τροχαίο ατύχημαΜονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 83/2013

Περίληψη: Αγωγή χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ψυχικής οδύνης επί θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος. Στέρηση διατροφής. Αποζημίωση για τα έξοδα κηδείας του θανόντος. Ο θανών ήταν άμεσα ασφαλισμένος στο Ι.Κ.Α. και σε αυτό, συνεπώς, μεταβιβάζεται αυτοδίκαια η αξίωση αποζημίωσης της δεύτερης των εναγόντων για τα έξοδα κηδείας του θανόντος, σε όσο μέρος το Ι.Κ.Α. υποχρεούται να καλύψει τα έξοδα αυτά. Αναστέλλει την προκείμενη δίκη ως προς τα αγωγικό κονδύλιο της αποζημίωσης της δεύτερης των εναγόντων που αφορά τα έξοδα κηδείας του θανόντος, προκειμένου να προσκομιστεί, με πρωτοβουλία του επιμελέστερου των διαδίκων, βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Ι.Κ.Α. σχετικά με το ποσό που η δεύτερη των εναγόντων έλαβε ή δικαιούται να λάβει από το Ι.Κ.Α. για την αιτία αυτή. Παραβίαση ερυθρού σηματοδότη και δη με υπερβολική ταχύτητα. Αποκλειστικά υπαίτιος για τη σύγκρουση και το θάνατο του οδηγού της μοτοσυκλέτας είναι ο πρώτος των εναγομένων. Απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη η ένσταση συνυπαιτιότητας που προέβαλαν οι εναγόμενοι καθώς ο οδηγός της μοτοσυκλέτας κινήθηκε σύμφωνα με τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Δεν ασκεί επιρροή στις συνθήκες του ατυχήματος το γεγονός ότι ο οδηγός της μοτοσυκλέτας οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος (0,70 γραμμαρίων ανά λίτρο αίματος κατά την εξέταση του πρώτου δείγματος και 0,73 γραμμαρίων ανά λίτρο αίματος κατά την εξέταση του δεύτερου δείγματος), καθόσον, ακόμα και αν εκείνος δεν βρισκόταν στην πιο πάνω κατάσταση, το ατύχημα θα συνέβαινε με τον ίδιο τρόπο, αφού και πάλι αυτός δεν θα μπορούσε να προβλέψει την αιφνιδιαστική παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη από τον οδηγό του ζημιογόνου αυτοκινήτου και δεν θα είχε το περιθώριο, χρονικά και τοπικά, να πράξει οτιδήποτε για την αποφυγή της σύγκρουσης. Ο οδηγός της μοτοσυκλέτας έφερε προστατευτικό κράνος. Ακόμα κι αν υποτεθεί ότι δεν είχε κανονικά δεμένο το κράνος στο κεφάλι του και ότι έφυγε αυτό κατά τη διάρκεια του ατυχήματος, η παράλειψη αυτή δεν συνδέεται αιτιωδώς με την κρανιοεγκεφαλική κάκωση που υπέστη, η οποία, με βάση τις περιστάσεις του ατυχήματος, δεν θα είχε αποφευχθεί, ακόμα και με την κανονική χρήση του κράνους. Άλλωστε έφερε επιπλέον βαρύτατο τραύμα στο πόδι που του επέφερε αιμορραγικό σοκ. Δέχεται εν μέρει την αγωγή. Επιδικάζει στους ενάγοντες το ποσό των 340.000,00 Ευρώ.

Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

Αριθμός Απόφασης

83/2013

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

(Διαδικασία διαφορών από αυτοκίνητο, άρθρ. 681Α ΚΠολΔ)

Αποτελούμενο από το Δικαστή Ιωάννη Παπαϊωάννου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου και από τη Γραμματέα Ευαγγελία Ανδριοπούλου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 10.10.2012, για να δικάσει την υπόθεση:

Των εναγόντων: 1) …… …… του ……, 2) …… συζ. …… …… το γένος …… ……, 3) …… θυγ. …… ……, 4) …… …… του ……, 5) …… χήρας …… …… το γένος …… ……, κατοίκων όλων ……, από τους οποίους ο πρώτος και η πέμπτη παραστάθηκαν δια και οι υπόλοιποι μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Δημητρίου Βλαχόπουλου.

