Τελευταία ενημέρωση: 18 Ιουλίου 2022
Γράφει ο Δικηγόρος – εργατολόγος Δημήτρης Βλαχόπουλος | Δικηγορικό γραφείο εργατικού δικαίου Δημήτρης Βλαχόπουλος & συνεργάτες
Με το άρθρο 94 του ν. 4808/2021 αντικαταστάθηκε το άρθρο 3 του ν. 2224/1994 για τη διαδικασία διεξαγωγής δημόσιου διαλόγου ενώπιον του Ο.ΜΕ.Δ., η οποία πλέον καθίσταται υποχρεωτική και για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, τους ΟΤΑ και τα ν.π.δ.δ., εκτός από τους φορείς, υπηρεσίες, οργανισμούς και επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, της παρ. 2 του άρθρου 19, που ίσχυε και πριν την τροποποίηση της διάταξης. Ειδικότερα, στο νέο άρθρο 3 του ν. 2224/1994 προβλέπονται τα εξής:
Οι αρμόδιες συνδικαλιστικές οργανώσεις που κηρύσσουν την απεργία (ή την ολιγόωρη στάση εργασίας), υποχρεούνται πριν την πραγματοποίησή της να καταθέσουν ενώπιον του Ο.ΜΕ.Δ. αίτηση διεξαγωγής δημόσιου διαλόγου για τα αιτήματα της απεργίας. Την ανωτέρω αίτηση μαζί με κατάλληλη πρόσκληση σε συνάντηση ανάδειξης μεσολαβητή στον τόπο, ημέρα και ώρα που ορίζει ο Ο.ΜΕ.Δ., οφείλουν να μεριμνήσουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, ώστε να επιδοθούν με δικαστικό επιμελητή στον εργοδότη ή τους εργοδότες και στα αρμόδια Υπουργεία, όπως ορίζεται σχετικά στην παρ. 2 του άρθρου 20 και κατά αναλογία στην παρ. 8α του άρθρου 30 του ν. 1264/1982. Η επίδοση πρέπει να γίνει το αργότερο συγχρόνως με τις επιδόσεις γνωστοποίησης των αιτημάτων κήρυξης της απεργίας ή της στάσης εργασίας.
Σε περίπτωση που δεν εμφανισθούν αμφότερα τα μέρη στον τόπο και χρόνο που ορίζει η πρόσκληση, ο Ο.ΜΕ.Δ. κηρύσσει άκαρπο τον δημόσιο διάλογο (άρθρο 3 §2 εδάφιο α’ ν. 2224/1994). Εάν τα μέρη εμφανισθούν, ο μεσολαβητής που αναλαμβάνει να διευθύνει τον δημόσιο διάλογο, σύμφωνα με την σχετική συμφωνία των μερών, προσπαθεί να τον ολοκληρώσει το συντομότερο δυνατόν, κατά τα οριζόμενα στις παρ. 2 εδάφια β’ και γ’, 3 και 6 του άρθρου 3 του ν. 2224/1994. Μετά την έναρξη των συζητήσεων, αν η μία από τις πλευρές αποχωρήσει από τον δημόσιο διάλογο ή η προσέγγιση των απόψεων δεν επιτευχθεί εντός σαράντα οκτώ (48) ωρών, η μεσολάβηση θεωρείται ότι έληξε και ο μεσολαβητής έχει δικαίωμα να υποβάλλει στα μέρη έκθεση για τα αιτήματα της απεργίας, με βάση τις απόψεις των μερών και τη σχετική τεκμηρίωση (άρθρου 3 § 5 ν. 2224/1994).
Όσο διαρκεί ο δημόσιος διάλογος, η άσκηση του δικαιώματος της απεργίας αναστέλλεται στις επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας της παρ. 2 του άρθρου 19 του ν. 1264/1982 και απαγορεύεται η άσκηση αγωγής ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων για θέματα σχετικά με την συγκεκριμένη απεργία (άρθρο 3 § 4 ν. 2224/1994).
Για τους υπόλοιπους φορείς, υπηρεσίες, οργανισμούς και επιχειρήσεις που δεν εμπίπτουν στους κλάδους της παρ. 2 του άρθρου 19 του ν. 1264/1982, δεν ισχύει η υποχρεωτική διεξαγωγή δημόσιου διαλόγου. Παρόλα αυτά, εάν η συνδικαλιστική οργάνωση που κηρύσσει την απεργία το επιθυμεί, δύναται να ζητήσει με αίτησή της τη διεξαγωγή δημόσιου διαλόγου για τα αιτήματα της απεργίας, ενώπιον του Ο.ΜΕ.Δ. Σε αυτή την περίπτωση, οφείλει να μεριμνήσει ώστε να επιδοθεί με δικαστικό επιμελητή στον εργοδότη, η αίτηση μαζί με κατάλληλη πρόσκληση σε συνάντηση ανάδειξης μεσολαβητή στον τόπο, ημέρα και ώρα που ορίζει ο Ο.ΜΕ.Δ. Η επίδοση μπορεί να γίνει είτε πριν (συγχρόνως με την επίδοση γνωστοποίησης των αιτημάτων κήρυξης της απεργίας ή της στάσης εργασίας στον εργοδότη – άρθρο 19 §1) είτε κατά τη διάρκεια της απεργίας (άρθρο 3 §1 υποπαρ. 2 ν. 2224/1994)· Ακολουθείται η διαδικασία που ορίζεται στις παρ. 2, 3, 5 και 6 του άρθρου 3 του ν. 2224/1994 και όσο διαρκεί ο δημόσιος διάλογος, η άσκηση του δικαιώματος της απεργίας δεν αναστέλλεται στις εν λόγω επιχειρήσεις, όπως και στον δημόσιο τομέα.
Επίσης, τη δυνατότητα να ζητήσει τη διεξαγωγή δημόσιου διαλόγου ενώπιον του Ο.ΜΕ.Δ. έχει και κάθε εργοδότης, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στις παρ. 2 έως και 6 του άρθρου 3 του ν. 2224/1994, εφόσον πληροφορηθεί με οποιοδήποτε τρόπο τα αιτήματα της απεργίας ή την κήρυξη απεργίας ή κρίνει ότι υπάρχει κίνδυνος διατάραξης της εργασιακής ειρήνης στην επιχείρηση, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της απεργίας.
Με την παραπάνω διάταξη θεσμοθετείται η αναστολή της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας κατά τη διεξαγωγή του δημόσιου διαλόγου, πράγμα που δεν ίσχυε υπό το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς. Πρόκειται για σοβαρή απομείωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.