά, η αγωγή είναι νόμιμη γιατί στηρίζεται στις διατάξεις που διαλαμβάνονται στη μείζονα σκέψη της παρούσας και σε εκείνες των άρθρων 298, 299, 340, 340, 345, 346 ΑΚ και 907 και 908 του ΚΠολΔ, και πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω για να κριθεί και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα που εξετάστηκε στο ακροατήριο με επιμέλεια του ενάγοντος (η εναγομένη δεν πρότεινε προς εξέταση μάρτυρα) και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, την ………/19.11.2008 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών που λήφθηκε κατόπιν νόμιμης κλήτευσης των εναγομένων, την επισκόπηση των προσκομιζόμενων φωτογραφιών, των οποίων η γνησιότητα δε αμφισβητήθηκε, καθώς και από την εκτίμηση του συνόλου των νομίμως και με επίκληση προσκομιζόμενων εγγράφων, άλλα εκ των οποίων λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336§3, 339 και 395 ΚΠολΔ) αποδεικνύονται τ’ ακόλουθα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά: Η εναγομένη εταιρεία είχε αναλάβει εργολαβικώς την ανέγερση συγκροτήματος κατοικιών στην ……………., επί οικοπέδου εμβαδού 4.560 ευρώ κειμένου επί των οδών …………, ……….., ……….. και ……….. Τον Ιούλιο του 2006 ανέθεσε στον ενάγοντα, υπεργολάβο οικοδομικών εργασιών, την κατασκευή των επιχρισμάτων (εσωτερικών και εξωτερικών) σε τέσσερις εκ των κατοικιών του συγκροτήματος και δη των κατοικιών με αριθμούς 1, 2, 3 και 5. Ο ενάγων ανέλαβε να εκτελέσει το έργο αυτό σύμφωνα με τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης, με εργατοτεχνικό προσωπικό και τεχνικό εξοπλισμό που θα διέθετε ο ίδιος, με υλικά που θα του χορηγούσε η εναγομένη και με αμοιβή που συμφωνήθηκε, βάσει έγγραφης προσφοράς του, την οποία αποδέχθηκε η εναγομένη, στο ποσό των 3,60 ευρώ ανά τετραγωνικό ή τρέχον μέτρο, όπου το τελευταίο προβλεπόταν (φάσες, σκοτίες, ακμές δοκαριών και υδρορροές), ενώ η εργασία τοποθέτησης υαλοπλεγμάτων, συμφωνήθηκε να πληρώνεται με ημερομίσθιο (μεροκάματο) 50 ευρώ. Επίσης συμφωνήθηκε προφορικά, ότι και οι εργασίες των τζακιών θα πληρώνονταν με ημερομίσθιο ύψους 60 ευρώ. Αναφορικά με τον χρόνο πληρωμής, η εναγομένη ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει στον ενάγοντα στο τέλος κάθε εβδομάδας την αμοιβή που αντιστοιχούσε στο, προχείρως, επιμετρούμενο εκτελεσθέν έργο, θα ακολουθούσε δε εκκαθάριση του μεταξύ τους λογαριασμού με την παράδοση του έργου και την οριστική επιμέτρηση αυτού. Σε εκτέλεση της σύμβασης ο ενάγων ξεκίνησε το έργο περί τις 10.7.2006 και προχωρούσε στην κατασκευή του προσηκόντως και υπό την συνεχή επίβλεψη του ορισθέντος μηχανικού του ενάγοντος ……………. Παρά την κανονική και εμπρόθεσμη εκπλήρωση της παροχής του ενάγοντος, η εναγομένη προέβαινε με καθυστέρηση στις καταβολές της συμφωνηθείσης εργολαβικής αμοιβής, σταμάτησε δε οριστικά να προβαίνει σε καταβολές στις 16.9.2006, έχοντας καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 