Τελευταία ενημέρωση: 13 Μαΐου 2022
Περίληψη: Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ’ αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του επελθόντος αποτελέσματος. Υπαίτιοι της σύγκρουσης και των συνεπειών αυτής είναι οι οδηγοί και των δύο οχημάτων, οι οποίοι δεν κατέβαλαν την επιμέλεια και προσοχή που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να επιδείξει κάθε μέσος συνετός και επιμελής οδηγός, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τους κανόνες της λογικής και της οδικής κυκλοφορίας. Ο ενάγων, μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο και κατά σύσταση των θεραπόντων ιατρών του, λάμβανε βελτιωμένη διατροφή. Παρά την επισκευή και πλήρη αποκατάσταση της μοτοσικλέτας του ενάγοντος, υπέστη μείωση η αγοραστική της αξία, η οποία οφείλεται κυρίως στο ότι δημιουργούνται υπόνοιες στους υποψήφιους αγοραστές ότι έχει κρυμμένα ελαττώματα, τα οποία δεν είναι μεν εμφανή, αλλά είναι δυνατόν να εμφανιστούν μεταγενέστερα κατά την περαιτέρω χρησιμοποίησή της. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Επιδικάζει στον παθόντα το συνολικό ποσό των 3.794,87 Ευρώ.
Δημοσιευμένη σε: Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS
Αριθμός 601/2010
ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
11ο ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Μενέλαο Πινακούλα , Πρόεδρο Εφετών, Αρτεμίσια Παναγιώτου και Δήμητρα Ζώη -Εισηγήτρια, Εφέτες και από τη Γραμματέα Παναγιώτα Καρβέλα.-
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 10 Δεκεμβρίου 2009, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ : …………………. , κατοίκου ……………, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Δημήτριο Βλαχόπουλο και Ιωάννη Τρίμη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.-
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ : α) …………., κατοίκου ………. και β) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «……………», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευάγγελο Δημητριάδη , με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.-
Ο ενάγων και ήδη εκκαλών με την από 15-4-2008 και υπ’ αριθ. καταθέσεως ……./……./2008 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ’ αυτήν. Το πιο πάνω Δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 5.719/2008 απόφασή του απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη . Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο ενάγων με την από 12-3-2009 και υπ’ αριθμ. καταθ. ……./2009 έφεσή του , η οποία γράφτηκε στο πινάκιο και ορίστηκε για συζήτησή της η αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης δικάσιμος .
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους και παραστάθηκαν στο ακροατήριο με δήλωσή τους κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚπολΔ .
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 5.719/2008 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών , η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία επιλύσεως των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού ( αρθρ. 666 , 667, 670-678 και 681Α ΚΠολΔ) , έχει ασκηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και είναι εμπρόθεσμη , εφόσον από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως , ούτε οι διάδικοι επικαλούνται τέτοια επίδοση και επιπλέον δεν παρήλθε τριετία από τη δημοσίευσή της (αρθ.495 παρ.1, 511, 513 παρ.1, 518 παρ.1 και 591 παρ.1 ΚΠολΔ) . Πρέπει επομένως να γίνει τυπικά δεκτή ( αρθρ. 532 ΚΠολΔ) και να ερευνηθεί περαιτέρω κατά την ίδια διαδικασία ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.
Ο ενάγων (ήδη εκκαλών ) με την από 15-4-2008 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ισχυρίσθηκε ότι από υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου , κατά την οδήγηση του υπ’αριθμ. κυκλοφορίας ……. Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου , ιδιοκτησίας του , το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία , προκλήθηκε αυτοκινητικό ατύχημα , κατά τη σύγκρουση του ανωτέρω αυτοκινήτου με την υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ……. δίκυκλη μοτοσικλέτα του , υπό τις περιγραφόμενες στην αγωγή συνθήκες, με αποτέλεσμα να υποστεί υλικές ζημιές η μοτοσικλέτα του και να τραυματισθεί ο ίδιος . Για τους λόγους αυτούς ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι , ο καθένας εις ολόκληρον, να του καταβάλουν ως αποζημίωση για την αποκατάσταση των θετικών ζημιών που του προκάλεσε το ατύχημα και ως χρηματική ικανοποίησή λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη , το ποσό των 33.192,10 ευρώ , με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως και να απαγγελθεί σε βάρος του πρώτου εναγομένου προσωπική κράτηση ως μέσον εκτελέσεως της αποφάσεως. Η υπόθεση εκδικάσθηκε αντιμωλία των διαδίκων και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη . Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονείται με την κρινόμενη έφεσή του ο ενάγων , για τους περιεχόμενους σ’ αυτή λόγους , που ανάγονται ειδικότερα σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων , ζητώντας την εξαφάνισή της, με σκοπό να γίνει δεκτή η αγωγή του .