Των εναγόμενων: 1) …… …… του ……, κατοίκου …… και 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……», που εδρεύει στην …… Αττικής και νόμιμα εκπροσωπείται, οι οποίοι παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Ερατούς Καρδαρά.

Οι ενάγοντες ζητούν να γίνει δεκτή η αγωγή τους, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου με αριθ. ……/……/26.4.2012, προσδιορίστηκε να συζητηθεί στην παραπάνω δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις τους.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αγωγή (αριθ. κατάθεσης ……/……/26.4.2012) οι ενάγοντες εκθέτουν ότι ο πρώτος των εναγομένων, οδηγώντας αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας του και ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη προς τρίτους από την κυκλοφορία του στη δεύτερη των εναγομένων, προκάλεσε, με αποκλειστική υπαιτιότητά του, το θανάσιμο τραυματισμό του συγγενούς τους …… ……, σε ατύχημα που έγινε στις …….. στην περιοχή της Θεσσαλονίκης (ο θάνατος του προαναφερομένου επήλθε στις …….). Με βάση το ιστορικό αυτό, όπως αναπτύσσεται στην αγωγή, οι ενάγοντες ζητούν – μετά από παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος της αγωγής κατά ένα μέρος από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, με τις προτάσεις τους και με σχετική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου τους που καταχωρίστηκε στα πρακτικά (άρθρ. 223 εδ. β’, 295 § 1 εδ. β’, 297 ΚΠολΔ) – να επιδικαστούν εντόκως υπέρ αυτών και σε βάρος των εναγομένων, των τελευταίων ως οφειλετών εις ολόκληρον, τα ακόλουθα ποσά: Α) Ο πρώτος των εναγόντων ζητεί: Αα) Το ποσό των 200.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης (40.000 ευρώ με καταψηφιστική διάταξη + 160.000 ευρώ με αναγνωριστική διάταξη), ενώ για πρόσθετο ποσό 44 ευρώ χρηματικής ικανοποίησης ο προαναφερόμενος επιφυλάσσεται να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στη σχετική ποινική διαδικασία. Αβ) Το ποσό των 15.000 ευρώ (με καταψηφιστική διάταξη) ως εφάπαξ αποζημίωση λόγω στέρησης της διατροφής του από τον θανόντα, για το χρονικό διάστημα από 1.1.2012 μέχρι 31.12.2016, άλλως, για την ίδια αιτία, σε δόσεις, το ποσό των 250 ευρώ κάθε μήνα του ίδιου χρονικού διαστήματος. Β) Η δεύτερη των εναγόντων ζητεί: Βα) Το ποσό των 200.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης (40.000 ευρώ με καταψηφιστική διάταξη + 160.000 ευρώ με αναγνωριστική διάταξη), ενώ για πρόσθετο ποσό 44 ευρώ χρηματικής ικανοποίησης η προαναφερομένη επιφυλάσσεται να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στη σχετική ποινική διαδικασία. Ββ) Το ποσό των 15.000 ευρώ (με καταψηφιστική διάταξη) ως εφάπαξ αποζημίωση λόγω στέρησης της διατροφής της από τον θανόντα, για το χρονικό διάστημα από 1.1.2012 μέχρι 31.12.2016, άλλως, για την ίδια αιτία, σε δόσεις, το ποσό των 250 ευρώ κάθε μήνα του ίδιου χρονικού διαστήματος. Βγ) Το ποσό των 1.243 ευρώ (με καταψηφιστική διάταξη) ως αποζημίωση για τα έξοδα κηδείας του θανόντος. Γ) Η τρίτη των εναγόντων ζητεί το ποσό των 200.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης (70.000 ευρώ με καταψηφιστική διάταξη + 130.000 ευρώ με αναγνωριστική διάταξη), ενώ για πρόσθετο ποσό 44 ευρώ χρηματικής ικανοποίησης η προαναφερομένη επιφυλάσσεται να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στη σχετική ποινική διαδικασία. Δ) Ο τέταρτος των εναγόντων ζητεί το ποσό των 150.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης (40.000 ευρώ με καταψηφιστική διάταξη + 110.000 ευρώ με αναγνωριστική διάταξη), ενώ για πρόσθετο ποσό 44 ευρώ χρηματικής ικανοποίησης η προαναφερομένη επιφυλάσσεται να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στη σχετική ποινική διαδικασία. Ε) Η πέμπτη των εναγόντων ζητεί το ποσό των 75.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης (15.000 ευρώ με καταψηφιστική διάταξη + 60.000 ευρώ με αναγνωριστική διάταξη), ενώ για πρόσθετο ποσό 44 ευρώ χρηματικής ικανοποίησης η προαναφερομένη επιφυλάσσεται να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στη σχετική ποινική διαδικασία. Περαιτέρω, οι ενάγοντες ζητούν να απαγγελθεί προσωπική κράτηση διάρκειας ενός έτους σε βάρος του πρώτου των εναγομένων ως μέσο εκτέλεσης της απόφασης, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς το καταψηφιστικό μέρος της και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στη δικαστική δαπάνη τους.

