Τελευταία ενημέρωση: 24 Δεκεμβρίου 2022
Γράφει η Δικηγόρος – εργατολόγος Παναγιώτα Γούλα | Δικηγορικό γραφείο εργατικού δικαίου Δημήτρης Βλαχόπουλος & συνεργάτες
Πότε οφείλεται μισθός χωρίς την παροχή εργασίας;
Κατά κανόνα, ο εργαζόμενος δικαιούται μισθό όταν παρέχει την εργασία του. Ωστόσο, κατ’ εξαίρεση μπορεί να οφείλεται μισθός και σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ο εργαζόμενος δεν παρέχει την εργασία του, λόγω σπουδαίου λόγου για τον οποίον δεν έχει υπαιτιότητα.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 657 ΑΚ, «ο εργαζόμενος διατηρεί την αξίωση του για το μισθό, αν ύστερα από δεκαήμερη τουλάχιστον παροχή εργασίας εμποδίζεται να εργαστεί από σπουδαίο λόγο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του».
Επίσης, το άρθρο 658 του Α.Κ. ορίζει ότι: «Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο διατηρείται, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο, η αξίωση για το μισθό σε περίπτωση εμποδίου, δεν μπορεί να υπερβαίνει τον ένα μήνα, αν το εμπόδιο εμφανίστηκε ένα τουλάχιστον έτος μετά την έναρξη της σύμβασης, και το μισό μήνα σε κάθε άλλη περίπτωση».
Για να διατηρηθεί η αξίωση του εργαζομένου για τον μισθό, μολονότι δεν παρέχει εργασία, πρέπει το κώλυμα για παροχή εργασίας να οφείλεται σε σπουδαίο λόγο, δηλαδή σε λόγο που, κατά την καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη, καθιστά δικαιολογημένη τη μη παροχή εργασίας.
Οι παραπάνω διατάξεις αποτελούν αναγκαστικό δίκαιο και επομένως δεν επιτρέπεται αντίθετη, δυσμενέστερη για τον εργαζόμενο, ατομική ή συλλογική συμφωνία.
Συνιστά η απεργία των ΜΜΜ σπουδαίο λόγο μη παροχής εργασίας;
Οι δυσχέρειες στις μεταφορές μπορούν υπό περιπτώσεις να αποτελέσουν σπουδαίο λόγο που να δικαιολογεί τη μη παροχή εργασίας από τον εργαζόμενο, εφόσον αυτές οφείλονται σε εξαιρετικές περιστάσεις.
Ειδικότερα, τόσο η καθυστέρηση προσέλευσης όσο και η απουσία του εργαζόμενου από την εργασία του, η οποία οφείλεται σε απεργία των ΜΜΜ, είναι δυνατό να θεωρηθούν σπουδαίος λόγος αποκλειστικά σε περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι απόλυτα δικαιολογημένες από την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, όπως δηλαδή όταν η μετάβασή του εργαζομένου στην εργασία είναι αντικειμενικά αδύνατη ή υπέρμετρα επαχθής. Πρέπει, δηλαδή, ο εργαζόμενος να εξάντλησε κάθε αντικειμενική δυνατότητα να μεταβεί στην εργασία του.
Έτσι, εφόσον ο εργαζόμενος δεν διαθέτει ιδιόκτητο μέσο μεταφοράς και η απεργία των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς συμπίπτει με απεργία των οδηγών ταξί ή η χρήση αυτών είναι υπέρμετρα επαχθής για τον εργαζόμενο, υπάρχει ανυπαίτιο κώλυμα εργασίας του, με αποτέλεσμα τυχόν απουσία του να είναι απολύτως δικαιολογημένη και να δικαιούται τον μηνιαίο ή ημερήσιο μισθό που θα λάμβανε εάν εργαζόταν κατά τη διάρκεια του κωλύματος αυτού.