Από τις διατάξεις των άρθρων 10 του ν. ΓπΝ/1911, 297, 298, 299, 300, 330 εδ. β’, 914 και 932 του ΑΚ προκύπτει, ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο οχημάτων η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας. Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Εξ’ άλλου, η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ’ αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του επελθόντος αποτελέσματος. Με τις διατάξεις του άρθρου 21 του ν. 2696/1999 (ΚΟΚ) ορίζονται τα ακόλουθα : Ο οδηγός που προτίθεται να εκτελέσει ελιγμό, οφείλει προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι κινούνται πίσω, μπροστά ή πλάϊ του ή ετοιμάζονται να τον προσπεράσουν, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση, την κατεύθυνση και την ταχύτητά τους (παρ. 1). Πριν από κάθε ελιγμό, ο οδηγός υποχρεούται να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό τους δείκτες κατευθύνσεως (παρ. 2). Η προειδοποίηση που δίνεται με τους δείκτες κατευθύνσεως επιβάλλεται να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια του ελιγμού και να παύει, όταν ολοκληρωθεί ο ελιγμός (παρ. 3). Κατά δε το άρθρο 23 παρ. 2 του ίδιου ΚΟΚ, προκειμένου ο οδηγός να αλλάξει κατεύθυνση προς τα αριστερά, υποχρεούται να πλησιάσει προοδευτικά προς τον άξονα του οδοστρώματος, αν είναι διπλής κατευθύνσεως, και προς το αριστερό άκρο αυτού, αν είναι μονής κατευθύνσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος , και τη χωρίς όρκο εξέταση του πρώτου εναγομένου ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου , οι οποίες περιέχονται στα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα πρακτικά συνεδριάσεως τούτου , την υπ’ αριθμ. ……../5-11-2008 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρα ………… ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, η οποία λήφθηκε μετά από νομότυπη κλήτευση των αντιδίκων του ενάγοντος ( βλεπ. τις υπ’αριθμ. …../31-10-2008 και ………/23-10-2008 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείου Αθηνών Αθανασίου Λυκιαρδόπουλου) , από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν νόμιμα και επικαλούνται, τα οποία λαμβάνονται αυτοτελώς υπόψη ως αποδεικτικά στοιχεία, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα έγγραφα της σχηματισθείσας σχετικής ποινικής προανακριτικής δικογραφίας , τα οποία εκτιμώνται ελευθέρως στην παρούσα δίκη ως δικαστικά τεκμήρια (ΑΠ 1428/2000 Ελλην. Δνη 2000, 678 , Εφ.Αθ. 4980/2001 και 7468/2000 Τράπεζα Νομικών πληροφοριών ΝΟΜΟΣ) καθώς και τις προσκομιζόμενες από τον ενάγοντα-εκκαλούντα φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε και καθίστανται κατ’ αρθρ. 346 ΚΠολΔ κοινό αποδεικτικό μέσο των διαδίκων (αρθρ. 444 παρ.3 , 445, 447 και 448 παρ.2 ΚΠολΔ , Εφ. Αθ. 459/1993 ΕΣυγκΔ 1994,387) – χωρίς όμως, η ρητή αναφορά των εν λόγω εγγράφων να προσδίδει σ’ αυτά αυξημένη αποδεικτική δύναμη εν σχέση με τα λοιπά επικαλούμενα έγγραφα , σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ βλ. σχετ. ΑΠ 1456/1996 Αρχ. Ν 48, 311 , ΑΠ 692/1990 ΝοΒ 1992, 67) , αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 15-6-2007 και περί ώρα 07.30 ο πρώτος εναγόμενος οδηγώντας το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ………. Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο , ιδιοκτησίας του , το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία , κινούταν επί της Λεωφόρου Γεννηματά στην περιοχή της Μαγούλας Αττικής , στο δεξιό άκρο του ρεύματος κυκλοφορίας από Ελευσίνα προς Θριάσιο Νοσοκομείο. Η οδός αυτή είναι διπλής κατευθύνσεως, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και συνολικό πλάτος οδοστρώματος 10,30 μέτρων . Οπισθεν του ανωτέρω αυτοκινήτου με την αυτή κατεύθυνση κινούταν το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ……..ΙΧΕ αυτοκινήτο (μη εμπλεκόμενο στο ένδικο ατύχημα) που οδηγούσε ο …………, και ακολουθούσε η υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ……….. δίκυκλη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο ενάγων . Μόλις ο εναγόμενος οδηγός έφθασε στο ύψος του Θριάσιου Νοσοκομείου , στο σημείο που διακόπτεται η διπλή διαχωριστική οριζόντια σήμανση της οδού και η τσιμεντένια νησίδα που βρίσκεται δεξιά του ρεύματος κυκλοφορίας προς Ελευσίνα και έχοντας πρόθεση να στρίψει αριστερά και να εισέλθει επί του παραδρόμου της Λεωφόρου Γεννηματά που βρίσκεται μετά την τσιμεντένια νησίδα , άρχισε να πλησιάζει προοδευτικά τον άξονα της οδού , θέτοντας συγχρόνως σε λειτουργία τον προειδοποιητικό δείκτη πορείας του αυτοκινήτου του (αριστερό φλας) . Κατά την κίνησή του αυτή και ενώ το αυτοκίνητο που οδηγούσε, βρισκόταν ακόμη εντός του ρεύματος πορείας του , πλησίον της διαχωριστικής γραμμής, επέπεσε με σφοδρότητα στην αριστερή πλευρά του η υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ………. δίκυκλη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο ενάγων , η οποία επιχείρησε ελιγμό υπέρβασης των δύο προπορευομένων αυτοκινήτων. Μετά την πρόσκρουση αυτή η εν λόγω μοτοσικλέτα κινήθηκε αριστερά παράλληλα με την πορεία του αυτοκινήτου και στη συνέχεια προσέκρουσε στην τσιμεντένια νησίδα που μεσολαβεί μεταξύ της Λεωφόρου Γεννηματά και του παραδρόμου , όπου και ακινητοποιήθηκε, ο δε αναβάτης της εκτινάχθηκε και έπεσε στο οδόστρωμα, σε απόσταση τεσσάρων (4) μέτρων, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί. Με βάση τα παραπάνω περιστατικά υπαίτιοι της σύγκρουσης και των συνεπειών αυτής είναι οι οδηγοί και των δύο οχημάτων , οι οποίοι δεν κατέβαλαν την επιμέλεια και προσοχή που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να επιδείξει κάθε μέσος συνετός και επιμελής οδηγός , σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τους κανόνες της λογικής και της οδικής κυκλοφορίας (αρθρ. 330 εδ.β’ΑΚ). Ειδικότερα, ο πρώτος εναγόμενος , προτιθέμενος να εκτελέσει ελιγμό για να εισέλθει αριστερά σε παρόδρομο , δεν βεβαιώθηκε ότι μπορούσε να πράξει τούτο χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των υπολοίπων που χρησιμοποιούσαν την οδό, οι οποίοι κινούνταν όπισθεν αυτού και ετοιμάζονταν να τον προσπεράσουν, λαμβάνοντας υπόψη τού τη θέση, την κατεύθυνση και την ταχύτητά τους (άρθρο 21 ΚΟΚ) και έτσι, ενώ προέβη σε έλεγχο των αυτοκινήτων που κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και κατέστησε γνωστή την πρόθεσή του να αλλάξει κατεύθυνση προς τα αριστερά στα όπισθεν αυτού κινούμενα οχήματα, θέτοντας σε λειτουργία τον αριστερό δείκτη πορείας του οχήματος του , άρχισε να κινείται προοδευτικά επί του άξονα του οδοστρώματος , χωρίς να προβεί σε έλεγχο και των όπισθεν αυτού κινούμενων οχημάτων και δη της δίκυκλης μοτοσικλέτας , η οποία επιχειρούσε να τον προσπεράσει, με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με αυτή (αρθρ. 21 , 23 παρ.2 ΚΟΚ) . Η αμέλεια του οδηγού της μοτοσικλέτας συνίσταται στο ότι αυτός δεν ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία του οχήματος του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς και ειδικότερα επιχείρησε απροειδοποίητα διπλή συνεχόμενη υπέρβαση των προπορευομένων ως άνω αυτοκινήτων , επιταχύνοντας την ήδη αυξημένη ταχύτητα με την οποία κινούταν και αφού διήλθε εξ’ αριστερών του υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ………. Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου , επέπεσε στην αριστερή πλαϊνή πλευρά του ως άνω αυτοκινήτου του πρώτου εναγομένου (αρθρ. 12 παρ. 1 , 16 παρ.1 , 17 παρ. 1, 19 παρ. 1, 2, 3,7 , 21 παρ. 2 , 26 παρ.1 ΚΟΚ) . Ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι η μοτοσικλέτα προπορευόταν του αυτοκινήτου του εναγομένου και ότι ο τελευταίος επέπεσε με το εμπρόσθιο μέρος του στο οπίσθιο μέρος της μοτοσικλέτας , καθήν στιγμή αυτή επιχειρούσε να κινηθεί αριστερά και να εισέλθει στον ανωτέρω παράδρομο , αφού είχε προειδοποιήσει προς τούτο σχετικά τα κινούμενα όπισθεν αυτής αυτοκίνητα με την ενεργοποίηση του αριστερού δείκτη κατευθύνσεως , δεν αποδεικνύεται από κανένα στοιχείο. Αντίθετα η κρίση του Δικαστηρίρυ σχετικά με τις ανωτέρω συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο τροχαίο ατύχημα και της συμπεριφοράς των εμπλεκόμενων σ’ αυτό οδηγών, διαμορφώθηκε – λαμβάνοντας υπόψη τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής καθώς και τις συνήθειες που επικρατούν σε παρόμοιες περιπτώσεις , κατά τις οποίες προκαλείται το ως άνω ζημιογόνο αποτέλεσμα , καθώς και από τη συνολική αξιολογική εκτίμηση όλων των πιο πάνω αποδεικτικών στοιχείων και ιδιαίτερα της από 15-6-2007 έκθεσης αυτοψίας, που συντάχθηκε από τον ανθ/μο Λεωνίδα Πέππα και του συνοδεύοντος αυτή με την ίδια ημερομηνία προχείρου σχεδιαγράμματος. Ειδικότερα, σύμφωνα με το ανωτέρω σχεδιάγραμμα , το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος προπορευόταν της μοτοσικλέτας και το σημείο των ευρημάτων της σύγκρουσης αποτυπώνεται μέσα στο ρεύμα πορείας προς Θριάσιο. και μάλιστα στο αριστερό άκρο αυτού , που σημαίνει ότι η μοτοσικλέτα επιχείρησε υπέρβαση του προπορευομένου οχήματος. Επίσης στην ίδια έκθεση αυτοψίας αναφέρεται ότι το αυτοκίνητο του εναγομένου υπέστη βλάβες στο εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του , ενώ η μοτοσικλέτα στην αριστερή πλευρά, γεγονός που ενισχύει την κρίση του Δικαστηρίου για τις ανωτέρω συνθήκες του ατυχήματος , αφού σε διαφορετική περίπτωση , αν δηλαδή το αυτοκίνητο προσέκρουε στη μοτοσικλέτα με το εμπρόσθιο μέρος του , όπως ισχυρίζεται ο οδηγός της μοτοσικλέτας , τα πληγέντα μέρη του ΙΧΕ αυτοκινήτου θα ήταν σε διαφορετικά σημεία. Επιπλέον περί των ως άνω συνθηκών του ατυχήματος κατέθεσε και ο αυτόπτης μάρτυρας ……….. (βλεπ. την από 15-6-2007 έκθεση αυτοψίας), οδηγός του υπ’ αριθμ. ………… ΙΧΕ αυτοκινήτου που ακολουθούσε του αυτοκινήτου του εναγομένου, εξεταζόμενος προανακριτικά στις 3-9-2007 . Υπό τα ως άνω περιστατικά το ποσοστό συνυπαιτιότητας που βαρύνει κάθε. οδηγό ανέρχεται σε 60% για τον ενάγοντα οδηγό της μοτοσικλέτας και 40% για τον εναγόμενο οδηγό του ΙΧΕ αυτοκινήτου. Επομένως το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε αποκλειστικά υπαίτιό τον ενάγοντα και απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη , έσφαλε περί την εκτίμηση των αποδείξεων και ως εκ τούτου πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός λόγος της έφεσης του ενάγοντος και ως ουσιαστικά βάσιμος .
Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι κατά το ένδικο ατύχημα τραυματίστηκε ο ενάγων , ο οποίος μεταφέρθηκε αμέσως στο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας «Θριάσιο» , όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί κάταγμα αριστερής κλείδας , κάκωση οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης και κάκωση αριστερού ώμου. Προς τούτο του τοποθετήθηκε ειδική ανάρτηση και εξήλθε , αφού του δόθηκαν οδηγίες και συνεστήθη η επανεξέτασή του στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία (βλεπ. την από 17-7-2007 ιατρική βεβαίωση του ανωτέρω νοσοκομείου που υπογράφει ο αναπληρωτής διευθυντής της ορθοπεδικής κλινικής , ………..). Λόγω δε της παραπάνω καταστάσεώς του , του χορηγήθηκε μετά από γνωμάτευση της Α/βάθμιας Υγιειονομικής Επιτροπής του ΙΚΑ, αναρρωτική άδεια από 15-6-2007 μέχρι 24-7-2007 (βλεπ. την από 23-8-2007 γνωμάτευση της ανωτέρω Επιτροπής ). Ο ενάγων κατά το χρόνο του ατυχήματος εργαζόταν ως τεχνικός συντηρητής στην εταιρία με την επωνυμία «……..» , με μηνιαίες αποδοχές 1.024,40 ευρώ. Εξαιτίας του ένδικου τραυματισμού του κατέστη ανίκανος προς εργασία για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα (από 15-6-2007 μέχρι 24-7-2007) , με αποτέλεσμα να απωλέσει το ποσό των 1.639,20 ευρώ ( 40 ημερομίσθια επί 40,98 ευρώ έκαστο ) , καθώς και την αναλογία δώρου Χριστουγέννων 2007 , ποσού 81,96 ευρώ ( 2 ημερομίσθια X 40,98 ευρώ ) , που θα λάμβανε από την εργασία του αυτή με βάσιμη πιθανότητα και κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων αν δε μεσολαβούσε ο τραυματισμός του . Από το συνολικό πιο πάνω ποσό των 1.721,16 ευρώ θα αφαιρεθεί το ποσό των 115, 56 ευρώ , που έλαβε ως επιδότηση από το ΙΚΑ , στο οποίο είναι ασφαλισμένος ( βλεπ. την από 10-9-2007 απόφαση του Διευθυντή του Υποκαταστήματος ΙΚΑ Γλυφάδας). Κατά το προαναφερθέν ποσό η αξίωση του ενάγοντος έναντι των εναγομένων μεταβιβάστηκε στο ΙΚΑ κατ’ άρθρο 10 παρ.5 του ΝΔ 4104/1960 , όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 18 του ν.1654/1986 . Συνεπώς αυτός δικαιούται να λάβει ως αποζημίωσή του για την ανωτέρω αιτία , χίλια εξακόσια πέντε ευρώ και εξήντα λεπτά 1.605,60. Επίσης ο ενάγων, λόγω του ανωτέρω τραυματισμού του αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί και είχε ανάγκη από τις φροντίδες και υπηρεσίες άλλου προσώπου. Τις υπηρεσίες αυτές κάλυψε η μητέρα του, για χρονικό διάστημα είκοσι (20) ημερών . Το γεγονός ότι τις πιο πάνω υπηρεσίες κάλυψε η μητέρα του ενάγοντος , δε μπορεί να αποβεί σε ωφέλεια των υποχρέων εναγομένων και σε αποφυγή καταβολής από αυτή της σχετικής αποζημίωσης. Ετσι, εάν προς τον σκοπό αυτό είχε προσλάβει τρίτο πρόσωπο προς παροχή των υπηρεσιών αυτών, θα δαπανούσε ως αμοιβή, του κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και την κοινή ανθρώπινη πείρα, το ποσό των 20 ευρώ την ημέρα και συνολικά το ποσό των (400) ευρώ ( 20 μέρες Χ 20 ευρώ) . Το ποσό αυτό δικαιούται να αξιώσει ως αποζημίωσή του για την ως άνω αιτία κατ’ άρθρο 930 παρ.3 ΑΚ, έστω και αν στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στη μητέρα του (βλ. Απ.