Η αγωγή αρμοδίως εισάγεται να συζητηθεί στο Δικαστήριο αυτό (άρθρ. 9, 14 § 2, 16 αρ. 12, 22, 25 § 2, 37 § 1 ΚΠολΔ), κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο καθώς και από τη σύμβαση της ασφάλισής του (άρθρ. 681Α σε συνδ. με τα άρθρ. 666, 667, 670 – 676 ΚΠολΔ). Είναι ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 2, 4, 9, 10 ν. ΓΠΝ/1911(«περί της εκ των αυτοκινήτων ποινικής και αστικής ευθύνης»), 10 § 1 ν. 489/1976 («περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης»), 297, 298, 299, 330 εδ. β’, 340, 345, 346, 481, 914, 926, 928, 930, 932, 1485 επ. ΑΚ, 70, 176 επ., 907, 908, 1047 ΚΠολΔ, Έχει καταβληθεί για το καταψηφιστικό μέρος της αγωγής το νόμιμο τέλος του δικαστικού ενσήμου, με τις ανάλογες προσαυξήσεις υπέρ τρίτων (βλ. το αριθ. ……/2012 διπλότυπο είσπραξης της Δ.Ο.Υ. ……, με τα επικολλημένα ένσημα του Τ.Π.Δ.Α. και το αριθ. ……/2012 γραμμάτιο είσπραξης του Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Α.Ν.), ενώ δεν απαιτείται η καταβολή τέλους δικαστικού ενσήμου για το αναγνωριστικό μέρος της αγωγής (άρθρ. 21 ν. 4055/2012). Πρέπει, επομένως, η αγωγή πρέπει να ερευνηθεί και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