15.000 ευρώ. Παρά το ότι ο ενάγων ολοκλήρωσε και παρέδωσε το συμφωνηθέν έργο στις 20.9.2006, η εναγομένη κωλυσιεργούσε να προβεί στην οριστική επιμέτρησή του, τελικά δε τα μέρη άρχισαν να το επιμετρούν, μετά από πιέσεις του ενάγοντος, στις 18.12.2006. Η επιμέτρηση της κατοικίας (1) έλαβε χώρα με την παρουσία του νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης ………….. (βλ. σχετική σημείωσή και υπογραφή του επί του φύλλου επιμέτρησης), ενώ οι λοιπές επιμετρήσεις έγιναν από τον ενάγοντα και παραδόθηκαν στην υπάλληλο της εναγομένης αυθημερόν (18.12.2006). Βάσει των επιμετρήσεων αυτών, η συνολική αμοιβή του ενάγοντος υπολογίστηκε σε 22.763,80 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 2.130 ευρώ αντιστοιχούσε σε ημερομίσθια (όσον αφορά τις εργασίες οι οποίες αμοίβονταν με τον τρόπο αυτό), και ποσό 20.633,80 ευρώ για τις υπολογιζόμενες με μέτρα (τετραγωνικά/τρέχοντα). Η εναγομένη, αμφισβητώντας την ορθότητα της ανωτέρω επιμέτρησης, επέδωσε στον ενάγοντα στις 25.1.2007, την από 19.1.2007 εξώδικη δήλωση πρόσκλησή της, με την οποία τον καλούσε να προβούν από κοινού σε νέα επιμέτρηση με μηχανικό της επιλογής του ενάγοντος στις 8.2.2007. Ο ενάγων, απαντώντας με την από 26.1.2007 εξώδικη δήλωσή του, η οποία επιδόθηκε στην εναγομένη την 1.2.2007, αρνήθηκε τους ισχυρισμούς της και αποδέχθηκε την διενέργεια της επιμέτρησης από κοινού κατά την ορισθείσα ημερομηνία. Κατά την ημερομηνία αυτή ο μηχανικός που επέλεξε ο ενάγων, ………….. παρουσία μηχανικού της εναγομένης, προέβη σε επιμετρήσεις, βάσει των οποίων η αξία του έργου υπολογίστηκε σε 19.917 ευρώ, όπως προκύπτει και από το σχετικό από 10/2/2007 έγγραφο επιμετρήσεών του. Ειδικότερα στα τέσσερα κτίσματα, ο ενάγων κατασκεύασε συνολικά 4.320 μέτρα επιχρισμάτων (τετραγωνικά και τρέχοντα κατά περίπτωση προς 3,60€ το μ), 1.763 μέτρα λάσπωμα και 56 μέτρα κορνίζες (προς 2,40€ το μέτρο). Η εναγομένη αμφισβητεί, αορίστως, την επιμέτρηση αυτή που σχεδόν συμπίπτει με την πρώτη επιμέτρηση του ενάγοντος, χωρίς ωστόσο να προσκομίζει την τυχόν διαφορετική επιμέτρηση του δικού της μηχανικού, για την οποία εξάλλου και είχε καλέσει τον ενάγοντα. Ο ισχυρισμός της περί ακυρότητας του ως άνω από 10.2.2007 εγγράφου επιμέτρησης, περάν της αβασιμότητάς του, αφού αυτό διαλαμβάνει άπαντα τα στοιχεία ισχύος του ως εγγράφου ως ρος τα τα δύο πρώτα φύλλα του (υπογραφή και σφραγίδα του συντάκτη), ούσας αδιάφορης της μη υπογραφής των λοιπών φύλλων καταγραφής μετρήσεων και υπολογισμών, είναι απορριπτέος, προεχόντων, ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος, αφού στην πρωτοβάθμια τακτική διαδικασία λαμβάνονται υπόψη αδιακρίτως, πλέον, και έγγραφα αχρονολόγητα, ανεπικύρωτα, άκυρα και μη συντεταγμένα κατ’ αποδεικτικό τύπο, καθώς και ιδιωτικά ανυπόγραφα ή υπέρ του εκδότη τους και γενικά κάθε είδους έγγραφα (βλ. ΑΠ 1423/2012 ΤΝΠ Νόμος). Πέραν αυτών αποδεικνύεται