Γεωργιάδης σε ΑΚ Γεωργιάδη-Σταθόπουλο , αρθρ. 930 αριθμ. 23-24, Κρητικός -Αποζημίωση από τροχαία αυτοκιν.ατυχημ. παρ. 196 , ΑΠ 833/2005 ΕλΔ 47, 96, ΑΠ 371/2001 ΝοΒ 2002, 347, ΕφΑΘ 2035/2005 ΕπΣυγκΑ 2005, 151). Επιπλέον ο ενάγων , μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο και’ κατά σύσταση των θεραπόντων ιατρών του, όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις , λάμβανε βελτιωμένη διατροφή, πέραν της συνήθους , πλούσια σε βιταμίνες, πρωτεΐνες και ασβέστιο, η λήψη της οποίας ήταν αναγκαία, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, για την πώρωση των καταγμάτων του , για χρονικό διάστημα είκοσι (20) ημερών . Για την αιτία αυτή δαπάνησε το ποσό των 5 ευρώ ημερησίως επιπλέον των όσων θα δαπανούσε για τη συνηθισμένη διατροφή του και συνολικά το ποσό των εκατόν (100) ευρώ , κατά το οποίο ζημιώθηκε. Επίσης , συνεπεία του ατυχήματος , καταστράφηκαν ολοσχερώς το μπουφάν του και το πανταλόνι του , η αξία των οποίων , λαμβανομένης υπόψη και της παλαιότητάς τους , εκτιμάται από το Δικαστήριο σε 120 ευρώ . Το επιπλέον αιτούμενο για την αιτία αυτή ποσό κρίνεται υπερβολικό και δεν ανταποκρίνεται στη ζημία που πράγματι υπέστη ο ενάγων από την αιτία αυτή. Το αίτημα της αγωγής για την καταβολή του ποσού των 300 ευρώ για αγορά αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων είναι απορριπτέο ως ουσιαστικά αβάσιμο , καθόσον ο ενάγων δεν προσκομίζει κάποιο έγγραφο αποδεικτικό στοιχείο (αποδείξεις πληρωμής ) από το οποίο να προκύπτει ότι πράγματι υποβλήθηκε στη δαπάνη αυτή , ούτε σε κάθε περίπτωση κάποια ιατρική συνταγή για την αναγκαιότητα αγοράς τέτοιων φαρμάκων . Επίσης αναπόδεικτο είναι και το κονδύλιο της αγωγής για δαπάνη φυσικοθεραπείας , ποσού 350 ευρώ , αφού δεν προσκομίζεται κάποια απόδειξη παροχής υπηρεσιών από την οποία να προκύπτει ότι πράγματι υποβλήθηκε στις φυσικοθεραπείες αυτές , ούτε κάποια ιατρική γνωμάτευση, από την οποία να προκύπτει ότι ήταν απαραίτητη η υποβολή του σε φυσικοθεραπεία . Ακόμη απορριπτέο ως ουσιαστικά αβάσιμο είναι και το αίτημα του ενάγοντος για την καταβολή του ποσού των 470 ευρώ που κατέβαλε για τη μίσθωση TAXI για διάφορες μετακινήσεις του από την οικία του που βρίσκεται στην Αργυρούπολη προς το νοσοκομείο Θριάσιο και προς τον Ταύρο , όπου βρίσκεται το ιατρείο του φυσιοθεραπευτή που τον παρακολουθούσε , καθώς και σε διάφορους άλλους τόπους εντός του Λεκανοπεδίου Αττικής , αφού δεν αποδείχθηκε ότι πραγματοποίησε τις μετακινήσεις αυτές . Μόνη η αόριστη ένορκη βεβαίωση της μάρτυρα ………… σχετικά με τα ανωτέρω κονδύλια , δεν αρκεί για να οδηγήσει το Δικαστήριο στο σχηματισμό πλήρους, δικανικής πεποίθησης περί της ουσιαστικής βασιμότητας των ανωτέρω αιτημάτων. Επομένως το συνολικό ποσό που δικαιούται ο ενάγων από τις παραπάνω αιτίες ανέρχεται σε 2.475,60 (1605,60+400+100+120) ευρώ. Από το ποσό όμως αυτό θα του επιδικαστεί , ενόψει του παραπάνω ποσοστού συνυπαιτιότητάς του , το ποσό των 890,23 ( 2.225,56 -60%) ευρώ .
Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι εξ’ αιτίας του ένδικου ατυχήματος η δίκυκλη μοτοσικλέτα του ενάγοντος εξαιτίας της πρόσκρουσης στην τσιμεντένια διαχωριστική νησίδα , υπέστη υλικές ζημιές , για την αποκατάσταση της οποίας ο. τελευταίος δαπάνησε τα ακόλουθα ποσά: α) για αγορά ανταλλακτικών και δη , αεροτομής πίσω, ενός καπακιού μοτέρ αριστερού , βάσης μανέτας αριστερή , ζεύγους φλας , τιμονιού CB – VMAX, μανέτας CBR, μασπιέ πίσω Varadero /CBR, το συνολικό ποσό των 305 ευρώ ( βλεπ. την από 27-11-2007 απόδειξη λιανικής πώλησης του ……. και το από 24-1-2008 τιμολόγιο πώλησης του ……..) και β) για επισκευαστικές εργασίες και δη βαφή ρεζερβουάρ -κορμού μηχανής , εξαγωγή και τοποθέτηση ανταλλακτικών, ταπετσαρία σέλλας και κόλλημα βάσης , το συνολικό ποσό των 506,60 ευρώ ( βλεπ. την υπ’αριθμ. …/………/2007 απόδειξη παροχής υπηρεσιών της ΑΕΒΕ «……….» , την υπ’αριθμ. ………/2008 απόδειξη παροχής υπηρεσιών του ………… , την υπ’αριθμ. ……/2008 απόδειξη παροχής υπηρεσιών του ………. και το υπ’αριθμ. ……/2008 τιμολόγιο του …….). Όμως παρά την ανωτέρω επισκευή καi πλήρη αποκατάσταση της ζημιωθείσας μοτοσικλέτας , υπέστη μείωση η αγοραστική της αξία , η οποία οφείλεται κυρίως στο ότι δημιουργούνται υπόνοιες στους υποψήφιους αγοραστές ότι έχει κρυμμένα ελαττώματα , τα οποία δεν είναι μεν εμφανή , αλλά είναι δυνατόν να εμφανιστούν μεταγενέστερα κατά την περαιτέρω χρησιμοποίησή της (Εφ.Αθ. 3984/1994 Εσυγκ.Δικ.1998 .132). Δεδομένου δε ότι πρόκειται περί μοτοσικλέτας , μάρκας HONDA , τύπου PC 30, έτους πρώτης κυκλοφορίας 2004 , η εμπορική αξία που αυτή είχε κατά το χρόνο του ατυχήματος ανερχόταν , κατά την κρίση του Δικαστηρίου, στο ποσό των 4.000 ευρώ, η δε μείωση της αξίας -υπαξία αποτιμάται, λαμβανομένου υπόψη του βαθμού παλαιότητας αυτής , του είδους και της έκτασης των βλαβών της , του ύψους των δαπανών επισκευής και του βαθμού τελειότητας της επισκευής σε συνεργείο επιλογής του ενάγοντος , στο ποσό των 200 ευρώ. Επομένως το συνολικό ποσό που δικαιούται ο ενάγων από τις παραπάνω αιτίες ανέρχεται σε 1.011,60 ευρώ Από το ποσό όμως αυτό θα του επιδικαστεί , ενόψει του παραπάνω ποσοστού συνυπαιτιότητάς του , το ποσό των 404,64 (1.011,60 -60%) ευρώ .