Από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος που πρότειναν οι ενάγοντες και εξετάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού (οι εναγόμενοι δεν πρότειναν μάρτυρα) και από όλα τα έγγραφα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη το Δικαστήριο (άρθρ. 336 § 4 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Στις 8.10.2011, ημέρα Σάββατο και περί ώρα 19:27, ο …… …… (γεννημένος στις ………) οδηγούσε την αριθ. κυκλοφορίας …… δίκυκλη μοτοσικλέτα (μάρκας ……, 600 κυβικών εκατοστών), ιδιοκτησίας του, στην Εθνική Οδό Αθηνών- Θεσσαλονίκης,στην αριστερή λωρίδα του ρεύματος κατεύθυνσης προς Αθήνα και πλησίαζε στη συμβολή αυτής με την Περιφερειακή Οδό ……. (στην περιοχή της …….). Ο προαναφερόμενος είχε την πρόθεση, αφού διασχίσει με αριστερή στροφή το άλλο ρεύμα της Εθνικής Οδού (εκείνο προς ……..), να εισέλθει στην Περιφερειακή Οδό …… (διπλής κυκλοφορίας), στο ρεύμα κατεύθυνσης της τελευταίας προς …….. Το οδόστρωμα της Εθνικής Οδού ήταν υγρό λόγω βροχής, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν κανονική και υπήρχε επαρκής τεχνητός φωτισμός. Στο σημείο της πιο πάνω συμβολής η Εθνική Οδός είναι ευθεία οριζόντια, με πλάτος οδοστρώματος 15,30 μέτρων στο ρεύμα προς Θεσσαλονίκη και 14,60 μέτρων στο ρεύμα προς Αθήνα και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας είναι 80 χιλιομέτρων την ώρα, ενώ υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες, οι οποίοι και λειτουργούσαν κανονικά την παραπάνω χρονική στιγμή. Περαιτέρω, όταν ο …… …… έφθασε στην προαναφερόμενη συμβολή και έχοντας στο σηματοδότη της πορείας του ένδειξη πράσινου φωτός με τη μορφή βέλους, που επέτρεπε την αριστερή στροφή και είσοδο στην ……, έθεσε έγκαιρα σε λειτουργία τον αριστερό δείκτη κατεύθυνσης της μοτοσικλέτας του και εισήλθε επιτρεπτά στη συμβολή και με χαμηλή ταχύτητα, περίπου 30 χιλιομέτρων την ώρα. Καθώς ο προαναφερόμενος είχε διασχίσει τουλάχιστον το μισό πλάτος του οδοστρώματος του άλλου ρεύματος της Εθνικής Οδού (εκείνου προς Θεσσαλονίκη), προσέκρουσε, στο δεξιό μέρος της μοτοσικλέτας του, το αριθ. κυκλοφορίας …… Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο (μάρκας ……), με το εμπρόσθιο μέρος του, το οποίο οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων (….. ……./γεννημένος στις ……./οικονομολόγος) και ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη προς τρίτους από την κυκλοφορία του στη δεύτερη των εναγομένων («……»), Το εν λόγω αυτοκίνητο εκινείτο στη δεύτερη από δεξιά λωρίδα του ρεύματος κατεύθυνσης της Εθνικής Οδού προς Αθήνα – το οποίο διέσχιζε τη στιγμή εκείνη η μοτοσικλέτα – και ο οδηγός αυτού δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη ερυθρού σταθερού φωτός κυκλικής μορφής στο σηματοδότη της πορείας του, που δεν του επέτρεπε τη στιγμή εκείνη να συνεχίσει την κίνησή του και να εισέλθει στη συμβολή και μάλιστα έπραξε τούτο με μεγάλη ταχύτητα, περίπου 120 χιλιομέτρων την ώρα. Η πρόσκρουση ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα, μολονότι μεγάλου κυβισμού και βάρους, να εκτιναχθεί και να καταλήξει σε απόσταση περίπου 30 μέτρων μετά το σημείο της σύγκρουσης, ενώ ο οδηγός αυτής εκτινάχθηκε και κατέληξε σε απόσταση περίπου 15 μέτρων μετά το σημείο της σύγκρουσης. Ο τελευταίος μεταφέρθηκε μετά το ατύχημα στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «……», φέροντας σοβαρό τραυματισμό στο δεξιό πόδι, καθώς και αιμορραγικό σοκ και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση (εγκεφαλικές θλάσεις, υττοσκληρίδιο αιμάτωμα). Ο ίδιος υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό του δεξιού ποδιού (κάτω από το γόνατο) και έγινε συρραφή του κλάδου της μηριαίας αρτηρίας, ενώ κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του εμφάνισε οξεία νεφρική ανεπάρκεια και υποστηρίχθηκε με συνεχή αιμοδιήθηση μέσω φίλτρου μέχρι και 22.10.2011. Ο προαναφερόμενος παρέμεινε διασωληνωμένος (με τραχειοστομία), υπό ελαφρά καταστολή, με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και εμπύρετος, στη μονάδα εντατικής θεραπείας του παραπάνω νοσοκομείου και τελικά πέθανε στις 29.12.2011, από σηπτική καταπληξία, λοίμωξη μαλακών μορίων και σφαιρική ανοξαιμία εγκεφάλου.