ότι ο ενάγων εκτέλεσε και εργασίες αμειβόμενες με ημερομίσθιο και συγκεκριμένα δικαιούται για 24 ημερομίσθια για την τοποθέτηση υαλοπλεγμάτων στα τέσσερα κτίρια ποσό (24 X 50=) 1200 ευρώ, για 12 ημερομίσθια για εργασίες σε 4 τζάκια (12 X 60 =) 720 ευρώ, για 4 ημερομίσθια για εργασίες σε 4 καμινάδες (4 X 50=) 200 ευρώ και για ένα ημερομίσθιο για μερεμέτια μετά από συμπληρωματικές εργασίες ηλεκτρολόγου 60 ευρώ και συνολικά 2.160 ευρώ. Το συμπέρασμα αυτό εξάγεται, μεταξύ άλλων αποδεικτικών μέσων και, από την από 18.12.2006 επιμέτρηση, την οποία έχει προσυπογράψει, όσον αφορά το κτίριο 1, και ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης, δεδομένου ότι αντίστοιχες εργασίες, αμοιβόμενες με ημερομίσθιο, όπως αυτές που αποδέχθηκε ο …………, έλαβαν χώρα και στα λοιπά κτίρια. Εξάλλου η σχετική αμοιβή κρίνεται εύλογη ενώ δεν αμφισβητείται ειδικά, πολύ δε περισσότερο δεν ανταποδεικνυεται με πρόσφορο αποδεικτικό μέσο. Κατ’ακολουθίαν, ο ενάγων δικαιούται ως εργολαβική αμοιβή, πλέον των 15.000 ευρώ που ήδη έχει εισπράξει, και το ποσό των (19.917 – 15.000 + 2.160=) 7.077,00 ευρώ. Η εναγομένη διατείνεται ότι το έργο που της παραδόθηκε παρουσίαζε ελλείψεις και κακοτεχνίες, για την αποκατάσταση των οποίων απαιτήθηκε το ποσό των 6.000 ευρώ. Ο ισχυρισμός αυτός, περάν της αοριστίας του και της πρόδηλης αβασιμότητάς του, αφού δεν προκύπτει από κάποιο στοιχείο, ουδεμία επιρροή ασκεί, αφού δεν συνέχεται με την προβολή ορισμένης ενστάσεως (πχ μείωσης του τιμήματος, αποζημίωσης, συμψηφισμού κ.ο.κ.). Εν όψει των ανωτέρω, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η κρινόμενη αγωγή και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 7.077,00 ευρώ, νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής, δεδομένου ότι δεν αποδεικνύεται όχληση της εναγομένης σε προγενέστερο χρόνο ούτε η ύπαρξη δήλης ημέρας πληρωμής. Το παρεπόμενο αίτημα περί κηρύξεως της απόφασης προσωρινά εκτελεστής πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο, γιατί το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν συντρέχουν εξαιρετικοί προς τούτο λόγοι και η επιβράδυνση της εκτελέσεως δε θα προξενήσει σημαντική ζημία στον ενάγοντα (άρθρα 907 και 908 παρ. 1 εδ. α’ του ΚΠολΔ). Μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, τέλος, θα επιβληθεί σε βάρος της εναγομένης λόγω της εν μέρει ήττας της (άρθρα 178 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

-Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

-Υποχρεώνει την εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των επτά χιλιάδων εβδομήντα επτά ευρώ (7.077,00€) με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι πλήρους και ολοσχερούς εξοφλήσεως.

-Καταδικάζει την εναγομένη σε μέρος της δικαστικής δαπάνης του ενάγοντος, το οποίο ορίζει στο ποσό των τετρακοσίων ευρώ (400,00€).

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 24-10-2013.