Τέλος ο ενάγων εξαιτίας του ένδικου ατυχήματος και του συνεπεία τούτου τραυματισμού του και των υλικών ζημιών που υπέστη η μοτοσικλέτα του , δοκίμασε θλίψη και στενοχώρια και επομένως υπέστη ηθική βλάβη, για την οποία δικαιούται χρηματική ικανοποίηση. Το Δικαστήριο, σταθμίζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα , το βαθμό πταίσματος του εναγομένου οδηγού του ζημιογόνου οχήματος και το ποσοστό συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος και των εξ αυτού συνεπειών, το είδος και την έκταση των σωματικών κακώσεων που υπέστη συνεπεία αυτού ο ενάγων, τη σωματική και ψυχική ταλαιπωρία του από τον τραυματισμό του , σε συνδυασμό με την κοινωνική θέση των διαδίκων φυσικών προσώπων και της οικονομικής τους κατάστασης , πλην της ασφαλιστικής εταιρίας, της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική (ΑΠ 163/2007 Χρ.Ιδ.Δ 2007 ,602) , κρίνει ότι η χρηματική ικανοποίηση, που δικαιούται αυτός να λάβει για την ηθική του βλάβη, πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ , που μετά στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων κρίνεται εύλογο. Κατόπιν αυτών , η υπό κρίση αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ο καθένας εις ολόκληρον , να καταβάλουν στον ενάγοντα το ποσό των τριών χιλιάδων επτακοσίων ενενήντα τεσσάρων ευρώ και ογδόντα επτά, λεπτών (3.794,87) , με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Το αίτημα για την απαγγελία προσωπικής κράτησης σε βάρος του πρώτου εναγομένου , πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο, καθόσον η ικανοποίηση της απαίτησης του ενάγοντος δεν κινδυνεύει, ενόψει του ότι υπάρχει κατά ως άνω ενεργός ασφαλιστική κάλυψη εκ μέρους της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρίας , η φερεγγυότητα της οποίας δεν αμφισβητείται από τον ενάγοντα. Τα έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων μερών, πρέπει κα κατανεμηθούν μεταξύ τους, ανάλογα με την έκταση της νίκης και ήττας αυτών και να καταδικασθούν οι εναγόμενοι να πληρώσουν μέρος των εν λόγω εξόδων του ενάγοντα, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (άρθρ. 178 παρ. 1,183 και 591 παρ. 1 ΚΠολΔ) .
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την από 12-3-2009 και υπ’αριθμ. καταθ. …../2009 έφεση κατά της υπ’. αριθμ. 5.719/2008 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών .
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη απόφαση .
ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την από 15-4-2008 αγωγή .
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει αυτή.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τους εναγόμενους να καταβάλουν στον ενάγοντα, ο καθένας εις ολόκληρον , το ποσό των τριών χιλιάδων επτακοσίων ενενήντα τεσσάρων ευρώ και ογδόντα επτά λεπτών (3.794,87) ,με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. ΚΑΙ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους εναγόμενους σε μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία προσδιορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14-1-2010 και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίασή του στις 4-2-2010 , χωρίς να παρευρίσκονται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.