Αποκλειστικά υπαίτιος (από αμέλεια) για τη σύγκρουση και το θάνατο του …… …… είναι ο πρώτος των εναγομένων, ο οποίος, οδηγώντας χωρίς σύνεση και χωρίς να έχει πλήρως τεταμένη την προσοχή του, παραβίασε με το αυτοκίνητό του και μάλιστα έχοντας μεγάλη ταχύτητα, την ένδειξη του ερυθρού φωτός στο σηματοδότη που είχε στην πορεία του. Ο …… …… δεν φέρει ευθύνη για τη σύγκρουση – απορριπτομένης ως ουσιαστικά αβάσιμης της σχετικής νόμιμης ένστασης των εναγομένων (άρθρ. 300 ΑΚ) – αφού εκείνος εισήλθε με τη μοτοσικλέτα του επιτρεπτά στη συμβολή. Εξάλλου, δεν ασκεί επιρροή στις συνθήκες του ατυχήματος το γεγονός ότι ο …… …… οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος – συγκεκριμένα, κατόπιν αιμοληψίας που έγινε στις 02:10 της 9.10.2011, διαπιστώθηκε συγκέντρωση οινοπνεύματος 0,70 γραμμαρίων ανά λίτρο αίματος κατά την εξέταση του πρώτου δείγματος και 0,73 γραμμαρίων ανά λίτρο αίματος κατά την εξέταση του δεύτερου δείγματος – καθόσον, ακόμα και αν εκείνος δεν βρισκόταν στην πιο πάνω κατάσταση, το ατύχημα θα συνέβαινε με τον ίδιο τρόπο, αφού και πάλι αυτός δεν θα μπορούσε να προβλέψει την αιφνιδιαστική παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη από τον οδηγό του ζημιογόνου αυτοκινήτου και δεν θα είχε το περιθώριο, χρονικά και τοπικά, να πράξει οτιδήποτε για την αποφυγή της σύγκρουσης. Περαιτέρω, ο οδηγός της μοτοσικλέτας φορούσε προστατευτικό κράνος όταν έγινε η σύγκρουση, το οποίο παρέμεινε στο κεφάλι του όταν αυτός εκτινάχθηκε και κατέληξε στο οδόστρωμα, ενώ αφαιρέθηκε στη συνέχεια – άγνωστο από ποιον – πριν τη μεταφορά εκείνου στο νοσοκομείο και αφέθηκε αυτό στο άκρο του οδοστρώματος της Εθνικής Οδού, όπου και καταγράφηκε από τους αστυνομικούς που επιλήφθηκαν του ατυχήματος. Τα παραπάνω δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, η οποία οφείλεται στην παραπάνω εκτίναξη και βίαιη πτώση και πρόσκρουση του οδηγού της μοτοσικλέτας στο οδόστρωμα και την οποία δεν μπορούσε να αποτρέψει το κράνος. Επομένως, η σχετική νόμιμη ένσταση των εναγομένων, περί συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσικλέτας για το θάνατό του επειδή δεν είχε κανονικά δεμένο το κράνος στο κεφάλι του (άρθρ. 300 ΑΚ σε συνδ. με άρθρ. 12 § 6 Κ.Ο.Κ., βλ. και Κρητικό, Κ.Ο.Κ., έκδ. 2009, άρθρ. 12 αριθ. 33), θα απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Ακόμα όμως και αν υποτεθεί ότι ο προαναφερόμενος δεν είχε κανονικά δεμένο το κράνος στο κεφάλι του και ότι έφυγε αυτό κατά τη διάρκεια του ατυχήματος, η παράλειψη αυτή δεν συνδέεται αιτιωδώς με τον τραυματισμό του στο κεφάλι, ο οποίος, με βάση τις περιστάσεις του ατυχήματος, δεν θα είχε αποφευχθεί, όπως προαναφέρθηκε, ακόμα και με την κανονική χρήση του κράνους. Εν πάση περιπτώσει, ο θάνατος του οδηγού της μοτοσικλέτας δεν ήταν αποτέλεσμα μόνον του τραυματισμού του στο κεφάλι, αλλά και του σοβαρότατου τραυματισμού του στο δεξιό πόδι που είχε ως συνέπεια το αιμορραγικό σοκ, τον ακρωτηριασμό του ίδιου ποδιού και τις σχετικές δυσμενείς επιδράσεις στην εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του ενάγοντος μέχρι τελικά την επέλευση του θανάτου του.

Ο θάνατος του ……. ……. προκάλεσε ψυχική οδύνη στους ενάγοντες, που συνδέονταν με αυτόν με αισθήματα αγάπης και στοργής και δικαιούνται εκείνοι ως χρηματική ικανοποίηση – με βάση τις συνθήκες του ατυχήματος, την αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου των εναγομένων για την πρόκληση του ατυχήματος και την κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων (πλην της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας, η ευθύνη της οποίας είναι εγγυητική) – τα παρακάτω εύλογα ποσά: Ο πρώτος των εναγόντων (…….. ……), πατέρας του θανόντος, γεννημένος στις ……., συνταξιούχος του Ι.Κ.Α., δικαιούται το ποσό των 110.000 ευρώ (40.000 ευρώ με καταψηφιστική διάταξη + 70.000 ευρώ με αναγνωριστική διάταξη). Η δεύτερη των εναγόντων (……. συζ. ……. …….), μητέρα του θανόντος, γεννημένη στις ……….., οικοκυρά, δικαιούται το ποσό των 110.000 ευρώ (40.000 ευρώ με καταψηφιστική διάταξη + 70.000 ευρώ με αναγνωριστική διάταξη). Η τρίτη των εναγόντων (………….. του …….), κόρη του θανόντος, γεννημένη στις …………., άνεργη, δικαιούται το ποσό των 70.000 ευρώ (με καταψηφιστική διάταξη). Ο τέταρτος των εναγόντων (……. …….), αδελφός του θανόντος, γεννημένος στις …………, υπάλληλος εστιατορίου (διανομέας παράδοσης φαγητού κατ’ οίκον), δικαιούται το ποσό των 40.000 ευρώ (με καταψηφιστική διάταξη). Η πέμπτη των εναγόντων (……. χήρα ……. …….), γιαγιά του θανόντος από την πατρική γραμμή, γεννημένη στις ……….., συνταξιούχος, δικαιούται το ποσό των 10.000 ευρώ (με καταψηφιστική διάταξη).

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο θανών διέμενε μέχρι τις αρχές του έτους 2010 με τους γονείς του (πρώτο και δεύτερη των εναγόντων) και την κόρη του (τρίτη των εναγόντων) στο ……., ενώ στη συνέχεια μετοίκησε στη ………, όπου και εργαζόταν κατά το χρόνο του ατυχήματος ως οδηγός φορτηγού στην επιχείρηση «…….», με μηνιαίες τότε καθαρές αποδοχές ποσού 1.500 ευρώ. Με το ποσό αυτό ο ενάγων αντιμετώπιζε τα έξοδα της δικής του διατροφής, καθώς και τα έξοδα διατροφής της κόρης του, τα οποία και απέδιδε προς διαχείριση στους γονείς του με τους οποίους διέμενε η τελευταία. Δεν αποδείχθηκε ότι ο θανών παρείχε κατά το χρόνο του ατυχήματος ή θα παρείχε μελλοντικά, μέχρι τις 31.12.2016, διατροφή και στους γονείς του – και επομένως οι τελευταίοι δεν έχουν αξίωση αποζημίωσης λόγω στέρησης της διατροφής αυτής εξαιτίας του θανάτου του – αφού ο θανών δεν είχε και δεν θα είχε αντίστοιχη οικονομική δυνατότητα και επιπλέον οι γονείς του, με τη σύνταξη του πρώτου από αυτούς από το Ι.Κ.Α., ανερχομένης κατά μέσο όρο στο ποσό των 630 ευρώ το μήνα, κάλυπταν και εξακολουθούν να καλύπτουν τις ανάγκες της συντήρησής τους με βάση τις συνθήκες της ζωής τους.

Εξάλλου, ως προς τα έξοδα κηδείας του θανόντος που ζητεί η δεύτερη των εναγόντων, ως κληρονόμος του θανόντος η οποία κατέβαλε αυτά [βλ. Κρητικό, Αποζημίωση από αυτοκινητικά ατυχήματα, έκδ. 2008, § 19 αριθ. 26, ΑΠ 1212/1975 ΝοΒ 1976/519, ΕφΑθ 476/2006 ΕπΣυγκΔ 2010/625], πρέπει να λεχθούν τα εξής: Από τη διάταξη του άρθρου 10 § 5 ν.δ. 4104/1960, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 18 § 1 ν. 4476/1965 και συμπληρώθηκε με το άρθρ. 18 ν. 1654/1986, συνάγεται ότι, σε περίπτωση αναπηρίας, ασθενείας ή θανάτωσης ασφαλισμένου στο ΙΚΑ, η αξίωση αποζημίωσης του ασφαλισμένου ή των δικαιούχων μελών της οικογένειάς του που απορρέει από τα άρθρα 928 και 929 ΑΚ μεταβιβάζεται αυτοδίκαια στο ΙΚΑ, κατά το ποσό των καταβληθέντων ή οφειλομένων στον ζημιωθέντα ασφαλιστικών παροχών, το οποίο βρίσκεται σε ποιοτική και ποσοτική αντιστοιχία με την αξίωση αποζημίωσης του ζημιωθέντος κατά του υπόχρεου τρίτου. Στην αξίωση αποζημίωσης που μεταβιβάζεται στο Ι.Κ.Α. ανήκουν και τα έξοδα κηδείας του θανόντος, σε όσο μέρος το Ι.Κ.Α. κάλυψε αυτά [βλ. και ΕφΛαρ 195/2010 ΤΝΠΔΣΑ]. Στην προκείμενη περίπτωση ο θανών ήταν άμεσα ασφαλισμένος στο Ι.Κ.Α. και σε αυτό, συνεπώς, μεταβιβάζεται αυτοδίκαια η αξίωση αποζημίωσης της δεύτερης των εναγόντων για τα έξοδα κηδείας του θανόντος, σε όσο μέρος το Ι.Κ.Α. υποχρεούται να καλύψει τα έξοδα αυτά, ζήτημα το οποίο, ωστόσο, δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο, αφού δεν προσκομίζεται σχετική βεβαίωση του Ι.Κ.Α. Σημειώνεται ότι η δεύτερη των εναγόντων δεν προσκομίζει το πρωτότυπο της σχετικής απόδειξης παροχής υπηρεσιών (με αριθ. …/2.1.2012 του γραφείου τελετών «…….», ποσού 1.243 ευρώ), γεγονός που θα αποδείκνυε ότι η απόδειξη δεν έχει κατατεθεί σε ασφαλιστικό φορέα [βλ. και ΕφΛαρ 669/2009 ΤΝΠΔΣΑ], αλλά προσκομίζει απλό φωτοαντίγραφο της ίδιας απόδειξης. Συνακόλουθα, ως προς το παραπάνω κονδύλιο πρέπει να διαταχθεί η αναστολή της δίκης (άρθρ. 249 ΚΠολΔ), προκειμένου να προσκομιστεί, με πρωτοβουλία του επιμελέστερου των διαδίκων, βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Ι.Κ.Α., σχετικά με το ποσό που η δεύτερη των εναγόντων έλαβε ή δικαιούται να λάβει έναντι των εξόδων κηδείας του θανόντος [βλ. Κρητικό ο.π., § 21 αριθ. 48].

Κατόπιν όλων των παραπάνω η αγωγή – κατά το μέρος που δεν αναστέλλεται η δίκη – πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη και να επιδικαστούν υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων, των τελευταίων ως οφειλετών εις ολόκληρον, τα ποσά χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης που αναφέρονται παραπάνω. Τα ποσά αυτά υποχρεούνται οι εναγόμενοι να καταβάλουν στους ενάγοντες με ­το νόμιμο τόκο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρ. 346 ΑΚ, όπως αυτή αντικ. με το άρθρ. 2 ν. 4055/2012 και ισχύει από 2.4.2012 και η οποία αφορά όχι μόνο την καταψηφιστική αλλά και την αναγνωριστική αγωγή [βλ. ΑΕΔ 7/2011 ΕλΔ 2011/52, ΑΠ 602/2011 ΝοΒ 2011/59]. Σημειώνεται ότι αλυσιτελώς προβάλλει η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία την ένσταση περιορισμού της ευθύνης της μέχρι το ασφαλιστικό ποσό, αφού τα ποσά που επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων για το επίδικο ατύχημα δεν υπερβαίνουν στο σύνολό τους και μάλιστα σε κεφάλαιο, το ασφαλιστικό όριο για ζημίες σε πρόσωπα (750.000 ευρώ) κατά το χρόνο του ατυχήματος [βλ. Κρητικό ο.π., § 29 αριθ. 80, 81, § 27 αριθ. 47, ΕφΑθ 7271/2006 ΕπΣυγκΔ 2008/188]. Περαιτέρω, το αίτημα απαγγελίας προσωπικής κράτησης σε βάρος του πρώτου των εναγομένων θα απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο, αφού δεν αμφισβητείται η φερεγγυότητα της συνεναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας [βλ. Κρητικό ο.π., § 36 αριθ. 111, ΕφΘεσ 2813/2001 Αρμ 2002/372], ενώ ως τέτοιο θα απορριφθεί και το παρεπόμενο αίτημα για κήρυξη της απόφασης προσωρινά εκτελεστής κατά το καταψηφιστικό μέρος της, αφού δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν εξαιρετικοί προς τούτο λόγοι ή ότι η καθυστέρηση στην εκτέλεση μπορεί να προκαλέσει σημαντική ζημία στους ενάγοντες. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των εναγόντων θα επιβληθούν κατά ένα μέρος στους εναγομένους, ανάλογα με την έκταση της νίκης και ήττας των διαδίκων αντίστοιχα (άρθρ. 178 § 1 ΚΠολΔ), σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.

Αναστέλλει την προκείμενη δίκη ως προς τα αγωγικό κονδύλιο της αποζημίωσης της δεύτερης των εναγόντων που αφορά τα έξοδα κηδείας του θανόντος (ποσού 1.243 ευρώ), προκειμένου να προσκομιστεί, με πρωτοβουλία του επιμελέστερου των διαδίκων, βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Ι.Κ.Α. σχετικά με το ποσό που η δεύτερη των εναγόντων έλαβε ή δικαιούται να λάβει από το Ι.Κ.Α. για την αιτία αυτή.

Δέχεται κατά τα λοιπά εν μέρει την αγωγή.

Υποχρεώνει τους εναγομένους, τον καθένα εις ολόκληρον, να καταβάλουν στους ενάγοντες τα ακόλουθα ποσά, με το νόμιμο τόκο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής:

Στον πρώτο των εναγόντων το ποσό των σαράντα χιλιάδων (40.000) ευρώ.

Στη δεύτερη των εναγόντων το ποσό των σαράντα χιλιάδων (40.000) ευρώ.

Στην τρίτη των εναγόντων το ποσό των εβδομήντα χιλιάδων (70.000) ευρώ.

Στον τέταρτο των εναγόντων το ποσό των σαράντα χιλιάδων (40.000) ευρώ.

Στην πέμπτη των εναγόντων το ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ.

Αναγνωρίζει ότι οι εναγόμενοι είναι υποχρεωμένοι, ο καθένας εις ολόκληρον, να καταβάλουν επιπλέον τα ακόλουθα ποσά, με το νόμιμο τόκο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής:

Στον πρώτο των εναγόντων το ποσό των εβδομήντα χιλιάδων (70.000) ευρώ.

Στη δεύτερη των εναγόντων το ποσό των εβδομήντα χιλιάδων (70.000) ευρώ.

Καταδικάζει τους εναγομένους σε μέρος των δικαστικών εξόδων των εναγόντων, το οποίο ορίζει στο ποσό των ένδεκα χιλιάδων εξακοσίων (11.600) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Ιανουαρίου 2013